Apocalipse 18

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Máan turáká oniyaruna vá ena enisori ano inaru fáké kákan ákona vá eriyákan béin au fáke khakhan mano ma vara fanu siáden mino.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Mai enisori ano avádóden oovararen temí, “Kákan baru ma Babironi varé ein inka eraven ankamen mino. Maifin namu aunan kayo vá pútaen aunka ukhein danasinta ma niyain tumpan kayo vái varuí uvíkan akhokho farí ukhein tafúna kayoi masisíi en mino.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Mai fara vara seyo, varará nanin banta ano véin má ma famúkuí iyain avúavá anon óen non ma naren óen einí iyan mino. Inká bara ráke kin kayo vá dere anon mai nanin má pamúkuí iyákan ara ara yaná ma miyaní iyain kéká anon beni namu avúavákái kokhon danasinta máden ona van nanin bantaíen mino.”
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Máa sirá inékun ena vaya ano inaru fáké oovararen temí, “Tenti vanasi ma vaona oe, veni ume avúavá manafin bariyare véi ma varan nain uman ayae varan nampo mai finté me ampire kharan ereno.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Mai fara vara seyo, veni ume kayo ano víken inarufá ódíkan Tiyarafenu ano mai nanini namu avúavá daídé uman ameno van inikhen mino.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Ei vanasi ma uman amiyaré ein avúavá kasá asotú ure anona véin uman ameno. Bei kápifin ma ákona non opé uren amiyaré ein nará anona ena kápi vasá uvaman kova ure ameno.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Béi kokhon ona vákan amusin iyáken kamaé bá uno siren ena nanin banta uman amiyaren mifo ovare me iniyáke vá anona véin uman ameno. Mai nanin mano vei inimpin beyan amo sen máa semi, ‘Téi kuinin mi váké kuinini karáká kumanté uno. Téi ída varé nanin baruna ída kanaí é tirunaná bariyá banté uno.’
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Máan ma siyá ein nan mi furin má arunan ná bá arafan má ano maná damú anan béin maman bararasí inten mino. Mai fara vara seyo, minó ákona ma vain Bafan Tiyarafenu anon beni avúavá daíden ira saman kaurinten mino.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 “Máan intin ma vara ráke yafisin kayo ano ma mai nanin má pamúku avúavasí iyáken beni kama yanasintafin ma amusin iyá ein kéká ano véin ma ira saman kauriyain íkun ma oniyáken ben nan arunan uren ifí daantanten mino.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Mai nanin ma ira khen kaurintin ma aí dosen berai sin nain nan mai ma véi má amusin iyá ein kéká ano akhokho van nentá e mantakhen máa sen bá danten mino: ‘Sirun noe, kákan baru ma varé ein Babironi inká namu uron en mino. Tiyarafenu ano veni avúavá daíden mana áaurá anan uman amen mino.’
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 “Ma varará ma váken ona miyaní uriyan saríi iyaré ein kayo ano vetin nina yanasinta ma miyaní in kéká ída vantin pasen mai nanin nan arunan uren ifí daantanten mino.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Mai kékái ona maen kori vá siriva vá kama onámaná kayo ma kanen kanen iyain má kama ankaroro kayo vá efanten davaráe kayo vá ino. Inká nararé davaráe kayo vá sirikha yavaráe vá kama auna iyain daa kayo vá ara ara yanasinta ma erofanti aveantumpó ma uvantein kayo vá ino. Inká kákan miyan tákena yaafó ma uvantein danasinta kayo vá bronsi vá aeni vá mampori vái mai nanin mano miyaní iyaren mino.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Miyaní in ona kayo ma mai kéká ano ma kain baré ein maen sinamoni vá bin má irafin kaúdan ma íkun uaren kama aunka in pauran má ino. Inká ara ara masamen ma kama aunka iyain má aufá peran uveri ma kama ukhein má uvaini vá orifi anu vá kama faravá bá uviti vá ino. Inká burumakaó bá sipisipi vá osin má osin mano ma yarifiyain kari vá inká miyan ída van doran banta kayo vá banasi vá deren mai nanin mano miyaní uren sarí iyaren mino.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 “Mai ona ma miyaní uren sarí iyaré ein kéká ano máa sinten mino, ‘Ase yunan kayo ma naráke ma ena vá nano van iyaré eona mai inka o afeyoren mino. Inká kákan miyan táke yanasinta ma maman kaúdáke amufí nafí iyaré eona inka sipá orein ída kanaíe mai yanasinta ovaráne varan nono.’
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 “Ona ma varen mai nanimpin me sarí uren moní bariyaré ein kayo ano nentá e mantakhen mai nanin mano ma uman bariyan berai siyain nan akhokho van uren ifí daan tiyan máa sinten mino.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 ‘Kákan baru Babironi oe, sirunke ono. Éi maen anasi ano ma kama ukhein auí daná uren ma kori vá ara ara onámaná kayo vá ano ma kanen kanen iyain má kama ankaroro kayo vá ma mai yaró uran ma afi sikhan bainíi ukhare ono.
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Máan turákáen nan mana áaurái mai yanasinta ano mo namuen mino.’
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 E mantaven onantin ma mai varu ira khen kauriyan ma íkun édavintin maen ifí diyan máa sinten mino. ‘Ma varará ena kákan baru máan tukhein baren nafino. Ída ino.’
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Mai kéká ano kayó pákaan ánompin kaúden kákan arunaná máden ifí diyáken máa sinten mino. ‘Kákan baru Babironi oe, sirun ke ono. Mai nanin nina yanasinta ano ma kákan sipi afóeyan aya íkan ona vain kékasí iyaré ein mai manádái o afeyoren mino.’
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 “‘Inaru oe, véi ma furein nará amusin ono. Mumunan nanin banta vá baya varen orin banta kéká bá sakhanampa vanta kayo vá ano amusin ná ono. Tiretí ankan ma uman amiyaré ein anonafái Tiyarafenu ano veni avúavá daíden uman amen mino.’”
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Máa sirákan mana ákona enisori ano kákan onámaná ma uviti yasamiyain an dakhein mamaren un nompin karúdan araviyákan oovararen temí, “Ma onámaná ma karúdékun aravein an den mi Tiyarafenu ano kákan baru Babironi maman karúdantin tipá o afeyoranten mino.
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Mai ma kita fi okhakhan nafi ufen nafi ma asiren í diyaré ein kayo avaya ída enádá inin nono. Ara ara yoran bákan ma mai yorantá afova mantein mano ma yoriyaré ein kayo ano ída vantin inká uviti yasamiyan ma avaya siyaré ein má dere ída inin nono.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Oon mano éin ída evaránen kakhaantanten mino. Anasi ma iman amin banta vá mai nanin má ano ma amusin iyaré ein baya ída uron mi enádá éin pintena ininten mino. Eni ona ma miyaní iyaré ein mai kákan banta kékái váken kampun avúavá póké banasi yo iyanen tavi aípá oriyaré intin pasen mai avúavá afoká inten mino.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Béi anon Tiyarafenui kantasí ukhein nanin banta vá sakhanampa vanta kéká bá inká minó akhempá ma vain nanin banta vá aruan puriyaré in mi oman páman en mino.”
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.