Lucas 6
Angaataha NT (AGM_PNG) vs NVT
1 Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨnohɨha Sapaatɨhandɨ wɨndetɨ Jisaasiho konɨho witɨhandamɨ osaataatɨhɨra daimɨ notaise. Naihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya ko kaiwaiwa mmonɨwɨ nepɨ kaiwɨ nɨwipinjohiyɨhiya konɨho witɨhandɨ ikwɨra nasɨpapɨ yutɨhɨrɨ pasaaha ikwɨra ikɨsipɨ tɨwɨhaapɨ akonyonya nanawaayopo.
1 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos colheram espigas, removeram a casca com as mãos e comeram os grãos.
2 Aiwɨ kiya nanahauhɨ isɨhiya Parisihiya usa kiyai iwinjawaawɨ saundawaatopo. “Sahɨ asisɨha Sapaatɨhandetɨ kamaayohɨpɨpa kaiwɨ napaapɨ saiwɨ kiyopo?” undawaatopo.
2 Alguns fariseus lhes disseram: “Por que vocês desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
3 Saundauhɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Jɨhura Daawitɨhounɨ amɨ komɨhiyaunɨ jaumasɨhɨ kiyohɨtɨhandapɨ sahɨ ka pɨwɨha wɨndɨ awɨmɨtɨwɨhiyaato?
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Daawitɨho Autaahaatɨhomɨ Aŋɨhandaatɨhɨ nandaatɨ nandapa bɨretɨhandɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ ahotisɨha netaise. Sapa nandapa bɨretɨhandɨ pɨrisihiya isɨhiyaamɨ maipɨhaiwaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨhohiyɨhiyaahɨhɨ nandaatɨwɨhape tatɨ wɨnɨhapɨpa ahotihɨhandɨ kandɨ Daawitɨho netɨ nanatɨ amɨ komɨhiyai wapa numwihɨ nanawaayopo,” undataase.
4 Ele entrou na casa de Deus, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
5 Iyatɨ amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa saundataase. “Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Sapaatɨhandamɨ awaisɨhonɨnisɨ kandisɨ nɨnɨ jatataatɨ kandetɨ wapa gaahapa isɨhiya kaitaatɨwɨhapa nɨnɨ gwɨnyaatɨ katisanɨhɨ kapa kaitaapo,” undataase.
5 E acrescentou: “O Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
6 Aihɨ amɨ Sapaatɨhandɨ wɨndetɨ Jisaasiho niyatɨ aŋɨ gwɨharaahandɨ Judaahiya Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ ahoyanohɨpɨpɨhɨ nandaatɨ isɨhiyai pɨwɨha kataunjataise. Aihɨ sura sapɨhɨ utaaho wo komɨ ikwɨrɨ bɨwatetɨ namɨhataho bindataise.
6 Em outro sábado, enquanto Jesus ensinava na sinagoga, estava ali um homem cuja mão direita era deformada.
7 Aihɨ isɨhiya Parisihiyaunɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ Jisaasihoai kɨnyɨ maipɨhandɨ kiyapaise undɨwɨ komɨhetɨ pɨwɨha nutandɨhandapɨ koai iwinjatawaayopo. Iwinjatawa so utaaso ikwɨrɨ bɨwatetɨ namɨhatisoai Sapaatɨhandetɨ netɨ tɨtɨhemwaso tɨwɨ komɨhetɨ ndɨha ahiyawɨ iwinjatawaayopo.
7 Os mestres da lei e os fariseus observavam Jesus atentamente. Se ele curasse aquele homem, eles o acusariam, pois era sábado.
8 Kiya saiwɨ gwɨnyaapɨ iwinjasauhɨhandɨ kandɨ Jisaasihohɨ kiyaamɨ saiwɨ gwɨnyaapɨ iwinjatohɨtɨhandɨ usonatɨ netaise. Usonatosatɨ ikwɨrɨ bɨwatetɨ namɨhatisɨhoai Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ dopɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ sapɨhɨ bitose,” undataase. Saundihɨ ko tɨtɨhɨ dotɨ kapɨhɨ bitondaise.
8 Jesus, porém, sabia o que planejavam e disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique aqui, diante de todos”, e o homem foi à frente.
9 Bitosɨhɨ amɨ kiyai Jisaasiho saundataase. “Nɨnɨ sangi sandɨ nasɨsendaano. Sapaatɨhandetapɨ wɨnɨhapɨpa ahotimbɨpa napondaase? Nyahɨ Sapaatɨhandetɨ gaahaiwa isɨhiyai iwɨtatamanaatɨ kaitɨhaawo e isɨhiyai newa nusopɨsasaatɨ mɨmaipɨwitɨhaawɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpa kandaaso? Isɨhiya baiwɨ bimɨtaatɨwɨhandapɨ nyahɨ iwɨtatamanɨtɨhaawo e newa kiyai nusopɨsasɨtɨhaawo?” undataase.
9 Então Jesus lhes disse: “Tenho uma pergunta para vocês: O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”.
10 Saundatosatɨ isɨhiya nahatiyai naingaatɨ iwinjatataatɨ ko ikwɨrɨ bɨwatesɨhoai saundataase. “Kinyɨ ikwɨrɨ mbape,” undataase. Undihɨ ko komɨ ikwɨrɨ mbasɨhɨ ketɨ kuraanɨhɨ noaipatɨ gaahɨrɨ sawanyɨnjapɨhɨrɨndaise.
10 Depois, olhando para cada um ao redor, disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
11 Siyatɨ Jisaasiho kaindɨmandapɨ kiyai apɨpaahɨ apousamasɨhɨ kiya nyahɨ Jisaasihoai napitɨwitɨhaawe tɨwɨ Jisaasihoai kiya wapa kawitaatɨwɨhapaapɨ sawana kanawaatopo.
11 Com isso, os inimigos de Jesus ficaram furiosos e começaram a discutir o que fazer contra ele.
12 Aihɨ sura asisɨha waara apatɨhɨ sɨhoaarɨhɨretɨ Jisaasiho kapɨhɨ gaapundɨtandɨ nasaamanataise. Nasaamanatɨ kapɨhɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundatɨ konɨhɨ gaapundɨmɨ naihɨ notɨ bourɨwataise.
12 Certo dia, pouco depois, Jesus subiu a um monte para orar e passou a noite orando a Deus.
13 Bourɨwihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya nahatiyai gaatatɨ numwaatɨ koaisawɨ maasɨ nasisoaarɨ daiwɨ bimɨtaatɨwɨhiya awɨtahiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyai namɨhanatɨ numwaataise. Iyatɨ kiyai ambɨpatɨ wɨtɨ sata nusoaasataise. Nɨnɨ sangi nisɨ watɨpɨhandisatɨ nandɨsɨsoaasisanɨhɨ sahɨ nisɨ pɨwɨha anusoaitaatɨwɨhiyaate undatɨ ambɨpatɨ aposerɨhiyaate undatɨ nusoaasatɨ ambɨhundataase.
13 Quando amanheceu, reuniu seus discípulos e escolheu doze para serem apóstolos. Estes são seus nomes:
14 Jisaasiho namɨhanatɨ numwaatɨ aposerɨhiyaate undisawɨhiya kɨmiyaare: Wo Saimonɨhore. Komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Jisaasiho nusoaasipatɨ Pitaahore. Aihɨ amɨ Saimonɨhomɨ saingɨho Andɨruhotihɨ Jemɨsihotihɨ Jonɨhotihɨ Piripɨhotihɨ Batoromiyuhotihɨ
14 Simão, a quem ele chamou Pedro, André, irmão de Pedro, Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matiyuhotihɨ Tomaasihotihɨ Jemɨsiho Arɨpiyaasihomɨ mwaahotihɨ Saimonɨho komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Serotɨhoe tɨwɨ ambɨhundɨwɨhosɨ kotihɨ amɨ
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Simão, apelidado de zelote,
16 Judaasiho Jemɨsihomɨ mwaahotihɨ amɨ Judaasiho aunahɨpatɨ Keriyotɨhandaahapɨho Jisaasihoai tiwɨtaatɨwɨhiya tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨmasɨhotihɨ siyaare.
16 Judas, filho de Tiago, Judas Iscariotes, que se tornou o traidor.
17 Aihɨ Jisaasiho tipatɨ sɨhoaarɨhɨretɨ namasi kiya Aposerɨhiyaisatɨ maasɨ noaatɨpatɨ yatɨhɨ gaahapɨhɨ sahananaata komɨ otɨpɨpatɨhiya tɨtaahɨtɨhandisatɨ maasɨ bitondaise. Aihɨ amɨ sapɨhɨ taahɨtɨhandɨ bitotawaayopo. Iyataatɨ siya isiya aunahɨpa nahataapɨpɨhapɨ napɨwɨhiyaare. Iyataatɨ kiya yapɨpatɨ Judiyaahandamɨ nahataapɨpɨhapɨhiyaunɨ amɨ taunɨhandɨ awaindɨhandɨ Jerusaremɨhandaahapɨhiyaunɨ amɨ aunahɨpa taunɨhaurɨ detɨ durɨhɨrainɨ ahetiwaurɨ Taiyaahandunɨ Saitonɨhandaapɨhiyaunɨ napɨwɨ sapɨhɨ bindawaayopo.
17 Quando Jesus e os discípulos desceram do monte, pararam numa região plana e ampla. Havia ali muitos de seus seguidores e uma grande multidão vinda de todas as partes da Judeia, de Jerusalém e de lugares distantes ao norte, como o litoral de Tiro e Sidom.
18 Siya kaanɨhapɨ nasohiyɨya Jisaasihomɨ pɨwɨha atɨwitaatɨwunɨ amɨ kiyaamɨ timbɨpa nemwaitandɨ napɨwɨhiyaare. Kiyaamɨ usaamɨhetɨ itɨpɨho maipɨhapa bindata netɨ ambɨpatɨ nusopɨsasimbɨpa nemwatɨ tɨtɨhemwataise.
18 Tinham vindo para ouvi-lo e para ser curados de suas enfermidades, e os que eram atormentados por espíritos impuros eram curados.
19 Aihɨ amɨ isɨhiya nahatiya Jisaasihoai uwipɨ numwɨhatɨtaatɨwiyawaayopo. Sandɨ apaapɨmaahe isɨhiya usa koai uwipɨ numwɨhatohiyɨhiyaamɨ timbɨpa komɨ watɨpɨhandɨ awaindɨhandɨ komɨhetapɨ noaipasi sanotɨ nemwasɨhɨ biyatɨ gaawimatihe.
19 Todos procuravam tocar em Jesus, pois dele saía poder, e ele curava a todos.
20 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai naingaatɨ iwinjatataatɨ pɨwɨha sata kandaase. “Sahɨ isɨhiyaatɨ kahapaamapɨpa owehiyaatɨ satɨwɨ nyahɨ kahapaamapɨpa gaatahiyaane tɨwɨ pɨhɨtɨwɨ maaritɨwɨse. Amɨ sangi Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaisatɨ ahoyatɨ aimɨ sangi jainjatataiso.
20 Então Jesus se voltou para seus discípulos e disse: “Felizes são vocês, pobres, pois o reino de Deus lhes pertence.
21 “Sahɨ wanɨ jasamasɨhɨ jarisohiyɨhiyaatɨ waatɨ maaritɨwɨse amɨ ipotɨhura Autaahaatɨho sangi nandapa pɨhɨtatɨ tisaahɨwatɨ nasanyonɨhɨ tisaipɨ nga nepɨ nanɨwɨ gwɨsɨmwɨtaawo. “Aiwɨ amɨ sahɨ wanɨ taawɨ ngohiyɨhiyaatɨ waatɨ maaritɨwɨse amɨ ipotɨhura sangi Autaahaatɨho maaritɨtaatɨwɨhandɨ nasanyonɨhɨ samɨ maarɨhoaatɨhapɨ maaritɨwɨ sisɨtaawo.
21 Felizes são vocês que agora estão famintos, pois serão saciados. Felizes são vocês que agora choram, pois no devido tempo rirão.
22 “Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨhi sahɨ nanipinjawɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kaniwɨ nisɨhiyaatimatisaihɨ nisapɨsatɨwɨ isɨhiya ipotɨhura sangi jasonawaawɨ mandɨtisaipɨ mɨmaipɨsiwɨ amɨ pohipɨsiwɨ maahoaipupwɨsamapɨ amɨ pɨwɨha maipɨhaiwa kasatɨwɨ samɨ ambɨpatɨ nausohaapɨ ahoaapɨ asɨretɨ ambɨhɨsatisaihɨ amɨ gaasɨ sahɨ maaritɨwɨse.
22 Felizes são vocês quando os odiarem e os excluírem, quando zombarem de vocês e os caluniarem como se fossem maus porque seguem o Filho do Homem.
23 Isɨhiya saiwa saiwɨ sangi kasisaihɨhandɨ kandɨ sahɨ gaasɨ waatɨ maaritɨwɨ naupwananɨwɨse kandapɨ wihoaaŋɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ sangi yamahapataatɨhɨ Autaahaatɨho ipotɨhura nasamɨtandɨ taatetɨ tisamanataiso. Amɨ jɨhuraisangi kiyaamɨ satoya sapiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaapɨ katohiyɨhiyai naasɨkatɨ kawiwɨhiyaaso.
23 Quando isso acontecer, alegrem-se e exultem, porque uma grande recompensa os espera no céu. E lembrem-se de que os antepassados deles trataram os profetas da mesma forma.
24 “Amɨ sahɨ nawɨho kahapaamapɨpa asaketahiyaatɨ jaawo samɨ maarɨho biyatɨ wisaitahapa aimɨ nepɨ isɨwatawaayowo. Iyataatɨ amɨ nehɨ sapa kapaanɨhɨ sahɨ wanɨ newaayowo.
24 “Que aflição espera vocês, ricos, pois já receberam sua consolação!
25 “Sahɨ isɨhiyaatɨ wanɨ nandapa waatɨ nanɨwɨ gwɨsɨmohiyɨhiyaate, sahɨ jaawo ipotɨhura pɨhɨtatɨ jasamanɨtaiso. “Sahɨ isɨhiyaatɨ wanɨ sisɨwɨ maaritohiyɨhiyaate sahɨ jaawo amɨ ipotɨhura sahɨ gwɨwɨ kwɨtipatɨ tisamɨhaitaiso.
25 Que aflição espera vocês que agora têm fartura, pois um terrível tempo de fome os espera! Que aflição espera vocês que agora riem, pois em breve seu riso se transformará em lamento e tristeza!
26 Sahɨ isɨhiya usa sapɨ maarɨsaitɨwɨ mepɨ autaahepɨsamahohiyɨhiyaate sahɨ jaawo. Jɨhuraisangi isɨhiya pɨwɨha jaiwɨtaha ausaahohiyɨhiya siyaamɨ satoya sapiya kiyaapɨ maaritɨwɨ kiyai nepɨ mepɨ autaahepumapɨhiyaaso,” daase.
26 Que aflição espera vocês que são elogiados por todos, pois os antepassados deles também elogiaram falsos profetas!”
27 Saiwa satatɨ Jisaasiho katatɨ owetihɨ kiyai saundataase. “Amɨ sahɨ nisɨ pɨwɨha atɨnisohiyɨhiyaatangi sandɨ kasatataato. Sahɨ samɨ tiworisai maarɨho nunyawɨse. Aiwɨ isɨhiya sangi mandɨtɨsisohiyɨhiyai gaahatɨ kawiwɨse.
27 “Mas a vocês que me ouvem, eu digo: amem os seus inimigos, façam o bem a quem os odeia,
28 Aiwɨ isɨhiya sangi samɨ maarɨho nasosasɨnahaiwa pɨwɨha kasatɨwɨ amɨ sapɨ satɨwɨ kiyai wapa maipɨhapa nusoaipatɨ netɨ nusopɨsasane tohiyɨhiyai wihoaaŋɨ gaahatɨ kawiwɨse. Aiwɨ amɨ isɨhiya sangi mɨmaipɨsisohiyɨhiyaapɨ kiyai Autaahaatɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ gaahandɨ kawita sahɨ kiyaapɨ gaapɨwundɨwɨse.
28 abençoem quem os amaldiçoa, orem por quem os maltratam.
29 Amɨ utaaho wo kinyɨ pahaapɨpatɨ wɨtɨ tɨngɨwihonaahɨ amɨ wihoaaŋɨhatimaawɨ tɨngɨwihɨwɨta nepemaitɨpɨ koai nunye. Iyatɨ amɨ utaaho wo kinyɨ apotɨhɨrɨ tiwatɨhaatɨhɨrɨ mbɨpaapɨ nipaatingɨrɨhɨrɨ nehonaahɨ gaasɨ amɨ apotɨhɨrɨ nyepepɨ nipaatingɨrɨhɨri maawɨ owe mundɨpɨ nehɨ nanɨhaimbɨ nunye.
29 Se alguém lhe der um tapa numa face, ofereça também a outra. Se alguém exigir de você a roupa do corpo, deixe que leve também a capa.
30 Isɨhiya nahatiya sangi wapaapɨ nanyinyawɨse satɨwɨ nasɨsenohiyɨhiyai kapa nasɨsenohɨpɨpa sahɨ nunyawɨse. Aiwɨ amɨ isɨhiya usa samapa wapa nasesaihaahɨ kiyai kapa japɨhɨ nanyinyawɨse undɨwɨ mwɨtetɨwɨ wɨndɨ kamundɨwɨse.
30 Dê a quem pedir e, quando tomarem suas coisas, não tente recuperá-las.
31 Sahɨ satɨwɨ isɨhiya usa nyangi gaahatɨ kanyitotɨwɨ gwɨnyaawaawaahɨ satɨ sahɨ gwɨnyaahohɨpatamataiwɨ isɨhiya usai gaahatɨ sahɨ kawiwɨse.
31 Façam aos outros o que vocês desejam que eles lhes façam.
32 “Iyataatɨ amɨ sahɨ isɨhiya sangi maarɨho nasanyohiyɨhiyaisaahɨhɨ japepinjawɨ maarɨho kiyai wihoaaŋɨ nunyawaawaahɨ amɨ kandapɨ wihoaaŋɨhandɨ napindɨ naitaatɨwe, amɨ isɨhiya maipɨhaiwaisahiyaisangi naasɨkatɨ kaiwɨ maarɨho nunyohiyɨhiyaisaahɨhɨ maarɨho wihoaaŋɨ nunyawɨhiyaaso.
32 “Se vocês amam apenas aqueles que os amam, que mérito têm? Até os pecadores amam quem os ama.
33 Amɨ sahɨ isɨhiya sangi gaahatɨ kasisohiyɨhiyaisaahɨhɨ wihoaaŋɨ gaahatɨ kawisawaawaahɨ kandapɨ wihoaaŋɨhandɨ napindɨ sahɨ naitaatɨwe amɨ isɨhiya maipɨhandisawɨhiyaisangi naasɨkatɨ kaiwɨ wihɨwihoaaŋɨ gaahatɨ kainɨwɨhiyaaso
33 E, se fazem o bem apenas aos que fazem o bem a vocês, que mérito têm? Até os pecadores agem desse modo.
34 Amɨ sahɨ isɨhiyai samapa kahapaamapɨpa wapa nunyawaawɨ kiyaamapa wihoaaŋɨ tɨtɨhɨ kamwaaŋɨ nunyohɨmumwaaŋɨ nanyamɨto tɨwɨ nunyawaawaahɨ kandapɨ wihoaaŋɨhandɨ gaahandɨ napindɨ sahɨ naitaatɨwe, amɨ isɨhiya maipɨhaiwaisawɨhiya kahapaamapɨpa wapa kiyaamɨ naisɨhiya maipɨhaiwaisawɨhiyai nunyawaawɨ kiyaamapa wihoaaŋɨ kamwaaŋɨ nanyamɨtaawo tɨwɨ gwɨnyaapɨ nunyawɨhiyaaso. Sahɨ saiwɨ sandɨ kamaiwɨse. Owe.
34 E, se emprestam dinheiro apenas aos que podem devolver, que mérito têm? Até os pecadores emprestam a outros pecadores, na expectativa de receber tudo de volta.
35 Amɨ sahɨhɨ samɨ tiworisai maarɨho nunyawɨ amɨ gaahatɨ kiyai sahɨ kawiwɨse. Aiwɨ amɨ sahɨ wapa samapa isɨhiya usai nunyawaahaapaapɨ kiyaamapa wihoaaŋɨhapa nanyamɨtaawo tɨwɨ gɨmunyaapɨse nehɨ kapaanɨhɨ nunyawɨ namapɨse. Sapa saiwɨ sahɨ kiyohɨpɨpaapɨ wihoaaŋɨhandɨ awaindɨhandɨ nepɨ kahapaamapɨpa nahataapai netɨ daahematɨ Autaahɨ Nuwaataatɨ Bimisɨhomɨ mwaayatimatɨtaatɨwo. Iyataatɨ kohɨ isɨhiya koai wɨndɨ kɨnyɨ gaahoŋe gaare mundɨwɨhiyaisunɨ amɨ isɨhiya maatɨmaatiwɨhiyaisunɨ gaahatɨ kawisahoso.
35 “Portanto, amem os seus inimigos, façam-lhes o bem e emprestem a eles sem esperar nada de volta. Então a recompensa que receberão do céu será grande e estarão agindo, de fato, como filhos do Altíssimo, pois ele é bondoso até mesmo com os ingratos e perversos.
36 Sahɨ isɨhiyaapɨ samɨ maarɨho tisatane, samɨ Japɨho isɨhiyaapɨ komɨ maarɨho tundipatamatiyato,” undataase.
36 Sejam misericordiosos, assim como seu Pai é misericordioso.”
37 Jisaasiho pɨwɨha wa isɨhiyai sata kataunjataise. “Sahɨ isɨhiya usaamɨ kiyohɨwaiwa ketɨ nepɨ tipɨtapaapɨ usonɨwɨ kiyai ‘sahɨ maipɨhiyaate,’ mundɨwɨse amɨ Autaahaatɨho wɨndɨ sangi netɨ tipɨtapa jasonatɨ, ‘sahɨ maipɨhiyaate,’ maasatɨtando. Aiwɨ amɨ sahɨ isɨhiya usaisɨ saundɨwɨ, ‘sahɨ maipɨhiyaatisɨ samɨ maipɨhaiwaapɨ pɨwɨha nepɨse,’ undɨwɨ kiyaamɨhetɨ pɨwɨha nepɨ yamaawutaapɨse. Amɨ sangisɨ Autaahaatɨho wɨndɨ sasatatɨ, ‘sahɨ maipɨhiyaatisɨ samɨ maipɨhandapɨ pɨwɨha nepɨse,’ satatɨ pɨwɨha samɨhetɨ netɨ wɨndɨ yamaasutaito.
37 “Não julguem e não serão julgados. Não condenem e não serão condenados. Perdoem e serão perdoados.
38 Sahɨ isɨhiyai wapa kahapaamapɨpa nunyawɨse amɨ Autaahaatɨho sangi nasamɨtaiso. Amɨ sahɨ iparimatɨwɨ isɨhiyai wapa pɨhɨtɨwɨ taahɨpɨpa nunyawaawaahɨ amɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ gaaho iparɨhosɨ wapa kahapaamapɨpa sangi pɨhɨtatɨ taahɨpɨpa waatɨ asakiyatɨ amɨ tisaahɨwa tiwatɨ nyepiyatɨ tirandɨwatɨ amɨ kapa ahaitɨhapɨhɨ owetatɨ nawangitatɨ nehɨhaatɨ tɨmahiyahaiwa sangi nasamɨtaise. Iyatɨ Sahɨ isɨhiya usaisɨ wapa ikɨpɨpa nunyohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ Autaahaatɨho sangi japɨhɨ kapa pɨhɨtatɨ nasamɨtaise.
38 Deem e receberão. Sua dádiva lhes retornará em boa medida, compactada, sacudida para caber mais, transbordante e derramada sobre vocês. O padrão de medida que adotarem será usado para medi-los”.
39 Sata kaundatosatɨ amɨ pɨwɨha wa sɨwipatɨ namɨhanaha sata Jisaasiho kiyai kaundataase. “Utaaho wo komɨ ndɨha niyotaho amɨ utaaho wo ndɨha niyotahoai daihɨra mɨre undatɨ namunjɨtaise. Owetɨtaise. Amɨ maisahurɨ ndɨha niyotahurɨsɨ maisahurɨ tɨmaamainji anɨmwaahɨpatopɨ witɨtaise.
39 Jesus deu ainda a seguinte ilustração: “É possível um cego guiar outro cego? Não cairão os dois num buraco?
40 Metɨho wo taatɨ sɨkurɨhandaatɨhɨ kahapaamapɨpa kaiwunjauhɨ mmonatɨ nesɨho koai kataunjisɨhoai nusatipɨhaatɨ noaipatɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ awaisɨhondaamaise. Owetise. Koai kiyaunjisɨho kiyaunjihɨ ko metɨho bɨpi bindata atisatɨ mmonatɨ netɨ kaimɨ nunjatɨhura ko noaipatɨ komɨ kiyaunjisɨhomatetaho noaipataise.
40 Os discípulos não são maiores que seu mestre. Mas o aluno bem instruído será como o mestre.
41 “Kɨnyɨ utaaho wo kinyɨ naisohomɨ ndɨhotɨ ikwaatɨpɨho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ ahusotisonyonjapɨ kɨnyɨ napaapɨ baimbɨ taapɨ waatɨ gwɨnyaapɨ usonɨhise kɨnyɨ kɨwahonyɨ ndɨhotɨ ikwaatɨpɨho aungwohandɨ ipatamatiyahandɨ ahɨsotindɨhandapɨ baimbɨ gwɨnyaapɨ monɨpiwatapaapo?
41 “Por que você se preocupa com o cisco no olho de seu amigo enquanto há um tronco em seu próprio olho?
42 Kinyɨ ndɨhotɨ ikwaatɨpɨho apɨpaahɨ aungwohandɨ ipatamatiyahandɨ ahɨngisotindɨhandɨ monɨpiwatapa wo kinyɨ naisohomɨ ndɨhotɨ ikwaatɨpɨho turɨkaarehonjɨ ahotisonyonjapɨ koai saundɨpɨ, ‘naisohonye, kinyɨ ndɨhotɨ ikwaatɨpɨhonjɨ yaihonjɨ ahɨngisotisɨ nehɨmaitaano,’ undɨpɨ napitaimbɨ kaundɨtaise? Sandɨ kɨnyɨ satɨpɨ nɨnɨ nisɨ ndɨhotɨ ikwaatɨpɨho ahɨmotahoniso tɨpɨ jaipɨtɨpe. Ikwaatɨpɨho apɨpaahɨ aungwohandɨ ipatamatiyahandɨ kinyɨ ndɨhotɨ ahɨsotindɨhandɨ kɨnyɨ kɨwahoŋɨ jatɨnɨpɨ jɨhɨ nemaposapɨ auhaatapɨ kinyɨ ndɨha baimbɨ japaapɨ sura kinyɨ naisohomɨ ndɨhotɨ ikwaatɨpɨho turɨkaarehonjɨ ahusotisonyonjɨ mmonɨpɨ nepumaitaapo,” ndaase.
42 Como pode dizer: ‘Amigo, deixe-me ajudá-lo a tirar o cisco de seu olho’, se não consegue ver o tronco em seu próprio olho? Hipócrita! Primeiro, livre-se do tronco em seu olho; então você verá o suficiente para tirar o cisco do olho de seu amigo.”
43 Satatosatɨ Jisaasiho wa jɨhaatɨ sandaase. “Ipatɨ gaahatɨ yandɨpɨho maipɨho wɨndɨ namingoaitaise. Iyonɨhɨ amɨ ipatɨ maipɨhatɨ yandɨpɨho gaaho wɨndɨ namingoaitaise. Wɨndɨ siyatɨmaahe, owetise.
43 “Uma árvore boa não produz frutos ruins, e uma árvore ruim não produz frutos bons.
44 Ipatɨ nahatepɨ yandɨpɨho ningosɨhura isɨhiya japɨ mmonawaawɨ ‘ipatɨ satɨ gaahate amɨ ipatɨ satɨ maipɨhate,’ tɨwɨ japɨ mmonawaayopo. Iyataatɨ ipatɨ pɨhoaipɨhomɨ yandɨpɨho anɨpɨho kaarɨhetapɨ nandawaamaayopo. Owetise. Aiwɨ amɨ wainɨhandisangi kaarɨha mwɨtoaipatetɨ ningotɨ ahotihɨ nandawaamaayopo. Owetise.
44 Uma árvore é identificada por seus frutos. Ninguém colhe figos de espinheiros, nem uvas de arbustos espinhosos.
45 Utaaho gaahomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ amɨtɨhetɨ nehɨ gaahaiwaahɨhɨ gwɨnyaatɨ tɨwɨsaitataise. Tɨwɨsaitihɨ nehɨ tɨtɨhɨ gaahaiwaahɨhɨ gwɨnyaatɨ kiyataise. O amɨ utaaho maipɨhomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ amɨtɨhetɨ nehɨ maipɨhaiwaahɨhɨ gwɨnyaatɨ tɨwɨsaitataise. Tɨwɨsaitihɨ nehɨ maipɨhaiwaahɨhɨ gwɨnyaatɨ kiyataise. Nɨnɨ sandɨ apaapɨmaato amɨ amɨtɨhetɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ saiwa wapa isɨhiya gwɨnyaapɨ kɨpwɨndimbɨpa kiyaamɨ maahomwaaŋɨ nausaapɨ katauhɨ ausaimanɨnatɨ auta noaipataise,” ndaase.
45 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau. Pois a boca fala do que o coração está cheio.”
46 Satatosatɨ amɨ bapiyatɨ Jisaasiho sandaase: “Sahɨ nisɨ pɨwɨha sangi kasatohɨha japepihɨrɨwɨ kamaayawaahandɨ nɨngi sahɨ napaapɨ Awaisɨhoŋe, Awaisɨhoŋe ndɨwɨ ambɨhɨndopo?
46 “Por que vocês me chamam ‘Senhor! Senhor!’, se não fazem o que eu digo?
47 Utaaho wo nɨngisaapɨhɨ nasatɨ nisɨ pɨwɨha atisatɨ nisɨ kaundohɨrɨhɨretɨ kaisɨhopɨ nɨnɨ sɨwipatɨ wɨtɨ namɨhandɨ nasisatɨ sandɨ kasatɨtaano sangi biyatɨ nasesɨpata gisunyaatɨtando.
47 Eu lhes mostrarei como é aquele que vem a mim, ouve as minhas palavras e as pratica.
48 So utaaho kɨmomatiyahore: Ko aŋaaŋɨ aŋɨmatɨtandɨhura yapɨpatɨ watɨpɨhatɨ nawɨhaisɨhatetɨ anɨmwaahɨpatɨ baahɨ mɨhaapɨ yamwaataise. Yamwaatosatɨ yasɨha wiwatosatɨ simenɨhandɨ sanyoaayatɨ wiwatɨ yasɨha tɨpɨhaatɨ mɨhondaise. Mɨhotatosatɨ aŋaaŋɨ akaaŋaaŋɨ kasɨnapɨ watɨpɨhaaŋɨ ahominahaaŋɨ anɨtisatɨ aŋɨmatataise. Aihɨ wipatɨ itɨ nambɨtɨhɨrɨ noaipatɨ wipɨwatɨ itɨ nambɨtɨrisatɨ usepatɨ usepuwataatɨ aŋaaŋɨ netɨ ikɨpindatɨ kwɨtɨwihɨhandɨ kandɨ wɨndɨ namaayase. Sandɨ ketɨ namaayasɨtɨmandɨ amɨ utaaho itatamanatɨ biyatɨ gwɨnyaatɨ anɨtisatɨ watɨpɨhaaŋɨ aŋɨmatihe.
48 Ele é como a pessoa que está construindo uma casa e que cava fundo e coloca os alicerces em rocha firme. Quando a água das enchentes sobe e bate contra essa casa, ela permanece firme, pois foi bem construída.
49 Iyataatɨ utaaho wo nisɨ pɨwɨha atisataaho ko nisɨ katohɨrɨhɨretɨ japepihɨratɨ kamaisɨho so utaaho aŋaaŋɨ mɨmaipiyatɨ aŋɨmatisɨhomatiyahore. Utaaho aŋaaŋamɨ yasɨha mmonainjatɨ yapɨpatɨ watɨpɨhatetɨ baahɨ anɨmwaahɨpatɨ yamwaatɨ mɨhotatɨ aŋɨmaamatatɨ yapɨpatɨ napaipatetɨ yaataatɨ mɨhotatɨ aŋɨmatihɨ wipatɨ itɨ nambɨtɨrisatɨ wipɨwataatɨ usepatɨ usepuwataatɨ aŋaaŋi netɨ kwɨtɨwatɨ ikɨpɨndihɨ ketɨ kuraanɨhɨ niyatesi tɨmahiyatɨ kaaŋɨnɨhɨ nosasɨnamasɨpatamatiyahore,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
49 Mas quem ouve e não obedece é como a pessoa que constrói uma casa sobre o chão, sem alicerces. Quando a água bater nessa casa, ela cairá, deixando uma pilha de ruínas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.