Mateus 12

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ranɨ-sɨmboanɨ moanɨ nɨmarɨmbo si tüküfeyo-ane, Sisas ai wit nümbürambe mahu. Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ranühɨ wembomboyondühɨyo ai nümbürɨ ranambeahɨndɨ witɨ-mayo ra hüründümo masowasümo.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Asu Farisi ai ra hoeiru houmbo Sisasɨmbo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Awi se rando hoeindowandɨ, sɨhafɨ süŋgurunɨnɨ-rundeimbɨ ai ranɨ-moatükunɨ rarawarundɨ ra yɨhoefɨ moanɨ nɨmarɨmbo si ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo gogonɨmbo-foarundühanemo!” mehomondamboyu.
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya “Asu se Bukambe moai hoeirundɨyo, sapo nɨne-moatükunɨ Defit ai ahandɨ nendɨ bɨdɨfɨrɨ ra babɨdɨmbo wembomboyomondühɨ ramareandɨ rana?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Sapo ai Godɨndɨ worɨ ranambe kefuai hüfu ahandɨ nendɨ bɨdɨfɨrɨ-memo ranɨ-babɨdɨmbo bret Godɨmbo hoafɨyo sɨhefeimbɨhündɨ masowasümo ra. Ranɨ-moatükunɨ ra ai sesɨmbo ahɨnümbɨyo, sapo nindou Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ ranɨ yaŋgɨrɨ bret ra sesɨmbo-mayo.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Asu awi se moai Mosesɨndɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra hoeirundɨyo? Sapo muŋguambo moanɨ nɨmarɨmbo si ranambe nindou sɨhou-rundeimbɨ sapo Godɨndɨ worɨ ranambeahɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra gogonɨmbofoaru marundɨ, ŋga hütiyomopoanɨ.
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Awi ro nda sɨhamumbo hoafehapurɨ. Godɨndɨ worɨ ranahambo ŋgasündeandeimbɨ nindou ndanühɨ anüɨŋgu.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Baiborambe yare hoafɨyowohü yahoya ‘Hɨpoambo hohoanɨmo ranahambo roana yifirayahɨ, ŋga asu nɨnɨhondɨ hɨfokoefe sɨhefe hohoanɨmo ranahambo ana moai yifirɨyahɨ,’ meho. Asu se ranɨ hoafɨ ra nɨnɨ nɨmɨndɨhündɨmboyo yare hoafɨmayo ranahambo fɨfɨrɨhi-mbonana, asu nindou ai nɨne-moatükunɨ hüti refe-koatemayomo se ŋgɨrɨ ranahamumbo papɨ-hoafɨndüpurɨ.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Nindou Hondü ranai ana moanɨ nɨmarɨmbo si ranahandɨ aharambürani,” mehu.
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Sisas ai ranɨhünda botɨfi haya, Suda-yafe rotu worɨna mahu.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Ranühɨ nindou mamɨ watɨŋarɨ moaruwaimbü ranai mamaru. Asu nindou bɨdɨfɨrɨ ai Sisasɨmbo papɨ-hoafɨyumbo yahomo houmbo mamarɨmo, ai ahambo düduyafundowohü yahomoya, “Moanɨ nɨmarɨmbo sihɨ nindou ai aboedɨfembo ratüpurɨ ratüpurayu ana, asu ai yɨhoefɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo gogonɨmbɨfoareandühɨyo wanɨyo?” mehomondamboyu.
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Asu Sisas ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Asu sehündɨ nindou mamɨ ai sipsip ra moaŋguirandanɨ nɨŋgo haya asu moanɨ nɨmarɨmbo sihɨ hɨfambe ambe pɨrayo ra ai nüŋgumandea? Nindou ranai si ranɨfihɨ ahandɨ sipsip ranahambo hɨfambe ambeahɨndɨ nɨmoamo hündamündɨ tükümandüfiyo wanɨyo?
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Nindouyei nɨŋgo ranana sipsipɨyei nɨŋgo ranahambo ŋgasünde haya adükarɨ moatükunɨ ane! Ranɨmayomboane nindou moanɨ nɨmarɨmbo sihɨ nindoumbo farɨhefembo hohoanɨmo ra waŋgeiayo,” mehu.
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Ranɨyu asu Sisas ai nindou watɨŋarɨ moaruwaimbü-mayu ranahambo hoafɨyunduwohü yahuya, “Se sɨhafɨ watɨŋarɨ ra ŋgurɨhoefɨ,” mehundu-amboyu. Ranɨyu asu nindou-mayu ranai watɨŋarɨ ahandɨ ra ŋgurɨmarɨhenda asu ŋgorü rahurai aboedɨmayo.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Ranɨyomo asu Farisi nindou-memo ranai homo Sisasɨmbo hɨfokoefimbo hoafɨ fɨfɨrɨmarundɨ.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Sisas ai ahambo hɨfokoefimbo hoafɨ ra hɨmborɨyu haya, ranühɨnda botɨfi haya ndamefiyu. Ranɨyei nindou afɨndɨ ranai ahambo süŋgumarɨhorɨ hei. Ranɨyu asu Sisas ai aheimbo muŋgu aŋgünɨ ra aboedɨmareandürɨ.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 Ai hoafɨyundürühɨ yahuya, “Se nindou amurambo wandɨ ndürɨ hoafɨndei-anɨ fɨfɨrɨndɨhindɨrɨmboyei,” mehu.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Ranɨ-moatükunɨ ai ramareandɨ ra sapo God ai ahandɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ Aisaia ahandɨ yafambihɨ ai hoafɨmayu yahurai anɨhondü tükümbɨfeyo yahu hayamboyu ramareandɨ.
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 Sapo Aisaia ai yare hoafɨyuhü yahuya,
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Nindou ranai ana ŋgɨrɨ watɨkoafɨ hoafɨnduhɨ hoafɨ pukɨ kandɨhendɨ.
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Ai ŋgɨrɨ wohɨ emündü bürühoai yaŋgoroweimbɨ ranahambo muŋguna bübürɨboade dɨgendɨ.
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Rananɨmbo asu nindou ŋgorü sɨrambeahɨndɨ muŋgu ranai ahambo yaŋgɨrɨ anɨhondümbo-ndɨhorɨ ŋgeihɨ ahambo hɨmbondeimboyei,” Aisaia 42:1-4
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Ranɨyei asu nindou bɨdɨfɨrɨ ai Sisasɨmbo sowana nindou mamɨ moaruwai nendɨ ahandɨ fiambe nɨmarɨndo haya hoafɨ-koate hɨmboatɨharɨ nɨmarümbɨmayu ranahambo sahorɨmɨndei mahei. Sisas ai nindou ranahambo aboedɨmarira hoafɨyu hɨmboarɨyu arandɨ.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Ranɨyei asu nindou afɨndɨ ranai nɨnɨ-moatükunɨyo Sisas ramareandɨ ranɨmbo hoeirɨhi hehi mahepünehindɨ. Ranɨyei asu ai rarɨhi hoafɨyeihɨ seiya, “Awi nindou nda Defitɨndɨ nɨmorɨmbeyu?” masei.
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Farisi nendɨ ai ranɨ hoafɨ hɨmborɨyomo houmbo sɨmborɨ hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Sisas ai moaruwai nendɨ raguanambore arandɨ ra sapo Bersebur moaruwai nendɨ-yafe bogorɨ ranai ŋgɨnɨndɨ sagadowan-ani ai ranahandɨ ŋgɨnɨndɨnambo ranɨ-moatükunɨ ra yare arandɨ,” mehomo.
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Sisas ai fɨfɨreandɨ Farisi ai nɨnɨmboyo hohoanɨmoemo ranɨmbo. Ranɨyu asu ai ahamumbo hoafɨyuhü yahuya, “Ŋgorü bɨdɨfɨrɨ hɨfɨ ranai ahafehoarɨ ŋgorügoanɨnɨ, yɨbobore ŋgorügoanɨnɨ yɨbobore haya sɨmborɨ yifiarɨ, sɨmborɨ yifiarayo ana, hɨfɨ ra ŋgɨrɨ amɨtata yikürübɨnde pɨndowohü awarɨndɨhoeyo. Asu bɨdɨfɨrɨ ŋgoafɨyo mamɨ ranɨ worambeahɨndɨyo ranai ahafehoarɨ yɨbobore ŋgorügoanɨnɨ, yɨbobore ŋgorügoanɨnɨ yɨbobore haya sɨmborɨ yifiarayo ana, ŋgɨrɨ gedambo nɨŋgo.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Satan ai ahandɨ nendɨ bɨdɨfɨrambo hɨhaiboadɨpuranɨ ana, ahandɨ nendɨ ranai ndeara yikürübɨreandüh-ani. Ranɨmboane ahandɨ hɨfandarandɨ ra ŋgɨnɨndɨ nɨŋgombo nüŋgunde manɨŋgo?
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Se yaru hoafɨyomondühɨya Bersebur ai ŋgɨnɨndɨ sendanane ai ranahandɨ ŋgɨnɨndɨnambo moaruwai nendɨ ranaheimbo raguanamboareandürɨ mehomondɨrɨ. Refeana, asu nindou düdi sapo nindou se mamambeyafundeimbɨ-memo ranahamumbo moaruwai nendɨ raguanambofe rambo ŋgɨnɨndɨ masagapura? Ranɨmbohündambo anɨmbo asu sapo nindou se mamɨmemo ranai se hüti-anemo mbɨsɨmo houmbo sɨhamumbo papɨndüpurɨmboemo!
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Bersebur ranaiyopoanɨ, ŋga Godɨndɨ Yifiafɨ wambo ŋgɨnɨndɨ sendɨranɨ ranɨnambo moaruwai nendɨ ranaheimbo raguanamboarɨheandürɨ. Ranane asu God ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨrandɨ ranai sɨhamumbo sowahɨ ndeara tüküfembo-ane ranahambo se fɨfɨndundɨ.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 Asu nüŋgunde nindou ŋgorü ai sapo ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ harümbɨ ahandɨ worambe bɨrɨndɨhai fandɨfi ahandɨ napo ra fufumandamünda? Nindou ranai harümbɨmayu ranahambo mbundürümündɨ yirɨ warɨ hüputüpundürümündɨ hayambo anɨmbo ai ahandɨ worambe bɨrɨndɨhai fandüfi napo ra fufundamündümbui. Ŋga moanɨ ana ŋgɨrɨndu.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 Nindou düdi ai wambo ŋgunindɨmbofendɨrɨ-koateayu ana, ai wandɨ hürütümbani. Nindou düdi ai rodɨbo nɨne-moatükunɨ mamühɨ gugurɨfe-koateayu ana, nindou ranai mamɨkare pütiyu wakɨreandühani.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 Ranɨmboane asu ro ndanɨ-moatükunɨmbo-anahɨ hoafehapurɨ. Nindou ai moaruwai hohoanɨmoayei ane asu nɨne-moatükunɨ moaruwai hoafayei-ane ranahambo God ai amboawiyei mbüsümbui. Ŋga asu nindou düdi ai Yifiafɨ Aboedɨmayo ranahambo moaruwai hoafayu ana, asu God ai ŋgɨrɨ ahambo amboawi mbüsu, ŋga wanɨ.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Nindou düdi ai Nindou Hondümayu ranahambo nɨne-moaruwai hoafendu ana, God ai nindou ranahambo amboawi mbüsündombui. Ŋga asu nindou düdi ai Yifiafɨ Aboedɨ ranahambo nɨne-moaruwai hoafayu ana, God ai nindou ranahambo ŋgɨrɨ amboawi mbüsu hapondanane asu süŋgunambo aho ranamboanɨ.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 Nɨmɨ nɨmɨndɨ ranai aboedayo ana, hɨsɨ ranai-amboanɨ aboedɨndɨmboe. Asu nɨmɨ nɨmɨndɨ ranai moaruwaiayo ana, hɨsɨ ranai-amboanɨ moaruwaindɨmboe. Nindou ai hɨsɨ ra hoeindɨhindühɨ anɨmbo nɨmɨ nɨmɨndɨ aboedɨyo, moaruwaiyo ra fɨfɨrɨndɨhimboyei.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Awi seana nindou amoasɨrɨ moaruwai nahurai-anemo. Asu se nindou moaruwai-anemo asu nüŋgundu aboedɨ moatükunɨ ranahambo wataporɨmbo-mandundɨ? Nɨne-moatükunɨ ŋgusüfoambe tüküra pire haya anɨŋgo ranane asu yafambe ai ranahambo wataporɨmbora arandɨ.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Nindou aboedɨ ai ahandɨ ŋgusüfoambe aboedɨ hohoanɨmo afɨndɨ amarondo. Ranane asu ranɨhündambo aboedɨ ratüpurɨ hohoanɨmo ra tüküfe arandɨ. Nindou moaruwai ai ahandɨ ŋgusüfoambe moaruwai hohoanɨmo afɨndɨ amarondo. Ranane asu ranɨhündambo moaruwai ratüpurɨ hohoanɨmo ra tüküfe arandɨ.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Ro sɨhamumbo nda rarɨhe hoafehapurɨ, Godɨndɨ yɨbobofe si tüküfeyo-ambe ana, muŋguambo nindou ai nɨne-mamɨkarɨ wataporɨmayei ranahambo asükaindo hɨhɨnde Godɨndɨ hɨmboahü yɨbobondeandürɨmboe.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Sɨhamundɨ hoafɨ ranɨ-süŋgumbo anɨmbo God ai türüboade yɨbobondeapurühɨ nindou moaruwai hohoanɨmomayafɨ mbüsü asu nindou mbumundɨ hohoanɨmomayafɨ mbüsündambui,” mehupurɨ.
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Ranɨyomo ranɨ-sɨmboanɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨyomo asu Farisi nindouyomo ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Yamundo-randeimbɨ nindou, se hepünɨfeimbɨ moatükunɨ rarowanda hoeindɨhu sefombo-anefɨ,” mehomondamboyu.
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Asu ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Godɨmbo hohoanɨmo-koateyeimbɨ nindou moaruwai hamɨndɨ hapondanambe anɨmboei se wamboya, Ai hepünɨfeimbɨ moatükunɨ nafuimbiyu, yahomo houmbo-anemo. Ŋga asu ro ŋgɨrɨ ranɨ-moatükunɨ nafuindahɨ. Sapo Sona Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ nindou-mayu ranahandɨ hepünɨfeimbɨ moatükunɨ yaŋgɨrɨ anɨmbo nafuindahanɨ se hoeindɨhimboyei.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Sona ai kinɨ adükarɨndɨ bodoambe ŋgɨmɨ si ŋgɨmɨ nɨmbɨyu haya tükümefiyu nou yahurai-anɨmbo asu Nindou Hondü ranai-amboanɨ hɨfambe ragu ŋgɨmɨ si ŋgɨmɨ nɨmbɨndümbui.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Yɨbobofe si tüküfeyo-ambe ana, nindou Ninifehündɨ ai botɨndahi nɨmboeimbo nindou se hapondanambe anɨmboei sɨheimbo papɨ-hoafɨndɨhündürɨmboyei. Nɨmboe sapo nindou ranɨ ŋgoafɨhündɨ aiana horombo Sona bokarɨmarɨhendɨ wataporɨ ra hɨmboarɨyei hehi ahei moaruwai hohoanɨmo ranahambo daboadanamborɨhi hehimbohündɨ wambo. Ŋga awi ro sɨhamumbo hoafehapurɨ, nindou mamɨ Sonambo ŋgasündireimbɨ adükarɨ awi ndanüŋgu!
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Yɨbobofe si tüküfeyo-ambe ana, Siba-yafe bogorɨ nɨmorehɨ ŋgorügoanɨnɨ-poedɨ ranai nindou hapondanambe anɨmboei sɨheimbo botɨndɨfe nɨŋgombo papɨ-hoafɨndandürɨmboe. Nɨmboe sapo ai adükarɨ bogorɨ Soromonɨndɨ fɨfɨrɨfeimbɨ hoafɨ ranɨ hɨmborɨmbo aŋgunɨ-poedɨ sɨfo hayambo-hündɨwambo. Ŋga awi ro sɨhamumbo hoafehapurɨ, nindou mamɨ bogorɨ Soromonɨmbo ŋgasündireimbɨ ndanüŋgu!”
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 “Moaruwai nendɨ nindou ranahambo hɨnɨŋgareandɨ ana, asu ai hoe-koatereandɨ hɨfɨhü warɨ hefe nɨmarɨmbo kokora howohane, ŋga ai fondɨ ra moai horeandɨ.
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 Asu ai rande hoafɨndowohü anɨmboya, Awi ro asükainda koadürü nɨmboahɨ ana, hɨhɨndahe ŋga, mbɨsɨmboe. Asu ai ho hoeireandane worɨ sapo horombo ranambe manɨŋgo-mayo ra nindou ai yɨhoarɨyo dɨboadore hɨnɨŋgɨmareandɨ.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Rananɨmbo asu ai ŋgo moaruwai nendɨ 7 bɨdɨfɨrɨ ranaheimbo fihɨndamündündürɨ haya ŋgei worɨ ranambe nɨmandeimboyei. Weaŋgurühɨdɨdɨ-mayo ranahambo ŋgasündɨhi hehi 7 bɨdɨfɨrɨ ranai ana moanɨ muŋguna moaruwai hamɨndanɨmbondeimboyei. Moaruwai nendɨ ranai nindou ranahandɨ fiambe nafɨndühümündi nɨmandei-anɨ anɨmbo asu nindou ranai muŋguna moaruwai hɨmbondu haya nɨmandümbui horombo rasafɨ mamaru yahurai nɨmarɨ-koate. Moaruwai hohoanɨmoyeimbɨ nindou hapondanambe anɨmboei aheimbo amboanɨ yahurai-anɨmbo tüküfendɨndürɨmboe,” mehu.
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Sisas ai nindou afɨndɨ ranaheimbo wataporɨmbo-randühɨ nüŋgu-ane asu ahandɨ hondɨ akohoandɨ ranɨ babɨdɨ ahambo-so tükümehindɨ. Ai hɨfɨnɨ tüküyahi nɨmboeimbo ahambo hoafɨmbo masei.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Ranɨyei asu nindou mamɨ ranambeahɨndɨ ai Sisasɨmbo hoafɨyundowohü yahuya, “Se ndühɨ hɨmboyafɨ, sɨhafɨ me ai amondɨ mamɨ babɨdɨmbo hɨfɨnɨ anɨmboei ra ai sedɨbo wataporɨmbo seimboanei,” mehundo.
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Ŋga Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Dɨde wandɨ me rana? Dɨdemo wandɨ akohoandɨ rana?” mehu.
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Ranɨyu asu ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ-memo ranahamumbo warɨ nümbuirapurühɨ hoafɨyuhü yahuya, “Ndühɨ hɨmboyei, ndananemo wandɨ me, wandɨ akohoandɨyomo!
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Nindou düdi ai wandɨ Ape sünambe amaru ranai refembo hohoanɨmoayu ranɨ-süŋgu rawareandɨ ana, ai wandɨ rehane, wandɨ akɨdani, wandɨ meane,” mehu.
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.