Neemias 2
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARIB
1 Artajerjes apu wajasa inabaujin veinte mijan ejeyu ai, nantu Nisán taka makichik tsawan tsawaju ai, apu uwagtinun vino najanamun suwakun wake besemag wekaebaun apu waitkabi.
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimos do rei Artaxerxes, quando o vinho estava posto diante dele, que eu apanhei o vinho e o dei ao rei. Ora, eu nunca estivera triste na sua presença.
2 Nunik chichagtak:
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, visto que não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração. Então temi sobremaneira.
3 nuniakun:
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não há de estar triste o meu rosto, estando na cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas pelo fogo?
4 Tusa tai, apu inintak:
4 Então o rei me perguntou: Que me pedes agora? Orei, pois, ao Deus do céu,
5 Nunikan apu ayaakun:
5 e disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se teu servo tiver achado graça diante de ti, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Tusa tai apu niina nuwe eketbaunum nuna yantamen eketu chichagtak:
6 Então o rei, estando a rainha assentada junto a ele, me disse: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu certo prazo.
7 Tujutmatai nuigtushkam segaakun: “Ame dutikmainaitkumek, aents aidau namak Eufratesa yantamen etsa akaetaiya nuni batsamna nuna apuji aidau papii agatjata, wi nuni nagkaemai utugchatan apujtugsainum. Nuna jukin agkan Judá nugkanum jegatjai.
7 Eu disse ainda ao rei: Se for do agrado do rei, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do Rio, para que me permitam passar até que eu chegue a Judá;
8 Tuja Asaf, amina aentsjum ikama kuitamin puja nunú numi aidaun sujusti. Nuna jukin Apajuí emematku ijuntai jegamkamua nuwi jegantatak kumpin jiikbau awa nuna iwajatjai, dutikakun yaaktan peejatjai. Dutikakun wi pujustinnashkam iwajatjai”, tusan nunashkam segabiajai. Tusa ti ai ayu tujutiabi, wagki Apajuí mina yaintu asamtai.
8 como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, a fim de que me dê madeira para as vigas das portas do castelo que pertence à casa, e para o muro da cidade, e para a casa que eu houver de ocupar. E o rei mas deu, graças à mão benéfica do meu Deus sobre mim.
9 Tujutmatai jiinkin namak eufratesnum etsa akaetaiya nuni apu aidau batsatbaunum jegaan apu papii agagbau takakbaujun susabiajai. Tujash apuk ima papiinakek sujuschabi, mina uyuntusagtinnash aents caballonum maanitan yacha aidaun suntaja apuji aidaujai sujusabi.
9 Então fui ter com os governadores dalém do Rio, e lhes entreguei as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Nuna dekawag Horón aents Sambalat, Tobías apu atuwe amonita aents aajakua nujai senchi kajekajui, wagki makichik aentskesh Israel aents aidaunak yaigchatnume tuidau asag.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ficaram extremamente agastados de que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Ima imaniakuan Jerusalén jegawabiajai, nunika jegan kampatum tsawan pujusan,
11 Cheguei, pois, a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 ujumak aentsu yajuakan dita uyuntusagmatai kashi nantakin wegabiajai, tujash Apajuí mina Jerusalén iwajata tusa tujutbaunak makichkish etsegkachabiajai. Wika burronum entsamkan weyajai, nuniai tikich aidauk dawé shimuyanume.
12 Então de noite me levantei, eu e uns poucos homens comigo; e não declarei a ninguém o que o meu deus pusera no coração para fazer por Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão aquele que eu montava.
13 Nunú kashia duwi yaakta waitiji Valle tutaya nunú jiinkin, yumi pukunin daaji Pagki tutaya aajan, tikich waiti Tsuwat utsautai tutaya nuni wegabiajai. Nunika jegantan Jerusalén peejamu tsaikbau aidaun, waiti apekbau aidaun, wekaetusan ashí diisabiajai.
13 Assim saí de noite pela porta do vale, até a fonte do dragão, e até a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam demolidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Nuna diisa ukuakun waiti Entsa pukuni jiinin tutainum wegabiajai. Tuja nuwi juwakin Apu maatai yumi aimkamu aajakunum jegantabiajai. Tujash burro wi entsamka wekaebau nuwi nagkaemamainchau ayi.
14 E passei adiante até a porta da fonte, e à piscina do rei; porém não havia lugar por onde pudesse passar o animal que eu montava.
15 Tuja eke suwe aig entsa aintin wakabiajai. Nunikan yaakat peejamu aajakun ashí diisan ukuakun, yama nagkamchaku jiinkimunak nunisnuk wakitkiabiajai.
15 Ainda de noite subi pelo ribeiro, e contemplei o muro; e virando, entrei pela porta do vale, e assim voltei.
16 Tuja apu aidauk wi webaugnak dekachaju ainawai, nuigtushkam wajina dutikaknuk wekaeyaja nunakesh dekachaju aajabi. Nunika wekaekunush judío aents sacerdote aidaunash, apu aidaunash, apu yain aidaunash tuja tikich aents takata yaimkagtin aidaunakesh makichkish ujakchabiajai.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; pois até então eu não havia declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos demais que faziam a obra.
17 Nuadui dita chichagkun:
17 Então eu lhes disse: Bem vedes vós o triste estado em que estamos, como Jerusalém está assolada, e as suas portas queimadas a fogo; vinde, pois, e edifiquemos o muro de Jerusalém, para que não estejamos mais em opróbrio.
18 Nuna tusan Apajuí mina wait anenjug yainkamun, nuigtu apu tujutbaunashkam ditan ujakabiajai. Dutika ai dita aimainak:
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, e bem assim as palavras que o rei me tinha dito. Eles disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Nuna antukag Sambalat, Tobías, Guésem árabe aents aatus dushiktamainak aatus tujabianume: “¿Waji aikash batsamtagme atumesh? ¿Apu intimjuki atumek takakjumek aniajum?” tusa tujabianume.
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesem, o arábio, zombaram de nós, desprezaram-nos e disseram: O que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Tusa tujamainakui wi ditan ayaakun:
20 Então lhes respondi: O Deus do céu é que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos: mas vós não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.