Atos 28
Uhohug na Namaratu gafu te Hesus Kristu (AGT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 — ausente —
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Umange hapa nangalap i Pablu ta hangaw, ammi tentu en nangitumpa ta hangaw kiden ta afuyen a imuhet ya madagat gafu ta patu en, a kinagat na ya kamat na en.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 A ta nepakaita na tolay kiden ta ulagen nga nagbesin ta kamat ni Pablu a
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ammi newadwad na hala ya ulagen ta afuyen, a awan ta nahikna na ta takit na.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Nepa-na na tolay kiden ya pagbaga na bari na ikid na pasi na, ammi gafu ta awan ta naita da ta kabayag na pangipa-na da a nauli ya nonot da tentu, te nebar dan ta intu ya takday na dyos.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 A ta kabalinan na kumanen a umange kami ta bali na mayor na fugu en, bali ni Publiyo, te abikan ya lutak na kiden ta ba-naden dimmatangan mi, a pinagdulot na kami ta bali na, a pinakpakan na kami ta talluhaw.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ammi nagtakit hapa ya dama ni Publiyo, te nagpatu, yaga nagatattay. A enna inita ni Pablu, a nepakimallak na. A ta nepangisagpaw ni Pablu ta kamat na tentu a nagmappyan.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 A ta nepakedamag na pagmappya na en ta kadwan kiden tolay ta fugu en a umange hapa ya nagtakit kiden te Pablu, a nagmappya kid hapa.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 — ausente —
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 — ausente —
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 A kumanen nagtugut kami ha abat ta ili na Sirakut, a nagyan kami ten ta talluhaw, kapye mi ha nagtugut.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 A sangaw nagsibal kami hapa ta ili na Regiyo ta tangagaw, te ipa-na mi ya paddad nga magafu ta abagatan.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 A yen hapa ya nakasimmun mi ta kadwan kiden mangurug, a inagagay da kami hapa nga magyan tekid abat ta pitu araw. A tekami en ha nagtugut a tinugut mi abat ta ili na Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ammi ya mangurug kiden taga Roma a dana nadamag da hapa ya datang mi ta ili na Puteoli, a enda kami dinafung ta Plasa na Appio, a ya kadwan kiden para a dinafung da kami ta agyan na kinan da en Tallu na Tyenda. A ta nepakaita ni Pablu tekid a matalak hapa ta Namaratu, a pinagturad na ya nonot na.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 A ta datang mi ta ili na Roma a aweda pake nebalud i Pablu ta agbaludan, te pagurayan da la ta takday na bali, ammi mehulhulun hapa ya suddalu en nga nangtaron tentu.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 A ta kabalinan na talluhaw a pinaayagan ni Pablu ya pinakadakal na Hudyo kiden taga Roma ta bali en nagyanan na. A tekiden nagkakampat tentu a binida na ya gafu na nepangpaayag na tekid.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 “A tekid na hapa nagimbestigar teyak a awan haman ta napasikkal da ta pangpapasin da teyak, a inibbatan dak mina, ammi awena haman nekayat na Hudyo kiden.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 A gafu ta nepapilit da ta itta ya liwat ku a kapilitan ta nakikekallakak te Ari en Sisar, ammi awan haman ta idarum ku ta kagittak Hudyo.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 A yen ya gafu na nepangpaayag ku tekamuy petta dangagan muy hapa ya mabidak, te nabaludak sekawad gafu ta pangikatalak ku ta mangikerutanen nga nekari na Namaratu ta dadagkal tam kiden,” kunna.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 A ya tabbag da hapa tentu a
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ammi ikayat mi sangaw dangagan teko am anu ya pake kurugam, te ya nadamag mi ta kahulum kiden nga makikattway ta pangurug na dadagkal tam kiden a dulay kan ya bidan da tekid ta ngamin kiden lugar,” kunda te Pablu.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 A nagbabidan da hapa ni Pablu ya araw na pagdangag da tentu. A ta lalakwat ta nagbabidan da en a nagdadatang hapa ya awan bababang na tolay ta pagyanan na en, a nagtangtangagaw nangipasikkal i Pablu ta pangikerutan na Namaratu tekid, a pake ipasikkal na para ya uhohug na Namaratu tekid nga nesurat ni mina Moses ikid na kadwan kiden pinaguhohug na Namaratu, petta mangurug kid mina te Hesus gafu ta intu ya nagdulotan na bida na surat kiden.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 A nangurug hapa ya kadwan ta inuhohug na en, ammi nasoysoy ya kadwan.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 A gafu ta nagkakattway ya nonot da a nagtatugut kid na, ammi dana naguhohug bit i Pablu ta takday para la na uhohug ta awan kiden nangurug:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 “Kustu hala ya uhohug na Kahalwa na Namaratu ta dadagkal muy kiden, te ya uhohug na tekid gafu te mina Isayasen a
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 te nagtuyag haman ya nonot muy,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 ibar ku tekamuy ta pagtalekudan na kanan na Namaratu, a ya Hentil kiden ya pangibaran na ta pangikerutan na tekid, te ikid na sangaw ya mangurug,” kun ni Pablu tekid.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 A ta nekabalin na naguhohug tekid a nagtatugut kid, a nagkapopohutan da ya inuhohug na tekid.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 A nagyan hala i Pablu ta sinalda na en bali abat ta dwadarun, a pinagdulot na ya ngamin kiden umange magdangag tentu,
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 te mepalubus la mangipadangag ta ngagan ni Afu Hesus ikid na pangikerutan na Namaratu tekid.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.