João 6

Jalliq aqsivq Gaolkheel daoq (AEU) vs ARIB

Sair da comparação

AEU

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ وبَعْدْهَا شَقْ يَسُوعْ بُحَيْرِةْ الجَلِيلْ، الِّي يْسَمِّيوْهَا بُحَيْرِةْ طَبَرِيَّة.

¹ Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.

² وتَبْعُوهْ بَرْشَة نَاسْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ شَافُوا مُعْجْزَاتُو كِي شْفَى المُرْضَى.

² E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.

³ يَاخِي طْلَعْ يَسُوعْ لِلجْبَلْ مْعَ تْلَامِذْتُو وقَعْدُوا.

³ Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.

⁴ ووَقْتْهَا قْرُبْ عِيدْ الفِصْحْ مْتَاعْ اليْهُودْ.

⁴ Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.

⁵ هَزْ يَسُوعْ عِينِيهْ وشَافْ بَرْشَة نَاسْ جَايِينُوا، يَاخِي قَالْ لْفِيلِۑُّسْ: «مْنِينْ نِشْرِيوْلْهُمْ خُبْزْ بَاشْ يَاكْلُوا؟».

⁵ Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?

⁶ قَالْ الكْلَامْ هَاذَا بَاشْ يْجَرَّبْ فِيلِۑُّسْ، آمَا هُوَّ كَانْ يَعْرِفْ رُوحُو آشْ بِشْ يَعْمِلْ.

⁶ Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.

⁷ جَاوْبُو فِيلِۑُّسْ: «حَتَّى كَانْ نِشْرِيوْ خُبْزْ بِفْلُوسْ ثْمَنْيَة شْهُورْ خِدْمَة، هَاذَا مَا يِكْفِيشْ بَاشْ كُلْ وَاحِدْ مِنْهُمْ يَاخِذْ ڨِدْمَة صْغِيرَة!»

⁷ Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.

⁸ قَالُّو أَنْدَرَاوُسْ، خُو سِمْعَانْ بُطْرُسْ، الِّي هُوَّ وَاحِدْ مِنْ تْلَامِذْتُو:

⁸ Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:

⁹ «هَاوْ فَمَّة وْلَيِّدْ عَنْدُو خَمْسَة خُبْزَاتْ شْعِيرْ وحُوتِّينْ: آمَا آشْ يْنَجْمُوا يَعْمْلُوا لِلنَّاسْ هَاذُومَا الكُلْ؟».

⁹ Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?

¹⁰ وكَانْ فَمَّة بَرْشَة حْشِيشْ فِي البُقْعَة هَاذِيكَا، يَاخِي قَالْ يَسُوعْ: «قَعّْدُوا النَّاسْ!»، وَلَّاوْ قَعْدُوا، وكَانُوا وقْتْهَا 5 000 رَاجِلْ.

¹⁰ Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.

¹¹ خْذَا يَسُوعْ الخُبْزَاتْ وشْكَرْ اللَّهْ، وعْطَى لِلْمَوجُودِينْ الكُلْ قَدْ مَا حَبُّوا. وعْمَلْ نَفْسْ الشَّيْ بِالحُوتِّينْ.

¹¹ Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.

¹² ووَقْتِلِّي شَبْعُوا، قَالْ لِتْلَامِذْتُو: «لِمُّوا الِّي فْضُلْ الكُلْ بَاشْ مَا يْضِيعْ مِنُّو حَتَّى شَيْ».

¹² E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.

¹³ وَلَّاوْ لَمُّوهْ، وعَبَّاوْ أَثْنَاشِنْ قُفَّة بِالخُبْزْ الِّي فْضُلْ بَعْدْمَا كْلَاوْ النَّاسْ مِالخَمْسَة خُبْزَاتْ شْعِيرْ.

¹³ Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.

¹⁴ ووَقْتِلِّي شَافُوا النَّاسْ المُعْجْزَة الِّي عْمَلْهَا يَسُوعْ قَالُوا: «بِالحَقْ، هَاذَا هُوَّ النَّبِيْ الِّي جَايْ لِلْعَالِمْ!»

¹⁴ Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.

¹⁵ وعْرَفْ يَسُوعْ الِّي هُومَا يْحِبُّوا يَخْطْفُوهْ ويْنَصْبُوهْ مَلِكْ، يَاخِي بْعِدْ عْلِيهُمْ ورْجَعْ وَحْدُو لِلجْبَلْ.

¹⁵ Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.

¹⁶ ومْعَ المُغْرُبْ، هَبْطُوا تْلَامِذْتُو لِلْبُحَيْرَة،

¹⁶ Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;

¹⁷ ورِكْبُوا فِي فْلُوكَة، قَاصْدِينْ مْدِينِةْ كَفْرْنَاحُومْ فِي الشِّيرَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة. وظْلَامِتْ الدِّنْيَا ويَسُوعْ مَزَّالْ مَا خْلَطْشْ عْلِيهُمْ.

¹⁷ e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;

¹⁸ وهَبِّتْ رِيحْ قْوِيَّة، هَيْجِتْ البُحَيْرَة.

¹⁸ ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.

¹⁹ وبَعْدْمَا بِعْدُوا فِي البُحَيْرَة خَمْسَة وَلَّا سِتَّة كِيلُومِيتْرَاتْ، شَافُوا يَسُوعْ يُقْرُبْ لِلْفْلُوكَة وهُوَّ مَاشِي فُوقْ المَاء، يَاخِي خَافُوا.

¹⁹ Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.

²⁰ آمَا هُوَّ قَالِلْهُمْ: «آنَا هُوَّ، مَا تْخَافُوشْ!».

²⁰ Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.

²¹ وحَبُّوا يْطَلْعُوهْ مْعَاهُمْ فِي الفْلُوكَة، آمَا بِالوَقْتْ وِصْلِتْ الفْلُوكَة لِلْبْلَاصَة الِّي كَانُوا مَاشِينْ لِيهَا.

²¹ Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.

²² ومِنْ غُدْوَة، النَّاسْ الِّي قَعْدُوا فِي الشِّيرَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة، تْذَكْرُوا الِّي هُومَا شَافُوا فْلُوكَة وَحْدَة، ولِّي يَسُوعْ مَا طْلَعْشْ فِيهَا مْعَ تْلَامِذْتُو، ولِّي تْلَامِذْتُو مْشَاوْ وَحَّدْهُمْ.

²² No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós

²³ وجَاوْ فْلَايِكْ أُخْرِينْ مِنْ طَبَرِيَّة، لِلشَّطْ الِّي قْرِيبْ مِالبْلَاصَة الِّي كْلَاوْ فِيهَا الخُبْزْ، بَعْدْمَا الرَّبْ يَسُوعْ شْكَرْ اللَّهْ عْلِيهْ.

²³ {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};

²⁴ وَقْتِلِّي شَافُوا النَّاسْ الِّي لَا يَسُوعْ ولَا تْلَامِذْتُو مَوْجُودِينْ غَادِي، وَلَّاوْ رِكْبُوا فِي الفْلَايِكْ ومْشَاوْ لْكَفْرْنَاحُومْ يْلَوْجُوا عْلِيهْ.

²⁴ quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.

²⁵ وكِي لْقَاوِهْ فِي الشِّيرَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة قَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، وَقْتَاشْ وْصِلْتْ لَهْنَا؟».

²⁵ E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?

²⁶ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «الحَقْ الحَقْ نْقُلْكُمْ: إِنْتُومَا تْلَوْجُوا عْلِيَّا، مُشْ عْلَى خَاطِرْكُمْ شُفْتُوا مُعْجْزَاتْ، آمَا عْلَى خَاطِرْكُمْ كْلِيتُوا مِالخُبْزْ وشْبَعْتُوا.

²⁶ Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.

²⁷ إِسْعَاوْ وْرَاء المَاكْلَة الِّي تْدُومْ لِلْحَيَاةْ الأَبَدِيَّة، مُشْ وْرَاء المَاكْلَة الِّي تِفْنَى. المَاكْلَة هَاذِي يَعْطِيهَالْكُمْ إِبْنْ الإِنْسَانْ الِّي خِتْمُو اللَّهْ الآبْ».

²⁷ Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.

²⁸ قَالُولُو: «شْنُوَّة الِّي يْحِبْنَا اللَّهْ نَعْمْلُوهْ؟».

²⁸ Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?

²⁹ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «الِّي يُطْلْبُو مِنْكُمْ اللَّهْ هُوَّ إِنْكُمْ تَمْنُوا بِلِّي بَعْثُو».

²⁹ Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.

³⁰ قَالُولُو: «شْنِيَّة المُعْجْزَة الِّي تَعْمِلْهَا بَاشْ نْشُوفُوهَا ونَمْنُوا بِيكْ؟

³⁰ Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?

³¹ جْدُودْنَا كْلَاوْ المَنْ فِي الصَّحْرَاء، كِيمَا تْقُولْ الكْتُبْ المُقَدْسَة: "عْطَاهُمْ خُبْزْ مِالسْمَاء بَاشْ يَاكْلُوا"».

³¹ Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.

³² يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «الحَقْ الحَقْ نْقُلْكُمْ: مُشْ مُوسَى الِّي عْطَاكُمْ الخُبْزْ مِالسْمَاء، آمَا بَابَا هُوَّ الِّي يَعْطِيكُمْ الخُبْزْ الحَقِيقِي مِالسْمَاء.

³² Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.

³³ عْلَى خَاطِرْ خُبْزْ اللَّهْ هُوَّ الِّي يَهْبِطْ مِالسْمَاء ويَعْطِي الحَيَاةْ لِلنَّاسْ».

³³ Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.

³⁴ قَالُولُو: «يَا سِيدْنَا، دِيمَا أَعْطِينَا مِالخُبْزْ هَاذَا».

³⁴ Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.

³⁵ قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «آنَا هُوَّ خُبْزْ الحَيَاةْ. الِّي يْجِينِي عُمْرُو مَا يْجُوعْ، ولِّي يَمِّنْ بِيَّا عُمْرُو مَا يُعْطِشْ.

³⁵ Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.

³⁶ آمَا آنَا قُلْتِلْكُمْ: إِنْتُومَا شُفْتُونِي، آمَا مَا تْأَمْنُوشْ بِيَّا.

³⁶ Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.

³⁷ الِّي يَعْطِيهُمْلِي الآبْ الكُلْهُمْ يْجِيوْنِي، ولِّي يْجِينِي عُمْرِي مَا نْطَرْدُو.

³⁷ Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.

³⁸ رَانِي مَا هْبَطِّشْ مِالسْمَاء بَاشْ نَعْمِلْ الِّي نْحِبْ عْلِيهْ آنَا، آمَا بَاشْ نَعْمِلْ الِّي يْحِبْ عْلِيهْ الِّي بْعَثْنِي.

³⁸ Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.

³⁹ ولِّي بْعَثْنِي، يْحِبْنِي مَا نْضَيَّعْ حَتَّى وَاحِدْ مِلِّي عْطَاهُمْلِي، آمَا نْقَيِّمْهُمْ مِالمُوتْ فِي نْهَارْ الحْسَابْ.

³⁹ E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.

⁴⁰ وهَاذَا آشْ يْحِبْ بَابَا: كُلْ وَاحِدْ يْشُوفْ الإِبْنْ ويْأَمِّنْ بِيهْ يَاخُو الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة. وآنَا نْقَيْمُو مِالمُوتْ فِي نْهَارْ الحْسَابْ».

⁴⁰ Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴¹ وتْشَكَّاوْ اليْهُودْ عْلَى يَسُوعْ عْلَى خَاطْرُو قَالْ: «آنَا هُوَّ الخُبْزْ الِّي هْبَطْ مِالسْمَاء».

⁴¹ Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;

⁴² وقَالُوا: «يَاخِي مُشْ هَاذَا يَسُوعْ وِلْدْ يُوسِفْ؟ أَحْنَا نَعْرْفُوا بُوهْ وأُمُّو، مَالَا كِيفَاشْ يْقُولْ الِّي هُوَّ هْبَطْ مِالسْمَاء؟».

⁴² e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?

⁴³ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «مَا تِتْشَكَّاوِشْ بِينْ بْعَضْكُمْ.

⁴³ Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.

⁴⁴ حَتَّى حَدْ مَا يْنَجِّمْ يْجِينِي إِلَّا إِذَا كَانْ الآبْ الِّي بْعَثْنِي يِجْبْدُو، وآنَا نْقَوْمُو مِالمُوتْ فِي نْهَارْ الحْسَابْ.

⁴⁴ Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴⁵ مَكْتُوبْ فِي كْتُبْ الأَنْبِيَاءْ: "النَّاسْ الكُلْ بِشْ يِتْعَلْمُوا مِنْ اللَّهْ". وكُلْ الِّي يِسْمَعْ الآبْ ويِتْعَلِّمْ مِنُّو، يْجِينِي.

⁴⁵ Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.

⁴⁶ حَتَّى حَدْ مَا شَافْ الآبْ كَانْ الِّي جَاء مِنْ عَنْدْ اللَّهْ: هَاذَاكَا الوَحِيدْ الِّي شَافْ الآبْ.

⁴⁶ Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.

⁴⁷ الحَقْ الحَقْ نْقُلْكُمْ: الِّي يَمِّنْ بِيَّا، عَنْدُو الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة.

⁴⁷ Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.

⁴⁸ آنَا هُوَّ خُبْزْ الحَيَاةْ.

⁴⁸ Eu sou o pão da vida.

⁴⁹ جْدُودْكُمْ كْلَاوْ المَنْ فِي الصَّحْرَاء، ورَغْمْ هَاذَاكَا مَاتُوا،

⁴⁹ Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.

⁵⁰ آمَا الِّي يَاكِلْ الخُبْزْ الِّي هْبَطْ مِالسْمَاء، مَا يْمُوتِشْ.

⁵⁰ Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.

⁵¹ آنَا هُوَّ الخُبْزْ الحَيْ الِّي هْبَطْ مِالسْمَاء. الِّي يَاكِلْ مِالخُبْزْ هَاذَا يَحْيَا لِلْأَبَدْ. والخُبْزْ هَاذَا هُوَّ بْدَنِي، الِّي نَعْطِيهْ بَاشْ النَّاسْ يَحْيَاوْ».

⁵¹ Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.

⁵² وتْعَارْكُوا اليْهُودْ بِينْ بْعَضْهُمْ وقَالُوا: «كِيفَاشْ يْنَجِّمْ الرَّاجِلْ هَاذَا يَعْطِينَا بْدْنُو بَاشْ نَاكْلُوهْ؟»

⁵² Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?

⁵³ يَاخِي جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «الحَقْ الحَقْ نْقُلْكُمْ: إِذَا مَا تَاكْلُوشْ بْدَنْ إِبْنْ الإِنْسَانْ ومَا تُشْرْبُوشْ دَمُّو، مُشْ بَاشْ تْكُونْ فِيكُمْ الحَيَاةْ.

⁵³ Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.

⁵⁴ الِّي يَاكِلْ بَدْنِي ويُشْرُبْ دَمِّي عَنْدُو الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة، وآنَا نْقَوْمُو مِالمُوتْ فِي نْهَارْ الحْسَابْ.

⁵⁴ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁵⁵ عْلَى خَاطِرْ بَدْنِي هُوَّ المَاكْلَة الحَقِيقِيَّة، ودَمِّي هُوَّ الشْرَابْ الحَقِيقِي.

⁵⁵ Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.

⁵⁶ الِّي يَاكِلْ مِنْ بَدْنِي ويُشْرُبْ مِنْ دَمِّي، يِثْبِتْ فِيَّا، وآنَا نِثْبِتْ فِيهْ.

⁵⁶ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.

⁵⁷ وكِيمَا الآبْ الِّي هُوَّ حَيْ بْعَثْنِي وآنَا نَحْيَا بِيهْ، الِّي يَاكِلْنِي زَادَا يَحْيَا بِيَّا.

⁵⁷ Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.

⁵⁸ هَاذَا هُوَّ الخُبْزْ الِّي هْبَطْ مِالسْمَاء، ورَاهُو مُشْ كِيفْ المَنْ الِّي كْلَاوَهْ جْدُودْكُمْ ومَاتُوا. الِّي يَاكِلْ مِالخُبْزْ هَاذَا يَحْيَا لِلْأَبَدْ».

⁵⁸ Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.

⁵⁹ قَالْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا وَقْتِلِّي كَانْ يْعَلِّمْ فِي مَعْبِدْ اليْهُودْ فِي كَفْرْنَاحُومْ.

⁵⁹ Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.

⁶⁰ وَقْتِلِّي سَمْعُوهْ، بَرْشَة مِنْ تْلَامِذْتُو قَالُوا: «مَا اصْعْبُو الكْلَامْ هَاذَا، شْكُونْ يْنَجِّمْ يِقْبْلُو؟».

⁶⁰ Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?

⁶¹ وعْرَفْ يَسُوعْ فِي قَلْبُو الِّي تْلَامِذْتُو يِتْشَكَّاوْ، وَلَّى سْإِلْهُمْ: «يَاخِي صْدَمْكُمْ الكْلَامْ هَاذَا؟

⁶¹ Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?

⁶² مَالَا آشْ بِشْ تَعْمْلُوا كَانْ تْشُوفُوا إِبْنْ الإِنْسَانْ طَالِعْ لْفِينْ كَانْ قْبَلْ؟

⁶² Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?

⁶³ الرُّوحْ هُوَّ الِّي يَعْطِي الحَيَاةْ، آمَا الإِنْسَانْ وَحْدُو مَا يِنْفَعْ لْحَتَّى شَيْ. والكْلَامْ الِّي قُلْتْهُولْكُمْ رَاهُو رُوحْ وحَيَاةْ.

⁶³ O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.

⁶⁴ آمَا فِيكُمْ الِّي مَا يْأَمْنُوشْ». قَالْ يَسُوعْ هَاذَا عْلَى خَاطْرُو كَانْ يَعْرِفْ مِالأُوِّلْ شْكُونْهُمْ الِّي مَا يْأَمْنُوشْ بِيهْ، وشْكُونُو الِّي بِشْ يْخُونُو.

⁶⁴ Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.

⁶⁵ وقَالْ: «هَاذَاكَا عْلَاشْ قُلْتِلْكُمْ: مَا يْنَجِّمْ حَتَّى حَدْ يْجِينِي إِلَّا إِذَا كَانْ الآبْ خَلَّاهْ يْجِينِي».

⁶⁵ E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.

⁶⁶ مِنْ وَقْتْهَا، بَرْشَة مِنْ تْلَامِذْتُو خَلَّاوَهْ وبَطْلُوا مَا عَادِشْ يْتَبْعُوا فِيهْ.

⁶⁶ Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.

⁶⁷ يَاخِي دَارْ لِلتْلَامْذَة الأَثْنَاشْ وقَالِلْهُمْ: «إِنْتُومَا زَادَا تْحِبُّوا تِمْشِيوْ كِيفْهُمْ؟».

⁶⁷ Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?

⁶⁸ جَاوْبُو سِمْعَانْ بُطْرُسْ: «يَا رَبْ، لِشْكُونْ بِشْ نِمْشِيوْ؟ إِنْتِ الِّي عَنْدِكْ كْلَامْ الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة،

⁶⁸ Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.

⁶⁹ وأَحْنَا أَمَّنَّا وعْرَفْنَا الِّي إِنْتِ القُدُّوسْ الِّي بَعْثُو اللَّهْ».

⁶⁹ E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.

⁷⁰ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «مُشْ آنَا الِّي خْتَرْتْكُمْ إِنْتُومَا الأَثْنَاشْ؟ ومْعَ هَاذَا وَاحِدْ مِنْكُمْ شِيطَانْ!»

⁷⁰ Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.

⁷¹ وِقْصَدْ بِكْلَامُو هَاذَا، يَهُوذَا وِلْدْ سِمْعَانْ الإِسْخَرْيُوطِي، الِّي بِشْ يْخُونُو، رَغْمِلِّي هُوَّ وَاحِدْ مِنْ الأَثْنَاشْ.

⁷¹ Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →