Marcos 4

Jalliq aqsivq Gaolkheel daoq (AEU) vs VC

VC Versão Católica

¹ وبْدَا يَسُوعْ يْعَلِّمْ فِي شَطْ البُحَيْرَة مَرَّة أُخْرَى. وتْلَمُّوا بِيهْ بَرْشَة نَاسْ، يَاخِي وَلَّى طْلَعْ وقْعَدْ فِي وِسْطْ فْلُوكَة فِي المَاء، والنَّاسْ الكُلْ قَعْدُوا عَالشَّطْ.

¹ Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.

² وعَلَّمْهُمْ بَرْشَة حَاجَاتْ بِالأَمْثَالْ وقَالِلْهُمْ فِي تَعْلِيمُو:

² E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:

³ «إِسْمْعُوا! خْرَجْ الفَلَّاحْ بَاشْ يَزْرَعْ.

³ Ouvi: Saiu o semeador a semear.

⁴ وَقْتِلِّي هُوَّ يَزْرَعْ، فَمَّة زِرِّيعَة جَاتْ عَالطْرِيقْ، يَاخِي جَاتْ العْصَافِرْ وكْلَاتْهَا.

⁴ Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.

⁵ وفَمَّة زِرِّيعَة أُخْرَى طَاحِتْ فِي أَرْضْ مْحَجْرَة مَا فِيهَاشْ بَرْشَة تْرَابْ، يَاخِي نِبْتِتْ فِيسَعْ عْلَى خَاطِرْ تْرَابْهَا مُشْ غَارَقْ.

⁵ Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;

⁶ آمَا وَقْتِلِّي طَلْعِتْ الشَّمْسْ، تْحَرْقِتْ ويِبْسِتْ عْلَى خَاطِرْ مَا عَنْدْهَاشْ عْرُوقْ.

⁶ mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.

⁷ وفَمَّة زِرِّيعَة طَاحِتْ فِي وِسْطْ الشُّوكْ، ووَقْتِلِّي نْبِتْ الشُّوكْ خْنَقْهَا ومَا خَلَّاهَاشْ تُثْمُرْ.

⁷ Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.

⁸ وفَمَّة زِرِّيعَة أُخْرَى طَاحِتْ فِي الأَرْضْ البَاهْيَة. نِبْتِتْ وكِبْرِتْ وثُمْرِتْ. فَمَّة مِنْهَا الِّي جَابِتْ 30 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعّْ، ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 60، ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 100».

⁸ Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.

⁹ ومْبَعِّدْ قَالْ: «الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

⁹ E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!

¹⁰ ووَقْتِلِّي وَلَّى وَحْدُو، سِأْلُوهْ النَّاسْ الدَّايْرِينْ بِيهْ والرُّسُلْ الأَثْنَاشْ عْلَى مَعْنَى المَثَلْ.

¹⁰ Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.

¹¹ قَالِلْهُمْ: «إِنْتُومَا تِعْطَالْكُمْ سِرْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ. آمَا النَّاسْ الأُخْرِينْ كُلْ شَيْ يِتْقَالِلْهُمْ بِالأَمْثَالْ:

¹¹ Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.

¹² "بَاشْ قَدْ مَا يُخْزْرُوا مَا يْشُوفُوشْ،

¹² Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.

¹³ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «يَاخِي مَا فْهِمْتُوشْ المَثَلْ هَاذَا؟ مَالَا كِيفَاشْ بِشْ تِفْهْمُوا الأَمْثَالْ الأُخْرِينْ الكُلْ؟

¹³ E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?

¹⁴ الفَلَّاحْ يَزْرَعْ كِلْمِةْ اللَّهْ.

¹⁴ O semeador semeia a palavra.

¹⁵ والزِرِّيعَة الِّي جَاتْ عَالطْرِيقْ، هُومَا النَّاسْ الِّي دُوبْ مَا يِسْمْعُوا الكِلْمَة، يْجِي الشِّيطَانْ ويَخْطِفْ الكِلْمَة الِّي تْزَرْعِتْ فِي قْلُوبْهُمْ.

¹⁵ Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.

¹⁶ ولِّي جَاتْ فِي الأَرْضْ المْحَجْرَة، هُومَا النَّاسْ الِّي دُوبْ مَا يِسْمْعُوا الكِلْمَة يِقْبْلُوهَا بْفَرْحَة،

¹⁶ Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;

¹⁷ آمَا مَا عَنْدْهُمْشْ عْرُوقْ ومَا يْدُومُوشْ. ودُوبْ مَا يْجِي وَقْتْ صْعِيبْ وَلَّا إِضْطِهَادْ عْلَى خَاطِرْ كِلْمَة اللَّهْ يْسَلْمُوا فِيهَا فِيسَعْ.

¹⁷ mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.

¹⁸ والزِرِّيعَة الِّي جَاتْ فِي وِسْطْ الشُّوكْ، هُومَا النَّاسْ الِّي سَمْعُوا الكِلْمَة،

¹⁸ Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,

¹⁹ آمَا هْمُومْ الدِّنْيَا ومْحَبِّةْ الفْلُوسْ وشَهْوَاتْ الحَاجَاتْ الأُخْرَى، تُدْخِلْ وتُخْنُقْ الكِلْمَة وتْوَلِّي مَا عَنْدْهَاشْ ثْمَرْ.

¹⁹ mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.

²⁰ آمَا الِّي يِتْزَرْعُوا فِي الأَرْضْ البَاهْيَة، هُومَا الِّي يِسْمْعُوا الكِلْمَة ويِقْبْلُوهَا ويُثْمْرُوا، مِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 30 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعّْ ومِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 60 ومِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 100».

²⁰ Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.

²¹ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: « يْجِيبِشْ وَاحِدْ فْنَارْ ويْغُمُّو بْطَاسَة وَلَّا يْحُطُّو تَحْتْ سْرِيرْ؟ يَاخِي مُشْ يِتْحَطْ فِي بْلَاصَة عَالْيَة؟

²¹ Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?

²² كُلْ حَاجَة مْخُبْيَة بِشْ تُظْهُرْ وكُلْ سِرْ بِشْ يِتْكْشِفْ.

²² Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.

²³ الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ».

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.

²⁴ وقَالِلْهُمْ: « رَكْزُوا فِلِّي تِسْمْعُوا فِيهْ! رَاهُو بِالكِيلْ الِّي تْكَيْلُوا بِيهْ، يِتْكَيْلِلْكُمْ ويِتْزَادْ عْلِيهْ،

²⁴ Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.

²⁵ الِّي عَنْدُو يِتْزَادْلُو أَكْثِرْ، ولِّي مَا عَنْدُوشْ حَتَّى الِّي عَنْدُو يِتْفَكْلُو».

²⁵ Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.

²⁶ وقَالْ يَسُوعْ: «مَمْلَكْةْ اللَّهْ تْشَبَّهْ لْفَلَّاحْ يَرْمِي الزِّرِّيعَة فِي الأَرْضْ.

²⁶ Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.

²⁷ ومْبَعِّدْ يُرْقُدْ فِي اللِّيلْ ويْقُومْ فِي النْهَارْ والزِّرِّيعَة تِطْلَعْ وتِكْبِرْ، وهُوَّ مَا يَعْرِفْشْ كِيفَاشْ.

²⁷ Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.

²⁸ الأَرْضْ وَحَّدْهَا تَعْطِي الثَّمْرَة، تْنَبِّتْ، وبَعْدْ تْسَبِّلْ، والسْبُولَة تِتْمْلَى بِالقَمْحْ.

²⁸ Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.

²⁹ آمَا دُوبْ مَا الصَّابَة تَحْضِرْ، يَحْصِدْهَا الفَلَّاحْ بِالمِنْجِلْ عْلَى خَاطِرْ جَاء وَقْتْ الحْصَادْ».

²⁹ Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.

³⁰ وقَالْ يَسُوعْ: «بَاشْ نْشَبْهُوا مَمْلَكْةْ اللَّهْ وبْأَيْ مَثَلْ نْمَثْلُوهَا؟

³⁰ Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?

³¹ تْشَبَّهْ لْزِرِّيعَة الخَرْدِلْ الِّي هِيَّ أَصْغِرْ زَرِّيعَة تِتْزْرَعْ فِي الأَرْضْ.

³¹ É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.

³² آمَا وَقْتِلِّي تِنْبِتْ، تْوَلِّي أَكْبِرْ مِالنَّبْتَاتْ الكُلْ واطَّلَّعْ أَغْصَانْ كْبِيرَة، حَتَّى عْصَافِرْ السْمَاء تْعَشِشْ فِي ظُلْهَا».

³² Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.

³³ كَانْ يَسُوعْ يْعَلَّمْ فِيهُمْ كِلْمِةْ اللَّهْ بْبَرْشَة أَمْثَالْ كِيفْ مَا هَاذِي، عْلَى قَدْ مَا يْنَجْمُوا يِفْهْمُوا.

³³ Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.

³⁴ ومَا كَانْ يَحْكِيلْهُمْ حَتَّى شَيْ مِنْ غِيرْ مَثَلْ، آمَا كَانْ يْفَسِّرْ لِتْلَامِذْتُو كُلْ شَيْ وَقْتِلِّي يُقْعُدْ مْعَاهُمْ وَحَّدْهُمْ.

³⁴ E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.

³⁵ ونْهَارِتْهَا فِي العْشِيَّة، قَالْ يَسُوعْ لِتْلَامِذْتُو: «هَيَّا نْشُقُّوا البُحَيْرَة لِلجِّيهَة الأُخْرَى».

³⁵ À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.

³⁶ يَاخِي خَلَّاوْ النَّاسْ وهَزُّوهْ مْعَاهُمْ فِي الفْلُوكَة الِّي كَانْ فِيهَا، وكَانُوا مْعَاهْ فْلَايِكْ أُخْرِينْ.

³⁶ Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.

³⁷ وهَبِّتْ رِيحْ قْوِيَّة ووَلَّى المُوجْ يَضْرِبْ فِي الفْلُوكَة حَتَّى لِينْ قْرِيبْ تِتْعَبَّى بِالمَاء.

³⁷ Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.

³⁸ وكَانْ يَسُوعْ رَاقِدْ فِي آخِرْ الفْلُوكَة وحَاطِطْ رَاسُو عْلَى مْخَدَّة. قَيْمُوهْ وقَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ! يَاخِي مَا يْهِمِّكْشْ فِينَا كَانْ نُغْرْقُوا؟».

³⁸ Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?

³⁹ وَلَّى قَامْ وأْمَرْ الرِّيحْ وقَالْ لِلْبُحَيْرَة: «أُسْكُتْ! رِيضْ!» يَاخِي وِقْفِتْ الرِّيحْ والدِّنْيَا هْدَاتْ.

³⁹ E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.

⁴⁰ وقَالِلْهُمْ: «شْبِيكُمْ خُفْتُوا؟ كِيفَاشْ مَا عَنْدْكُمْشْ إِيمَانْ حَتَّى لْتَوَّا؟».

⁴⁰ Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?

⁴¹ تْرِعْبُوا وقَالُوا لِبْعَضْهُمْ: «شْكُونُو هَاذَا؟ حَتَّى مِالرِّيحْ والبُحَيْرَة يْطِيعُوهْ!».

⁴¹ Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →