Lucas 12

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nindou afɨndɨ tausen gugureandühɨyo asu sɨmborɨ tɨŋarɨ yipütapürɨmayei. Ranɨyu asu Sisas ai ahambo süŋgrurü-rundeimbɨmbo boatei hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se Farisi-yomondɨ fufudɨgoyo-randeimbɨ moatükunɨ yis ranahambo hɨbadümbo. Ro hoafayahɨ ranana ahamundɨ yimbu yafambeimbɨ hohoanɨmo ranahambo anahɨ hoafayahɨ.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Nɨne-moatükunɨ muŋguambo hapondanambe gabudambe eŋgoro ranana asu süŋgunambo weindahɨ gabudɨwamɨ nɨmoamo yagodɨmboe. Asu nɨne-moatükunɨ muŋguambo dɨbo meŋgoro ranai weindahɨ fɨfɨnde fɨfɨndendamboe.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Nɨne-moatükunɨ nɨmbɨ nɨmaroanɨ hoafɨmayei ra asu si peyowohü hɨmborɨndeimboyei. Asu nɨne-moatükunɨ se-dɨbo yipurɨ parɨhi hehi hoafɨ sɨmoasɨnambo wataporɨmbo-marɨhündɨ ra weindahɨ worɨ bogɨmondɨwamɨ nɨmboeimbo puküna hoafɨndeimboyei,” mehu.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 “Wandafɨ mamɨ, ro sɨheimbo hoafehandürɨ, nindou fi hoearɨ yaŋgɨrɨ hɨfokoaru arundɨ ranahambo se yɨhɨmboyopoanɨ, ŋga asu ŋgɨrɨ yifiafɨ ana hɨfokoandundɨ.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Ŋga ro daboe yɨhɨmbombo ra sɨheimbo hoafɨndamboyahɨ. Godɨmbo se yɨhɨmbondei sapo ai anɨmbo hɨfokoefe mburɨmbo hai ŋgoafɨnambo koarɨhefe rambo ŋgɨnɨndeimbayu ranɨmbo-hünda. Anɨhondane, mamɨ ranahambo yaŋgɨrɨ anɨmbo yɨhɨmbondefomboane.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 Ndu akɨdou hondahüfeimbɨ ra yimbu toeanambo yaŋgɨr-ane pemɨyei sahümündi arɨhündɨ. Ŋga asu God ai ŋgɨrɨ mamamboanɨ mɨtanɨndamündu.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Ŋga asu God ai nüŋgunümbɨ mbɨrɨnaŋɨyo sɨhafɨ mbɨroambe amaro fɨfɨreamboani. Ranɨmbo-anɨmbo se yɨhɨmbo-ndeimboyei, seana Godɨndɨ hɨmboahü ndu akɨdou ranaheimbo ŋgasündɨ-hindürɨmboanei,” mehu
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 Sisas ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro sɨhamumbo hoafehapurɨ nindou düdi nindou hɨmboahü nüŋgumbo ro Sisasɨmbo anɨhondümbo-rɨhinɨmboanahɨ ehu ana, sɨmborɨ nindou ranahandɨ ndürɨ Nindou Hondü ro Godɨndɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-yomondɨ hɨmboahü nindou ranana wandani mbɨsamboyahɨ.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Ŋga asu nindou düdi nindou hɨmboahü nüŋgumbo wamboya moai ahambo anɨhondümbo-rɨhinɨ ehu ana, asu sɨmborɨ amboanɨ Godɨndɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-yomondɨ hɨmboahü ai wandɨyupoanɨ mbɨsamboyahɨ.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 Nindou düdi ai Nindou Hondümbo moaruwai hoafayu ana, God ai amboawi mbüsümbui. Ŋga nindou düdi ai Yifiafɨ Aboedɨ ranahambo moaruwai hoafayu ana, God ai ŋgɨrɨ amboawi mbüsu, ŋga wanɨ.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 Ai sɨhamumbo rotu worɨnambo papɨ-hoafɨ hɨmborɨyomo-rundeimbɨ asu bogorɨ nindou-yomondɨ hɨmboahü ndowapundümo ŋgomondanɨ ro nüŋgunahurai asu nɨnɨ hoafɨ hoafɨmandefɨ mbɨsɨmo houmbo ranahambo afɨndɨ hohoanɨmondɨmboemo.
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 Mamɨ ranɨ-sɨmboanɨ anɨmbo se nɨne hoafɨ hoafɨmbo ra Yifiafɨ Aboedɨ ranai sɨhamundɨ hohoanɨmoambe horɨnde dagapurɨmboe,” mehu.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Nindou afɨndɨ gugure meŋgoro ranambeahɨndɨ mamɨ ai hu Sisasɨmbo hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou yamundo-randeimbɨ, se wandɨ amoŋgoambo hoafɨndafanɨ ai apendɨ-mayo napo yɨhoehɨ ra yɨbobondɨhoa-mɨndembo,” mehuamboyu.
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Asu Sisas ai hoafɨyundowohü yahuya, “Dɨdɨ ai hoafɨmayuwamboyo ro sɨhafandɨ papɨ-hoafɨ hɨmborɨyohü yɨbobofembo rana?”
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Asükai hoafɨyundürühɨ yahuya, “Se ndondɨhi hɨbadɨhümbo, ŋga muŋguambo moatükunɨ semɨndɨmbo afɨndɨ hohoanɨmondɨmboemo. Ŋga se ŋgɨrɨ koadürü koadürümbo nɨŋgo napo ranɨfihɨ ndowandɨfɨ,” mehu.
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Sisas ai kafoefe hoafɨ ra wataporɨmbo-randühɨya, “Nindou napo afɨndeimbɨ mamɨ ranai hɨfɨ ranɨfihɨ nümbürɨ hɨfɨreandanɨ afɨndɨ safɨmayo.
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Nindou ranai aimbo nɨmarü hohoanɨmoyuhüya, ‘Ro nɨnɨ nünüŋgundɨheambo, ŋga nümbürambeahɨndɨ sesɨ ra kurɨfembo fondɨ wanayo,’ mehu.
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Ranɨyu asu hoafɨyuhɨya, ‘Awi ro nda süŋgundɨhea. Wandɨ sesɨ worɨ ra muŋgu bɨrɨboadɨhe mbundɨhambo mamɨ afɨndɨ worɨmbondɨhɨ mbundɨhambo wit asu amurɨ napo ra kundɨheamboyahɨ.’
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 Rananɨmbo wandɨfimbo hoafɨndahühɨya, ‘Hapoana afɨndɨ hɨmboanɨ aho ra sesɨmbo aboedɨ napo ra waŋgei-ane. Ŋga nɨmandefɨ sesɨ ra dagudifɨ hoe ndɨmɨndefɨ raraondɨhundühɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndefo,’ mehu.
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Ŋga asu God ai hoafɨyundühɨ yahuya, ‘Seana ŋgusüfokoate nindou-anafɨ! Hapo nɨmbɨkoanɨ anɨmbo se yɨfɨndamboyafɨ. Ŋga asu nindou dɨdɨ ai napo sɨhafɨ-mayo ndorandɨfɨ masɨhawandɨ ra mandemünda?’ mehu.
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Yahurai anɨmbo nindou dɨdɨyei napo afɨndeimbayei aheimbo tükündɨfemboe, ŋga aiana Godɨndɨ hɨmboahü napo-koate-anei,” mehu.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Sisas ai ahambo süŋgrurü-rundeimbɨmbo hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro sɨhamumbo hoafehapurɨ nda, Se nɨnɨ sesɨ madagudifɨ mbɨsɨmo asu nɨnɨ hoearɨ yɨhoefɨ fi gabudɨmandɨhu mbɨsɨmo houmbo afɨndɨ hohoanɨmondɨmboemo.
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Yaŋgɨrɨ nɨŋgo ranane adükarɨ hamɨndayo, ŋga sesɨ ana moanane asükai fi-ane adükarɨ hamɨndayo, ŋga hoearɨ ana moanane.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Asu awi se ndu nɨmoamo ahahabodei ranaheimbo hoeirundürɨ. Ndu ranai ana moai nɨnɨ-moatükunɨ hoarɨ hɨfɨkarɨhi, sesɨ yimuŋgurɨhümündi hei worambe sɨhehi raraorɨhündɨ, ŋga aheimbo ana God ai sesɨ ra sagadürɨ arandɨ. Ŋga seana ndu ranaheimbo ŋgasündɨhi-ndürɨmboanei.
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Se ranɨ-moatükunɨmbo afɨndɨ hohoanɨmoayafɨ ranai ŋgɨrɨ fandɨhenɨnanɨ akɨdou gedühɨ safɨ yaŋgɨrɨ nɨmbafɨ.
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Asu se akɨdou moatükunɨ yahurai ra ndofe hɨfandɨyokoate-ayafɨ ra asu nüŋgundo adükarɨ moatükunɨ ra hɨbadɨmandanda?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Nüŋgure hayamboyo wohɨ ahurɨyei arɨhündɨ ra hoeiru, aiana moai ahei fimbohünda hoearɨ kakɨyei asu ratüpurɨyei rɨhündɨ. Ŋga ro sɨhamumbo hoafehapurɨ horombo adükarɨ bogorɨ Soromon ai napo afɨndeimbɨyu, ŋga ahandɨ yihuru aboedɨ yihurumaramündu ra wohɨ ahurɨ ranai Soromonɨndɨ yihuru ra ŋgasündeamboane.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 God ai wohɨ hapondanɨ yaŋgɨrɨ amaro ra hɨfɨhü hoearɨ yihurure hɨnɨŋgɨreandühani, ŋga asu sümbo ana haiambe pifemboane. Se akɨdou anɨhondümbofe-koate-yomondeimbɨ God ai sɨhamumbo amboa hoearɨ yihurundeapurɨmbui.
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 Se nɨnɨ sesɨmboyo mbɨsei asu nɨnɨ sɨmɨndɨramboyo mbɨsei hehi ranahambo afɨndɨ hohoanɨmondei ŋgeimboyei, ŋga yowanɨ.
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Godɨmbo anɨhondümbofe-koate-yeimbɨ ana muŋgu moatükunɨ ra semɨndɨmboane hohoanɨmoayei, ŋga Ape God ai fɨfɨreamboani se semɨndɨmbo afɨndɨ hohoanɨmoayei ra.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Ŋga God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranahambo kokondundanɨ anɨmbo ranɨ amboanɨ dagapurümbui,” mehu.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 “Sipsip afɨndɨfurɨ ra se yowanɨ yɨhɨmbo-ndeimboyei, ŋga ndühɨ sühüsi, sɨhei Ape ai sɨheimbo amboanɨ ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranambe hɨfandɨyondürɨmbo yifirayu.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Se sɨhamundɨ napo ra kakɨfihɨ koandɨhou mbundu asu napo-koate-yeimbɨ ranaheimbo kakɨ ra dabudürɨ. Se kakɨ foefe hɨpɨrɨ yahurai ndowandümo nɨmai moaruwaiyo rakoate-yoweimbɨ asu rananɨmbo aboedɨ napo sünambe gugurɨndundɨ. Ŋgɨrɨ sünambe ana fandɨhoayo, ŋgɨrɨ hümbuhünɨ nindou ndahümündi asu süsɨmbümɨ ai dagüdi.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Sɨhei ŋgusüfo ana sapo nahi sɨhei napo yaŋgorɨhɨ anɨmbo kündarümbui.”
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 “Se hoearɨ yihuru-rɨhümündi amarei nou nɨne-moatükunɨ tüküfemboayo ranahambo hɨbadühündühɨ sɨhei ram ra yimundɨhinda simbeyowamboane.
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 Se ratüpurɨyei rɨhündeimbɨ nahuraindeihɨ asu ahei bogorɨmbo nindou ai nɨmorehɨ semɨndɨmbo si ra hu mbura asu hɨhɨrɨfi huanɨ nou hɨbadɨhorɨ. Ai süfu yipurɨ fihɨ pɨrako-pɨrakondandanɨ nɨmai yipurɨ sübüdɨhehindɨ.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Asu ahei bogorɨ nindou ranai hu hɨmboyuwanɨ yapombofekoate yaŋgɨrɨ nɨmarei ahambo hɨfandarɨhorɨ ana, ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndei. Ro sɨheimbo anɨhondümboanahɨ hoafehandürɨ bogorɨ nindou ranai ahandɨ warɨhoandarümbɨ ŋgɨsɨharɨ hoearɨ ra yimündɨhai mbunda hoafɨndündüranɨ sesɨ fondɨkɨmɨ nɨmandeianɨ düdɨ sesɨ dagadürümbui.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ ranai nɨmbɨ mbusümomboyo asu si hoafɨmboyo hɨfandɨhümbo nɨmareianɨ ahei bogorɨ nindou ranai hu hoeiareandürɨ ana, ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndeimboyei.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Se fɨfɨndɨhindɨ sapo worɨ aharambürɨ ranai nɨnɨ-sɨmboanɨyo hümbuhünɨ nindou tüküfemboayu ra fɨfɨrareandɨ ana, tükündafu hümbuhünɨ-ndɨmboemo mbüsɨ haya günde nɨmandümbui.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Ranɨmboane se-amboanɨ hɨbadɨhümbo, ŋga Nindou Hondü ranai tüküfembo ra mɨtanɨ-rɨhümündi hehi hɨdɨbo-hɨdɨboyeiambe anɨmbo kudümbui,” mehu.
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Pita yahuya, “Adükarɨ hoafayafɨ nda yɨhoefɨmbo yaŋgɨrɨyafɨ asu muŋguambo nindoumboyafɨ?,” mehuamboyu.
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Sɨmborɨ Adükarɨ ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou düdi ai aboedɨ ndore anɨhondümbo fɨfɨreandeimbɨyu haya aboedɨ ratüpurɨyu randeimbeyua? Nindou ranahambo ahandɨ bogorɨ nindou-mayu ranai anɨhondümbo-rirɨ hayambo wambo worambe sesɨnapo eŋgoro ra hɨfandɨyohü ratüpurɨyomo rundeimbɨ nindou ai sesɨ semɨndɨ sɨmboanɨ segupurɨ rambohünda kaboadirɨ hɨnɨŋgɨndirümbui.
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Nindou ranahandɨ bogorɨ nindou ranai worambe tüküfi hoeiriranɨ ratüpurayu ana, moanɨ afɨndɨ hamɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-mbiyuwamboane.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Ro sɨhamumbo anɨhondümboanahɨ hoafehapurɨ, bogorɨ nindou ranai nindou ranahambo ahandɨ muŋguambo moatükunɨ ranahambo hɨfandɨmbo bogorɨmbondirü hɨnɨŋgɨndirümbui.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Ŋga asu nindou ranai yare hohoanɨmoyuhüya, ‘Awi, wandɨ bogorɨ nindou ranai ŋgɨrɨ nɨmehünou hɨhɨrɨndüfi düdu,’ yahu haya bodɨmondɨ ratüpurɨyei rɨhündeimbɨ nɨmorehɨ nindowenihɨ ranaheimbo bubuhaiyu sesɨ sesü bia ndümündü haya hɨhɨndɨ hohoanɨmondümbui.
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Ŋga asu bogorɨ nindou ranahambo ahandɨ ratüpurɨyu-randeimbɨ ranai mamɨ sɨmboanɨ ŋgɨrɨ tükündɨfiyu mbüsɨ haya hɨdɨbo-hɨdɨboyuambe anɨmbo tükündüfimbui. Rananɨmbo bogorɨ nindou ranai bubundürɨ mbunda koandɨheiranɨ ŋgu nindou bɨdɨfɨrɨ hɨmborɨkoate-yei rɨhündeimbɨ babɨdɨmbo nüŋgumbui.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 Ratüpurɨ-yurandeimbɨ ranai ahandɨ bogorɨ nindou ai refembo yifirayu ra fɨfɨreandɨ, ŋga ai refekoate-yu, asu bogorɨ nindou ai yifirayu süŋgufekoate-ayu ana, bogorɨ nindou ranai afɨndɨmbo bubundürümbui.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Ŋga asu ratüpurɨyu-randeimbɨ ranai ahandɨ bogorɨ nindou yifirayu ra fɨfɨrɨfekoate-yu haya ndofe ratüpurɨkoate-ayu ana, asu yimbumamɨmbo safɨ bubumboani. Sapo nindou dɨdɨyei afɨndɨ hamɨndɨ masahümündi ana, asu sɨmborɨ afɨndɨ hamɨndɨ mbɨsehindamboane. Asu nindou ranahei warɨhü afɨndɨ hamɨndɨ asɨhehindɨ ana, asu sɨmborɨ afɨndɨ masɨhehindɨ ra ŋgasündeandeimbɨ segodürɨmbo hohoanɨmombeye-amboane.”
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 “Ro makosahɨ nda hɨfɨ ndanɨhü hai püpifemboyahɨ makosahɨ asu hai ranai yimbeyowa sahehea yifiar-ayahɨ.
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Nindou hoeambe hundürayei nou ro asübusɨ afɨndeimbɨ hundürü-ndamboyahɨ, ŋga hundürü ra awi moai hundürüyahɨ ranɨmboanahɨ ŋgusüfo sɨhayahɨ.
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Se randɨhi hohoanɨmondeihɨya, ‘Ai ana yifiarɨ yifiarɨ hɨfɨ ndanɨhü eŋgoro ra kɨkɨfembo makusu-ane,’ mbɨseimboyei, ŋga wanɨ. Ro moai yifiarɨ yifiarɨ ranahambo kɨkɨfembo kosahɨ, ŋga nindou yikürübüfe-ndürɨmboyahɨ makosahɨ.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Hapondanɨ peyo haya aho ra nindou mamɨ ai ahandɨ fikɨmɨnɨndɨ hondahüfeimbeimbayu ana, yɨbobondahimboyei. Rananɨmbo yimbumbündafe asu ŋgorü ŋgɨmeimbɨndei hehi sɨmborɨ sɨmborɨndeimboyei.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Rananɨmbo yɨbobondahi mbundɨhü, nindowenihɨ nɨmorɨ ai afɨndambo asu afɨndɨ ai nɨmorɨmbo hürütürɨ-ndamboyafanɨ. Asu nɨmorehɨ ai ahandɨ nɨmorehɨ nɨmorɨ-dɨbo sɨmborɨ hürütürɨndafe asu yamoŋgoamɨndoho ai sɨmborɨ hürütürɨndafe rarandeimboyei,” mehu.
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Sisas ai nindou afɨndɨ ranaheimbo hoafɨyundürühɨ yahuya, “Se hoeirɨhindanɨ hüfɨhamɨndɨ hanuwanɨpoedɨ hoenɨmbaŋɨ sɨfowanɨ hoeirɨhindühɨ hoendɨmboe seianɨ asu hoeyo arandɨ.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Asükai se hoeirɨhindanɨ ŋgɨrɨsafɨnɨpoedɨ werɨ sɨfowanɨ yahɨmondɨmboe seianɨ asu yahɨmoyo arandɨ.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Seana yimbu yafambeyeimb-anei, sapo se fɨfɨrɨhimboanei nɨne moatükunɨ hɨfɨnɨ asu sünambe tükefeyo ra. Asu nɨmboe nɨne-moatükunɨ hapondanɨ God ai ratüpurɨmayuwa tükefeyo ra fɨfɨrɨfekoate-ayeia?” mehu.
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 “Nɨmboe sɨhafɨhoarɨ yɨbobofekoate-ayafɨ nɨne-moatükunɨyo aboedayo ranahamboa?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Asu nindou ŋgorü ai sɨhambo papɨ-hoafɨyonɨnɨmbo mbüsü haya yɨbobore-randeimbɨ sowana hoafɨ hɨmborɨmbo ndemündünɨnɨ ŋguanɨ ana, se nɨmai ŋgafɨ nafɨnɨ aboedɨ-aboedɨ-ndafɨneandɨ. Asu se refekoate-ayafandɨ ana sɨhambo papɨ-hoafɨ ranɨnɨ-randeimbɨ nindou ranai hoafɨ hɨmborɨyu randeimbɨndɨ warɨhündeanɨna, prisman ai karabusambe hɨnɨŋgɨndeanɨnɨmbui.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Ro anɨhondümboanahɨ sɨhambo hoafehanɨnɨ, se rando nɨmandɨfɨmbo kakɨ pemɨndafɨ mehomo sɨmogodühɨ pemayafɨ anɨmbo tükündafoamboyafɨ,” mehu.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.