Atos 22

Uhohug na Namaratu gafu te Hesus Kristu (AGT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Am-amang ku ikid na kahkahulun ku, dangagan muy haen ya mabidak tekamuy,” kun ni Pablu.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 A pake nagimmang kid na ta mappya, te naguhohug tekid ta agsitang da en. A sangaw nedulot na ya bida na en tekid.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Hudyo yak, kahkahulun ku, a neanakak ta ili na Tarsu ta lugar na Silisya. Ammi ya ili na Herusalemin ya dimmakalan ku, te nagbasa yak hapa ta eskwela na la-laayen Gamaliyel. A netuldu nak ta mappya ta ngamin kiden lintig na dadagkal tam kiden. A pake nepasikkal ku hapa ya Namaratu ewan ta idi ta kuman na ikamuy,
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 a yen ta negakkad ku ya mamapasi ta mangurug kiden te Hesus, a ginafut ku ya kadwan nga lālāki pase bābāy, petta mebalud kid.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Maski pabida muy sangaw ta mayor na padi kiden ikid na konsihal kiden, te ikid hapa la ya nagsurat ta kahulun muy kiden ta ili na Damasku, petta kurugan da ta iyak ya nedob nga manggafut ta mangurug kiden te Hesus. A enku kid mina gafutan, petta idatang ku kid mina sekakawad ta ili na Herusalem, pettam kumanen a mapa-gang kid mina.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Ammi tekami en magaab-abikan na kahulun ku kiden ta ili na Damasku a tangngan na araw, a nepagka-mak ya masikan na killat ta bikat ku nga nagafu ta langit,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 a nahunnakak ta lutak, a nadangag ku ya nangbar teyak.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 ‘Inya ka, Afu?’ kunku hapa.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 — ausente —
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 — ausente —
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ammi teyak a awek na garay nakaita, te pinagdaram nak na dakaren, a ginemidan nak na takday kahulun ku abat ta ili na Damasku.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “A itta hapa ten ya takday tolay nga nagngagan te Ananayas, a dayawan na ngamin Hudyo te kurugan na ya ngamin kiden lintig na Namaratu.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 A umange hapa nagtayuk ta hebing ku. A ‘Kabagis Salu, itan nak,’ kunna, a yen na ya nepakaladdang ku, te naitak na i Ananayas ta hebing ken.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 A ya nebar na en teyak a
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 te iko sangaw ya mangipakamu tentu ta ngamin tolay, petta amu da hapa ya naitam ikid na nadangag mu.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 A awem na mantu magtalantan, te pazigut kan, a ayagam na ya ngagan ni Hesus, petta mabaggawan ya liwat mu kiden,’ kunna hapa teyak.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “A teyaken nagtoli ta isin, ili na Herusalem, a itta yak ta simbaanen nga makimallak ta Namaratu, a nagmatakar i Afu Hesus teyak,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 te naitak haman ta paguhohug na en teyak. A ya uhohug na teyak a
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Ammi ya uhohug ku hapa a
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 A amu da ta iyak para ya takday kahulun na nangpapasi kiden te Esteban, te iyak ya nangibilin ta salnuk na barawasi da,’ kunku tentu.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Ammi awena ipalubus, te ya nebar na a
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 A mayat kid nagdangag te Pablu addet ta nebar na ya Hentil kiden, a yen ya nagporayan da tentu, a giaggayan kid na.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 yaga newawadwad da ya ga-gamit da kiden ta pagaggay da, kapye da nangitappuhwak ta lafu ta utun.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 A gafu ta kumanen a pinasarok na kumanderen i Pablu ta umag na baraks da, a nebar na ta suddalu na kiden ta paligatan da, petta ibosag na mina am anu ya pangikatupagan na Hudyo kiden tentu.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ammi tekiden nagpaappa tentu petta paligatan da a maguhohug na i Pablu ta kapitanen nga magtayuk ta bikat na en.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 A ta pakadangag na kapitan ta uhohug na a enna nebar ta kumander na en.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 A enna mantu pinasikkal na kumander na en.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 “A nagpaga ka mantu ta kuman na iyak, te addu ya nepagpagak?” kunna ha na kumanderen.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 A insigida umadayu te Pablu ya sepaligat kiden, te magburung kid na, kontodu kumander da en hapa, te nakaliwat kid na gafu ta ginalutan da ya iturayan na gubyernu na Roma.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 A ta lalakwat a inazi na kumanderen ya kawad ni Pablu, a neange na ta atubang na pinakadakal na Hudyo kiden, te dana pinagkakampat na kid petta pake pasikkalan na am anu ya pangpaliwatan da te Pablu.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.