Gênesis 37

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jacopak niina apaji Canaán pujujakua nuwi pujusui.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Juju agagbauwa juka Jacopan patayi aidau pachisa augmattsamui.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Tuja Israelak Josén ima senchi tikich yachi aidaun nagkaesau anejakui, nii múuntuch wajas pujayatak akiau asa, José nugkugtinun jáanchin shiig pegkejan najatua susauwai.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Tujash José yachi aidauk, iina apajig Josén ima senchi aneak iinak imatikas anempainatsji tuidau asag, kajejuinak makichkish kumpamainachu.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Dutikam pujus José kajanum kajamjauwai. Nunik wagkanuk juni kanagja tusa yachi aidaun ujakui. Dutika ujakam nuna antukag, nuni senchi kajegkajui.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Dutikainam José ditan chichajak:
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 Kajanum ii aidauti ashí ajá ejapeen trigo tsupija jigkaka ijumku batsamaji. Nuniajin wi jigka aepsamua nunú nantaki tutupit wajasmae; nunikmatai untsu atum jigkamu aidau nantajag nunú midau wajattaman tentea apakag eme anentuinak tsuntsuma ijuntsagmae”, tau.
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Tusa ujakam, yachi aidau niina chichajuinak:
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Dutikam pujus ataktushkam tikichin kajamjauwai, nunik nunashkam yachi aidaun ujaak:
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Tusa niina apajin, yachi aidaujai ujakui, tusa uchiji ujaam apaji chichajak:
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Nuadui niina yachi aidau senchi kajejuidau. Tujash niina apajig wajuk asag nunash nuni kajamjae tusa kuashat anentaimu.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Makichik tsawantai José yachi aidau ditá apaji uwigji ayujatnun chijichin egainak Siquemnum shiyakajui.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 Nunik shiyakmatai pujusa Israel Josén chichajak:
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 Timatai Israel: “Ayu wetá, nunika jegaam yatsumesh wajuk batsatainawak nunú diista, nuniakum uwig aidaushkam diista. Dutikam ditash wajintuk chichainawa nunú minash taam ujatkata”, tiuwai.
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 wagaka wainak wekaetatman makichik aents wekagu wainak iniak:
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 “Wika mina yatsug aidaun egajai” tiuwai. Tusa nuna iniak: “Wait aneasam minash ujatkata tuwi dekaskesh uwijan kuitamkush batsatua”, tau.
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Tama nunú aents ayaak:
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Nuwi jegattak wegaun, yachi aidau wainkag, maami tusag eke jegatsaig chichaman umigkaju ainawai.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Dutika umigkaju asag chichainak:
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Nuna tusag: “Kaunatajum maami, dutika waanum egkea ajapami. Dutika iina apaji jegaji ujakuishkam, ikamia kuntin yuwae timi. ¡Dutika ajinish nii kajamkagtugbauji aidaush wajuk uminkatig!” tuidau.
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Tusa tuidaun Rubén antuk ayamjuktajai tusa chichaak:
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Nuna tusa nuigtu chichaak: “Ayatak mautsuk, juju uwegshunum waa awa juwi egkeatajum, tujash makichkish awattsuk egkeatajum”, tiuwai. Rubén juna tiuwa nunak niina yachin uwemtikag juki apajin awagkitatau asa tiuwai.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Tusa imatu batsatai Joséshkam niina yachi aidau batsatbaunum jegantui, nunittaman jáanch nugkuagbaujin awituk jujukiag,
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 achika jukiag waa yumi atsamunum egkeawajui.|alt="Joseph attacked by brothers" src="CO00704b.tif" size="span" loc="Gen 37.24" ref="Gn. 37.24"
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Dutika waanum egkea idayinak, yutain yuwinak batsatu, nunik batsatu niimsatakama Ismael aents aidau Galaad nugkanmaya camelloji aidaunum kugkuin bálsamo tutain, kugkuin mirra tutai aidaun aatus yajuakag Egipto nugkanum shimuidaun wainkajui.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Nuna wainak Judá niina yachi aidaun chichajak:
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Dekas ayatak juki Ismael aents shima au sumakta tusa sujukmi, dutikaku tikima mautak maachmi, iina yachiya jamah”, tiuwai.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Nuadui Madián aents waji sujin aidau nagkaemainai, Josén yachi aidau waanmayan jiiki jukiag diitai sujukajui veinte kuichik plata najanamun juwinak. Dutikawagmatai dita sumak jukiag Egipto nugkanum ejegawajui.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Dutika sujuk awemaju ai, Rubén wakitki taa waanum José egkeamun jegantun diikma atsaun wainkauwai, nunik jáanchjin japiki ichigkui wake besemag dekapeamunum.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Nunik wakitki yachi aidaun chichajak:
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Tusa tutaish pachitsuk idayinak, José jáanchji awitka jujukbaun jukiag, chivo tsakatan maawag nuna numpejai jáanchin numpeajajui.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Nuna dutikawag ditá apajin akuptukajui, dutikamun juki ejetuawag chichajuinak:
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Tama Jacob diistakama niina uchiji nugkutaijin wainkauwai, nunik chichaak:
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Nuna tusa Jacob niina jáanchjin japiki ichigkui, nunik wake besemag dekapeaku nugkutain nugkujui. Nunik pujus uchijin aneak kuashat tsawantai tuke buutú pujau.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Imani pujutai ashí niina uchiji aidau, nawanji aidaujai anentain ichichtuinak kautuawajui. Tujash nigka dakitau anentaijun ichichtujatnume tusag. Nuniau asa: “¡Wika tuke buu buutkawa jakan niijai wainiakun, duwi wake besemag dekapeamugnak nagkaankattajai!”, tiuwai.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Tuja Madián aents aidauk dita sumaku ainayatak, Egipto nugkanum ejegawag suntag yaaktan utuawainum tusa kuitamin aidaun apuji faraógka atuwe Potifar aajakua nuwi sujukajui.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.