Êxodo 9
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs BKJ
1 Nunikmatai Tuke Pujuu Moisésan chichajak:
1 Então disse o SENHOR a Moisés: Vai à presença de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
2 Tusa tamaitkum jiinjatnume tutsuk ayatak eme emeteakua wegau asamin,
2 Porque se te recusares a deixá-los ir, e os detiveres por força,
3 amina tagkujum aidau ajagmin batsata nuna Tuke Pujuu niina senchijin jata ishamainun awetittawai. Dutikam caballo aidau, burro aidau, camello aidau, baka aidau, uwig aidau ashí jinattawai.
3 eis que a mão do SENHOR será sobre teu gado que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas; haverá uma grande praga.
4 Tujash Israel aents aidau tagkujig makichkish jakashti tusa Tuke Pujuu kuitamjuktatui, untsu egiptunmaya aidau tagkujinak ijituattawai.
4 E o SENHOR separará o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 Nuigtushkam Tuke Pujuu tsawantan mamikia chichaak:
5 E o SENHOR determinou um tempo certo, dizendo: Amanhã o SENHOR fará isto na terra.
6 Nuna tusa idayas tsawamunum egiptunmaya aidaun tagkujinak Tuke Pujuu ashí ijituauwai. Tujash Israel aents aidau tagkujig makichkish jakachui.
6 E o SENHOR o fez no dia seguinte, e todo o gado do Egito morreu, mas do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Nunikmatai faraón niina aentsji aidaun ishiakui Israel aents aidau tagkujish jinacheash diisa ukutajum tusa. Nunú waketug kauna Israel aents aidau tagkujig makichkish jakachmae tusa ujakajui. Nuna dekaash faraógkak antakchau wajas, Israel aents aidaunak jiinjatnume tichauwai.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas nenhum morrera. E o coração de Faraó foi endurecido, e ele não deixou o povo ir.
8 Nunikmatai Tuke Pujuu Moisésan, Aarógjai chichajak:
8 E disse o SENHOR a Moisés e a Arão: Tomai para vós mãos cheias de cinzas do forno, e que Moisés as espalhe para o céu à vista de Faraó.
9 Dutikam nunú nugká iyaak yukukuntu najanea ashí Egipto nugkanum jamagti, nuniak ashí aents aidaunak tagku aidaujaí kuchap amuati”, tiuwai.
9 E se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e furúnculos que arrebentarão em úlcera sobre o homem, e sobre o animal, em toda a terra do Egito.
10 Tusa tima pag inagtainum yuku aun jukiag faraón pujamunum jegawajui, nuwi Moisés yukuun yaki nagkimauwai. Dutikam aents aidaunak, tagku aidaujai kuchap amuauwai.
10 E eles tomaram as cinzas do forno, e puseram-se diante de Faraó. E Moisés as espalhou para o céu, e elas se tornaram em feridas que arrebentavam em úlceras sobre o homem e sobre o animal.
11 Nuna tunchi aidaushkam achiimag tikich aents aidaujai betek jinuidau asag, ataktu awagkig makichkish Moisésjaig dekapdaimainchau wajasui.
11 E os magos não conseguiram ficar diante de Moisés por causa das feridas, pois a ferida estava sobre os magos, e sobre todos os egípcios.
12 Tujash faraógnak Tuke Pujuu antakchau emauwai, nuadui Moisés Aarógjai tabaunak makichkish antugchau, Tuke Pujuu Moisésan chichajak nuniktatui tibaunak imanisag.
12 E o SENHOR endureceu o coração de Faraó, e ele não os ouviu, como o SENHOR havia dito a Moisés.
13 Nunikmatai Tuke Pujuu Moisésan chichajak:
13 E o SENHOR disse a Moisés: Levanta-te de manhã cedo, e coloca-te diante de Faraó, e dize a ele: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
14 Tuja nunú dutikachkuminig yamai nagkamsanuk mina suwimkajun amina, nuigtu amejai atueka takataijum aidaun, tuja ashí amina aentsjum egiptunmaya aina nuwishkam ishitkattajame. Dutikamtai dekattame ashí nugkanmak tikich witag imajuk makichkish atsa nunú.
14 Porque desta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há ninguém como eu em toda a terra.
15 Wika aminak, amina aentsjum aidaujaí suwimka amaakun mina senchigjai yaunchuk ijinan juju nugka juwig emegkaumain awajkajime.
15 Porquanto agora estenderei a minha mão, para que eu fira a ti e a teu povo com peste, e tu serás cortado da terra.
16 Tujash dutikachjime wagki mina senchijun atumin iwaintuka ai, ashí tikich nugkanmaya aidaush dekajuatnume tau asan.
16 E na verdade é por esta causa que eu te levantei, para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
17 “ ‘Dutika idaimaitkum mina aentsug aidau jiinjatnume tutsuk ayatak eme emeteakuam weame.
17 Ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Nuadui kashin kashikmasan bicha múun aidaun yaunchuk nagkamsash imanuk Egipto nugkanmag wainajakchamun yutumtijattajai.
18 Eis que amanhã a essa hora, farei chover um grande granizo, tal como não houve no Egito, desde a sua fundação até agora.
19 Imaniktin asamtai tagkujum ajanum batsatuk ashí yajuakjum jegá utsatajum, nunú dutikachaminig, bicha múun aidau kakegak ashí aents aidau ajanum batsatunak, kuntin aidaujai ijinattawai’ tawai Tuke Pujuu”, tiuwai.
19 Por isso, envia agora, e ajunta o teu gado, e tudo que tens no campo; pois sobre todo homem e todo animal que for encontrado no campo, e não for trazido para casa, cairá o granizo, e morrerão.
20 Tusa ujakam faraógka atuwe aidau Tuke Pujuu tibaun ishamaidauk, ditá inake aidaun, tagkuji aidaujai jegaa utsawajui.
20 Aquele que temeu a palavra do SENHOR entre os servos de Faraó fez seus servos e seu gado fugir para dentro das casas,
21 Untsu tikich aidau Tuke Pujuu tibaun puyatjus anentaimtuinachuk, ditá inake aidaunak tagkuji aidaujaig jegag utsachajui.
21 e aquele que não considerou a palavra do SENHOR deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Nunik batsatai Tuke Pujuu Moisésan chichajak:
22 E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que haja granizo em toda a terra do Egito, sobre o homem, e sobre o animal, e sobre toda erva do campo na terra do Egito.
23 Tusa tama Moisés niina kuntujin nayaimpinmanini takuiniuwai, dutikamtai Tuke Pujuu chaagpin, peeman ajunjauwai, dutikak bicha múun aidaun ashí Egipto nugkanum yutumtijauwai.
23 E Moisés estendeu seu cajado para o céu, e o SENHOR enviou trovão e granizo, e o fogo desceu à terra; e o SENHOR fez chover granizo sobre a terra do Egito.
24 Tuja chaajip patauk, peem peetuk, bicha kakegush makichkish mijamtsuk tuke imani au; yaunchkesh Egipto nugkanmag ibau wainajakchamu wantinjauwai.
24 Assim houve granizo, e fogo misturado com granizo, muito grave, tal como não houve em toda a terra do Egito desde que se tornou uma nação.
25 Ibau kakegu asa Egipto nugkanum ayaunak ashí tsaikui: aents aidaun, kuntin aidaun, ajak aidaujai ashí ijinauwai, dutikak numi aidau kanawenak ashí kupijauwai.
25 E o granizo feriu, em toda a terra do Egito, tudo que estava no campo, tanto homem como animal; e o granizo feriu toda erva do campo, e quebrou cada árvore do campo.
26 Nunú imaniakush nugka Gosén Israel aents aidau batsatbaunmak makichik bichakesh iyaagchauwai.
26 Somente na terra de Gósen, onde os filhos de Israel estavam, não houve granizo.
27 Imanitai faraón Moisésan Aarógjai untsuka chichajak:
27 E Faraó enviou, e chamou Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei desta vez; o SENHOR é justo, e eu e meu povo somos ímpios.
28 Wait aneasjum jutiish Tuke Pujuu segatkagtitajum, chaajip patak ishamain waja nunú, bicha yuta nujai mijaakti. Nunikmatai wisha atumnak emettsuk shiyaktajum tusan idaisatjime”, tau.
28 Rogai ao SENHOR (pois é o suficiente) para que não haja mais trovões fortes e granizo, e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Tusa tama Moisés ayaak:
29 E Moisés lhe disse: Assim que eu sair da cidade, estenderei minhas mãos ao SENHOR; e o trovão cessará, nem haverá mais granizo, para que saibas que a terra é do SENHOR.
30 Tujash iman ishamain wainkumesh amek, amina atueka takataijum aina nujai, Tuke Pujuu yamaikish ishamatsjum nunak wika shiig dekajai”, tau.
30 Mas quanto a ti e a teus servos, sei que não temereis o SENHOR Deus.
31 Tuja bicha yutak ajak lino ajakbau yagkujuku aidau, nuigtu cebada ajakbau aidau nejekunak ashí ijinauwai.
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho estava enrolado.
32 Untsu trigo aidau, centeno aidau ajakbauk makichkish wajukachajui eke tsapainachu asag.
32 Mas o trigo e o centeio não foram feridos, pois não eram crescidos.
33 Moisés faraógjai chichasa yaaktanmaya jiinmawaik uwejen takui Tuke Pujuun segauwai, dutikamuik wamak chaajip ishamain wajauk, bicha yutauk, yumi yutaushkam mijaakui.
33 E Moisés saiu da presença de Faraó e de sua cidade, e estendeu suas mãos ao SENHOR, e os trovões e o granizo cessaram, e a chuva não foi derramada sobre a terra.
34 Nunik mijakmatai faraógkak ataktushkam pegkegchaun takasui. Nuniak niijai atueka takataiji aidaujai anentainkachu wajasui.
34 E quando Faraó viu que a chuva e o granizo e os trovões haviam cessado, pecou ainda mais, e endureceu seu coração, ele e os seus servos.
35 Nuniau asa Israel aents aidaunak jiinjatnume tusag idaisachui, Tuke Pujuu yaunchuk Moisésan ujaak nuniktatui tibaunak imaanisag.
35 E o coração de Faraó foi endurecido, e não deixou os filhos de Israel ir, como o SENHOR havia dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.