Marcos 10

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sisas ai ranɨ hɨfɨ ra hɨnɨŋgɨre haya Sudia hɨfɨna Sodan hoe ŋgorü-goesürünɨ barɨhoei mahu. Ranühɨ nindou afɨndɨ ahandɨ süŋgu tümareandamboyu asu yamundɨmareandürɨ ai yaremarandɨ süŋgu.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Farisi nindou bɨdɨfɨrɨ ai Sisasɨmbo-so tüküyafu houmbo asu randɨhuranɨ Sisas ai boarɨbadamündɨ ŋgorü hoafɨ hoafɨmbɨyuwambo yahomo houmbo raru hoeimarüwurɨ. Ai Sisasɨmbo düdurüwurühɨ yahomoya, “Nindou mamɨ ahandɨ nɨmorehɨ hɨnɨŋgɨfembo ehu ana, asu sɨhefɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo waŋgeimandɨyo?” mehomo.
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Moses ai nɨne-ahɨnümbɨ hohoanɨmo masagapura?” mehu.
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Farisi ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Moses ai hoafɨyuhɨ yahuya, ‘Nindou ai pepa fihɨ sürü pande dagadowohü koandɨhendanɨ ndemɨndɨ haya ŋgomboe,’ mehu,” mehomo.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Moses ai hoafɨ sɨhamumbo masɨhendɨ ra Godɨndɨ hoafɨ hɨmbosɨhɨmo-rɨhoemondeimbɨ memondamboyu hoafɨ ra masɨhendɨ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Horombo hondü God ai muŋguambo moatükunɨ nafɨrandühɨyu nɨmorehɨ nindowenihɨ nafɨmarapɨrɨ.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Ranɨmayo-wamboane asu nindowenihɨ ai ahandɨ hondafɨndɨ hɨnɨŋgɨndeapɨrɨ haya nɨmorehühɨndɨfimbui.
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Rananɨmbo asu yimbu ai mamɨ fi tükündafɨneamboyafe. Asu nindou ra yimbuyafepoanɨ, ŋga mamanafe.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 God ai nindou yimbu ra mamambemareapɨrane, ŋga nindou dɨdai ŋgɨrɨ yikürübündeapɨrɨ,” mehu
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Süŋgunambo Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨ worambe nɨmarɨmomboemo nɨmorehɨ semɨndɨhünda hɨnɨŋgɨfembo hoafɨ ranahambo düdumarüwurɨ.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou düdi ai ahandɨ nɨmorehɨ ra moei yahu haya hɨnɨŋgɨreandühɨ asu nɨmorehɨ ŋgorü asemündu ana, ai ahandɨ weyaŋgɨruhüdɨdɨ ranahambo moaruwaimboreandühɨ nɨmorehɨ sɨsɨhɨmoyuhani.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Asu nɨmorehɨ ai nindowenihɨ hɨnɨŋgɨrerɨ haya ŋgorü nindowenihɨ aserɨmɨndo ana, ai-amboanɨ nindowenihɨ bɨrabɨrɨyohane,” mehu.
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Nindou ai Sisas sowana nɨmoakɨdɨbou ra fufurɨhümündi tükümehindɨ ai aheimbo warɨ nandɨfendürɨmbohünda. Ŋga asu süŋgururü-rundeimbɨ ranai nindou ranaheimbo ŋgɨnɨndɨmarundürɨ.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Asu Sisas ai ra hoeireanda mayoa, ahamumbo ŋgusüfoambe nɨmbɨmayupurɨ. Asu ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Nɨmoakɨdɨbou ra ndühɨ aheimbo hɨnɨŋgɨrundüra wambo sowana mbɨsɨhüsi. Ŋga ŋgɨrɨ bobohɨndundürɨ. Ŋga God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ra nɨmoakɨdɨbou ndahuraiyeiane.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Ro anɨhondümbo-anahɨ hoafehandürɨ. Nindou düdi God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ra nɨmorɨ nahurai tüküfekoateayu ana, ai ŋgɨrɨ ranambe kebuai ŋgu,” mehu.
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Asu Sisas ai nɨmoakɨdoumbo warɨhü kɨkɨhɨramündündürɨ mbura aheimbo warɨ nandearühɨ God ai aboedɨ aboedɨmbɨreandüramboane mehu.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Sisas ai botɨfi hayambo hüfuane asu nindou mamɨ ranai pɨpɨyu hu ahandɨ haŋgɨfoanɨ yimɨndohonambo mamaru. Ranɨyu asu ai düdufihɨ yahuya, “Yamundo-randeimbɨ Aboedɨ, ro nɨnüŋgundɨheandühɨ yaŋgɨrɨ koadürü koadürümbo manɨmboahɨ?” mehu.
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahundoya, “Nɨmboe se wambo aboedɨ asafɨndɨra? Moai nindou dɨdɨ ai aboedɨyu, ŋga God mamɨ ai yaŋgɨrɨ ani aboedayu.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Se ahɨnümbɨ hohoanɨmo nda fɨfɨrowandɨ: Se nindou hɨfokoefepoanɨ, se nɨmorehɨ sɨsɨhɨmopoanɨ, se hümbuhünɨpoanɨ, se nindou ŋgorümbo tɨkefe hefe papɨhoafɨpoanɨ, se nindouyei kakɨ napo semɨndɨmbo tɨkai hoafɨpoanɨ. Asu se sɨhafɨ meapembo ndondondowapɨrɨ,” mehu.
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Asu nindoumayu ranai hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro akɨdouyahambe sɨnɨ haponda muŋguambo ranɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra hɨmborɨya süŋgurɨheambo-anahɨ,” mehundo.
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Sisas ai nindou ranahambo hübudurirühɨ hɨpoamborirühɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Awi se mamɨ-moatükunɨ mbonɨmborandɨfɨmbo-anafɨ. Se ŋgafɨ muŋgu-moatükunɨ asɨhoefɨ ra kakɨfihɨmbo koandɨhoefühɨ ranɨfihɨndɨ kakɨ ndowandɨfɨ. Asu kakɨ ra napokoatemayei aheimbo dabadürɨ. Rananɨmbo sɨhambo takɨnɨ sünambe yagodonɨnɨmboe. Asu rananɨmbo se wambo süŋgundowandɨrɨ,” mehu.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Nindou ranai hoafɨ ra hɨmborɨyu hayambo afɨndɨ hohoanɨmo kapeihɨ ndamefiyu ai napo afɨndeimbɨ-wambo.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Ranɨyu asu Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hübudureapurɨ haya hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou napo afɨndeimbɨmbo ana tɨŋɨyomboane God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranambe kefoefembo ana,” mehu.
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai hoafɨ ranahambo mahepünafundɨ. Ranɨyo asükai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Wandɨ nɨmoakɨdɨbou, God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranambe kefoefembo ana tɨŋümbɨ safane.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Tɨŋümbɨ safane napo afɨndeimbɨ ai God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranambe kefoefembo! Ŋga Kemor ai hoearɨ kakɨmbo nir ambe ranambe karefoendɨ ana, tɨŋümbɨyopoanɨ,” mehu.
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Asu ranɨyomo ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai afɨndɨ hamɨndɨ hepünafundühɨ ahamundɨhoarɨ sɨmborɨ ndüwurɨmefundɨ. ‘Rawefeyo ana, asu dɨdai yaŋgɨrɨ aboedambomandɨfia?’
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Ai ahamumbo hübudureapurühɨ yahupurɨya, “Ndanɨ moatükunɨ ana ŋgɨrɨ nindou aheihoarɨ randɨhindɨ. Ŋga God anɨmbo randeambui. God ai-anɨmbo muŋguambo moatükunɨ randeambui,” mehu.
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Asu Pita ai Sisasɨmbo hoafɨyundühɨ yahuya, “Ro muŋguambo moatükunɨ hɨnɨŋgɨrɨhu hohu sɨhambo süŋguarɨhunɨnɨ,” mehuamboyu.
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Nindou afɨndɨ dɨdɨyei ai haponda horomboehindɨ aiana süŋgunɨndeimboyei, ŋga haponda süŋgunayei ai-anɨmbo horombondahimboyei,” mehu.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Sisas ai Serusaremɨnambo ahandɨ süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨ mahafomo. Ŋga asu Sisas ai horombofi mahafua ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai afɨndɨ hohoanɨmo-memondamboyo asu nɨmorehɨ nindowenihɨ ahamundɨ süŋgu mahahüsi ranai afɨndɨ hohoanɨmomayei. Asükaiyu Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ sepurɨmündü haya huhɨ nɨnɨ-moatükunɨ ahambo tüküfemboayo ranahambo wataporɨmbomarapurɨ.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Sisas ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Hɨmborɨyomo, sɨhɨrɨ ana Serusaremɨnamboanefɨ ahahifɨ, ŋga ranüh-anɨmbo Nindou Hondü ranahambo ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ asu Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨyomondɨ warɨhündüfimbui. Rananɨmbo asu ranɨ nindou ranai Nindou Hondü ranahambo yɨfɨmbiyuwamboane mbɨsɨmboemo. Asu ranahambo Suda-yafe ndɨfoyei warɨhündɨhorɨmboyei.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Nindou ranai ahambo tɨkɨfɨndahündo asu gurɨ tɨfɨndahindo ndühümboyei. Asu ahambo harɨndɨmondomboemo ndɨfurɨmbɨ moatükunɨnambo hɨfokoandüwurümboemo. Ŋga asu ŋgɨmɨ sindu hayambo-anɨmbo asu yɨfɨhündɨ asükai botɨndɨfimbui,” mehu.
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Sems asu Son Sebedindɨ nɨmorɨ yimbu ai Sisasɨmbo-so tükümefɨneandɨ. Ranɨyafanɨ hoafɨyafandühɨ safanɨya, “Yamundo-randeimbɨ, ro sɨhambo yɨhoehɨmbo mamɨ-moatükunɨ randowandɨ sehoahoa düduarɨhoanɨnɨ,” masafanɨ.
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Sisas ai düdureapɨrühɨ yahuya, “Se wambo nɨnɨ-moatükunɨmboyafanɨ refepɨrɨmbo yifirayafana?”
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Ai hoafɨyafandühɨ safanɨya, “Se sɨhafɨ hɨmboamupuimbo-randeimbɨ fondɨ ranɨwamɨ nɨmarɨfɨ hɨfandarandɨ ana, ro yifirayehɨ se ndowandɨfɨmunɨ se amarɨfɨ fondɨ ranambe nɨmandefomboane. Ŋga asu rananɨmbo ŋgorü ai warɨhondünɨndu asu ŋgorü ai kadüdanɨyu mbɨrandamboane,” masafanɨ.
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Sisas ai hoafɨyupɨrühɨ yahuya, “Se ana moai fɨfɨrɨneandɨ nɨne-moatükunɨ se düduefɨneandɨ ranahambo. Se asübusɨ ro semɨndɨmboayahɨ ra mandowandɨfanɨyo? Asu se ro hundürayahɨ yahurai ra hundürümandafanɨyo?” mehu
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 “Ranana randɨhoamboyehɨ,” safanɨ hoafɨmefanɨ. Asu Sisas ai hoafɨyupɨrühɨ yahuya, “Se tɨŋɨrɨfo ra ndowandümboemo ro asahamɨndɨhɨ nou. Asu ro hundürayahɨ yahurai se-amboanɨ hundüründɨmboemo.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Awi, ro sɨhafanɨmbo ŋgɨrɨ yɨnɨ mbɨsahapɨrɨ wandɨ warɨhondanɨ asu kadüdanɨ nɨmarɨmbo ra. Ŋga bɨdɨfɨrɨ nindou anɨmbo ranɨ fondɨ ranɨwamɨ ana nɨmandeimboyei. Ranɨ fondɨ ranana aheimboyo ndɨndofe hɨnɨŋgɨmefeyo,” mehu.
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Asu süŋguru-ndeimbɨ 10 ranai ra hɨmborɨyomo mburumbo asu Son, Sems ahafanɨmbo ŋgɨnɨndɨmarupɨrɨ.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo muŋguambo mborai yahupurɨ hürɨhepurɨ hayambo hoafɨyupurühɨ yahupurɨya, “Suda-yafe ndɨfo nindou mamɨ ranahambo dükarɨhorühɨya hɨfandɨrandeimbɨ asei. Se fɨfɨrɨhindɨ hɨfandɨrundeimbɨ ai ahamundɨ ŋgɨnɨndɨ ra muŋguambo nindoumbo nafuimbohünda. Asu ahei adükarɨ hamɨndɨ horomboyafu homondeimbɨ, ai ahamundɨ ŋgɨnɨndɨnambo muŋguambo nindoumbo hɨfandarundürɨ.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Ŋga se ranɨ süŋgundumboemo. Ŋga nindou dɨdai adükarɨ tüküfembo ehu ana, ai moanɨ farɨhairandeimbɨ nahurai mbɨnüŋguwamboane.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Nindou düdi ai adükarɨ hamɨndɨ tüküfembo hohoanɨmoayu ana, ai muŋguambo nindouyei moanɨ ratüpurɨyu randeimbɨ tükümbɨfiyuwamboane.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Mamɨ yahuraiane, Nindou Hondü ai hɨfɨnambo makusu ra nindou ai ahambo farɨhefimboyopoanɨ. Ŋga ai ahandɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgo hohoanɨmo ra nindou ranaheimbohünda hɨnɨŋgɨfehü aboedambofendürɨmboyu makusu,” mehu.
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo Seriko ŋgoafɨhü tükümefundɨ. Ai tüküyafu mburu nindou afɨndɨ safɨ ranɨbabɨdɨmbo heiane, Bartimeus Timeusɨndɨ nɨmorɨ hɨmboatɨharɨ kakɨ napombo moako moakoyu randeimbɨ ranai nafɨkɨmɨ mamaru.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Ai Sisas Nasaretɨhündɨ akɨmɨ asünu hoafɨ ra hɨmborɨyu haya puküna hoafɨ karɨhoehü yahuya, “Sisas, Defitɨndɨ ahuirɨ, se wambo hɨpoamborowandɨrɨ,” mehuamboyo.
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Asu Nindou afɨndɨ mahei ranai nindou hɨmboatɨharɨ ranahambo afoai hoafɨ kɨkɨrandɨfɨ masahündo. Ŋga nindou ranai asükai puküna hoafɨ karɨhoehü yahuya, “Sisas, Defitɨndɨ ahuirɨ, se wambo hɨpoamborowandɨrɨ,” mehundo.
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Sisas ai nüŋgumbo hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou ranahambo hoafɨyahündoanɨ ndühɨ mbüsünu,” mehuamboyu. Asu nindou afɨndɨ ranai hɨmboatɨharɨ ranahambo mborai masahündo. Ai hoafɨyahündowohü seiya, “Hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ kapeihü botɨyafo! Ŋga Sisas ai sɨhambo mborai mehu,” masahündo.
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Ranɨyo nindou hɨmboatɨharɨ ranai horɨpɨrohoei piyu haya ahandɨ ŋgɨsɨharɨ hoearɨ yare sɨhai haya Sisasɨmbo sowana mahu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Sisas ai düdurirühɨ yahuya, “Ro sɨhambo nɨnɨ-nünüŋgufenɨnɨmboyo se hohoanɨmoayafa?” mehundoamboyu. Asu hɨmboatɨharɨ ranai sɨmborɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou Yamundo-randeimbɨ, ro asükai hɨmboarɨnda samboanahɨ,” mehundo.
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Sisas ai hoafɨyundowohü yahuya, “Se anɨhondümboarowandɨ ranɨ süŋgumbo aboedɨyafɨmboanafɨ, ŋga hafɨ,” mehundoamboyu. Asu mamɨharɨ asükaiyu hoeireandühɨ Sisasɨmbo nafɨsüŋgu süŋgumarürɨ hu.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.