Mateus 13

Angaataha NT (AGM_PNG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Saundamapɨ asisɨha sɨketɨ Jisaasiho aŋaaŋɨ namasi noaipasi durɨhɨrɨ Garirihandainapɨ notaise. Notɨ sapɨhɨ durɨhɨrainɨ bindata isɨhiyai kataunjataise.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Aihɨ isɨhiya apɨpaahɨ wɨrɨsandɨhandɨ komɨhinɨ detɨ ahoyanɨmɨ nasauhɨ bimɨtandɨhapɨhɨ owetihɨ namatɨ Jisaasiho kopuhotɨ yamwaataise. Yamwaatɨ kopuhotɨ bindata isɨhiya durɨhɨramɨ mangɨrainɨ bitohauhɨ kataunjataise.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Iyatɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ sɨwipatɨ namɨhanatɨ kiyaisɨ pɨhɨtatɨ taahɨwaiwa kataunjataise. Kataunjataatɨ sɨwipatɨ wɨtɨ satahatɨ namɨhana saundataase. “Asisɨha waaraahɨ utaawo noaipasisotɨ isapɨpa kwɨtaaho isoho osaataatɨ tuwɨhaataise.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Tɨwɨhaasɨhɨ kapaamɨ wapa daihɨra tɨmahaihɨ koho satetɨ nanataise.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Iyatɨ kapaamɨ wapa nawɨhaasɨnɨ yapɨpatɨ yaataatɨtɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Iyatɨ yapɨpatɨ yaataatɨhatɨndaatɨ ipɨho yahutaatɨ dimaatataatɨ kwɨtaaho ketɨ nutataise.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ketɨ nutatatɨho ko amɨ ipɨho noaipatɨ watɨpɨndaatɨ nawɨhai winjasɨhɨ nawɨha tahaŋataatɨ kwɨtaaho sangɨhapa taatɨ nutimbɨpai tɨhatɨ tɨpoyamataise. Tɨpoyamasɨhɨ amɨ yapɨpatɨ yaataatɨndaatɨ tambatɨhɨrɨ biyatɨ wɨndɨ mɨhaapɨ baahɨ namohapaasɨ awasatɨ owendaise.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Iyatɨ kapaamɨ kwɨtaaho wapa kɨtɨha nahaapatohapaamɨ tambatɨhɨrɨ kwɨtaahomɨhatɨhɨ tɨmahaihɨ kwɨtaaho nahaapatoho nutataatɨ nandapai netɨ daahemwa tiwa namaasataise.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Amɨ kapaamɨ kwɨtaaho wapa yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyataise. Iyatɨ nutatɨ gwɨnyanatɨ wuwanɨ tɨwɨhaahohɨpɨpai nusatipɨhaatɨ akɨpɨpa ningotɨ ahondaise. Iyatɨ akɨpɨpa wapa apɨpaahɨ taahɨwaiwa 100 kiyatɨ ningotɨ amɨ wapa kapɨhata taahɨpɨpa 60 kiya ningotɨ amɨ wapa 30 kiyatɨ ningotaise,” undataase.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Satɨ sɨwipatɨ pɨwɨha namɨhanatɨ Jisaasiho katatɨ owemataatɨ sandaase. “Sahɨ samɨhandɨsɨ atiwɨ naitaatɨwaahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” undataase.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona newa kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanɨnɨ nasawa Jisaasihoai saunda nunjenɨhaayo. “Isɨhiyai Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ katɨpunjapaahura kɨnyɨ wapaapɨ nepemaipɨ napaapɨ kaundapoaatise?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “O amɨ sangisaahɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimɨtandɨ jɨhɨ gwɨnyapena tɨmaŋiwaiwa sahɨ mmonɨwɨ naitaatɨwɨhandɨ aimɨ netɨ gɨsunyaasɨhiyaate. Sangisɨ sasisataatɨ amɨ isɨhiya otaatapɨhiyaisaahɨ owetise.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Sandɨ apaapɨmaato, isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ isɨwatohiyɨhiya kaamɨ tiwatɨhaatɨ asakaiwɨ mɨtaahɨ atiwɨ naitaapo. Aisaihɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ miwasohiyɨhiya wonya masɨhonya atisohonyonyaisangi nemasaihɨ nanɨpimatɨwɨmaitaapo.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Nɨnɨ Autaahaatɨhomɨhaiwa netɨ mambɨ wapaapɨ nepemaitɨ kiyaisɨ kaundohɨtɨndɨ apaapɨmundo, kɨmandɨ isɨmiya siyohɨtɨmandape. Kiya pɨhɨtɨwɨ jawaahandɨ kandɨ wapa mmonɨhopo. Kiya pɨhɨtɨwɨ atisawaahandɨ kandɨ wapa atiwɨ nepɨ kɨmwaamopo.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Isɨ kiya siyohɨtɨmandɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ pɨwɨha jɨhɨ tɨmanatɨ katisɨha akaaha noaipataise. Iyataatɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨhetapɨ sandaase,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 tatɨ Autaahaatɨho kandaase.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Amɨ sangisaahɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ biyatɨ maarɨho wɨsaiwatɨ jasonataise. Aihɨ samɨ ndɨha nasorɨhainjɨhɨ Autahaatɨhomɨhaiwa mmonɨwɨ newaayopo. Aiwɨ amɨ samɨ atihɨrɨ nasawatainjɨhɨ Autaahaatɨhomɨhaiwa atiwɨ taawɨ gwɨnyapenawaayopo.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Kɨmandɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaunɨ amɨ usa isɨhiya Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ taahiyɨhiya wanɨ nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmohohɨwɨmaiwa mmondotɨwɨ maaritɨwɨ jaawɨ bɨsotɨmbɨwɨhiya amɨ wɨndɨ mohopo. Aiwɨ wanɨ nɨnɨ kandɨsasonɨhɨ sahɨ atisohɨwɨmaiwa atitotɨwɨ jaawɨ bɨsotɨmbɨwɨhiya amɨ wɨndɨ atɨhomisopo. Isɨ sahɨ wanɨ mmonɨwɨ atisohɨwɨmaiwaapɨ baiwɨ maaritɨwɨse.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Isɨ sahɨ isapɨpa kwɨtaaho tɨwɨhaasɨhopɨ nepemaitɨ nɨnɨ katohɨhaapɨ napondaase tɨwɨ atiwɨ mmonɨwɨ nepɨse ausaatɨ kasatɨtaano.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Isɨhiya usa isɨhiyaisɨ iwinjaatɨ bimɨtandɨ Autaahaatɨho gwɨnyapenatɨ netɨ tɨmaniwaiwaapɨ pɨwɨha atisawaawɨ wɨndɨ gɨmunyaahauhɨ yapɨpatambɨ Utaaho Maipɨho atisohɨha nasatɨ nemataise. Saisawiya siya daihɨra kwɨtaaho tɨmahaisɨhomataiwɨhiyaare.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisawaawɨ ketɨ kuraanɨhɨ maaritɨwɨ newaayopo. Siyohiyɨhiya yapɨpatɨ nawɨhaamɨ tiwatɨhaatɨ yaataatɨhata kwɨtaaho tɨmahaipatetamataiwɨhiyaare.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Amɨ saiwɨ yapɨpatɨ yaataatɨhatamatetahiyaasɨ pɨwɨha atisohɨha baahɨ mɨhatɨhɨ kɨmwaurɨmwɨndihɨ kiya wɨndɨ otɨhɨ andɨtitɨwɨ bɨmitohopo. Iyauhɨ kiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ maaritɨwɨ japepihɨrohɨtɨhandapɨ isɨhiya kiyai naaŋɨhaiwa numwisaihɨ Autaahaatɨhopɨ kiya gɨwunyaahohɨtɨhandɨ namaitaapo.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha taawɨ atimɨ nowaawɨ amɨ mambɨhaiwaapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapepɨ ikɨpɨpa pɨhɨtɨwɨ nepɨ ahoaitaatɨwɨ maaritohɨtɨhanda pɨwɨha atisohɨha kai netɨ tiwa itaatisa namaasataise. Namaasasɨhɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ wapa namoaipase. Isɨhiya siyohiyɨhiya yapɨpatɨ kɨtɨha nahaapatohapa nandapaisatɨ ahoya nawasɨpataahamataiwɨhiyaare.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ mmonɨwɨ nepɨ baiwɨ kɨpowaayopo. Iyauhɨ kiyaamɨhetapɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa noaipataise. Noaipataatɨ akɨpɨpa wapa apɨpaahɨ pɨhɨtatɨ noaipatɨ amɨ wapa kapɨhata pɨhɨta noaipatɨ amɨ wapa pɨhɨtatɨ noaipataise. Siyohiyɨhiya isiya kwɨtaaho yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyatɨ nutatɨ gwɨnyanatɨ nandapa akɨpɨpa pɨhɨtatɨ noaipasɨpatamataiwɨhiyaare,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha wa namɨhana isɨhiyaisɨ saundataase, “Autaahaatɨho isɨhiyai taatɨ iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨmandɨ utaaho wo osaataatɨ nandapa kwɨtaaho gaahapa niyaamatɨ tɨwɨhaasɨtɨhandamatiyahande.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Aihɨ waara isɨhiya nanomɨhauhɨhura apatindɨtɨhɨ utaaso nandapa gaahapa yamasomɨ tiworɨho nasatɨ kɨtɨha maipɨha maasaworɨhɨrɨ osaataatɨ nandapaamɨhatɨhɨ tɨwɨhaamapɨ notaise.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Aihɨ nandapa nimaatatɨ taatɨ kwɨtaihɨhura kɨtɨha maasaworɨhɨrɨ ausaimanɨnataise.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya napɨwɨ osaataatɨ nandapaamɨ satɨhoai saundawaatopo, ‘awaisɨhoŋe, nandapa gaahapaahɨhɨ yamahɨninjahonɨ kɨtɨma maipɨma maahɨraapɨ nasahaare?’ undawaatopo.
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Undauhɨ osaataatamɨ satɨho kiyaisɨ saundataase. ‘Nisɨ tiworɨho wo sandɨ kiyataise,’ undihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai saundawaatopo. ‘Nyahɨ nowa kɨtɨha otɨpiya nawowaamaitaanɨ kɨnyɨ gaare tɨtaino?’ undɨwɨ nunjenawaayopo.
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Undauhɨ ko kiyai saundataase. ‘Owetise amɨ wiwa kɨtɨha otɨpaiwɨ nawomawaawɨ nandapaisawɨ ahoyawɨ nawomaitaawo.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Isɨ nehɨ namɨhaapɨ iwinjasawɨse. Nandapaisa Kɨtɨha gaasɨ ahoya nawa ahetane wanɨhapaahɨho. Iyonɨhɨ nandapa nimaŋɨtandɨhura tɨmetanɨhɨ isɨhiya kapa nimaŋɨtaatɨwɨhiyai kaundisanɨhɨ kiya jɨhɨ kɨtɨha maasaworɨhɨrɨ nawopɨ ahoyawɨ usaamapɨ wɨsasawɨ tɨhoaaposawɨ amɨ kasɨnɨ ipotɨ nandapa akɨpɨpa kɨpɨwɨ ahoyawɨ aŋɨpɨpɨhɨ kapaapɨhapɨhɨ ahaito,’ undataase,” tatɨ Jisaasiho namɨhana katisɨha katatɨ owemaitaise.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha wa namɨhana isɨhiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ iwinja bimindɨhandɨ ipatɨ kati wɨtamɨ yandɨpɨho kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ utaaho yamasɨhɨ nuta gwɨnyainjɨpatamatiyahande.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Iyatɨ so kwɨtaaso nandapa kwɨtaaho wapa osaataatɨ yamahohɨpɨpai apɨpaahɨ namusatipɨhaatɨ turɨkaarehonje. Siyahonjɨndaahandɨ kandɨ aimɨ gwɨnyanataahura osaataatɨ nandapa wapai apɨpaahɨ daahemwatɨ awaisɨhondaise. Iyatɨ ipatamatiya gwɨnyanatɨ awaisɨhotihɨ amɨ koho nasatɨ isɨtɨtɨ satɨtɨhora bindataise,” undatɨ namɨhanatɨ isɨhiyai kaundataase.
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Aihɨ Jisaasiho kiyaisɨ pɨwɨha wa namɨhana saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ bɨretɨhandɨ tɨhɨtaatɨwɨ waatɨpatɨ pɨraawaaho namasawɨ ahiyohɨhoai netɨ nipindɨhandamatiyahande. Iyatɨ netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandɨ apopaatɨ waatɨ netɨ pɨraawaaho waatɨpatisa ahoya tiwa nauhɨwa naumbwaihɨratɨ waapohoaisa namasa isehamanɨmɨ naihɨ netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandɨ bɨretɨhandɨ tɨhɨtandɨ isehamasɨhetɨ gaama nandaapɨ notaise,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Iyataatɨ Jisaasiho pɨwɨma kɨmaiwa nahatewa nehɨ namɨhanahaiwaahɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandiwɨhiyai kaundataase. Amɨ nehaahɨ wɨndɨ kamundise.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Ko Jisaasiho kɨmandɨ kaindɨmandɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨhomɨ maahomwaaŋapɨ jɨhura satisɨha netɨ akaahemataise:ndaase.
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Aihɨ Jisaasiho isɨ wɨrɨsandɨhandi numwasi aŋɨpɨpɨhapɨ niyatɨ aŋaaŋɨ nandaataise. Nandaasɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨ koenda nasawa saundɨhaato. “Kɨnyɨ pɨwɨha kɨtɨha maipɨha osaataatɨ nawasɨhaapɨ nepemaipɨ katingɨtɨhandamɨ tanyaaha ausaapɨ kanyate,” undɨhaato.
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyangi sanyatataase. “Pɨwɨha kaamɨ tanyaaha saasɨ sahɨ atiwɨse. Utaaho nandapaamɨ kwɨtaaho gaaho tɨwɨhaaso so nɨnɨ nɨwahonɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨne.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Iyatɨ amɨ osaataatɨ saatɨ yapɨhɨ nahande. Nandapaamɨ kwɨta gaaso isɨhiya Autaahaatɨho iwinja bimisawɨhiyaare. Amɨ kɨtɨ maipa isɨhiya mambɨ Utaaho Maipɨho iwinja bimisawɨhiyaare.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Iyataatɨ uta tiworɨho kɨtɨha maipɨha tuwɨhaaso so Bwaasɨrɨhɨre. Nandapa nimanɨwɨ kɨpɨwɨ ahoyohurura wanɨ isɨmiyaamɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho satetɨ owematɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhandɨ namasatɨ taatɨ tɨmanisuraare. Iyatɨ amɨ isɨhiya nandapa nimanɨtaatɨwɨhiya siya Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyaare.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Iyataatɨ amɨ kɨtɨ maipa nawopɨ ahoyawɨ tɨhoaahohɨpatamataiwɨ isɨmiya wanɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho netɨ owemaitandɨhura sɨrɨ kɨretɨ saiwɨ kaitaapo.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai nandusoaasisanɨhɨ nuwɨ nisɨ isɨhiyai winja bimohiyɨhiyaamɨhatɨhapɨ kahapaamapɨpa maipɨhaiwa namoyaasɨpɨpaisunɨ isɨhiya nahatiya maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyaisunɨ numwaapɨ ahoaitaapo.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Aiwɨ kiyaisɨ sisɨha maipɨha watɨpɨhaapɨhɨ nepɨ yotisaihɨ kapɨhɨ kiya gwɨwɨ ese no no tɨwɨ kiyaamɨ mangɨrɨ gitɨpaitaapo.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Iyonɨhɨ suraanɨhɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya tɨtɨhiya kiyaamɨ Sapɨho iwinja bimonɨhɨ ipɨhomataiwɨ jaitaapo. Isɨ samɨhandɨsɨ atiwɨ naitaatɨwaahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Kaundatosa Jisaasiho wa pɨwɨha namɨhana komɨ otɨpɨpatɨ mmona newa kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanangi sanyatataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ nawɨho ikihɨ sanaatɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ wapɨhɨ osaataatɨ noaasandisɨhomatiyahande. Aihɨ utaaho wo sandɨ nawomɨ ikɨ sanɨndɨ mmonataise. Iyatɨ amɨ ko kandɨ daahɨ jahɨra netɨ noaasatosamɨ asakiyatɨ maaritɨmɨ notɨ komɨ ikɨpɨpa nahataapa usai neunya kapaapɨ nawɨho netaise. Kapaapɨ nawɨho nesɨhora nawɨho ikihɨ sanaatɨ noaasandisɨho komɨhotɨtandɨ yapitɨ nawɨho noaasandipitɨ katamɨ satɨhoai nawɨho nunya netaatɨ maaritindɨhandamatiyahande,” nyatataase.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Iyatosatɨ amɨ wa pɨwɨha komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi namɨhana sanyatataase. “Amɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandapɨ isɨhiya usa napaitɨwɨ maaritɨwɨ daapɨ nehohiyɨhiya utaaho wo napaitatɨ maaritatɨ konaarapɨho netɨ ahoyataaho konaarapɨho kiwaanyɨhopɨ pɨhɨtatɨ daasɨhomataiwɨhiye.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Iyataatɨ konaarapɨho kiwaanyɨho koai wo apɨpaahɨ wipetaho isɨhiya maaritɨwɨho mmonataahura utaaso notɨ komɨhaiwa nahatewa neunya nawɨho nesisa kiwaanyɨho apɨpaahɨ koai wipiya otiwa kaumbwaaho nunya netaise,” nyatataase.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Iyatosa Jisaasiho wa pɨwɨha namɨhana komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “Amɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bindata komɨ pɨwɨha ausaasɨho amɨ isɨhiya kahatamatɨpetahiya Autaahaatɨhomɨhatɨhɨ napɨwɨ ahoyanɨwɨ nandaapɨ bimohɨtɨhandɨ durɨhɨrɨ awairɨhɨraatɨhɨ ikihɨ awaihihɨ tɨmapɨ aipɨ araiho nanɨwɨho namaanɨwɨho nohohɨpatamatiyahande.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Ikihɨ awaihihɨ tɨmapɨ aihauhɨ araiho satotɨ ikiha tisainjɨhura ikihɨ aisi mangɨrainɨ aripataatɨhɨ nuwɨ notawaayopo. Notɨwɨ bindawaawɨ araiho nepɨ napɨpapɨ gaaho akorɨpɨhoaatɨhɨ ahiyawɨ amɨ maipɨhotihɨ poundaho nepɨ tɨmawaayopo.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Isɨ isɨmiya wanɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho netɨ owemaitandɨhura sɨrɨ kɨretɨ siyatɨ noaipaitaise. Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiya napɨwɨ isɨhiya maipɨhiyai isɨhiya gaahiyaamɨ otɨhatɨhapɨ aipɨ nepɨ ahoaitaapo.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Aiwɨ isɨhiya maipɨhiya kiyaisɨ sisɨha maipɨha watɨpɨhaapɨhɨ nepɨ yotisaihɨ kapɨhɨ kiya gwɨwɨ ese no no tɨwɨ kiyaamɨ mangɨrɨ gitɨpaitaapo,” nyatataase.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Nyatatosatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyata nanyisenataise. “Pɨwɨha kɨmaiwa kasatohɨwɨmaiwaamɨ tanyaaha mmonɨwɨ gwɨnyapenawaayowo e owetiso?” nyatataase. Sanyatihɨ amɨ nyahɨ koai saundɨhaato. “Ye, mmonaatɨ gwɨnyapenahaayo,” undɨhaato.
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Undonɨhɨ ko netɨ sanyatataase, “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa isɨhiyai katɨwunjohiyɨhiya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandapɨhaiwa nɨnɨ kandunjanɨhɨ nepɨhiya kiya jɨhapa Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa gwɨnyaapɨ nehohɨpɨpaisawɨ amɨ wanɨhapa nga gwɨnyaapɨ isɨhiyai nga katɨwunjɨtaatɨwɨhiyaimatɨtaapo,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Aihɨ Jisaasiho maipɨhaiwaapɨ namɨhana Autaahaatɨho isɨhiyai winja bimindɨhandapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi katanyasiwaiwa saiwa katatɨ owemamapɨhura sapɨhɨ namasi notaise.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Sapɨhɨ namasi sawahomɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhandaahapɨ notaise. Notɨ noaipatɨ komɨ aunahɨpataahɨ bindataatɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyai kiyaamɨ aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohɨpɨpɨhɨ kataunjataise. Kataunjihɨ isɨhiya atɨwisohiyɨhiya komɨ watɨpɨhandisa kataunjiwaiwaapɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨmawaayopo. Yaiwɨmapɨ satawaatopo, “Ese utaamo komɨ amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyapendandɨmandɨ napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehande? Iyatɨ amɨ watɨpɨhaiwa kaitandɨhandisangi napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehande?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Utaaho kɨmo nehɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatisɨhomɨ mwaahosɨ awɨtɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ kaiwɨ mmowɨ naitaatɨwɨhapɨhɨ wɨndɨ utaarɨhandɨ namohore. Amɨ komɨ sanaatɨ Mariyaahaatɨmetindɨho? Iyatɨ amɨ komɨ saingoya Jemɨsiho Josepɨho Saimonɨho Judaasiho siyaametindɨho?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Aiwɨ amɨ komɨ sanaapwɨsa nyangisawɨ kɨmbɨhɨ bɨmindawaayondɨho? Isɨ ko saiwa komɨ watɨpɨhaiwa napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehaiwaatindɨho? Nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ moho,” tawaatopo.
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Satɨwɨ mɨmaipaiwɨ usowɨ Jisaasihoai sawahomɨhiya kiya ahosumwawaayopo. Sawisauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho isɨhiya usaamɨ aunahɨpata wapɨhɨ wapɨhɨ naihɨhapɨhɨ kapɨhapɨhiya ko autaahɨ awaisɨho gaahoe tɨwɨ kopɨ gɨwunyaapɨ numwaawaayopo. Nehɨ isɨhiya usaahɨhɨ koai sawisauhɨhandɨ kandɨ sawahomɨ aunahɨpataahapɨ isɨhiya sawahomɨhiya wɨndɨ baiwɨ samaawisopo. Owetise. Iyataatɨ sahɨ nɨwahonisɨhiyaatɨ nɨngi satɨ katɨ kaniwɨ ahosɨnɨmawaayopo,” undataase.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Saiwɨ kopɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmaawunyaapɨ namumwaahauhiyata kandapɨ kapɨhɨ sawahomɨ aunahɨpata watɨpɨhaiwa taahɨwaiwa wɨndɨ kamaise. Owetise.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.