1 Samuel 14

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Makichik tsawantai Saúla uchiji Jonatán nii maaniaku jutaijin niina kumpaji takujus wekagajakua nuna chichajak:
1 Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse a seu escudeiro: “Venha, vamos ao lugar onde fica o destacamento dos filisteus”. Mas Jônatas não contou a seu pai o que pretendia fazer.
2 Niina apaji Saúlak Gabaanum yaakat Migrón aajakua nuwi munchi ayaunum nuna wakentin niina suntaji seiscientos aidaujai batsatai nunikui.
2 Enquanto isso, Saul estava acampado nos arredores de Gibeá, em volta da árvore de romãs em Migrom, junto com cerca de seiscentos homens.
3 Tuja makichik sacerdote yaakat Silónum pujus Tuke Pujuun umijujakua dushakam Saúljai pujau. Nuna daajig Ahías aajakui. Nunú sacerdote nugkutai lino apagbau efod tutain takujakui. Tuja Ahíasak Icabotan yachi Ahitub aajakua nuna uchiji aajakui. Untsu niina apachjig Elí uchiji Finees aajakui.
3 Entre eles estava Aías, o sacerdote, que levava o colete sacerdotal. Aías era filho de Aitube, irmão de Icabode, filho de Fineias, filho de Eli, que tinha servido como sacerdote do S enhor em Siló. Ninguém percebeu que Jônatas havia saído do acampamento.
4 Jonatágkak niina kumpajijai filisteo aidau batsatbaunum jegatatus wedau. Dita shimamunmanini jimag kaya múun Bosés daagtin Senéjai aajakui.
4 Para chegar ao destacamento dos filisteus, teve de passar por entre dois penhascos; um se chamava Bozez, e o outro, Sené.
5 Tikichia nunú nujinmanini yaakat Micmasjai niniaku aajakui. Untsu tikichia nunú tsumunmanini yaakat Guibeájai niniaku aajakui.
5 Um ficava ao norte, de frente para Micmás, e o outro, ao sul, de frente para Geba.
6 Nuwi wesag Jonatán niina kumpajin, chichajak:
6 Jônatas disse a seu escudeiro: “Vamos atravessar até o destacamento daqueles incircuncisos! Quem sabe o S enhor nos ajudará, pois nada pode deter o S enhor . Ele pode vencer com muitos guerreiros e, também, com apenas uns poucos!”.
7 Tusa tutai niina kumpaji ayaak:
7 “Faça o que lhe parecer melhor”, respondeu o escudeiro. “Eu o seguirei para onde o senhor for!”
8 Timatai Jonatán niina chichajak:
8 “Pois bem”, disse Jônatas. “Vamos atravessar e deixar que nos vejam.
9 Dutika wantintuka ajin dita chichainak: ‘Anuig wajastajum, nuniagmin ii kaunawagmi’ tuinakuig wejutsuk nuwig wajasa dakasmi.
9 Se disserem: ‘Fiquem onde estão, ou mataremos vocês’, ficaremos parados e não iremos até eles.
10 Untsu ‘wakatajum’ tujamkuig wajukmi. Nuni dekaattaji Tuke Pujuu ditan depetkatnume tusa tujabau”, tiuwai.
10 Mas, se disserem: ‘Subam até aqui e lutem’, então subiremos. Será sinal de que o S enhor os entregará em nossas mãos.”
11 Nuadui mai juwakiag filisteo aidau batsatbaunum jegantag wantintukajui. Nuniagtai ditan wainak chichainak: “Nijah, au hebreo aents aidau waanum uumak batsatu jiinjajana”, tuidau.
11 Quando os filisteus os viram chegando, gritaram: “Vejam! Os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos!”.
12 Tusa tuinai aents aidau Jonatán niina kumpajijai wajattaman untsuinak: “¡Juwi wakatajum, nunikagmin wajuk maanitaimpaita nuna jintintuatjime!”, tuidau.
12 Então os homens do destacamento gritaram para Jônatas e seu escudeiro: “Subam até aqui, e nós lhes daremos uma lição!”. “Venha, suba logo atrás de mim”, disse Jônatas a seu escudeiro. “O S
13 Nuna tusa Jonatágkak nunú kayanum achimki, achimki, niina kumpajijai mai wakauwai. Nunik waka suntag filisteo aidaunak achika nagki nagkima ajiau. Dutiktai niina kumpaji patagas wegak nuna iju iju kajeau.
13 Então subiram usando os pés e as mãos. Jônatas derrubava os filisteus e, atrás dele, seu escudeiro os matava.
14 Dutika yama nagkamchak Jonatán niina kumpajijai jetekajua nuaduik juu tamawaik veinte aentsun kajegkajui.
14 Mataram, no total, cerca de vinte homens, numa pequena porção de terra.
15 Nuna antukag suntag filisteo aidau aaknum batsatuk tuja suntag ujumak maanitan yacha eemak shimin aidaushkam senchi ishamkajui. Tuja nuigtushkam nugka senchi uujak filisteo aidaunak shiig senchi uwakauwai.
15 De repente, o pânico tomou conta do exército filisteu, tanto no acampamento como no campo, e também nos destacamentos e nos grupos de ataque. Naquele instante, houve um terremoto, e todos se encheram de terror.
16 Nuna ishamkag wakan wajasag pisainak pachimdagaidau. Imanidaun Saúla suntaji yaakta kuitamin aidau Benjamígka nugken Guibeánum pujuidau wainkajui.
16 As sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim viram que o imenso exército dos filisteus começou a debandar em todas as direções.
17 Imaniagtai suntag niijai yujaun Saúl chichajak: “Ashí diistajum betekash batsatag nunú dekaami”, tau.
17 Saul ordenou ao povo: “Façam a chamada e verifiquem quem está faltando!”. Quando fizeram a chamada, descobriram que Jônatas e seu escudeiro não estavam ali.
18 Nunikmatai Saúl Ahíasan chichajak: “Chicham umiktinun Apajuí amasbau egketa nunú arca itaata”, tiuwai. Nunak tiuwai wagki chicham umiktinuk tikich yantamnum au asamtai.
18 Então Saul gritou para Aías: “Traga o colete sacerdotal!”, pois, naquele tempo, Aías usava o colete sacerdotal diante dos israelitas.
19 Tusa Saúl sacerdote Ahíasjai eke chichaak wajai, filisteo aidauk aan nagkaemas waugtukag pachimdagainak senchi chajuatuinau. Imaniagtai Saúl Ahíasan chichajak: “Dekas arcak itawaipa”, tiuwai.
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, o tumulto e a gritaria no acampamento dos filisteus aumentaram. Então Saul disse ao sacerdote: “Não precisa mais usar o colete!”.
20 Tusa ukuak Saúlak niina suntaji aidaujai ijunjauwai filisteo aidaujai maaniatatus. Nunik diikma filisteo aidauk shiwagtsukaita tusa dita ditak pempeentunikiag maanidaun wainkauwai.
20 Então Saul e todos os soldados correram para a batalha e encontraram os filisteus matando uns aos outros. Havia grande confusão por toda parte.
21 Nuniagtai untsu hebreo aidau yaunchuk nagkamas filisteo inatai batsamin aidaushkam Israel aents aidaujai maaniatajum tima uminas batsatiatak, jiinag ukukiag Israel aents aidau Saúljai, Jonatágjai aatus ijunag batsatbaunum nuwi ditajai ijunjajui.
21 Até os hebreus que antes haviam desertado para o lado dos filisteus se rebelaram e se uniram a Saul, a Jônatas e ao restante dos israelitas.
22 Tuja tikich Israel aents ishamkagtuinak Efraígka nugken uumkaju aidaunashkam, filisteo aidau pisainawai tabaun antukag ditashkam jiinag maaniawagtatus pataetukajui.
22 Quando os homens de Israel que haviam se escondido na região montanhosa de Efraim ouviram que os filisteus fugiam, também os perseguiram.
23 Nunik pataetukag mai mainakua Bet-avén jegawajui. Aatus nunú tsawantin Tuke Pujuu Israel aents aidaun ayamjuk agkanmitkauwai.
23 Assim, o S enhor livrou Israel naquele dia, e a batalha continuou até além de Bete-Áven.
24 Israel aents aidauk yujumkan yutsuk maaniawaju asag, shiig senchi pimpikiajui. Nunak Saúl chichaak: “Shiwag aidau eke depeteatsjinig, yutain yuwauk mantamnati” tusa chichaman umiku asamtai, nuna umiinak nunikajui.
24 Os homens de Israel estavam exaustos naquele dia, pois Saul lhes havia imposto este juramento: “Maldito seja aquele que comer antes do anoitecer, antes de eu ter me vingado inteiramente de meus inimigos”. Por isso, ninguém comeu nada o dia todo,
25 Tujash nunú tsawantin aents aidau maaninak yujasag dapa ayaunum jegantajui.
25 embora tivessem encontrado favos de mel no chão do bosque.
26 Nunik ikam akumak diikma dapa yumiji shiig kuashat ayaun wainkajui. Dutika wainkajash piipichinakesh dukachajui, wagki nuna nuniauk mantamnati tibau asamtai, nuna ishamainau asag.
26 Não se atreveram a provar o mel, pois temiam o juramento exigido por Saul.
27 Untsu Jonatágkak niina apaji chicham umiamun dekachu asa, numi takakbauwai nuna titijin, dapa yumiji saegun antig dukauwai. Dutika pimpiki wekaebaun ichichmamjauwai.
27 Jônatas, porém, não sabendo do juramento de seu pai, enfiou a ponta de uma vara num favo e comeu o mel. Depois de comer, recuperou as forças.
28 Nunikmatai suntag aidaunmaya makichik niina chichajak:
28 Vendo isso, um dos soldados lhe disse: “Seu pai obrigou o exército a fazer um juramento severo, pelo qual quem comer alguma coisa hoje será maldito. Por isso todos estão exaustos”.
29 Tusa tutai Jonatán chichaak:
29 “Meu pai trouxe desgraça sobre o povo!”, exclamou Jônatas. “Vejam como recuperei as forças depois de provar um pouco de mel.
30 Tuja tikich Israel aents aidaush iina shiwaaji aidau depetka, yutai atankimua nuna yuwawajag, ditash aan nagkaemas senchigtin wemain wajakaje. ¡Nunikagmatai filisteo aidauk wamak amumain awajkaji!” tiuwai.
30 Se os homens tivessem recebido permissão para comer à vontade do alimento que encontraram entre os inimigos, imaginem quantos filisteus mais teríamos matado!”
31 Tuja Israel aents aidauk nunú tsawantin filisteo aidaunak, yaakat Micmas nagkamas mai mainakua yaakat Aialón ejegawajui.
31 Os israelitas perseguiram e mataram filisteus o dia todo, desde Micmás até Aijalom, e ficaram cada vez mais enfraquecidos.
32 Imanik pimpikiaju asag, yapajuinak uwig aidau, baka aidau, toro tsakat aidau, filisteo yajutkamu aidaun maawag neje numpemtin uduunak yuwawajui.
32 Naquela noite, tomaram apressadamente os despojos da batalha; mataram ovelhas, bois e bezerros e comeram a carne com sangue.
33 Nuna nuniagtai nuwiya makichik Saúlan jegajua chichajak:
33 Alguém foi dizer a Saul: “Veja, os soldados estão pecando contra o S enhor , comendo carne com sangue”. “Vocês cometeram um grande pecado!”, disse Saul. “Procurem uma pedra grande e tragam-na para cá.
34 Nuna tusa, tikich Israel aents aina dushakam ashí ujaktajum: “Maki makichik toron, nuniachkush uwijan itaatnume. Dutikawag juju kaya múun puja juwi patai maatnume, dutikam nuna numpe saeki utsankamtai, duwi shiig numpe atsaun yuwatnume. Nuna nuninak tunamagchagtatui”, tiuwai.
34 Depois, saiam entre os soldados e digam-lhes: ‘Tragam os bois e as ovelhas até aqui! Abatam os animais e deixem o sangue escorrer antes de comer. Não pequem contra o S enhor , comendo carne ainda com sangue’.” Naquela noite, portanto, todos os soldados levaram os animais e os abateram ali.
35 Dutikawagmatai Saúl kuntin maa patasa apeaku Apajuí ememattinun makichkish najanchauwaitak najanauwai.
35 Então Saul construiu um altar para o S enhor ; foi o primeiro altar que ele construiu para o S enhor .
36 Nuna dutika Israel aents aidaun Saúl chichajak:
36 Depois Saul disse: “Vamos perseguir os filisteus a noite toda, saqueá-los até o amanhecer e destruir até o último deles”. Seus homens responderam: “Faremos o que o rei achar melhor”. O sacerdote, porém, disse: “Primeiro vamos consultar Deus”.
37 Tusa timatai Saúl Apajuín iniak:
37 Então Saul perguntou a Deus: “Devemos ir atrás dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel?”. Mas Deus não lhe respondeu naquele dia.
38 Dutikam Saúl suntaja apuji aidaun chichajak:
38 Então Saul ordenou: “Todos os comandantes do exército, apresentem-se a mim! Descubram como e por que aconteceu esse pecado!
39 Nuna tusa: “Tuke Pujuu Israel aents aidaun ayamjina nuna daajin uminkatnun tajai: ¡Mina uchig Jonatán pegkegchaun takasu akushkam mantamnattawai!” tiuwai.
39 Tão certo como vive o S enhor , aquele que resgatou Israel, o culpado morrerá, mesmo que seja meu filho Jônatas!”. Contudo, ninguém lhe disse nada.
40 Nuadui Saúl Israel aents aidaun chichajak:
40 Saul disse a todo o Israel: “Jônatas e eu ficaremos aqui, e todos vocês ficarão ali”. E os homens responderam: “Faça o que o rei achar melhor”.
41 Tusa tiagmatai Saúl senchi untsumak Tuke Pujuun aujak: “Israel aents aidaun Apajuíjiyah, ¿wagka amina inakem segapamush yamaish aikchaume? Mina pegkegchaug, nuniachkush mina uchig Jonatágka pegkegchauji akug Urim jiinkittawai, untsu Israel aents aidaun pegkegchauji ataik Tumim jiinkittawai”, tiuwai.
41 Em seguida, Saul orou: “Ó S enhor , o Deus de Israel, mostra-nos quem é culpado e quem é inocente”. Por sorteio, Jônatas e Saul foram escolhidos como sendo os culpados, e o povo foi declarado inocente.
42 Nunikmatai Saúl chichaak:
42 Saul disse: “Façam outro sorteio entre mim e Jônatas”. E Jônatas foi escolhido como o culpado.
43 Nunikmatai Saúl Joinatágkan chichajak:
43 “Diga-me o que você fez”, ordenou Saul. “Provei um pouco de mel”, confessou Jônatas. “Foi apenas uma pequena porção, na ponta de minha vara. Estou pronto para morrer!”
44 Tutai Saúl untsumak:
44 Então Saul disse: “Sim, Jônatas, você deve morrer. Que Deus me castigue severamente se você não for morto por isso”.
45 Tutai Israel aents aidau Saúlan chichajuinak:
45 Os soldados, porém, disseram a Saul: “Jônatas conquistou esta grande vitória para Israel. Acaso ele deve morrer? De maneira nenhuma! Tão certo como o S enhor vive, ninguém tocará num fio de cabelo da cabeça dele, pois hoje Deus o ajudou a realizar um grande feito”. E assim o povo salvou Jônatas da morte.
46 Tuja Saúlchakam filisteo aidaujai maanitnak idaisauwai. Dutikam filisteo aidauk ditá nugken waketjauwai.
46 Então Saul deixou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para sua terra.
47 Aatus depetmak Saúl Israel aents aidaun apuji wajas inamjauwai. Tuja Israel aents aidau nugken ditá shiwaaji Moab aents aidau, Amón aents aidau, Edom aents aidaunash ayamjuk agkanmitkauwai. Tuja Sobá nugka apujinash, filisteo aidaun aatus ashí depetkauwai. Saúl niina suntaji aidaujai shiwajan jeteakug tuke depetmajakui.
47 Depois que Saul havia se firmado como rei de Israel, lutou contra seus inimigos ao redor: contra Moabe, Amom e Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus. E, para qualquer lado que se voltava, era vitorioso.
48 Niina suntaji aidaujai ijunag maania Amalec aents aidaun depetuk ijinauwai. Dutika Israel aents aidaun kasajuinak waitkaidaun agkanmitkauwai.
48 Realizou grandes feitos e derrotou os amalequitas, livrando Israel de todos que o haviam saqueado.
49 Saúla uchiji aidauk: Jonatán, Ishví, Malquisúa aatus aajakui. Tuja niina nawanji iwai aajakui Merab, untsu Mical aajakui ekeu.
49 Os filhos de Saul eram Jônatas, Isbosete e Malquisua. Também tinha duas filhas: Merabe, a mais velha, e Mical, a mais nova.
50 Saúla nuweg Ahinóam Ahimaasa nawanji aajakui. Tuja niina suntaji aidaun apujig Abner niina apaji yachi Neran uchiji aajakui.
50 A esposa de Saul se chamava Ainoã, filha de Aimaás. O comandante do exército de Saul era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Saúla apaji Quish aajakua duka Abneran apaji Ner aajakua nujai Abielan uchiji aajakui.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Saúl apu wajas pujusua nuaduik, Israel aents aidauk filisteo aidaujai shiig senchi maaniau ainawai. Nuadui Saúlak suntag maanitan yacha aidaun etegkeg yajuak ijumag uminas pujujakui.
52 Os israelitas lutaram ferrenhamente contra os filisteus durante toda a vida de Saul. Por isso, sempre que Saul via um jovem forte e valente, logo o convocava para seu exército.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.