2 Coríntios 2
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVI
1 Ranɨmboyahɨ ro moanɨ wandɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨya, awi ro ŋgɨrɨ aheimbo sowana gadɨ asükainda ŋgɨnɨndɨfimbɨ hoafɨndahandüranɨ, afɨndɨ hohoanɨmondei sahehea hohoanɨmomayahɨ.
1 De modo que resolvi não lhes fazer outra visita que causasse tristeza.
2 Asu ro sühühühɨ sɨheimbo ŋgusüfoambe afɨndɨ kifimbɨ hohoanɨmo mbasahandürɨ-mbonana, asu nindou mamɨ ai ŋgɨrɨ wambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbohünda farɨhendɨrɨ. Ŋga se yaŋgɨr-anei wambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ moatükunɨ randɨhinda hɨhɨfɨ-hɨhɨfayahɨ.
2 Pois, se os entristeço, quem me alegrará senão vocês, a quem tenho entristecido?
3 Seana wambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyahündɨrɨ-rühündeimbɨ nindou-anei. Ranɨmboanahɨ asu ro sɨheimbo sowana sɨnɨ sɨheimbo ŋgusüfoambe afɨndɨ kifimbɨ hohoanɨmo ra segodürɨmbo moei asahɨ. Ranɨmbo-hündamboyahɨ ro horombo sɨheimbo pas sürü papɨrɨhɨ koamarɨheheandɨ. Ro nɨnɨ-moatükunɨmboyo hɨhɨfɨ-hɨhɨfayahɨ ana, asu se-amboanɨ ro-babɨdɨ ranahambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyeihanei. Ranɨ moatükunɨmbo sɨheimbo muŋguambo anɨhondümbo-rɨheandürɨmboanahɨ.
3 Escrevi como escrevi para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam alegrar-me. Estava confiante em que todos vocês compartilhariam da minha alegria.
4 Horombo sɨheimbo pas sürü papɨrɨhɨ koarɨheheandɨ sɨmboanɨ ana wandɨ ŋgusüfoambe tɨŋɨrɨfo afɨndɨ nɨmarɨwohüyo asu asübusümbɨ hohoanɨmo ranai tüküfihɨyo ro aranɨmbo-aranɨmboya wakɨmarɨheandɨ. Se tɨŋɨrɨfombü hohoanɨmo-mbeyeia sahehea pas ra sürü papɨrɨhambo-yahɨpoanɨ. Ŋga se wambo ro sɨheimbo hohoanɨmo afɨndɨ hohoanɨmo-arɨhandürɨ ra fɨfɨrɨmbɨrɨhinda saheheamboyahɨ parɨhe koamarɨheheandɨ.
4 Pois eu lhes escrevi com grande aflição e angústia de coração, e com muitas lágrimas: não para entristecê-los, mas para que soubessem como e profundo o meu amor por vocês.
5 Nindou ai ŋgusüfoambe afɨndɨ kifimbɨ hohoanɨmo wambo yaŋgɨrɨyopoanɨ masendɨrɨ, ŋga sɨheimbo muŋguamboyu masagadürɨ. Ro ranɨ moatükunɨmbo afɨndɨ hoafɨmbo moeisahɨ, ŋga ranɨmboanahɨ moanɨ bɨdɨfɨrɨ yaŋgɨrɨ hoafayahɨ.
5 Se alguém tem causado tristeza, não o tem causado apenas a mim, mas também, em parte, para eu não ser demasiadamente severo, a todos vocês.
6 Nindou ranahambo nindou afɨndɨ se tɨŋɨrɨfombü ratüpurɨ masahündo ra awi rühü safɨ ahambo hɨnɨŋgɨndɨhorɨ.
6 A punição que lhe foi imposta pela maioria é suficiente.
7 Ŋga awi se ahandɨ hohoanɨmo moaruwai ranahambo amboawi sahündowohü asu ŋgusüfoambe afurɨfe kifimbɨ hohoanɨmo ndahündo. Ŋga asu ŋgusüfoambe afɨndɨ hamɨndɨ kifimbɨ hohoanɨmo ai ahambo muŋguna moaruwaimbo-nderɨmboe.
7 Agora, pelo contrário, vocês devem perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja dominado por excessiva tristeza.
8 Ranɨmboane ro sɨheimbo hoafɨ nda hoafehandürɨ, se ahambo sɨhei-mayo hɨpoambofe ra nafuindahündoan-anɨmbo ai fɨfɨrɨ-mbɨreandamboane.
8 Portanto, eu lhes recomendo que reafirmem o amor que têm por ele.
9 Ro horombo pas sürü papɨrɨhɨ koamarɨ-heheandürɨ moanɨ sɨheimbo refe hoeife-ndürɨmbohünda. Wandɨ-mayo hoafɨ se süŋgurɨhündühɨ muŋgu moatükunɨ ra rarɨhi mbarɨhündɨyo wanɨmbaiyo? Ŋga se ahambo tɨŋɨrɨfo masahündo.
9 Eu lhes escrevi com o propósito de saber se vocês seriam aprovados, isto é, se seriam obedientes em tudo.
10 Asu se nindou düdi ai sɨheimbo moaruwai hohoanɨmoayundürɨ ranahambo amboawi asei ana, asu ro-amboanɨ ahambo amboawi mbɨsahandomboyahɨ. Moaruwai hohoanɨmo eŋgoro ana, ranahambo ro amboawi asahɨ ana, Kraisɨndɨ hɨmboahü sɨheimbo fehefe-ndürɨmbohünda amboawi sahühanahɨ.
10 Se vocês perdoam a alguém, eu também perdôo; e aquilo que perdoei, se é que havia alguma coisa para perdoar, perdoei na presença de Cristo, por amor a vocês,
11 Satan ai sɨhefɨmbo tɨkai hoafɨndɨmunɨ-mbui sahehea ramarɨheandɨ ra. Ahandɨ dɨbohɨndɨ hohoanɨmo ra sapo sɨhɨrɨ fɨfɨrɨhumboanefɨ.
11 a fim de que Satanás não tivesse vantagem sobre nós; pois não ignoramos as suas intenções.
12 Ro sɨheimbo hɨnɨŋgɨrɨheirɨ hehea Troas ŋgoafɨhü Godɨndɨ hoafɨ hoafombohünda tüküyaheandühɨ hoeirɨheandane asu Adükarɨ ai wambo ranɨhü ratüpurɨmbohünda aboedɨ hohoanɨmo nafuimayundɨrɨ.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e vi que o Senhor me havia aberto uma porta,
13 Ŋga ro sɨhefɨ wandafɨ Taitus ranɨhü hoefikoate-yahühɨ asu ŋgusüfo afɨndɨ kürɨheandühɨ afɨndɨ hohoanɨmomayahɨ. Ranɨyahɨ asu ro nindou ranɨhü amarei aheimbo hɨhɨfɨrɨharü hɨnɨŋgɨrɨhearü hehea, asu ro Masedonia hɨfɨnambo mahahɨ, ŋga sɨheimbo sowana moai asükai sühühɨ.
13 ainda assim, não tive sossego em meu espírito, porque não encontrei ali meu irmão Tito. Por isso, despedi-me deles e fui para a Macedônia.
14 Ŋga Godɨmbo hɨhɨfɨndɨ-hurɨmboane nɨmboe sapo aiani Krais-babɨdɨ nɨmboefanɨ muŋguambo si aho ra sɨhefɨmbo aboedɨ nafɨ semündümunɨ huhü asu nɨne-moatükunɨ ranai sɨhefɨmbo moaruwaimbo-femunɨmbo aho ra ŋgasündɨhu aboedühɨ tükehundɨ. Yɨhoefɨ ratüpurɨ ranahamboani God ai hoafɨyuanɨ asu nindou ai Krais ranahambo fɨfɨrarɨhorɨ. Kraisɨmbo fɨfɨrɨfe ranana aparümbɨ fɨsɨŋarü yaŋgorɨ wakareandɨ nahurai-ane.
14 Mas graças a Deus, que sempre nos conduz vitoriosamente em Cristo e por nosso intermédio exala em todo lugar a fragrância do seu conhecimento;
15 Sɨhɨrɨ amboanɨ aparümbɨ fɨsɨŋarü Kraisɨndɨ-mayo Godɨndɨ aboedɨ sesɨ mandɨfe fondɨ wamɨnɨndɨ aboedɨ tüküfe hafo arandɨ tüküfe haya God sowana aho nahurai-anefɨ. Fɨsɨŋarü ranane nindou Godɨndɨ hoafɨ süŋgurɨhindeimb-ayei asu ahandɨ hoafɨ süŋgufekoate-ayei ahei mbusümo yaŋgorü wakareandɨ.
15 porque para Deus somos o aroma de Cristo entre os que estão sendo salvos e os que estão perecendo.
16 Nindou dɨdɨyei Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨkoate anɨmboei aheimbo ana yɨfɨ fɨsɨŋɨrɨ nahurai-ane. Sapo fɨsɨŋarü ranai-ane aheimbo hɨfokoarearü arandɨ. Ŋga asu nindou Godɨndɨ hoafɨ süŋgurɨhindeimbɨ aheimbo ana fɨsɨŋarü ranai yaŋgɨrɨ nɨŋgombo sagadürɨ arandɨ. Nindou muŋguambo aiana ŋgɨrɨ aheihoarɨ Godɨndɨ ratüpurɨ ra randɨhindɨ.
16 Para estes somos cheiro de morte; para aqueles fragrância de vida. Mas, quem está capacitado para tanto?
17 Ŋga se fɨfɨrɨhimboanei, roana nindou afɨndɨ ai homo Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomondühɨ kakɨ sowandümo arundɨ nahurai nindou-yefɨpoanɨ. Ŋga God ai yɨhoefɨmbo ratüpurɨ ra masemuna asu ro moai ahandɨ ratüpurɨ ranahambo tɨkai hoafɨyefɨ rɨhundɨ. Ŋga roana Krais-babɨdɨ hohoanɨmo mamɨ süŋgurɨ-hundühanefɨ asu Godɨndɨ hɨmboarühɨ hoafɨ ra mbumundɨ süŋgu yaŋgɨrɨ hoafɨyefɨ arɨhu hefɨ.
17 Ao contrário de muitos, não negociamos a palavra de Deus visando lucro; antes, em Cristo falamos diante de Deus com sinceridade, como homens enviados por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.