Lucas 15

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Takis kakɨ sowandümo-rundeimbɨ-yomo asu nindou ai ranahamumbo moaruwai-anemo asei ranɨyomo ai muŋguambo sɨnɨmo Sisasɨndɨ hoafɨ hɨmborɨ-memo.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ranɨyomo Farisi asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ ai momorɨ hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Hoeiru, nindou ndanai moaruwai hohoanɨmoyomondeimbɨ sepurɨmündü hɨnɨŋgɨreapurɨ mbura asu nɨmarü aibabɨdɨ sesɨ sowasümo arundɨ,” mehomo
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 — ausente —
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 — ausente —
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 — ausente —
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ro hoafehandürɨ, mare yahurai-anɨmbo nindou düdi ai moaruwai hohoanɨmo hɨnɨŋgɨre haya aboedɨ hohoanɨmoayu ana, sünambe afɨndɨ hamɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ anɨmbo tükündɨfemboe. Ŋga asu nindou 99 aboedɨ hohoanɨmoyeimbɨ aheimbo ana ŋgɨrɨ yahurai hamɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ tükündɨfeyo,” mehu.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Nɨmorehɨ mamɨ ai 10 kakɨ ambeimbɨ sepurɨmɨndoane asu mamɨ pɨmayu. Rananɨmbo asu ram yimunde mbunda yɨhoarɨndo wakɨndeandühɨ kokonda hoeindeamboe.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ai kokora hoeireandühɨ ahandɨ ŋgunindɨ asu worɨyimbu-rɨneandeimbɨ ranaheimbo hoafɨyowohü yahoya, ‘Se robabɨdɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndei, ŋga ro wandɨ kakɨ mafarɨhoayo ra hoeirɨheamboanahɨ,’ meho.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Mare yahurai anɨmbo, nindou moaruwai hohoanɨmoyumbü ai moaruwai hohoanɨmo hɨnɨŋgɨre haya aboedɨ hohoanɨmoayu ana, Godɨndɨ sünambeahɨndɨ nendɨ ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndɨmboemo,” mehu.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ranɨyu Sisas ai hoafɨyuhɨya, “Nindou mamɨ ai nindowenihɨ nɨmorɨ yimbumarapɨrɨ.
11 E disse:
12 Asu akɨdɨ nɨmorɨ ai afɨndambo hoafɨyuhɨya, ‘Napo sapo wambombuimbɨ-mayo ra ndawandɨrɨ,’ mehu. Ranɨyo asu afɨndɨ ai napo ra nɨmorɨ yimbumbo yɨbobomareapɨrɨ.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Ranɨyu asu moai amɨtata akɨdɨ ai ahandɨ napo ra sagadürɨ mbura ranɨfihɨndɨ kakɨ ra semündü mbura aŋgunɨ ŋgorü hɨfɨna mahu. Ranühɨ ahandɨ muŋguambo kakɨ mamɨkare mbirɨmafoareandɨ.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Ahandɨ muŋguambo kakɨ ra mbirɨfoare hayamboyuane asu ranɨ hɨfɨhü sesɨ wanɨyowohü asu nɨmorɨ ranai worambe nɨnɨ kɨkefoefekoate-yuhü wembombomayu.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ranɨyu ai hu nindou mamɨ ŋgoafɨ aharɨhündɨ ahandɨ ratüpurɨyu randeimbɨmbo-mefiyuwa asu nümbürɨna koamarɨheira moatei ginɨrɨnambo moaŋguimbo mahu.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Asu nɨmorɨ ranahambo nindou ŋgorü ai-amboanɨ moai sesɨ sagado ranɨyo wembomboyuhü nɨmɨ hɨsɨ hɨpɨrɨ moatei masahüsi ra sesɨmbo hohoanɨmomayu.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Asu süŋgunambo ndore hohoanɨmoyuwa mayowamboyu, ‘Wandɨ apendɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ aiana sesɨ afɨndɨ mbasɨhoemo. Ŋga ndanɨhü anɨmboahɨ nda ro wembombo yɨfɨmbo yaŋgɨr-ayahɨ.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ambe-hoaŋgo, ŋga ndühɨ hɨnɨŋgɨndɨhe hehea ŋga apembo hoafɨndahandowohü anɨmboya, “Ape, ro sɨhambo asu Godɨmbo moaruwai hohoanɨmo-yahapɨrɨmboanahɨ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Hapondanɨ ana ro nindou aboedɨyahɨpoanɨ, ŋga ŋgɨrɨ se wambo wandɨ nɨmorɨ mbɨsafɨndɨrɨ. Ŋga moanɨ se rando hɨnɨŋgɨndowandɨra sɨhafɨ ratüpurɨya rɨhandeimbɨ nahurai tükündaheamboane,” mbɨsamboyahɨ,’ mehu.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ranɨyu asu nɨmorɨ ranai ranɨhü hɨnɨŋgɨre haya ahandɨ afɨndɨ sowana ndamefiyu. Ai aŋgunɨ ŋgahɨ sünuambe afɨndɨ ai hoeirirühɨ ahandɨ nɨmorɨ ranahambo hɨpoambomarirɨ. Ranɨyu asu afɨndɨ ai pɨpɨyu hüfu warɨ kafoarirɨ haya wakɨkɨhɨ-marürɨ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Nɨmorɨ ai hoafɨyuhɨya, ‘Ape, ro moaruwai hohoanɨmo-yamboanahɨ sɨhambo asu Godɨmbo amboanɨ. Ŋga hapondanɨ ana ro nindou aboedɨyahɨpoanɨ, ŋga ŋgɨrɨ se wambo wandɨ nɨmorɨ mbɨsafɨndɨrɨ,’ mehuamboyu.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Asu afɨndɨ ai ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨmbo hoafɨyuhɨ yahuya, ‘Nɨmehünou hoearɨ aboedɨ sowandümo sɨfomo yihuruwurɨ. Asu warambeahɨndɨ moatükunɨ kɨkɨfoarüwurɨ, yirɨ hoearɨ güdündo.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Asu burmakau nɨmorɨ safeimbɨ manɨŋgo ra hɨfokoandu mandu houmbo anɨmbo dagudifɨhümbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndefomboane.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Wandɨ nɨmorɨ nda yɨfɨmbomayuyosɨ, ŋga asu yaŋgɨrɨ haponda anüŋgu! Ai mafarɨhoayuyosɨ, ŋga haponda hoeiarɨhurɨ,’ mehu. Ranɨyo ai sesesɨ-yomondühɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmemo.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Asu amoŋgo nɨmorɨ ai nümbürambe nüŋgu mbura worɨkɨmɨ huane gita hoafɨyowohü heirümemo ra hɨmborɨmayu.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ranɨyo asu ratüpurɨyu-randeimbɨ mamɨmbo düdurirühɨ yahuya, ‘Nɨnɨmboe ndana?’ mehuamboyo.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Asu ratüpurɨyu-randeimbɨ ai hoafɨyundowohüya, ‘Sɨhafɨ amond-ai aboedɨ tükümefiyu, ŋga ranɨmboyo ape ai burmakau nɨmorɨ mamɨ safeimbɨ hɨfokoare mande hayambo sahusifühɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfayefɨ,’ mehu.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ranɨyo asu amoŋgo ai ŋgɨnɨndɨrürühɨ moai sesesɨ-mayei ranambo hu, ŋga wanɨ. Ranɨyo afɨndɨ ai hu sesesɨ ranambe hombo hütihüti-marürɨ.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Asu amoŋgo nɨmorɨ ai afɨndambo yare hoafɨyundowohüya, ‘Ro sɨhambo afɨndɨ hɨmbanɨ moanɨ ratüpurɨya rɨhandeimbɨ nahurai hoafɨ hɨmborɨyahühɨ farɨheheanɨnɨ marɨhandɨ. Ŋga se moai wambo wandɨ wandafɨ babɨdɨmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyohü sesesɨmbohünda meme nɨmorɨ amboanɨ sawandɨ.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Ŋga sɨhafɨ nɨmorɨ ranana, sɨhafɨ-mayo kakɨ ra nɨmorehɨ wosɨhoaforɨ hohoanɨmoyei rɨhündeimbɨyei-fihɨ moendɨre haya tükümefiyu-ane asu ahambo burmakau nɨmorɨ safeimbɨ ra hɨfokoaro mamandowando,’ mehu.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Asu afɨndɨ ai hoafɨyundowohü yahuya, ‘Nɨmoakɨdou, se ro-dɨbo manɨmbafanesɨ, ŋga muŋguambo moatükunɨ wandɨ-mayo ra sɨhafane.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Sɨhɨrɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndefomboane nɨmboe sapo sɨhafɨ amond-ai yɨfɨmbo-mbuimbɨyusɨ, ŋga asu haponda yaŋgɨrɨ tüküfi anüŋgu. Asu ai mafarɨhoayuyosɨ, ŋga haponda hoeiarɨhurɨ,’ mehu,” Sisas mehu.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.