2 Reis 5
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NVT
1 Siria nugkan apuji aajakua nuna suntaji aidaun apuji makichik aents Naamán daagtin aajakui. Niina Tuke Pujuu yayau asamtai, sirianmaya aidau maaninak depetmakaju asag, niinak apu shiig anentujakui. Tujash nunú aents lepra achiimak jak tepau.
1 O rei da Síria tinha grande respeito por Naamã, comandante do seu exército, pois, por meio dele, o S enhor tinha dado grandes vitórias à Síria. Mas, embora Naamã fosse um guerreiro valente, sofria de lepra.
2 Nunik tepai makichik tsawantai, sirianmaya aidau Israel aents aidaujai maaninak, makichik nuwa tsakatan achikag jukiag Siria nugkanum ejegawajui. Dutikawagmatai Naamán niina nuwen inake ati tusa juki apusauwai.
2 Naquela época, saqueadores sírios tinham invadido o território de Israel, e entre os cativos havia uma menina que se tornou serva da esposa de Naamã.
3 Dutikam pujus nunú nuwauch niina inaun chichajak:
3 Certo dia, a menina disse à sua senhora: “Como seria bom se meu senhor fosse ver o profeta em Samaria! Ele o curaria da lepra!”.
4 Tusa timatai Naamán nuna pachis apun weji ujakui.
4 Naamã contou ao rei o que a menina israelita tinha dito.
5 Tusa ujaam apu chichaak:
5 Então o rei da Síria lhe respondeu: “Vá visitar o profeta. Eu lhe darei uma carta de apresentação ao rei de Israel”. Naamã partiu levando 350 quilos de prata, 72 quilos de ouro e dez roupas de festa.
6 Nunik wegak nuigtushkam papii agagbaun jujukiuwai. Nunú papiinmak:
6 A carta para o rei de Israel dizia: “Com esta carta apresento meu servo Naamã. Quero que o rei o cure da lepra”.
7 Nuna Israel aents aidaun apuji aujus diisa, shiig anentaimainchau waugkamin dekapeak, niina jáanchjin japiki ichigka chichaak:
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as roupas e disse: “Acaso sou Deus, capaz de dar ou de tirar a vida? Por que esse homem me pede que cure um leproso? Como vocês podem ver, ele procura um pretexto para nos atacar!”.
8 Tuja papii agaja akupkamun apu diisa, jáanchjin japiki ichigke tabaun profeta Eliseo antukui, nunik niina chichaman akuptak:
8 Mas, quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei de Israel havia rasgado as roupas, mandou-lhe esta mensagem: “Por que o rei ficou tão aflito? Envie Naamã a mim, e ele saberá que há um profeta verdadeiro em Israel”.
9 Tusa timatai Naamán niina carrojin caballo aidaujai yajuak weuwai. Nunik Eliseo jeen jeganta waitinum wajasui.
9 Então Naamã foi com seus cavalos e carruagens e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Tujash Eliseok jiintukig kumpamachui, ayatak chichama etsegnun akateg awemak:
10 Ele mandou um mensageiro dizer a Naamã: “Vá e lave-se sete vezes no rio Jordão. Sua pele será restaurada, e você ficará curado da lepra”.
11 Nuna antuk Naamán shiig senchi kajekui, nunik wegak chichaak:
11 Naamã ficou indignado e disse: “Imaginei que ele sairia para me receber! Esperava que movesse as mãos sobre a lepra, invocasse o nome do S enhor , seu Deus, e me curasse!
12 Israel aents aidau nugken namak aina nuna nagkaesau Damasconmaya namak pegkeg dekas múun aidau Abaná Farfarjai awa ¿duchaukait? Nuwi wika wenu nijamaja tsagaumain wajakchaja”, tau.
12 Não são os rios Abana e Farfar, em Damasco, melhores que qualquer rio de Israel? Será que eu não poderia me lavar em um deles e ser curado?”. Naamã deu meia-volta e partiu furioso.
13 Nunik wetai niina inake aidau jegantag chichajuinak:
13 Mas seus oficiais tentaram convencê-lo, dizendo: “Meu senhor, se o profeta lhe tivesse pedido para fazer algo muito difícil, o senhor não teria feito? Por certo o senhor deve obedecer à instrução dele, pois disse apenas: ‘Vá, lave-se e será curado’”.
14 Tusa tima Naamán namaka wee, Eliseo tibaunak imatiksag sieteya imania iyagka nijamajui. Nunik tsagag niina iyashinig uchi tsakatchin iyashijai betek pegkeg wajasui.
14 Assim, Naamã desceu ao Jordão e mergulhou sete vezes, conforme a instrução do homem de Deus. Sua pele ficou saudável como a de uma criança, e ele foi curado.
15 Nunik tsagag niina uyunaidau aidaujai ijunag Eliseojai chichastatus weuwai. Nunik jegá Naamán Eliseon chichajak:
15 Então Naamã e toda a sua comitiva voltaram para onde morava o homem de Deus. Ao chegar diante dele, Naamã disse: “Agora sei que no mundo inteiro não há Deus, senão em Israel. Por favor, aceite um presente de seu servo”.
16 Tusa tama Eliseo niina ayaak:
16 Eliseu, porém, respondeu: “Tão certo como vive o S enhor , a quem sirvo, não aceitarei presente algum”. Embora Naamã insistisse, Eliseu recusou.
17 Dutika dakitjamtai Naamán Eliseon chichajak:
17 Então Naamã disse: “Está bem, mas peço que permita que este seu servo leve para casa duas mulas carregadas com a terra deste lugar. De agora em diante, nunca mais oferecerei holocaustos ou sacrifícios a qualquer outro deus, senão ao S enhor .
18 Untsu wi mina nugkajui jeganuk mina apug niina apajuímtaiji Rimón ememattatus weakui uyuntsattajai, wagki nunú ememattainum waya nuna emematak mina kuntujui achimak tikishmag pujakui, wishakam tikishmajan pujustatjai. Nuna wi nunitaish, minash Tuke Pujuu tsagkugtugti tajai”, tiuwai.
18 Mas que o S enhor me perdoe por uma coisa: quando meu senhor, o rei, for ao templo do deus Rimom para adorar ali e se apoiar em meu braço, que o S enhor me perdoe quando eu também me curvar”.
19 Tusa tutai Eliseo niina chichajak:
19 “Vá em paz”, disse Eliseu. Então Naamã partiu para casa.
20 Eliseo inake Guehazí anentaimas: “Naamán sirianmaya aentsua nunú susatag tama mina apug Eliseo dakitug awagki nunak dekas wi wamak pataetukan amaigkan wajinak segainja nuna segatjai. Tuja nunak Tuke Pujuush waitai umiktajai”, tiuwai.
20 Mas Geazi, servo de Eliseu, o homem de Deus, pensou: “Meu senhor não deveria ter deixado esse sírio, Naamã, partir sem aceitar os presentes. Tão certo como vive o S enhor , vou correr atrás dele para ver se consigo alguma coisa”.
21 Aatus anentaimas Naamágkan pataetukui. Nunik pataetuk wegaun Naamán wainkauwai, nunik niina carrojin aepes akaikiuwai kumpamatatus, nunik kumpamak:
21 E Geazi correu atrás de Naamã. Quando Naamã viu que Geazi corria atrás dele, desceu de sua carruagem e foi ao encontro dele. “Está tudo bem?”, perguntou Naamã.
22 Tama nii ayaak:
22 “Sim, está tudo bem”, respondeu Geazi. “Meu senhor me enviou para dizer que acabaram de chegar dois jovens profetas da região montanhosa de Efraim. Meu senhor pediu 35 quilos de prata e duas roupas de festa para eles.”
23 Tutai Naamán niina ayaak:
23 “Claro, leve setenta quilos de prata”, insistiu Naamã. Ele lhe deu duas roupas de festa, colocou a prata em duas sacolas e enviou dois servos para carregarem os presentes para Geazi.
24 Dutikam jukiag mujanum Eliseo Guehazíjai pujujakua nuwi ejegawajui. Dutikawagmatai Guehazí nuna juki ditan kumpama ishiakui. Nunik shiyakmatai nunú kuichkin jáanchjai juki jegá uukui.
24 Ao chegarem à colina, Geazi pegou as sacolas, enviou os servos de volta e escondeu os presentes dentro de casa.
25 Dutika uuka ukuak niina apuji Eliseo pujamunum jegauwai, nunikmatai Eliseo niina iniak:
25 Quando entrou para ver seu senhor, Eliseu, este lhe perguntou: “Onde você esteve, Geazi?”. “Não estive em lugar algum”, respondeu Geazi.
26 Tutai Eliseo niina ataktu chichajak:
26 Mas Eliseu lhe disse: “Você não percebe que eu estava presente em espírito quando Naamã desceu da carruagem para encontrar-se com você? Esta definitivamente não era ocasião de receber dinheiro e roupas, oliveiras e videiras, ovelhas, gado e servos.
27 Nuniaig ame jukiu asamin Naamágka lepraji amina, ame wegantu aidaujai achigmaktatui. Dutijamamtai tuke leprayai jau atatjume”, tiuwai.
27 Por isso, você e seus descendentes sofrerão da lepra de Naamã para sempre”. Quando Geazi saiu dali, seu corpo estava coberto de lepra; sua pele estava branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.