Mateus 13

Jalliq aqsivq Gaolkheel daoq (AEU) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ وفِي النْهَارْ هَاذَاكَا، خْرَجْ يَسُوعْ مِالدَّارْ وقْعَدْ عْلَى شَطْ البُحَيْرَة.

¹ No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;

² وتْلَمُّوا بِيهْ بَرْشَة نَاسْ، حَتَّى لِينْ تْلَزْ يِطْلَعْ فِي فْلُوكَة ويُقْعُدْ فِيهَا، والنَّاسْ الكُلْ بْقَاوْ وَاقْفِينْ عَالشَّطْ.

² e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.

³ وكَلَّمْهُمْ فِي بَرْشَة أُمُورْ بِالأَمْثَالْ، وقَالْ: «خْرَجْ الفَلَّاحْ بَاشْ يَزْرَعْ.

³ E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.

⁴ وهُوَّ قَاعِدْ يَزْرَعْ، جَاتْ شْوَيَّة مِالزَرِّيعَة عَالطْرِيقْ، يَاخِي جَاتْ العْصَافِرْ وكْلَاتْهَا.

⁴ e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.

⁵ وشْوَيَّة أُخْرَى جَاتْ فِي أَرْضْ مْحَجْرَة مَا فِيهَاشْ بَرْشَة تْرَابْ، يَاخِي نِبْتِتْ فِيسَعْ عْلَى خَاطِرْ التْرَابْ مَا كَانِشْ غَارَقْ.

⁵ E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;

⁶ وكِي طَلْعِتْ الشَّمْسْ تْحَرْقِتْ ويِبْسِتْ خَاطِرْهَا بْلَاشْ عْرُوقْ.

⁶ mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.

⁷ وجَاتْ زَرِّيعَة أُخْرَى وِسْطْ الشُّوكْ، وكِي كْبِرْ الشُّوكْ خْنَقْهَا.

⁷ E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.

⁸ وفَمَّة زَرِّيعَة جَاتْ فِي تُرْبَة بَاهْيَة يَاخِي ثُمْرِتْ، مِنْهَا الِّي جَابِتْ 100 ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 60 ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 30.

⁸ Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.

⁹ الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

⁹ Quem tem ouvidos, ouça.

¹⁰ يَاخِي قُرْبُولُو تْلَامِذْتُو وسِأْلُوهْ: «عْلَاشْ تْكَلِّمْ فِيهُمْ بِالأَمْثَالْ؟»

¹⁰ E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?

¹¹ جَاوِبْهُمْ: «إِنْتُومَا تِعْطَالْكُمْ بَاشْ تَعْرْفُوا أَسْرَارْ مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ، آمَا هُومَا مَا تِعْطَالْهُمْشْ.

¹¹ Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;

¹² الِّي عَنْدُو، بِشْ يِتْعْطَالُو أَكْثِرْ ويْوَلِّي عَنْدُو بْزَايِدْ. آمَا الِّي مَا عَنْدُوشْ، حَتَّى الشْوَيَّة الِّي عَنْدُو يِتْفَكُّولُو.

¹² pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.

¹³ هَاذَاكَا عْلَاشْ آنَا نْكَلِّمْ فِيهُمْ بِالأَمْثَالْ عْلَى خَاطِرْهُمْ يُخْزْرُوا ومَا يْشُوفُوشْ ويِسْمْعُوا ومَا يِفْهْمُوشْ.

¹³ Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.

¹⁴ وهُومَا الِّي تْحَقْقِتْ فِيهُمْ نُبُوِّةْ إِشَعْيَاءْ الِّي تْقُولْ:

¹⁴ E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.

¹⁵ عْلَى خَاطِرْ الشَّعْبْ هَاذَا قَلْبُو كْسَاحْ،

¹⁵ Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.

¹⁶ «آمَا إِنْتُومَا صَحَّة لِيكُمْ عْلَى خَاطِرْ عِينِيكُمْ تُخْزِرْ ووِذْنِيكُمْ تِسْمَعْ.

¹⁶ Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.

¹⁷ نْقُلْكُمْ الحَقْ: بَرْشَة أَنْبِيَاءْ وصَالْحِينْ تْمَنَّاوْ يْشُوفُوا الِّي إِنْتُومَا تْشُوفُوا فِيهْ ومَا شَافُوهِشْ، ويِسْمْعُوا الِّي إِنْتُومَا تِسْمْعُوا فِيهْ ومَا سَمْعُوهِشْ.

¹⁷ Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.

¹⁸ «مَالَا إِسْمْعُوا إِنْتُومَا شْنُوَّة المَقْصُودْ بْمَثَلْ الفَلَّاحْ:

¹⁸ Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.

¹⁹ الزَّرِّيعَة الِّي جَاتْ عَالطْرِيقْ، هِيَّ كُلْ مِنْ يِسْمَعْ كِلْمِةْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ ومَا يِفْهِمْهَاشْ، يْجِي إِبْلِيسْ ويَخْطِفْ الِّي تِزْرَعْ فِي قَلْبُو.

¹⁹ A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.

²⁰ «ولِّي تِزْرَعّْ فِي الأَرْضْ المْحَجْرَة، هُوَّ الِّي يِسْمَعْ الكِلْمَة وبِالوَقْتْ يِقْبِلْهَا وهُوَّ فَرْحَانْ،

²⁰ E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;

²¹ وعْلَى خَاطِرْ مَا عَنْدْهَاشْ عْرُوقْ مَا تْدُومِشْ. ودُوبْ مَا يْجِي وَقْتْ صْعِيبْ وَلَّا إِضْطِهَادْ عْلَى خَاطِرْ كِلْمَة اللَّهْ، يْسَلِّمْ فِيهَا بِالوَقْتْ.

²¹ mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.

²² «ولِّي تِزْرَعّْ وِسْطْ الشُّوكْ، هُوَّ الِّي يِسْمَعْ كِلْمِةْ اللَّهْ، آمَا هْمُومْ الزْمَانْ هَاذَا ومْحَبِّةْ الفْلُوسْ يُخْنْقُوهَا ومَا تُثْمُرْشْ فِيهْ.

²² E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.

²³ «آمَا الِّي تِزْرَعّْ فِي الأَرْضْ البَاهْيَة، هُوَّ الِّي يِسْمَعْ كِلْمِةْ اللَّهْ ويِفْهِمْهَا وتُثْمُرْ فِيهْ، وفَمَّة الِّي تْجِيبْ 100 وفَمَّة الِّي تْجِيبْ 60 وفَمَّة الِّي تْجِيبْ 30».

²³ Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.

²⁴ وعْطَاهُمْ يَسُوعْ مَثَلْ آخِرْ وقَالْ: «مَمْلِكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ رَاجِلْ زْرَعْ زَرِّيعَة بَاهْيَة فِي السَّانْيَة مْتَاعُو.

²⁴ Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;

²⁵ ووَقْتِلِّي كَانُوا النَّاسْ رَاقْدِينْ، جَاء عْدُوهْ وزْرَعْ زِيوَانْ فِي وِسْطْ القَمْحْ ومْشَى.

²⁵ mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.

²⁶ ووَقْتِلِّي القَمْحْ نْبِتْ وعْمَلْ السْبُولْ، نْبِتْ مْعَاهْ الزِّيوَانْ.

²⁶ Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.

²⁷ وجَاوْ خَدَّامِةْ مُولَى الأَرْضْ وقَالُولُو: "يَا سِيدْنَا، يَاخِي مُشْ زْرَعْتْ زَرِّيعَة بَاهْيَة فِي أَرْضِكْ؟ مَالَا مْنِينْ جَاهَا الزِّيوَانْ؟"

²⁷ Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?

²⁸ وهُوَّ جَاوِبْهُمْ: "عْدُوْ هُوَّ الِّي عْمَلْ هَاذَا". يَاخِي سِأْلُوهْ: "تْحِبْ نِمْشِيوْ نْقَلْعُوهْ الزِّيوَانْ؟".

²⁸ Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?

²⁹ وجَاوِبْهُمْ: "لَا، بَاشْ مَا تْقَلْعُوشْ القَمْحْ وإِنْتُومَا تْقَلْعُوا فِي الزِّيوَانْ.

²⁹ Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.

³⁰ خَلِّيوْهُمْ الزُّوزْ يِكْبْرُوا مْعَ بْعَضْهُمْ لِينْ يْجِي وَقْتْ الحْصَادْ، ووَقْتْهَا نْقُولْ لِلْحَصَّادَة: لِمُّوا الزِّيوَانْ قْبَلْ فِي رْزِمْ وأَحْرْقُوهْ، آمَا القَمْحْ لِمُّوهْ وحُطُّوهْ فِي المَخْزِنْ مْتَاعِي"».

³⁰ Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.

³¹ وعْطَاهُمْ مَثَلْ آخِرْ، وقَالْ: «مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ حَبِّةْ الخَرْدِلْ الِّي هَزْهَا رَاجِلْ وزْرَعْهَا فِي السَّانْيَة مْتَاعُو.

³¹ Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;

³² رَغْمِلِّي هِيَّ أَصْغِرْ وَحْدَة فِي الزَّرِّيعَة الكُلْ، آمَا كِي تَبْدَى تِكْبِرْ تْوَلِّي أَكْبِرْ نَبْتَة فِي نَبْتَاتْ الجْنِينَة الكُلْ، ومْبَعِّدْ تْوَلِّي شَجْرَة، وحَتَّى العْصَافِرْ تْجِي وتْعَشِّشْ فِي فْرُوعْهَا».

³² o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.

³³ وقَالِلْهُمْ مَثَلْ آخِرْ: «مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ خْمِيرَة هَزِّتْهَا مْرَا وحَطِّتْهَا فِي ثْلَاثَة كْيَالْ فَرِينَة حَتَّى لِينْ خْمِرْ العْجِينْ الكُلْ».

³³ Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.

³⁴ هَاذَا الكُلْ قَالُو يَسُوعْ لِلنَّاسْ بِالأَمْثَالْ. وكَانْ مَا يَحْكِي مْعَاهُمْ كَانْ بِالأَمْثَالْ،

³⁴ Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;

³⁵ بَاشْ يِتْحَقَّقْ الِّي قَالُو اللَّهْ عْلَى طْرِيقْ النَّبِيْ:

³⁵ para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.

³⁶ ومْبَعِّدْ بْعَثْ يَسُوعْ النَّاسْ يْرَوْحُوا، ورْجَعْ هُوَّ لِلدَّارْ، وجَاوْ تْلَامِذْتُو وقَالُولُو: «فَسْرِلْنَا المَثَلْ مْتَاعْ الزِّيوَانْ».

³⁶ Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.

³⁷ يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «الِّي زْرَعْ الزَّرِّيعَة البَاهْيَة هُوَّ إِبْنْ الإِنْسَانْ،

³⁷ E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;

³⁸ والأَرْضْ المَزْرُوعَة هِيَّ الدِّنْيَا هَاذِي، والزَّرِّيعَة البَاهْيَة هُومَا وْلَادْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ، والزِّيوَانْ هُومَا وْلَادْ إِبْلِيسْ،

³⁸ o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;

³⁹ والعْدُو الِّي زْرَعْ الزِّيوَانْ هُوَّ إِبْلِيسْ، والحْصَادْ هُوَّ آخِرْ الزْمَانْ، والحَصَّادَة هُومَا المْلَايْكَة.

³⁹ o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.

⁴⁰ وكِيمَا يِتْقَلَّعْ الزِّيوَانْ ويِتْحْرَقْ بِالنَّارْ، هَكَّاكَا بِشْ يْصِيرْ فِي آخِرْ الزْمَانْ:

⁴⁰ Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.

⁴¹ يَبْعَثْ إِبْنْ الإِنْسَانْ مْلَايِكْتُو، بَاشْ يْخَرْجُوا مِنْ مَمْلَكْتُو كُلْ الِّي عْمَلُوا الشَّرْ وكُلْ الِّي كَانُوا سْبَبْ فِيهْ،

⁴¹ Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,

⁴² ويَرْمِيوْهُمْ فِي النَّارْ، وِينْ بِشْ يْكُونْ البْكَاء والنْدَمْ.

⁴² e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.

⁴³ آمَا الصَّالْحِينْ، بِشْ يِضْوِيوْ كِي الشَّمْسْ فِي مَمْلَكْةْ بُوهُمْ. الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!

⁴³ Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.

⁴⁴ «مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيمَا كِنْزْ مَدْفُونْ فِي سَانْيِة، لْقَاهْ رَاجِلْ وخَبَّاهْ، ومِالفَرْحَة مْشَى بَاعْ كُلْ مَا يِمْلِكْ وشْرَى السَّانْيَة هَاذِيكَا.

⁴⁴ O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.

⁴⁵ «وزَادَا مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ تَاجِرْ يْلَوِّجْ عَالجُوهِرْ الغَالِي.

⁴⁵ Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;

⁴⁶ وكِي لْقَى قَطْعَة جُوهِرْ غَالْيَة بَرْشَة، مْشَى وبَاعْ كُلْ مَا يِمْلِكْ وشْرَاهَا.

⁴⁶ e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.

⁴⁷ «وزَادَا مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ شَبْكَة رْمَاوْهَا فِي البْحَرْ ولَمِّتْ حُوتْ مِنْ كُلْ نَوْعْ.

⁴⁷ Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.

⁴⁸ وكِي تِمْلَاتْ خَرْجُوهَا الصَّيَّادَة لِلشَّطْ وقَعْدُوا، والحُوتْ البَاهِي حَطُّوهْ فِي قْفَافْ والخَايِبْ رْمَاوَهْ.

⁴⁸ E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.

⁴⁹ وهَكَّاكَا بِشْ يْصِيرْ فِي آخِرْ الزْمَانْ: يْجِيوْ المْلَايْكَة ويْخَرْجُوا النَّاسْ الأَشْرَارْ مِنْ بِينْ النَّاسْ الصَّالْحِينْ،

⁴⁹ Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,

⁵⁰ ويَرْمِيوْهُمْ فِي النَّارْ، وِينْ بِشْ يْكُونْ البْكَاء والنْدَمْ».

⁵⁰ e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.

⁵¹ وسْإِلْ يَسُوعْ تْلَامِذْتُو: « فْهِمْتُوا الأُمُورْ هَاذِي الكُلْ؟». جَاوْبُوهْ: «إِيْ نْعَمْ».

⁵¹ Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.

⁵² يَاخِي قَالِلْهُمْ: «هَاذَاكَا عْلَاشْ أَيْ عَالِمْ فِي الشَّرِيعَة كِيفْ يْوَلِّي تِلْمِيذْ فِي مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ، هُوَّ كِيفْ مُولَى الدَّارْ الِّي يْخَرِّجْ مِالمَخْزِنْ مْتَاعُو كْنُوزْ جْدِيدَة وكْنُوزْ قْدِيمَة».

⁵² E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.

⁵³ وبَعْدْمَا كَمِّلْ يَسُوعْ الأَمْثَالْ هَاذِي، مْشَى مِالبْلَاصَة هَاذِيكَا.

⁵³ E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.

⁵⁴ ورْجَعْ لِبْلَادُو، وبْدَا يْعَلِّمْ فِيهُمْ فِي مَعْبِدْ اليْهُودْ، يَاخِي بِهْتُوا وقَالُوا: «مْنِينْ لِيهْ الحِكْمَة والمُعْجْزَاتْ هَاذِي؟

⁵⁴ E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?

⁵⁵ يَاخِي مُشْ هَاذَا وِلْدْ النَّجَّارْ؟ مُشْ أُمُّو إِسْمْهَا مَرْيِمْ وخْوَاتُو هُومَا يَعْقُوبْ ويُوسِفْ وسِمْعَانْ ويَهُوذَا؟

⁵⁵ Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?

⁵⁶ ومُشْ خْوَاتُو البْنَاتْ عَايْشِنْ بِينَاتْنَا؟ مْنِينْ لِيهْ هَاذَا الكُلْ؟»

⁵⁶ E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?

⁵⁷ هَاذَاكَا عْلَاشْ مَا حَبُّوشْ يِقْبْلُوهْ. يَاخِي يَسُوعْ قَالِلْهُمْ: «النَّبِيْ مَا عَنْدُوشْ كَرَامَة فِي بْلَادُو وبِينْ أَهْلُو ونَاسُو».

⁵⁷ E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.

⁵⁸ ومَا عْمَلْشْ بَرْشَة مُعْجْزَاتْ غَادِي بِسْبَبْ قِلِّةْ إِيمَانْهُمْ.

⁵⁸ E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →