Atos 20
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ACF
1 Nunú pampandayamu nagkankamtai, Pablo Jesusa nemajin aidaun untsukaju, dutika anentain ichichtug ditan pagkuk, pujumatajum atak wainiami tusa ukuak Macedonia weuwai.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Nui wekaegas ashí Jesusa nemajuidaun ijajus anentain ichichtug ukuak Grecia jegaa;
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 nui kampatum nantu pujusui. “Siria barcanum wetajai tusa uminas pujukmá”, dekauwai judío aidau chicham umigkagbaun, nunik ataktú kukag Macedoniaya atú nagkaemaktajai, tiuwai.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Tusa wetai uyuntsajui Sópater Pirro uchijiya nu bereanmaya, Aristarco nuigtú Segundo Tesalonicanmaya; Gayo derbenmaya, nuigtú Timoteo, nuigtú Tíquico, Trófimo Asia nugkanmaya aidau.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ju yatsut aina juka eemkagmayi, nunikag Troas dakagmasagmayi.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Tujash jutiik pag levaduragtuchu yuwaku fiestamtaiya nu inagkeaki; filiposnumiati barcanum juaki, cinco tsawan Troas jegaa, nui makichik tumig inagkeakiabiaji.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Tumig tsawagmatai ijunjabiaji Jesús jakamu anentaimtusa pag yuwatasa, nuniamunum Pablo kashinia dui jiinkitin asa, Jesusa nemajin aidaun jintí jintintai aehaet wajasabi.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Jutiik jega yakí tesamunum kuashat lámpara ekemagbaunum ijunja batsamiaji;
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 nuniamunum makichik datsauch Eutico daagtin, ventananum eketu, Pablo chichá chichakua ematai kají achikam initjau kanag tercer pisonmaya iyawabi; nunikmatai jakaun wainkajabi.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Nunikun Pablo akaetuki, uchin patamti pagkuk inankiabi. Dutika chichaak:
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Dutika ataktú waka, Jesús mantamnamun anentaimtusag pagkan puug yuwa chichá chichakua tsawampaju, nunik weuwai.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Nunitai uchin iwakun jukiag shiig ichichmamjag juwakajui.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Jutiik emka barcanum juaki Aso wegabiaji Pablo jukitasa, nigka kukag wetasan wakegajai, tiu asamtai.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Nui Aso niijai igkunika niish egkemjamtai Mitilene jegawabiaji;
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 nuiyati jiinki kashinia dui Quío jegawabiaji, nui juwaki kashinia dui Samos anumtainum anumkabiaji. Nunika Trogilio kanaja kashinia dui Mileto jegawabiaji.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Nunak Pablok, Éfeso tutupit nagkaemaktatus Asia nugkanum dukap tsawan pujutan dakitau asa nunikui, wamak Jerusalén jegaa niishkam fiesta Pentecostés pachinkata tau asa.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Pablo Mileto pujus, anciano aidau efesonmaya iglesian diin aina nuna untsukabi.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Tima kaunkamtai chichajak: “Atumek dekagme wi yama nagkamchakun, jui Asia nugkanum taawabiag dui nagkamsan, ashí tsawantin atumjai wajuk pujusmaija duka.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Ashí tsawantai atumjai pujusuitjai Apu Jesusan takagkun, emematsuk kuashat negayai; nuigtú Judío aidaushkam kuashat utugchatan itagtuinak waitkajianume.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Tujash, wika atumnak pegkegnum yaimpamaina nunak ujatskek idaisachmaijime, nuniakun ashí antuinamunmash, nuigtú atumi jeeminish jintinbaijime.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Judío aidaun, judiochu aidaunash tudau takatak idaikujum, Apajuí nemagkujum, Apu Jesuschakam dekaskeapi titajum tusan, ujayajime.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Yamaik Wakaní Pegkeji awetau asamtai Jerusalén wegajai, awish wajig nagkaetukit nunash dekatsuk.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Untsu Wakaní Pegkeji ashí wi yaaktanum wegag nuig achigmakagtatui nuigtush waittsattame, tusa ujatbaunak dekaujai.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Tujash wika nunak puyatjuchujai, mina pujutjunash uyumasnukesh diichujai, wika mina takatjua nuna shiig aneasan ashimkatasan wakegajai, Apu Jesús yamajam chicham Apajuí anentag uwemtikagta nu pachisam etsegkata tujutbauwa nuna.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Yamaik dekas nuniktata nunak dekajai, wi atumiin wekaesan Apajuí inamtaijin pachisan ujayajim nuiyatigmekesh minak awenagmek waitkashtin ainagme.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Nuadui yamai titajim tusan wakegajai, wi ashí atum ainajum nui bakumamainuk makichkish atsugtawai;
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 wagki atumnak Apajuí wakegamujiya nunak uugtsuk ashí imatiksanuk ujakuitjim nuadui.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Nuadui atumek kuitamamkujum ashí Apajuí iglesiajiya dusha kuitamkatajum. Adeagtajum atumnak Wakaní Pegkejiya nu pastor etamkajui, Apajuí iglesiaji niina Uchijí numpeen sumakua nuna kuitamkatnume tusa.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Wagki dekajai, wi wemataig tikich aidau kuntin kajen aina iman tajutjamawag, iglesian emegkaktatus wakeyagtata nunak.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Atum ainajum anuiyag ujumak waitan jintinkagtaush agtatui, Jesusa nemajuidaush dekaskeapi tuinak nemagtuktinme tusag.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Nuadui aneaku pujustajum; adeagtajum kampatum mijadai kashi tsawaijai, makí makichik atum aidautigminak idaitsuk nuní pujustajum tusan negá negajai chichagmaijim nunú.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Yatsug aidauh, yamaik Apajuiyai idaijime, ni anejatbaunum chichaman sujamsauwa nujai juwaktajum, nu chichamak senchigtinai, iman asa yaimpaktatjume wakannum tsakatnumash, nuigtush ashí ni aentsji pegkemtikbau aidaun anagkuauwa nunash amastatjume.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Wika tikichdau kuichik, oro, jaanch aidaunakesh wakeejuk wekaechabiajai.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Atumek shiig dekagme wi atsumamunash, nuigtú wijai yujaidau atsubiagtaish jujú uweg aina ju yainkagmayi.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Ashí jintinbaijime aaja takaaku atsumaidaush yaimainaitjume, nuigtush adeagtajum Apu Jesús chichaak: ‘Ni juwak shiig anea nuní nagkaemas shiig aneawai tikichin suwa duka’, tiuwa dushakam”.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Juna tusa idaiyak Pablo ashí tikich aidaujai tikishmajag, ditajai Apajuin ausajui.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Nunikag ashí buutuinak, Pablon pagkukag kugkuyanume.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Senchi wake besemag dekapenamuk, ataktú awenagmek waitkashtin ainagme tawa nu aayi, nunikag uyuntsag barcanum ejegawajabi.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.