Marcos 9

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Asu Sisas ai hoafɨyundürühɨ yahuya, “Ro sɨheimbo anɨhondümbo-anahɨ hoafehandürɨ, nindou haponda burayei ndanai yɨfɨkoateyei-ambe anɨmbo God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ra ŋgɨnɨndeimbɨ kodowanɨ hoeindɨhimboyei,” mehu.
1 Dizia-lhes ainda:
2 Asu 6 si hoane Sisas ai Pita, Sems asu Son sepurɨmündü haya hɨfɨ wafu nɨmoamo ranɨwamɨ mahafomo. Ranühɨ ai-yaŋgɨrɨ nɨŋgomombo Sisasɨmbo hoeirüwurane ahandɨ fi ranai ranɨpoanɨmbo tükümefeyo.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Ranɨyo asu Sisasɨndɨ hoearɨ ranai kɨfohɨ hamɨndɨmayo. Ŋga hɨfɨ ndanɨhündambo nindou ai ŋgɨrɨ randeandanɨ kɨfohɨ yahurai tükündefeyo.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Ranɨyo Eraisa asu Moses ai ranühɨ ahamumbo-so tüküyafɨne Sisas babɨdɨ wataporɨyomondühɨ manɨŋgomo.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Pita ai ranɨ moatükunɨ ra hoeire haya hoafɨyuhɨ yahuya, “Yamundo-randeimbɨ, ndanühɨ anɨmboefɨ ranamboanɨ aboedanesɨ. Ŋga dago ŋgɨmɨ hüründɨhumboane, sɨhambo mamɨ, Mosesɨmbo mamɨ asu Eraisambo mamɨ,” mehu.
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Asu Pita ai moai nɨnɨ-hoafɨ hoafɨmbo hohoanɨmoyu, sapo ŋgorü yimbu babɨdɨmbo ai yɨhɨmboyomondühɨ-wambo.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Ranɨyo asu mburɨŋgai ai kosɨ muŋguambo gabudɨmafoareapurɨ. Asu mburɨŋgai-ambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ ranai hoafɨyohü yahoya, “Nɨmorɨ nda wandɨ nɨmor-ani ro ŋgusüfo pararɨhinɨ, ŋga se ahandɨ hoafɨ hɨmborɨndomo,” meho.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Ŋga Pita, Sems, Son ai hɨmboapomemoyosɨ, ŋga asu Sisas yaŋgɨrɨ ai-babɨdɨmbo ranühɨ manüŋgu.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Asükai hɨfɨ wafuwanɨpoedɨ hɨhɨrɨyafu hanɨmondühɨ Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se yowanɨ nɨnɨ-hoafɨ hoafɨndɨmboemo nɨne-moatükunɨ hoeimarundɨ ranahambo. Ŋga hɨbadu ŋgomombo Nindou Hondü ai yɨfɨhündɨ botɨndɨfiyuanɨ anɨmbo nɨmorehɨ nindowenihɨ ranaheimbo hoafɨndɨmo,” mehupurɨ.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Asu Sisas hoafɨmayu ra hohoanɨmoyomo kɨkɨhɨrundühɨyomo ahamundɨhoarɨ sɨmborɨ ndüwurɨyafundühɨ yahomoya, “Sisas hoafɨmayu yɨfɨhündɨ botɨfe ra nɨnea?” mehomo.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Asu Sisasɨmbo düdurɨwurühɨ yahomoya, “Nɨmboe ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ ai hoafɨyomondühɨya, ‘Eraisa boatei anɨmbo tükündɨfimbui,’ mehomo?” mehomondamboyu.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Aiana anɨhondümbo anahomo raru hoafeyomo, Eraisa boatei anɨmbo tükündüfi muŋguambo moatükunɨ ra dɨboadondeambui. Ra anɨhondanesɨ, ŋga Godɨndɨ bukambe hoafɨ apenɨŋgo ranai yare hoafɨyowohü yahoya, ‘Nindou Hondü ai asübusɨ afɨndɨ ndemünduanɨ nindou afɨndɨ ai ahambo moanɨpo-ani mbɨseimboyei?’ meho.
12 Jesus respondeu:
13 Ro sɨheimbo hoafehandürɨ, Eraisa ana tüküfimboani. Godɨndɨ bukambe hoafɨ yare meŋgoro süŋgu nindou aiana moaruwai hohoanɨmo randɨhimboyei nɨne-moatükunɨ ai refembo hohoanɨmomayei süŋgu,” mehu.
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Sisas ai, Pita, Sems asu Son babɨdɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ bɨdɨfɨrɨ sowanambo mahomo. Ai homo hoeirundane ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ ranai Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ bɨdɨfɨrɨ babɨdɨmbo hoafɨnambo sɨmborɨ sɨmborɨ-memondamboyo nindou afɨndɨ ranai ahamumbo wakɨre meŋgoro.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Ranɨyei asu nindou afɨndɨ ranai Sisas hoeirɨhorɨ hehimbo hepünehindühɨ ahambo hɨhɨfɨmbo pɨpɨmayei hei.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Sisas ai düdufipurühɨ yahuya, “Se nɨnɨmboemo ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ babɨdɨmbo hoafɨnambo sɨmborɨ hoafɨmemoa?” mehupurɨ.
16 Então Jesus perguntou:
17 Ahei mbusümo nindou mamɨ ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Yamundo-randeimbɨ, ro wandɨ nindowenihɨ nɨmorɨ moaruwai nendɨ ai ahandɨ fiambe nɨmarɨmbo hoafɨkoateyu-marandambo sɨhambo sowanambo sahümɨndɨ asɨhühɨ.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Asu moaruwai nendɨ ranai farɨfendowohü wakɨfoareranɨ hɨfɨnɨ piyu yaŋgurɨmbo yahamonafɨ ŋgasɨho wutɨpuiarɨyuhü yahafɨ hɨheporɨyu arandɨ. Asu ro sɨhafɨ süŋguru rundeimbɨmbo moaruwai nendɨ ranahambo raguanambofembo düdumeheapurɨ, ŋga ai ŋgɨrɨndɨmo,” mehu.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Asu Sisas ai nindou ranaheimbo hoafɨyundürühɨ yahuya, “Se ana moai anɨhondümborɨhindɨ. Ro nüŋgunɨmbɨmboyo sebabɨdɨ manɨmboaha? Asu ro nüŋgunɨmbɨmbo sɨhei tɨŋɨrɨfo ra mandahamɨndɨha? Nɨmorɨ ra ndühɨ sahorɨmɨndei sühüsi,” mehundürɨ.
19 Então Jesus exclamou:
20 Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai nɨmorɨ ra sowaründümo Sisas sowana mahɨfomondamboyu moaruwai nendɨ ranai Sisas hoeirirühɨ nɨmorɨ ranahambo wakɨmafoarera hɨfɨnɨ piyu hɨhɨre amoahɨrerandühɨ yaŋgurɨmbo yahomonafɨ ŋgasɨho wutɨpuiarɨmayu.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Sisas ai afɨndambo düdurirühɨ yahundoya, “Nɨmorɨ nda nüŋgunɨmbɨmboyu ndahurai ramefiyuwa?” Asu afɨndɨ ai yahuya, “Akɨdouyuambe piyu hayamboani raraoyu arandɨ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Muŋguambo si moaruwai nendɨ ranai nɨmorɨ ranahambo haiambe asu hɨmonɨ wakɨfoarerɨ arandɨ. Se nɨnɨ-moatükunɨ refemboayafɨ ana, se hɨpoambondɨwamunühɨ fandɨhawamunɨ,” mehu.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Asu Sisas ai afɨndambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Se nɨmboe hoafɨyafühɨya, refemboayafɨ ana, fandɨhawamunɨ masafa? Anɨhondümbo-reandeimbɨ nindoumbo ana muŋguambo moatükunɨ ra tɨŋümbüyopoanɨ,” mehu.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Asu nɨmehünou afɨndɨ ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyuhü hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro anɨhondümborɨheambo-anahɨsɨ, ŋga se koe wambo fandɨhawandɨra anɨhondümbo-ndɨheamboane,” mehu.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Asu Sisas ai hoeireandane nindou afɨndɨ ranai pɨpɨyei hei wakɨmarɨhoramboyo asu moaruwai nendɨ ranahambo hoafɨyundowohü yahuya, “Moaruwai nendɨ, se nindou ndanahambo rarɨworanɨ hɨmbotühɨfoyu asu hoafɨkoateyu arandɨ. Se nindou ndanahandɨ fiambeahɨndɨ kodɨboawandɨ, ŋga asu se asükai yowanɨ farɨfembopoanɨ,” mehundo.
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Asu moaruwai nendɨ ranai heiyohüyo nɨmorɨ ranahambo yabadɨranɨ hɨfɨnɨ pɨmayuwa yare sɨherɨ hayambo makosɨfoendɨ. Asu nɨmorɨ ranai yɨfɨ nahurai meŋguruwamboyei nindou afɨndɨ ranai yɨfɨyumboani masei.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Ŋga asu Sisas ai nɨmorɨ ranahambo warɨhü kifi botɨrirɨ hɨnɨŋgɨmarira manüŋgu.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Asu Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨ hafomo worambe nɨmarɨmombo düduyafundühɨ yahomoya, “Nɨmboe ro moaruwai nendɨ ra raguanambofe-koatemayefa?” mehomondamboyu.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Godɨmbo dɨdɨbafɨfenambo anɨmbo moaruwai nendɨ ndahurai ana raguanambofe-ndürɨmboane,” mehu.
29 Jesus respondeu:
30 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo ranɨ ŋgoafɨ ra hɨnɨŋgɨru houmbo Gariri hɨfɨ mbusümo mahomo. Ai ramefundɨ ra nindou fɨfɨrɨndɨhimunɨmboyei yahomo houmbo dɨdɨmoamboemo ranühɨ mahomo.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahupurɨya, “Nindou Hondümbo ana hɨfokoefimbo-hünda nindouyei warɨhündɨhorɨmboyei. Ŋga aiana ŋgɨmɨ nɨmbɨndu hayambo asükai yɨfɨhündɨ botɨndɨfimbui,” mehupurɨ.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai hoafɨ ranahandɨ nɨmɨndɨ ra moai fɨfɨrundɨ, ŋga ahambo düdufimbo yɨhɨmbomarurɨ.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨ homo Kaperneam ŋgoafɨhü tüküyafu houmbo worɨnambo homo mafarɨyafundɨ. Ranɨyu asu ranühɨ nɨmarümbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nɨmboe se nafɨmbo sɨmborɨ hoafɨmemo sɨnɨmoa?” mehupurɨ.
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Ŋga asu moai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai sɨmborɨ hoafɨyomondo sapo nafɨnɨ sɨmborɨ hoafɨmemo ra nindou düdi adükarayu yahomondühɨ wambo.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Sisas ai nɨmarümbo ahandɨ hoafɨ sowandümo homorundeimbɨmbo hoafɨmayupurambo mahomo. Ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou düdi adükarɨ bogorɨ nindou tüküfemboayu ana, ai ndürɨkoatendu haya muŋguambo nindouyei moanɨ ratüpurɨyu randeimbɨ-mbɨyuwamboane,” mehu.
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 — ausente —
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 — ausente —
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Son ai hoafɨyundohü yahuya, “Yamundo-randeimbɨ, ro hoeirɨhundanɨ nindou mamɨ sɨhafɨ ndürɨnambo moaruwai nendɨ hefoaremarandɨ. Ranɨyo asu ahambo yowanɨ masahundo, nɨmboe ai sɨhefɨ sɨrambeahɨndɨyupoanɨ sefahumbo,” mehu
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Sisas ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Se yowanɨyahondopoanɨ. Nindou düdi ai hepünɨfeimbɨ moatükunɨ wandɨ ndürɨnambo rawareandɨ ana, ŋgɨrɨ wambo moaruwai hoafundɨrɨ.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Nindou düdi sɨhefɨmbo moaruwaimbo-femunɨkoateayu ana, ai sɨhefɨ ŋgunindani.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ro anɨhondümbo-anahɨ hoafehapurɨ. Nindou düdi ai hoeireanɨnanɨ se Kraisɨndɨ-yafanɨ sɨhambo hoe fuiyamündɨ asaganɨnɨ nindou ranai ahandɨ takɨnɨ hondü ra süŋgunambo ndemündümbui,” mehu.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Sisas ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou nɨmorɨ akɨdou ai wambo anɨhondümboreandɨranɨ asu nindou ŋgorü ai rariranɨ moaruwai hohoanɨmo süŋguareandɨ ana, nindou ranahambo nɨmoei pefi hüputüpuimündɨ mburumbo hoe hohoe afɨndambe safoefiyuwanɨ yɨfɨmbiyuwamboane.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Sɨhafɨ hɨmboarɨ ai randeanɨnanɨ moaruwai hohoanɨmondafühɨ ana, hündɨhawandɨ. Ŋga hɨmboarɨ mameimbɨ yaŋgɨrɨyo hefe God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranambe kefoefe ra aboedane. Ŋga hɨmboarɨ yimbuimbüyo hefe hai dɨdɨrɨfekoate koadürümbo horoweimbɨ ranambe pifenɨnanɨ hanɨ ranana moaruwaiane.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Asu hai ranambe kɨmoŋgɨmo nindoumbo asahüsihündɨrɨ ranamboanɨ ŋgɨrɨ yɨfɨsafɨndei. Asu hai ahei fi tɨkɨrarandürɨ ranamboanɨ ŋgɨrɨ dɨkɨrɨndɨfeyo.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Muŋguambo nindou ranai ahei fi aboedɨfembohünda Godɨmbo sesɨ sɨhefembo namɨ paparɨhindɨ yahurai anɨmbo hainambo tɨŋɨrɨfo ndahümündimboyei.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Namɨ ana aboedɨ moatükun-anesɨ, ŋga asu namɨ ranai ahandɨ aparɨ ra hɨnɨŋgɨreandühɨ wanayo ana, budesowanɨ aparɨkoateayo ra ahandɨ aparɨ asükai ŋgɨrɨ koadürü koadüründɨfe hɨnɨŋgɨndɨfeyo. Ŋga se namɨ aparayo nahurai aboedɨ hohoanɨmo süŋgundɨhindɨ sɨhei wandafɨ mamɨyei mbusümo,” mehu.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.