Romanos 4
Jalliq aqsivq Gaolkheel daoq (AEU) vs VC
1 وآشْ نْقُولُوا عْلَى بُونَا إِبْرَاهِيمْ؟ آشْ صَارْ مْعَاهْ؟
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 لَوْ كَانْ اللَّهْ إِعْتَبَرْ إِبْرَاهِيمْ صَالَحْ عْلَى أَسَاسْ أَعْمَالُو، رَاهُو كَانْ عَنْدُو الحَقْ يِتْفُوخِرْ، آمَا مُشْ قُدَّامْ اللَّهْ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 آشْ تْقُولْ الكْتُبْ المُقَدْسَة؟ «أَمَّنْ إِبْرَاهِيمْ بِاللَّهْ، يَاخِي إِيمَانُو تِحْسِبْلُو صَلَاحْ».
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 الِّي يِخْدِمْ خِدْمَة يُخْلُصْ عْلِيهَا، وهَاذَاكَا حَقُّو مُشْ هْدِيَّة.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 آمَا الِّي مَا يِتْوَكِّلْشْ عْلَى أَعْمَالُو ويَمِّنْ بِاللَّهْ الِّي يِغْفِرْ لِلْمُذْنِبْ، إِيمَانُو هَاذَا يِحْسِبْهُولُو اللَّهْ صَلَاحْ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 وكِيمَا قَالْ دَاوِدْ وهُوَّ يَحْكِي عْلَى فَرْحِةْ النَّاسْ الِّي إِعْتَبْرُهُمْ اللَّهْ صَالْحِينْ بْإِيمَانْهُمْ مُشْ بَأَعْمَالْهُمْ:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «صَحَّة لِلِّي تْنَحَّاتْ خَطِيئِتْهُمْ
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 صَحَّة لِلِّي مَا يِحْسِبْلُو اللَّهْ
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 يَاخِي البَرْكَة هَاذِي لِلْيْهُودْ أَكَهَوْ وَلَّا لِلِّي مُشْ يْهُودْ زَادَا؟ وأَحْنَا سْبَقْ وقُلْنَا: رَاهُو اللَّهْ إِعْتَبَرْ إِبْرَاهِيمْ صَالَحْ بِسْبَبْ إِيمَانُو.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 وَقْتَاشْ صَارْ هَاذَا؟ قْبَلْ الطْهُورْ وَلَّا بَعْدُو؟ هَاذَا صَارْ قْبَلْ مَا يْطَهِّرْ.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 إِبْرَاهِيمْ خْذَا الطْهُورْ عَلَامَةْ وبُرْهَانْ الِّي اللَّهْ إِعْتَبْرُو صَالَحْ بِالإِيمَانْ قْبَلْ مَا يْطَهِّرْ، بَاشْ يْوَلِّي هُوَّ بُو النَّاسْ الِّي يَمْنُوا وهُومَا مُشْ مْطَهْرِينْ، وهَكَّا يَعْتَبِرْهُمْ اللَّهْ صَالْحِينْ،
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 وزَادَا بُو المْطَهْرِينْ الِّي مَا يْعَمْلُوشْ كَانْ عَالطْهُورْ، آمَا يِمْشِيوْ فِي طْرِيقْ الإِيمَانْ الِّي كَانْ مَاشِي فِيهْ بُونَا إِبْرَاهِيمْ قْبَلْ مَا يْطَهِّرْ.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 وَقْتِلِّي وْعِدْ اللَّهْ إِبْرَاهِيمْ وذِرِّيتُو إِنْهُمْ بِشْ يُورْثُوا العَالِمْ، مَا كَانِشْ هَاذَاكَا عْلَى أَسَاسْ الشَّرِيعَة، آمَا عْلَى أَسَاسْ الصَّلَاحْ الِّي يْجِي بِالإِيمَانْ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 إِذَا كَانْ الِّي يْطَبْقُو فِي الشَّرِيعَة هُومَا الِّي يُورْثُوا، مَالَا الإِيمَانْ مَا عَنْدُوشْ فَايْدَة والوَعْدْ بَاطِلْ:
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 عْلَى خَاطِرْ الشَّرِيعَة تْخَلِّي اللَّهْ يِتْغَشِّشْ ويْعَاقِبْ الِّي يْخَالْفُوهَا، وكَانْ مَا جَاتِشْ فَمَّة شَرِيعَة مَا يْنَجَّمْشْ الوَاحِدْ يْخَالِفْهَا.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 هَاذَاكَا عْلَاشْ الوَعْدْ يْجِي بِالإِيمَانْ عْلَى أَسَاسْ النِّعْمَة، بَاشْ يْكُونْ مَضْمُونْ لْذُرِّيِّةْ إِبْرَاهِيمْ الكُلْ، مُشْ لِلِّي عَنْدْهُمْ الشَّرِيعَة أَكَهَوْ، آمَا زَادَا لِلِّي عَنْدْهُمْ إِيمَانْ كِيمَا إِبْرَاهِيمْ. عْلَى خَاطْرُو بُونَا الكُلْ،
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 كِيمَا مَكْتُوبْ : «رَدِّيتِكْ بُو لْبَرْشَة شْعُوبْ». هُوَّ بُونَا قُدَّامْ اللَّهْ الِّي أَمَّنْ بِيهْ، ولِّي يْقَيِّمْ المُوتَى، ويْرُدْ الِّي مُشْ مَوْجُودْ مَوْجُودْ.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 وحَتَّى وَقْتِلِّي مَا كَانِشْ فَمَّة رْجَى، إِبْرَاهِيمْ أَمَّنْ وكَانْ عَنْدُو رْجَى، وهَكَّا وَلَّى بُو لْبَرْشَة شْعُوبْ كِيفْ مَا قَالُّو اللَّهْ: «بِشْ تْكُونْ عَنْدِكْ بَرْشَة ذُرِّيَّة».
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 ومَا ضْعُفْشْ إِيمَانُو رَغْمِلِّي عُمْرُو كَانْ قْرِيبْ 100 سْنَة، وكَانْ يَعْرِفْ الِّي لَا هُوَّ ولَا مَرْتُو سَارَّة يْنَجْمُوا يْجِيبُوا الصْغَارْ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 مَا ضْعُفْشْ إِيمَانُو ومَا شَكِّشْ فِي وَعْدْ اللَّهْ، آمَا بِالعَكْسْ، تْقَوَّى بِالإِيمَانْ وعْطَى المَجْدْ لَلَّهْ،
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 عْلَى خَاطِرْ كَانْ مِتْأَكِّدْ الِّي اللَّهْ قَادِرْ بَاشْ يْتَمِّمْ وَعْدُو.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 عْلَى خَاطِرْ الإِيمَانْ هَاذَاكَا، إِبْرَاهِيمْ تِحْسِبّْ صَالَحْ.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 وَقْتِلِّي تْقُولْ الكْتُبْ المُقَدْسَة: «إِعْتَبْرُو صَالَحْ» مَا تْقُولِشْ هَاذَا عْلِيهْ هُوَّ وَحْدُو،
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 آمَا عْلِينَا أَحْنَا زَادَا. اللَّهْ يَعْتْبَرْنَا صَالْحِينْ، أَحْنَا الِّي نَمْنُوا بِاللَّهْ الِّي قَيِّمْ رَبْنَا يَسُوعْ مِالمُوتْ.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ سَلْمُو لِلْمُوتْ بِسْبَبْ ذْنُوبْنَا وقَيْمُو مِالمُوتْ بَاشْ يْرُدْنَا صَالْحِينْ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.