Êxodo 8
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARIB
1 Tuke Pujuu Moisésan chichajak:
1 Então disse o Senhor a Moisés: Vai a Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Tusa ujamaitkum ame jiinjati tusa idaichakminig, wi suwimka amaakun ashí Egipto nugkanum takashun ishitkattagme,
2 Mas se recusares deixá-lo ir, eis que ferirei com rãs todos os teus termos.
3 dutika ai takash namakia jiinag ame pujusa inamtaigminig, kanutaigmin, pegakjuminish, amejai atueka takau aina nuna jenish, ashí amina aentsjum aina nuna jenishkam, tuja pag inagtaigminish, pag najanatasa namutainmash ashí utsaaniagtatui.
3 O rio produzirá rãs em abundância, que subirão e virão à tua casa, e ao teu dormitório, e sobre a tua cama, e às casas dos teus servos, e sobre o teu povo, e aos teus fornos, e às tuas amassadeiras.
4 Imaanidau asag amina tuja ame atueka takataijum aina nuna, nuigtu amina aentsjum aina nunashkam ashí takash pemjujag waitkasagtatui’ tita”, tiuwai.
4 Sim, as rãs subirão sobre ti, e sobre o teu povo, e sobre todos os teus servos.
5 Nuna tusa Tuke Pujuu Moisésan ataktu chichajak:
5 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua mão com a vara sobre as correntes, e sobre os rios, e sobre as lagoas, e faze subir rãs sobre a terra do Egito.
6 Tusa tima Aarón egiptunmaya namak ayamunmanini awentau, dutikam takash jiinag ashí Egipto nugkanak pimutkau.
6 Arão, pois, estendeu a mão sobre as águas do Egito, e subiram rãs, que cobriram a terra do Egito.
7 Nunikmatai tunchi aidaushkam dutiksag dita dekamujijai takashun Egipto nugkanum ikaunmakajui.
7 Então os magos fizeram o mesmo com os seus encantamentos, e fizeram subir rãs sobre a terra do Egito.
8 Imanikmatai, faraón Moisésan, Aarógjai untsuka itan chichajak:
8 Chamou, pois, Faraó a Moisés e a Arão, e disse: Rogai ao Senhor que tire as rãs de mim e do meu povo; depois deixarei ir o povo, para que ofereça sacrifícios ao Senhor.
9 Tusa tutai Moisés niina ayaak:
9 Respondeu Moisés a Faraó: Digna-te dizer-me quando é que hei de rogar por ti, e pelos teus servos, e por teu povo, para tirar as rãs de ti, e das tuas casas, de sorte que fiquem somente no rio?.
10 Tama nii ayaak:
10 Disse Faraó: Amanhã. E Moisés disse: Seja conforme a tua palavra, para que saibas que ninguém há como o Senhor nosso Deus.
11 Takash aidau amina waitkagmaina duka shiyaktatui, nunik namaka utsaanattawai. Nuadui aminak waitkagmaschattawai, tuja amejai atueka takataijum aidaunash, tuja amina aentsjum aidaunashkam ataktu awagkig waitkaschattawai”, tiuwai.
11 As rãs, pois, se apartarão de ti, e das tuas casas, e dos teus servos, e do teu povo; ficarão somente no rio.
12 Tusa Moisés Aarógjai faraógka aujus ukuinak jiinkiajui. Nunik Moisés Tuke Pujuun segauwai, takash faraón ishitkamua nuna awakeagti tusa.
12 Então saíram Moisés e Arão da presença de Faraó; e Moisés clamou ao Senhor por causa das rãs que tinha trazido sobre Faraó.
13 Tusa segam Tuke Pujuu Moisésan antugkauwai, nunik takash jegaa, agá, ajanum aatus ayaunak ashí ijinauwai.
13 O Senhor, pois, fez conforme a palavra de Moisés; e as rãs morreram nas casas, nos pátios, e nos campos.
14 Nunikmatai aents aidau takash jinaun yajuak iju ijuma emakajui, dutikam ashí nugkanum pegkegchau mejeg akijuauwai.
14 E ajuntaram-nas em montes, e a terra, cheirou mal.
15 Tujash faraón nunú utugchatan agkan wajasa, ataktu antakchau wajas Israel aents aidau jiinjainum tau asa awake dakitau. Nuniau asa Moisés Aarógjai tabaunak antugkachui, Tuke Pujuu nuniktatui tibaunak imanisag.
15 Mas vendo Faraó que havia descanso, endureceu o seu coração, e não os ouviu, como o Senhor tinha dito.
16 Tuke Pujuu Moisésan chichajak: “Aarón niina ushujutaijiya duwi nugka yukukuntu awatta tita, dutikam tetee najaneak, ashí Egipto nugkanmak piyakti”, tau.
16 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua vara, e fere o pó da terra, para que se torne em piolhos por toda a terra do Egito.
17 Tusa tima nuna uminak Aarón ushujutaiyai nugka yukukuntun awatiuwai, dutikam ashí Egipto nugkanum nugka yukukuntu aidau ayauk tetee najaneak, Egipto nugkanak akijuauwai. Imaniku asa aents aidaunak, kuntin aidaujai senchi waitkaidau.
17 E assim fizeram. Arão estendeu a sua mão com a vara, e feriu o pó da terra, e houve piolhos nos homens e nos animais; todo o pó da terra se tornou em piolhos em toda a terra do Egito.
18 Nunitai tunchi aidaushkam dita dekamujin teteen najankatag tukama tujinkajui, nuninai teteek aentsnak, kuntinnak shiig kuashat waitkaidau.
18 Também os magos fizeram assim com os seus encantamentos para produzirem piolhos, mas não puderam. E havia piolhos, nos homens e nos animais.
19 Nunik tujinkag tunchi aidau faraógkan chichajuinak:
19 Então disseram os magos a Faraó: Isto é o dedo de Deus. No entanto o coração de Faraó se endureceu, e não os ouvia, como o Senhor tinha dito.
20 Nunitai Tuke Pujuu Moisésan chichajak:
20 Disse mais o Senhor a Moisés: levanta-te pela manhã cedo e põe-te diante de Faraó:; eis que ele sairá às águas; e dize-lhe: Assim diz o Senhor: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
21 Tuja ame mina aentsug aidau jiinjatnume tusa idaichakminig, wi aminak, amejai atuegak takau aina nuna, tuja amina aentsjum aina nunashkam anchi wegantu aidaun ishitkattagme. Dutika ai egiptunmaya aidau jenig, nugkeenish ayatak anchig piyaktatui.
21 Porque se não deixares ir o meu povo., eis que enviarei enxames de moscas sobre ti, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, e nas tuas casas; e as casas dos egípcios se encherão destes enxames, bem como a terra em que eles estiverem.
22 Tujash nunú imaniakuish, mina aentsug Egipto nugkanum Gosén batsata nunak wi kuitamkattajai, nuadui dita batsatbaunmak makichik anchigkesh atsuttawai. Nunú wainkum dekaattame wi Apajuí Tuke Pujuu tutain mina senchigjai juju nugka juwi dutikag nunú.
22 Mas naquele dia separarei a terra de Gósem em que o meu povo habita, a fim de que nela não haja enxames de moscas, para que saibas que eu sou o Senhor no meio desta terra.
23 Wi mina aentsug aidaunak agkanmitkakun, amina aentsjum aidaunak suwimka susattajai. Tuja duka kashin uminkattawai’ tujamui, tita”, tiuwai.
23 Assim farei distinção entre o meu povo e o teu povo; amanhã se fará este milagre.
24 Aatus Tuke Pujuu anchi aidaun faraógka pujusa inamtaijin, niijai atueka takatai aidau jenish ashí shiig kuashat anchin ishitkauwai, dutikam ashí Egipto nugkanmak ayatak anchig piyakmatai pegkegchau wajas asauwai.
24 O Senhor, pois, assim fez. Entraram grandes enxames de moscas na casa de Faraó e nas casas dos seus servos; e em toda parte do Egito a terra foi assolada pelos enxames de moscas.
25 Imanikmatai faraón Moisésan, Aarógjai untsuka chichajak:
25 Então chamou Faraó a Moisés e a Arão, e disse: Ide, e oferecei sacrifícios ao vosso Deus nesta terra.
26 Tama Moisés ayaak:
26 Respondeu Moisés: Não convém que assim se faça, porque é abominação aos egípcios o que havemos de oferecer ao Senhor nosso Deus. Sacrificando nós a abominação dos egípcios perante os seus olhos, não nos apedrejarão eles?
27 Nunin asamtai iik kampatum tsawantai weaja uwegshunum jegaa kuntin maa apeaku nii tujamauwa dutiksaik iina Apajuíji Tuke Pujuu tutaya nunú ememattag taji”, tau.
27 Havemos de ir caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor nosso Deus, como ele nos ordenar.
28 Tusa tutai faraón chichaak:
28 Então disse Faraó: Eu vos deixarei ir, para que ofereçais sacrifícios ao Senhor vosso Deus no deserto; somente não ireis muito longe; e orai por mim.
29 Tusa tama Moisés ayaak:
29 Respondeu Moisés: Eis que saio da tua presença e orarei ao Senhor, que estes enxames de moscas se apartem amanhã de Faraó, dos seus servos, e do seu povo; somente não torne mais Faraó a proceder dolosamente, não deixando ir o povo para oferecer sacrifícios ao Senhor.
30 Nuna tusa Moisés faraógka jeen pujau agá jiinki Tuke Pujuun segauwai.
30 Então saiu Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
31 Tusa segam Tuke Pujuu Moisés sumamunak imatiksag umikui. Nuadui faraógka jeen, nii atueka takataiji aidau jenish, tuja ashí niina aentsji aidau jenishkam makichik anchigkesh atsusui.
31 E fez o Senhor conforme a palavra de Moisés, e apartou os enxames de moscas de Faraó, dos seus servos, e do seu povo; não ficou uma sequer.
32 Nunikmatai faraón antakchau wajas, Israel aents aidauk dekas jiinjashtinme tiuwai.
32 Mas endureceu Faraó ainda esta vez o seu coração, e não deixou ir o povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.