Marcos 3
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NTLH
1 Asükai ŋgorü-sɨmboanɨ Sisas ai Suda-yafe rotu worambe kefuai hüfuane nindou watɨŋarɨ moaruwaimbü ai ranühɨ mamaru.
1 Jesus foi outra vez à sinagoga . Estava ali um homem que tinha uma das mãos aleijada.
2 Ranɨyo nindou bɨdɨfɨrɨ ai Sisasɨmbo hɨmboarɨ safühɨmarüwurɨ moanɨ nɨmarɨmbo sihɨ nindou watɨŋarɨ moaruwaimbü ra aboedɨndira papɨhoafɨndɨhurɨ yahomo houmbo.
2 Estavam também na sinagoga algumas pessoas que queriam acusar Jesus de desobedecer à Lei ; por isso ficaram espiando Jesus com atenção para ver se ele ia curar o homem no sábado.
3 Sisas ai nindou watɨŋarɨ moaruwaimbümayu ranahambo hoafɨyundowohü yahuya, “Botɨyafo ndühɨ sühüfanɨ muŋguambo hoeimbɨrɨhinɨnɨ,” mehu.
3 Ele disse para o homem:
4 Ranɨyu Sisas ai düdureandürühɨya, “Nɨnɨ-moatükunɨyo moanɨ nɨmarɨmbo sihɨ refembo ahɨnümbɨ ra aboedayo, aboedɨ moatükunɨ refemboyo moaruwai moatükunɨ refemboyo? Nindou hɨfokoefemboyo asu nindou aboedambofemboyo?” mehu. Ŋga ai moai sɨmborɨ ahambo akɨdou amboanɨ hoafɨyomo.
4 E perguntou aos outros: Ninguém respondeu nada.
5 Sisas ai nindou ranahamumbo hübudurapurɨ wakɨreapurane asu ahamundɨ ŋgusüfoambe ranai tapɨhamɨmayo-wamboyu hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-koatemayu. Ranɨyu asu nindou watɨŋarɨ moaruwaimbü ranahambo hoafɨyundowohü yahuya, “Sɨhafɨ watɨŋarɨ ŋgurɨhao,” mehua ŋgurɨmarɨhenda aboedɨ tükümefeyo.
5 Então Jesus olhou zangado e triste para eles porque não queriam entender. E disse para o homem: O homem estendeu a mão, e ela sarou.
6 Ranɨyo Farisi nindoumemo ranai worɨ ra hɨnɨŋgɨru houmbo homo Herotɨndɨ nindou babɨdɨ Sisasɨmbo hɨfokoefimbo hoafɨ fɨmaründümo.
6 Logo depois os fariseus saíram dali e, junto com as pessoas do partido de Herodes , começaram a fazer planos para matar Jesus.
7 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo Gariri kurɨhoenambo mahomonda asu nindou afɨndɨ ranai ahamumbo süŋgu-marɨhüpurɨ hei.
7 Jesus e os discípulos foram até o lago da Galileia. Junto com ele ia muita gente da Galileia, da Judeia,
8 Sisas ai nindou yamunde asu aboedɨre arandɨ hoafɨ ra hɨmborɨyei hehi, nindou afɨndɨ Gariri, Sudia, Serusarem, Idomia, hɨfɨ Sodan hoekɨmɨ adaburo, Tair asu Saidon ŋgoafɨ ranɨhündɨ ranai Sisas sowana mafandɨhindɨ.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do lado leste do rio Jordão e da região de Tiro e de Sidom. Todos iam ao encontro de Jesus porque ouviam falar a respeito das coisas que ele fazia.
9 Sisas ai nindou afɨndɨ ra hoeireanda mayowamboyu ahambo süŋgurururü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou afɨndane eŋgoro, ŋga se bot ŋgorü sowandümo sɨfomo, ŋga afɨndɨ afɨndɨndeihɨ wambo hoe hohoeanɨ nɨnendɨ-hündürɨmboyei,” mehupurɨ.
9 Jesus pediu aos discípulos que arranjassem um barco para ele a fim de não ser esmagado pela multidão.
10 Sisas ai horombo nindou afɨndɨ aboedɨmareandürɨ ranɨmboyei aŋgünümbɨ nindou afɨndɨ ranai Sisasɨmbo sündɨfimbo sɨmborɨ nɨnendürɨmayei hei.
10 Pois ele estava curando tanta gente, que todos os doentes se juntavam em volta dele para tocá-lo.
11 Asu moaruwai nendɨ ranai Sisasɨmbo hoeirɨhoranɨ mayoa ahandɨ wagabe pɨyei nɨmareimbo puküna hoafɨ karɨhehindühɨ seiya, “Seana Godɨndɨ nɨmor-anafɨ,” masei.
11 E as pessoas que tinham espíritos maus, ao verem Jesus, caíam aos pés dele e gritavam: — O senhor é o Filho de Deus!
12 Ŋga Sisas ai aheimbo nüŋgunahurai nindouyu yaho fɨfɨrɨfe hoafɨmbo yowanɨ mehundürɨ.
12 Mas Jesus proibiu duramente os espíritos de dizerem quem ele era.
13 Ai hafu hɨfɨ wafuwamɨ nɨmarümbo nindou dɨdeyomo ai hohoanɨmo-yupureimbɨ ahamumbo hoafɨmayua ahambo sowana mahafomo.
13 Jesus subiu um monte, chamou os que ele quis, e eles foram para perto dele.
14 — ausente —
14 Então escolheu doze homens para ficarem com ele e serem enviados para anunciar o evangelho . A esses doze ele chamou de apóstolos .
15 — ausente —
15 Eles receberam autoridade para expulsar demônios.
16 Sisas ai nindou 12 ndanahamumbo masepurɨmündu: Saimon, asu Sisas ai ŋgorü ndürɨ Pita kamafoarirɨ.
16 Os doze foram estes: Simão, a quem Jesus deu o nome de Pedro;
17 Sems, Son Sebedindɨ nɨmorɨ. Sisas ai ahafanɨmbo Boanerges anafanɨ yahu dükamareapɨrɨ. Ahandɨ nɨmɨndɨ ra nɨmoamondɨ hoafɨ nahurai nindouane.
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu (a estes ele deu o nome de Boanerges, que quer dizer “Filhos do Trovão”);
18 — ausente —
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Tadeu, Simão, o nacionalista;
19 — ausente —
19 e Judas Iscariotes, que traiu Jesus.
20 Sisas ai worɨnambo huanɨ asükai nindou afɨndɨ ranai hei worɨ gümarɨhorɨ. Ranɨmboyu ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo sesɨ sesɨ-koatememo.
20 Quando Jesus foi para casa, uma grande multidão se ajuntou de novo, e era tanta gente, que ele e os discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Sisasɨndɨ fikɨmɨnɨndɨ ai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyei hehi ahambo fihimündɨmbo mahei. Sapo ai hohoanɨmoyeihɨya, ai wunünümbo-yuhümbei sei hehi.
21 Os parentes de Jesus souberam disso e foram buscá-lo porque algumas pessoas estavam dizendo que ele estava louco.
22 Ŋga Serusaremɨhündɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ ai hanɨmo hoafɨyomondühɨya, “Ahandɨ fiambe Bersebur mbamarü. Aiana moaruwai nendɨyei bogorɨ Bersebur ahandɨ ŋgɨnɨndɨ-namboane moaruwai nendɨ nindouyei fiambeahɨndɨ hefoare arandɨ,” mehomo.
22 Alguns mestres da Lei, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está dominado por
23 Sisas ai nindou ranaheimbo hoafɨyundüra akɨmɨ maheia kafoefe hoafɨ hoafɨyundürühɨ yahuya, “Satan ai nüŋgunde Satanɨmbo hemoaboadira?
23 Então Jesus chamou todos e começou a ensiná-los por meio de parábolas. Ele dizia:
24 Asu mamɨ hɨfɨhündɨ ai yɨbobore haya yifiarayo ana, ranɨ hɨfɨhündɨ ranai ŋgɨrɨ aboedɨ nɨmandei.
24 O país que se divide em grupos que lutam entre si certamente será destruído.
25 Asu mamɨ worambeahɨndɨ ai yɨboborɨhi hehi yifiarayei ana, ai ŋgɨrɨ aboedɨ nɨmandei.
25 Se uma família se divide, e as pessoas que fazem parte dela começam a lutar entre si, ela será destruída.
26 Asu Satan ai yifiarɨmbo yahuhaya ahandɨ nendɨ ranai yɨboboareandɨ ana, ŋgɨrɨ ŋgɨnɨndɨ nɨŋgo, ŋga ai ranɨwamɨ randɨhi moendɨ-ndeimboyei.
26 Se o reino de Satanás se dividir em grupos, e esses grupos lutarem entre si, o reino não continuará a existir, mas será destruído.
27 Ŋgɨrɨ nindou ŋgorü ai ŋgɨnɨndɨ nindoundɨ worambe ŋgu napo hümbuhünɨndu. Sapo nindou ranai hümbuhünɨmbo hohoanɨmoayu ana, ŋgɨnɨndɨ nindou ranahambo wofɨnambo hüputüpondɨherü mbundambo anɨmbo asu ahandɨ napo muŋgu ra fufundamündümbui.
27 — Ninguém pode entrar na casa de um homem forte e roubar os seus bens, sem primeiro amarrá-lo. Somente assim essa pessoa poderá levar o que ele tem em casa.
28 Ro sɨheimbo anɨhondümbo-anahɨ hoafehandürɨ, nindou ai Godɨmbo moaruwai hoafayei ane asu moaruwai hohoanɨmoayei ane ra amboawi mbüsümbui.
28 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: os pecados que as pessoas cometem ou as
29 Ŋga nindou ŋgorü ai Yifiafɨ Aboedɨmbo moaruwai hoafayu ana, God ai ŋgɨrɨ amboawi mbüsu, hapondanɨ-ane asu süŋgunamboane. Ŋga moaruwai hohoanɨmo ranai ahambo-so koadürümbo koadürümbo yagodɨmboe.”
29 Mas as blasfêmias contra o Espírito Santo nunca serão perdoadas porque a culpa desse pecado dura para sempre.
30 Sisas ai ranɨ hoafɨ hoafɨmayu ra sapo ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ ai ahamboya, ‘Moaruwai nendɨ ahandɨ fiambe nɨmarɨmboane,’ mehomo-ndamboyu ra-mehu.
30 Jesus falou assim porque diziam que ele estava dominado por um espírito mau.
31 Ranɨ-sɨmboanɨ Sisasɨndɨ hondɨ asu akohoandɨ ai ahambo fihambo tükümehind. Ai moanambühɨ nɨmboeimbo aheimbo sowana hombo hoafɨmbo nindou mamɨ koamarɨhehorɨ.
31 Em seguida a mãe e os irmãos de Jesus chegaram; eles ficaram do lado de fora e mandaram chamá-lo.
32 Nindou afɨndɨ ranai Sisasɨmbo wakɨrɨhorɨ nɨmareimbo hoafɨyahündowohü seiya, “Sɨhafɨ amondɨ aborüdɨ ai sɨhambo weindanɨ nɨboadei hɨfandarɨhünɨnɨ,” masei-amboyu.
32 Muita gente estava sentada em volta dele, e algumas pessoas lhe disseram: — Escute! A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora, procurando o senhor.
33 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundürühɨ yahuya, “Dɨdɨyei wandɨ me asu akohoanda?”
33 Jesus perguntou:
34 Nindou wakɨrɨhi mamarei ranaheimbo hübudurandürɨ wakɨrerühɨ yahuya, “Ndananei wandɨ me asu akohoand-ayei.
34 Aí olhou para as pessoas que estavam sentadas em volta dele e disse:
35 Wandɨ me, akohoandɨ asu rehɨhoandɨ ana nindou dɨdɨyei Godɨndɨ hohoanɨmo süŋgurɨhindeimbɨ rananei,” mehu.
35 Pois quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.