Marcos 4
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA
1 Sisas ai asükai Gariri kurɨhoe kɨmɨ nindou yamundɨfe ratüpurɨ ra botɨmareandɨ. Nindou afɨndɨ ranai ahandɨ hoafɨ hɨmborɨmbo mafandeanda botambe farɨfi hoe haŋgɨfo-wamɨ mamaru. Asu nindou ranai gudianɨ hoe kɨmɨ mamarei.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 — ausente —
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 — ausente —
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ai hu sesɨ ahurɨ ra buburandane bɨdɨfɨrɨ ai nafɨnɨ pütapɨmayoa ndu ai tüküyahi masahüsi.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Bɨdɨfɨrɨ nɨmoei yahafɨ safambe hɨfɨ akɨdou yaŋgɨrɨ nɨŋgowambe pütapɨmayo. Hɨfɨ ra ragu hanɨkoate-wambo ahurɨ ranai nɨmai tütükɨmayo.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ŋga asu hüfɨhamɨndɨ ai pɨyowohüyo ahurɨ hapoadümbo maforo ra sore soremarandɨ. Sapo ahasɨharɨ ranai hɨfambe ragu hanɨkoate-wambo asu muŋgu yapataparɨmayo.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Asu bɨdɨfɨrɨ ahurɨ ranai tɨhoarɨ tɨhoarümbɨ wofɨ ranambe pütapɨmayoa gabudandühɨ hɨsɨkoatemayo.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Asu ahurɨ bɨdɨfɨrɨ ai hɨfɨ aboedambe safɨ pütapɨyowohü hɨsɨmayo. Nɨmɨndɨ mamɨ ranahandambo bɨdɨfɨrɨ ai 100 hɨsɨyo, asu bɨdɨfɨrɨ ai 60 hɨsɨyo, asu bɨdɨfɨrɨ ai 30 hɨsɨyo,” mehu
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Hoafɨ moendɨfembo yahumbo Sisas ai hoafɨyundürühɨ yahuya, “Nindou ai hɨmbo-ambeimbɨndühɨ ana, hoafɨ nda hɨmborɨmbiyu-wamboane,” mehu.
9 E Jesus acrescentou:
10 Süŋgunambo nindou afɨndɨ ranai bukürefoendane Sisas yaŋgɨrɨ mamaruwa ahandɨ süŋgururü-rundeimbɨ 12-yomo asu nindou ahambo süŋgurɨhorɨ-rɨhündeimbɨ ai kafoefe hoafɨ ranahambo düdumehindɨ.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundürühɨ yahuya, “God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranahandɨ dɨbo hoafɨ nɨmɨndɨ ra se fɨfɨrɨfembo-hünda God ai masagadürɨ, ŋga nindou weindanɨ manɨboadei ranaheimbo ana kafoefe hoafɨ yaŋgɨrɨyo hoafɨmayu.
11 Jesus disse a eles:
12 Ranɨmboane,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Sisas ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi se kafoefe hoafɨ ranahandɨ nɨmɨndɨ ra moai fɨfɨrundɨyo? Asu refeana bɨdɨfɨrɨ amurɨ kafoefe hoafɨ ra nüŋgundu fɨfɨrɨ-mandunda?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Nindouyei mbusümo Godɨndɨ hoafɨ wataporɨmboayo ana, sapo nindou sesɨ ahurɨ nümbürambe buboafoareandɨ nahuraiane.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Hoafɨ nafɨnɨ pɨrayo ana, sapo nindou Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨyeihanei, ŋga Satan ai nɨmehünou hoafɨ ra nindouyei mbusümonɨndɨ semündü raguanambo-reandühani.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Bɨdɨfɨrɨ sesɨ ahurɨ nɨmoei yahafɨsafambe pütapɨmayo nahuraiane. Ai Godɨndɨ hoafɨ ra hɨmborɨyei hehi nɨmehünou semɨndɨmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyeihɨ-anei.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Ŋga ai moai hoafɨ ra ndorɨhi sahümündia ahei ŋgusüfoambe ragu ŋgɨnɨndɨ nɨmaro, ŋga ai moanɨ akɨdou yaŋgɨrɨ ŋgɨnɨndɨ nɨmboeihɨ anei. Ai Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨyei masahümündi ranahambo refe hoeifembo nindou ŋgorü ai tɨŋɨrɨfo sehindanɨ nɨmehünou hɨnɨŋgɨrɨhindühɨ-anei.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Asu sesɨ ahurɨ hɨfɨ aboedambe bubumayoa aboedɨ tükefeyo ranana sapo nindou düdi ai hoafɨ hɨmborɨyu haya fɨfɨreandühɨ tümafoareandɨ nahuraiane. Ranɨyo bɨdɨfɨrɨ ai hɨsɨ aboedɨ hɨsɨyowohü bɨdɨfɨrɨ ai 100 hɨsɨyo, bɨdɨfɨrɨ ai 60 hɨsɨyo, asu bɨdɨfɨrɨ ai 30 hɨsɨyo marandɨ,” mehu.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi nindou ai ram hai wambürɨ asu fondɨ hoarehɨ dɨbonapɨmandɨhiyo? Wanɨ, ŋga ram ra fondɨwamɨ nɨmoamo ane nindɨhi arɨhündɨ.
21 Jesus também lhes disse:
22 Muŋguambo moatükunɨ haponda dɨbombo eŋgoro ra süŋgunambo ana weindahɨ tükündɨfemboe. Asu nɨne-moatükunɨ gabudɨhi masɨhehindɨ ra süŋgunambo ana weindahɨ yagodomboe.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Nindou ai hɨmboambeimbɨndühɨ ana, hoafɨ nda hɨmborɨmbiyu-wamboane,” mehu.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Asükai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Hoafɨ hɨmborayomo ra se wudɨpoapondu hohoanɨmondɨmo. Se nindoumbo yimbuarɨhindürɨ ranɨ sɨmogodühɨ anɨmbo God ai sɨheimbo yimbundearühɨ asu ŋgorü bɨdɨfɨrɨ pandeambui.
24 Então lhes disse:
25 Nindou düdi ai bɨdɨfɨrɨ moatükuneimbayu ana, God ai asükai bɨdɨfɨrɨ dagadombui. Ŋga nindou düdi ranɨ-koateayu ana, nɨne akɨdou ahandɨ warambeahɨndɨ ra ndemündü raguanambo-ndeambui,” mehu.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Sisas ai asükai hoafɨyuhɨ yahuya, “God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranana nindou sesɨ ahurɨ nümbürambe buboafoareandɨ nahuraiane.
26 Jesus disse ainda:
27 Nindou ranani apuwanɨyo asu yaŋgɨrɨ ahandɨ ratüpurɨ ratüpurɨyuwanɨyo nɨmbokoanɨ sɨrühɨ sesɨ ahurɨ adükarɨ tükefeyo ra ai moai fɨfɨreandɨ.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Hɨfɨ yaŋgɨrane sesɨ ahurɨ ra rareanda adükarɨ tüküfehü hɨsɨyo arandɨ. Ai moai fɨfɨreandɨ nüŋgureambombai weaŋgurühɨ emündɨ boatei tükündɨfe mbunda mbɨro ahurɨ tükündɨfihü anɨmbo ranambe hɨsɨ tükündɨfemboe.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Hɨsɨ ranai ho ŋgɨnɨndɨyowa nümbürɨ aharambürɨ ranai yimuŋgure-mɨndɨmboyo sɨmboanɨ yimuŋguramündɨ arandɨ,” mehu.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Sisas ai asükai hoafɨyuhɨ yahuya, “Sɨhɨrɨ God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranahambo nüŋgunahuraiane mambɨsefa? Ranahambo hoafɨmbo nɨnɨ-kafoefe hoafɨnambo hoafɨmandefa?
30 Disse mais:
31 God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranana hambomo hoarɨ nahurai akɨdou ahandɨ ndürɨ mastet hoarɨ hɨfɨ kararowandɨ nahuraiane.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Ŋga hɨfefeyo ana, tɨkoanɨ nahurai tüküfe haya adükarɨ hamɨndɨ amurɨ nümbürambeahɨndɨ sesɨ ranahambo ŋgasündeandühane. Ranane afɨndɨ düdüdü papɨre haya nɨŋgowanɨ, ndu ai hei ranɨwamɨ ŋgɨsɨharühɨ ŋgeramborühɨ arɨhündɨ,” mehu.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Sisas ai nɨmorehɨ nindowenihɨ afɨndɨ ranaheimbo kafoefe hoafɨ afɨndɨ wataporɨmbomarandɨ ahei hohoanɨmo ra sɨmogodühɨ.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Ai ranaheimbo kafoefe hoafɨnambo yaŋgɨrɨ wataporɨmborandürɨ marandɨ. Ŋga ahambo süŋgururü-rundeimbɨ aiyaŋgɨrɨ nɨmarɨmondanɨ ana, hoafɨ ranahandɨ nɨmɨndɨ ra yamundeapurɨ-marandɨ.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Mamɨ ranɨ nɨmbambe ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo yahuya, “Sɨhɨrɨ Gariri kurɨhoe ra ŋgorü-goanɨnɨ ŋgefomboane,” mehupurɨ.
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Ranɨyo nɨmorehɨ nindowenihɨ afɨndɨ ra raru hɨnɨŋgɨrüwurɨ houmbo bot Sisas mamaru ranambe fareafu houmbo sowaründümo mahomo. Asu bot bɨdɨfɨrɨ amurɨ ranai amboanɨ ai-babɨdɨmbo maho.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ai hɨfomondane, Gariri kurɨhoe ranambe ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ werɨ ranai tükümefeyo. Ranɨyo hoe ranai hafo kaifoairandühɨ tükühefembo yaŋgɨrɨmayo.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Asu Sisas ai daboadanɨ pirowamɨ mbɨro nande haya apuane, ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai yaŋgɨrɨ ruwurühɨ yahomoya, “Nindou Yamundo-randeimbɨ, sɨhɨrɨ yɨfɨmbo yaŋgɨrayefɨ ranahambo awi se moai hohoanɨmoyafɨyo?” mehomondamboyu.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Sisas ai botɨfi hoe asu werɨ ranahafembo ŋgɨnɨndɨ hoafɨyupɨrühɨ yahuya, “Rühüsafɨ kɨkɨndandɨfe,” mehua hoafɨ nɨŋgowambe kɨkamɨndühɨyo hoe asu werɨ ai afure pimareandɨ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nɨmboe se yɨhɨmboayomoa? Awi se anɨhondümbofe-koate-wamboyomo?” mehu.
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ahamundɨhoarɨ sɨmborɨ ndüwurɨyomondühɨ yahomoya, “Nindou nda nüŋgunahurai nindouyua? Moanɨ hoe afɨndɨ-afɨndɨmayo asu werɨ ranai ahandɨ hoafɨ hɨmborɨyafehü afurɨmarɨneandɨ,” mehomo.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.