Marcos 2
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC
1 Yahunümbɨ si ho hayamboyoane Sisas ai asükai Kaperneam ŋgoafɨnambo hɨhɨrɨfi mahu. Ranɨyo ai hu worambe amaru hoafɨ ra mahoaŋgo.
1 Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.
2 Nindou afɨndɨ ranai fandambo worɨ ranai tühüforeandühɨ moai yipurɨkɨmɨ amboanɨ fondɨ akɨdou nɨŋgo. Ranɨyo Sisas ai aheimbo Godɨndɨ hoafɨ yamundeandürühɨ mamaru.
2 Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os instruía.
3 Yimbu-yimbu nindou ai nindou yirɨwarɨ moaruwaimbü ra fondɨwamɨ foarüwurɨ mburu sowaründümo mahɨfomo.
3 Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Nindou ranahambo Sisas sowanambo semündü hɨfombo nindou afɨndɨwambo nafɨ gümareandamboyo hafomo worɨwamɨ Sisas nüŋgu sɨmogodühɨ hɨfɨnambo tɨtɨrundeimbɨ worɨ ranambe waŋgeyaŋɨrɨhou mburumbo fondɨ kameihü masafoarüwurɨ.
4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.
5 Ranɨyu Sisas ai nindou ranahamundɨ anɨhondümbofe ra hoeireanda mayoa, nindou yirɨwarɨ moaruwaimbü ranahambo hoafɨyundowohü yahuya, “Nindou hoarɨfɨ, sɨhafɨ moaruwai hohoanɨmo ranana amboawi sambo-anahɨ,” mehu.
5 Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados."
6 Asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu rundeimbɨ bɨdɨfɨrɨ ranühɨ mamarɨmo ranai ahamundɨhoarɨ ŋgusüfoambe raru hohoanɨmoyomondohü yahomoya,
6 Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:
7 “Nɨmboe nindou ndanai hoafɨ yahurai hoafayua? Ai Godɨyupoanɨ yahurai hoafayu. God mamɨ yaŋgɨrɨ anɨmbo moaruwai hohoanɨmo ra amboawi mbüsümbui,” mehomo-ndamboyu.
7 "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão Deus?"
8 Sisas ai nɨmehünou ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu rundeimbɨ-yomondɨ hohoanɨmo ra fɨfɨreandɨ. Ranɨyu ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nɨmboe se ndanɨ moatükunɨ nda raru hohoanɨmoemoa?
8 Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito tios seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?
9 Nɨne hoafɨyo nindou yirɨwarɨ moaruwai ndanahambo hoafɨmbo hɨnɨŋgɨrouayoa? Ro hoafɨyahühɨ sahɨya, ‘Sɨhafɨ moaruwai hohoanɨmo ranahambo amboawi,’ asahɨyo asu ‘Botɨyafo sɨhafɨ fondɨ sowandɨfɨ hawa hafɨ,’ asahɨyo. Ŋga yimbu ra hoafɨmbo ro ŋgɨnɨndeimb-anahɨ. Asu yimbu hoafɨ ra hoafɨmbo nahanɨyo hɨnɨŋgɨrouayo asu nahanɨyo tɨŋümbayo? Yɨbobo ro hoafɨndahanɨ anɨhondümbo tükündɨfemboe.
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: Os pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Ŋga ro sɨhamumbo ranɨ-moatükunɨ ra fɨfɨrɨndundɨ asahɨ, Nindou Hondü ai hɨfɨ ndanühɨ moaruwai hohoanɨmo amboawi yahombo ŋgɨnɨndeimbani,” mehu. Ranɨyo asu Sisas ai nindou yirɨwarɨ moaruwaimbü mayu ranahambo hoafɨyundowohü yahuya,
10 Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho dó homem sobre a terra {disse ao paralítico},
11 “Ro sɨhambo hoafayahanɨnɨ, botɨyafo sɨhafɨ fondɨ sowandɨfɨ hawa worɨnambo hafɨ,” mehundo-wamboyu.
11 eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa."
12 Nindou afɨndɨ meŋgoro ranahei hɨmboahü yirɨwarɨ moaruwaimbü mayu ranai nɨmehünou botɨfi ahandɨ fondɨ semündü haya mahu. Ranɨyo nindou afɨndɨ meŋgoro ranai hepünahindühɨ Godɨmbo aboedani sei hoafɨyeihɨ, “Moai horombo ro ndahurai moatükunɨ hoeirɨhundɨ,” masei.
12 No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o. leito, foi-se embora à vista de todos. A, multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante."
13 Sisas ai asükai hɨhɨrɨfi haya Gariri kurɨhoe hɨmborɨ kɨmɨ hüfuane nindou afɨndɨ meŋgoro ranai ahandɨ süŋgu tümare hoamboyu asu Godɨndɨ hoafɨ yamundɨmareandürɨ.
13 Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.
14 Ai huhündamboyu Rifai Arfiusɨndɨ nɨmorɨ ai ahandɨ takis kakɨ semɨndɨ worambe mamaruwa hoeimarirɨ. Ranɨyu Sisas ai hoafɨyundowohü yahuya, “Mborai wandɨ süŋgu,” mehundo-wamboyu Rifai ai botɨfi haya Sisasɨndɨ süŋgu mahu.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me." E Levi, levantando-se, seguiu-o.
15 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo Rifaindɨ worambe takis kakɨ sowandümo rundeimbɨ nindou-yomo asu moaruwai hohoanɨmoyomo rundeimbɨyomo ai-babɨdɨmbo nɨmarɨmo masowasümo. Nindou yahurai ranai muŋguambo si Sisasɨmbo süŋgururü marundɨ.
15 Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.
16 Farisihündɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundurundeimbɨ ranai hoeirundane Sisas ai takis kakɨ sowandümo rundeimbɨ asu moaruwai hohoanɨmoyomo rundeimbɨ nindou babɨdɨmbo sesɨ masesu. Ranɨyomo ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo düdurüpurühɨ yahomoya, “Nɨmboe Sisas ai takis kakɨ sowandümo rundeimbɨ asu moaruwai hohoanɨmoyomo rundeimbɨ nindou babɨdɨmbo nɨmarümbo sesɨ sesü maranda?” mehomo.
16 Os escribas, do partido dos fariseus,. vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicamos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicamos e com gente de má vida? "
17 Sisas ai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyu haya ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ ranahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou aŋgünɨ-koate ana moai dokta sowanambo hei rɨhündɨ, ŋga aŋgüneimbɨ anei hei arɨhündɨ. Mamɨ yahuraiane ro makosahɨ nda mbumundɨ nindou anefɨ seimbɨ nindou ranaheimbo mborai yahombo-yahɨpoanɨ, ŋga nindou moaruwai hohoanɨmoyei rɨhündeimbɨ seirɨhündeimbɨ ranaheimbo mborai yahomboyahɨ,” mehu.
17 Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os justos, mas os pecadores."
18 Sonɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ asu Farisi-yomondɨ süŋgurundeimbɨ ai mamɨmbo sesɨ wehɨmemo. Ranɨyo asu nindou bɨdɨfɨrɨ ai homo Sisasɨmbo düdurüwurühɨ yahomoya, “Nɨmboe Sonɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ asu Farisi-yomondɨ süŋgurundeimbɨ ai sesɨ wehɨsaoyomo arundɨ, ŋga asu sɨhafɨ süŋgurunɨnɨ rundeimbɨ ana moai sesɨ wehɨyomo rundɨ?” mehomo-ndamboyu.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?"
19 Asu Sisas ai yare hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou mamɨ nɨmorehɨ semɨndɨmbo sihɨ ai babɨdɨmbo nüŋguambe ra sesɨ wehɨmandeiyo? Nindou nɨmorehɨ semɨndɨmbomayu ranai ai-babɨdɨmbo nüŋguambe ana ŋgɨrɨ sesɨ wehɨndei.
19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é -possível jejuar.
20 Ŋga süŋgunambo nindou ranahambo ndowaründümo ŋgomondanɨ ai-babɨdɨmbo nɨŋgokoate-ayuambe anɨmbo sesɨ wehɨndeimboyei.
20 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Nindou mamɨ aiamboanɨ moai hoearɨ goesürɨ sɨmborɨ semündü haya wamɨndafɨ ŋgɨsɨharɨ hoearɨ fihɨ pare kakɨyu randɨ. Rawareandɨ ana, boboe-ndandanɨ asu hoearɨ goesürɨ sɨmborɨ ranai akɨdou yaŋgɨrɨ yagodɨ mbunda ŋgɨsɨharɨ hoearɨ ra hɨrɨndeamboe. Hoearɨ goesürɨ sɨmborɨ rananai wamɨndafɨ ra hɨrɨndeandanɨ asu ambe afɨndɨ nɨŋgomboe.
21 "Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.
22 Asu nindou ŋgorü ai sɨmborɨ wain hoe ra wamɨndafɨ wain hoe nɨnɨhondɨ hoearɨ hɨpɨrɨ ranambe ŋgɨrɨ kandeandɨ. Rawareandɨ ana, hɨpɨrɨ ranai borɨndɨfeihü wain hoe ranai keboemboe. Ŋga sɨmborɨ wain hoe ana hɨpɨrɨ sɨmborɨ ambe femboane,” mehu.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e perder-se-á juntamente com os odres mas para vinho novo, odres novos."
23 Mamɨ ŋgoafɨmbo nɨmarɨmbo sihɨ Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo wit nümbürɨ mbusümo mahomo. Ranɨyo ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai wit ahurɨ bɨdɨfɨrɨ hürɨmaründümo.
23 Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.
24 Asu Farisihündɨ ai Sisasɨmbo düdurüwurühɨ yahomoya, “Nɨmboe sɨhambo süŋgurunɨnɨ rundeimbɨ ai moanɨ nɨmarɨmbo sihɨ ahɨnümbɨ ra rawarunda?” mehomondamboyu.
24 Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?" Jesus respondeu-lhes:
25 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi se Defit ai ahandɨ wandafɨ mamɨ babɨdɨmbo sesɨkoate wembomboyomondühɨ ramareandɨ ra hoeirundai wanɨyo?
25 "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Sapo Abaiatar ai Godɨmbo sesɨ sɨhairandei-mbɨmbofi nɨmaruambe Defit ai Godɨndɨ ser worambe kefuai hüfu bret Godɨmbo masɨhoundɨ ra masesu. Bret ranana Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ yaŋgɨrane sowasümo arundɨ. Ŋga Defit ai sesühɨ ahandɨ wandafɨ mamɨmbo bɨdɨfɨrɨ masagapurɨ ra moai fɨfɨrundɨyo?”
26 Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus companheiros."
27 — ausente —
27 E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;
28 — ausente —
28 e, para dizer tudo, o Filho do homem é senhor também do sábado."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.