Atos 27

Jalliq aqsivq Gaolkheel daoq (AEU) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ وكِي تْقَرَّرْ إِنُّو نْسَافْرُوا لْإِيطَالْيَا عْلَى طْرِيقْ البْحَرْ، سَلْمُوا بُولِسْ ومْعَاهْ مْرَابِيطْ أُخْرِينْ لْضَابِطْ إِسْمُو يُولْيُوسْ تَابَعْ لْفِرْقِةْ أُوغُسْطُسْ.

¹ Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.

² ورْكِبْنَا فِي سْفِينَة جَايَة مِنْ بُرْطْ أَدْرَامِيتْ ومَاشْيَة لِلمَوَانِي الِّي عْلَى شْطُوطْ آسِيَّا، وكَانْ مْعَانَا أَرِسْتَرْخُسْ مِنْ تْسَالُونِيكِي الِّي فِي مَنْطَقْةْ مَقْدُونِيَّة.

² Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.

³ ومِنْ غُدْوَة وْصِلْنَا لْصَيْدَا. وكَانْ يُولْيُوسْ يْعَامِلْ فِي بُولِسْ بِالبَاهِي، وخَلَّاهْ يْزُورْ صْحَابُو بَاشْ يَاخُذْ مِنْ عَنْدْهُمْ الِّي يِحْتَاجُو.

³ No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.

⁴ وبَحَّرْنَا مِنْ غَادِي، وجِبْنَا عْلَى شْطُوطْ قُبْرُصْ، خَاطِرْ الرِّيحْ كَانِتْ عَكْسْنَا.

⁴ Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.

⁵ وتْعَدِّينَا فِي البْحَرْ بِجْنَبْ كِيلِيكِيَّة وبَمْفِيلِيَّة، ووْصُلْنَا لْبُرْطْ مِيرَا فِي مَنْطَقْةْ لِيكِيَّة.

⁵ Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.

⁶ ولْقَى الضَّابِطْ غَادِي سْفِينَة جَايَة مِالإِسْكَنْدَرِيَّة ومَاشْيَة لْإِيطَالْيَا، يَاخِي طْلَعْنَا فِيهَا.

⁶ Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.

⁷ وقَعْدِتْ السْفِينَة مُدَّة وهِيَّ تِمْشِي بِينَا بِالشْوَيَّة بِالشْوَيَّة. تْعِبْنَا بَرْشَةْ بَاشْ وْصِلْنَا لِمْدِينِةْ كِنِيدُسْ، وكِيفْ الرِّيحْ مَا خَلَّاتْنَاشْ نُدْخْلُوا لِلبُرْطْ، وَلِّينَا سَافِرْنَا قْرِيبْ مِنْ شْطُوطْ جَزِيرِةْ كْرِيتْ وتْعَدِّينَا مِنْ بَحْذَا رَاسْ سَلْمُونِي.

⁷ Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.

⁸ وبِصْعُوبَة كْبِيرَة وْصِلْنَا لْبُقْعَة تِتْسَمَّى المَوانِي الجْمِيلَة، قْرِيبَة مِنْ مْدِينِةْ لَسَائِيَّة.

⁸ Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.

⁹ وضَاعْ عْلِينَا بَرْشَة وَقْتْ، وحَتَّى مِنْ وَقْتْ الصْيَامْ تْعَدَّى ووَلَّى السْفَرْ فِي البْحَرْ مُخْطِرْ، يَاخِي بُولِسْ نَبَّهُّمْ

⁹ Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:

¹⁰ وقَالْ: «يَا رْجَالْ، آنَا نْرَى الِّي السْفَرْ تَوَّا مُخْطِرْ، وفِيهْ خْسَارَة كْبِيرَة، مُشْ عَالسْفِينَة ولِّي فِيهَا بَرْكْ، آمَا زَادَا عْلَى حْيَاتْنَا».

¹⁰ — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.

¹¹ آمَا الضَّابِطْ إِقْتَنَعْ بِكْلَامْ رَايِّسْ السْفِينَة وبِكْلَامْ مُولَاهَا أَكْثِرْ مِنْ كْلَامْ بُولِسْ.

¹¹ Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.

¹² وبِمَا إِنُّو البُرْطْ مَا يُصْلُحْشْ بَاشْ نْشَتِّيوْ فِيهْ، الأَكْثَرِيَّةْ قَرْرُوا يْكَمْلُوا يْسَافْرُوا فَمَّاشْ مَا يُوصْلُوا لْبُرْطْ فِينِكْسْ ويْعَدِّيوْ الشْتَاء غَادِي، والبُرْطْ هَاذَا كَانْ فِي جَزِيرِةْ كْرِيتْ مْقَابِلْ الجَنُوبْ الغَرْبِي والشَّمَالْ الْغَرْبِي.

¹² O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.

¹³ وكِي هَبِّتْ رِيحْ خْفِيفَة مِالجَنُوبْ، مْشَى فِي بَالْهُمْ إِنُّو الِّي حَبُّوا عْلِيهْ صَارْ، يَاخِي طَلّْعُوا مَرْسَاةْ السْفِينَة وبَحْرُوا بِجْنَبْ جَزِيرَةْ كْرِيتْ.

¹³ Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.

¹⁴ آمَا بَعْدْهَا بِشْوَيَّة هَبِّتْ مِالجَزِيرَة رِيحْ قْوِيَّة يْسَمِّيوْهَا الشَّمَالِيَّة الشَّرْقِيَّة.

¹⁴ Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha

¹⁵ وضَرْبِتْ السْفِينَة حَتَّى لِينْ مَا عَادِشْ تْنَجِّمْ تْقَاوِمْهَا. يَاخِي سَلِّمْنْا وخَلِّينَا الرِّيحْ تْهِزْنَا.

¹⁵ e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.

¹⁶ وتْعَدِّينَا قْرِيبْ مِنْ جَزِيرَة صْغِيرَة إِسْمْهَا كُودَا. وبِالسِّيفْ مَا نَجِّمْنَا نْطَلْعُوا فْلُوكِةْ النَّجْدَةْ فُوقْ السْفِينَة.

¹⁶ Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.

¹⁷ وبَعْدْ فِيسَعْ خْذَاوْ الإِحْتِيَاطَاتْ اللَّازْمَة ورَبْطُوا السْفِينَة مِالوِسْطْ بِالحْبَالْ. وعْلَى خَاطِرْهُمْ خَافُوا لَا يُصْدْمُوا فِي رْمَلْ شَطْ سِيرْتِسْ، هَبّْطُوا القْلَاعَاتْ وخَلَّاوْ السْفِينَة هَازِزْهَا الرِّيحْ.

¹⁷ Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.

¹⁸ وفِي النْهَارْ الثَّانِي قْوَاتْ عْلِينَا الرِّيحْ، وبْدَاوْ يْنَقْصُوا مِالسِّلْعَة الِّي هَازِّتْهَا السْفِينَة.

¹⁸ E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.

¹⁹ وفِي النْهَارْ الثَّالِثْ، هُومَا بِيدِيهُمْ رْمَاوْ مَاعُونْ السْفِينَة فِي البْحَرْ.

¹⁹ E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.

²⁰ تْعَدَّاتْ أَيَّامَاتْ، مَا رِينَا فِيهَا لَا شَمْسْ ولَا نْجُومْ، والعَاصْفَةْ مَاشْيَة وتَقْوَى، ومَا عَادْ عَنْدْنَا حَتَّى أَمَلْ بَاشْ نَمْنْعُوا.

²⁰ Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.

²¹ وكَانُوا المْسَافْرِينْ مْبَطْلِينْ المَاكْلَة مِنْ مُدِّة طْوِيلَة، وْقِفْ بُولِسْ فِي وُسْطْهُمْ وقَالْ: «يَا رْجَالْ، كَارْكُمْ سْمَعْتُوا كْلَامِي ومَا سَافِرْتُوشْ مِنْ كْرِيتْ، وَلَّا رَاكُمْ مْنَعْتُوا مِالخْطَرْ والخْسَايِرْ هَاذُمْ.

²¹ Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.

²² آمَا تَوَّا نُطْلُبْ مِنْكُمْ بَاشْ تِتْشَجْعُوا. رَاهُو حَتَى وَاحِدْ فِيكُمْ مَا بِشْ يِخْسِرْ حْيَاتُو. آمَا بِشْ نِخْسْرُوا السْفِينَة.

²² Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.

²³ عْلَى خَاطِرْ فِي اللِّيلَة الِّي فَاتِتْ ظْهُرْلِي مَلَاكْ مِنْ عَنْدْ إِلَاهِي الِّي آنَا نِعْبِدْ فِيهْ،

²³ Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim

²⁴ وقَالِّي: "مَا تْخَافِشْ يَا بُولِسْ. رَاكْ لَازْمِكْ تَاقِفْ قُدَّامْ القَيْصِرْ. وعْلَى خَاطْرِكْ، اللَّهْ بَاشْ يْمَنَّعْ المْسَافْرِينْ الِّي مْعَاكْ الكُلْ".

²⁴ e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”

²⁵ مَالَا تْهَنَّاوْ يَا رْجَالْ، عْلَى خَاطِرْ عَنْدِي إِيمَانْ بِاللَّهْ ولِّي قَالْهُولِي بِشْ يْصِيرْ.

²⁵ Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.

²⁶ عْلَى خَاطِرْ أَكِيدْ السْفِينَة تِصْطَعْ فِي جَزِيرَة مِالجُزُرْ».

²⁶ Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.

²⁷ وفِي لِيلِةْ أَرْبَعْطَاشْ، كُنَّا ضَايْعِينْ والرِّيحْ تْهِزْ فِينَا وتْجِيبْ فِي بْحَرْ أَدْرِيَا. ومْعَ نُصْ اللِّيلْ، البَحَّارَة مْشَى فِي بَالْهُمْ الِّي هُومَا قُرْبُوا مِالبَرْ.

²⁷ Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.

²⁸ قَاسُوا غُرْقْ المَاء لْقَاوْهْ 37 مِيتْرُو، وبَعْدْ شْوَيَّة قَاسُوا مَرَّة أُخْرَى لْقَاوْهْ 28 مِيتْرُو.

²⁸ Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.

²⁹ وخَافُوا لَا السْفِينَة تُصْدُمْ فِي الحْجَرْ، وَلَّاوْ رْمَاوْ أَرْبْعَة مْخَاطِفْ مِنْ تَالِي، وقَعْدُوا يِسْتَنَّاوْ فِي طْلُوعْ النْهَارْ بِالدْقِيقَة والدْرَجْ.

²⁹ Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.

³⁰ وحَاوْلُوا البَحَّارَة بَاشْ يُهْرْبُوا مِالسْفِينَة، يَاخِي هَبّْطُوا فْلُوكِةْ النَّجْدَةْ زَعْمَة زَعْمَة بَاشْ يَرْمِيوْ المْخَاطِفْ مِالقُدَّامْ.

³⁰ Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.

³¹ يَاخِي قَالْ بُولِسْ لِلضَّابِطْ ولِلْعَسْكَرْ: «إِذَا كَانْ هَاذُمْ مَا يَبْقَاوِشْ فِي السْفِينَة، رَاكُمْ مَاكُمْشْ بِشْ تَمْنْعُوا».

³¹ Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.

³² يَاخِي قَصُّوا العَسْكِرْ حْبَالْ الفْلُوكَة وخَلَّاوْهَا اطِّيحْ فِي المَاء.

³² Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.

³³ وكِي قْرِيبْ يِطْلَعْ النْهَارْ، طْلَبْ بُولِسْ مِالنَّاسْ الكُلْ بَاشْ يَاكْلُوا وقَالْ: «تْعَدَّاوْ أَرْبَعْطَاشِنْ يُومْ وإِنْتُومَا تِسْتَنَّاوْ مِنْ غِيرْ مَا كْلِيتُوا شَيْ.

³³ De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.

³⁴ وآنَا نُطْلُبْ مِنْكُمْ بَاشْ تَاكْلُوا، عْلَى خَاطِرْ هَاذَا يْعَاوِنْكُمْ بَاشْ تِمْنْعُوا، ومُشْ بِشْ تِتْمَسْ حَتَّى شَعْرَة مِنْ رَاسْ حَتَّى وَاحِدْ مِنْكُمْ».

³⁴ Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.

³⁵ مْبَعِّدْ خْذَا الخُبْزْ وشْكَرْ اللَّهْ قُدَّامْ النَّاسْ الكُلْ، وقَسْمُو وبْدَا يَاكِلْ.

³⁵ Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.

³⁶ يَاخِي الكُلْهُمْ طْمَانُوا وكْلَاوْ.

³⁶ Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.

³⁷ وكُنَّا 276 وَاحِدْ فِي السْفِينَة.

³⁷ No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.

³⁸ وبَعْدْمَا شَبْعُوا، رْمَاوْ القَمْحْ فِي البْحَرْ بَاشْ يْخَفْفُوا عَالسْفِينَة.

³⁸ Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.

³⁹ وكِي طْلَعْ النْهَارْ، مَا عَرْفُوشْ البَحَّارَة الْأَرْضْ الِّي وِصْلُولْهَا، آمَا شَافُوا خَلِيجْ فِيهْ شَطْ رْمَلْ، يَاخِي قَرْرُوا بِشْ يِرْسِيوْ السْفِينَة فِيهْ كَانْ يْنَجْمُوا.

³⁹ Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.

⁴⁰ وقَصُّوا المْخَاطِفْ وخَلَّاوْهُمْ يُغْرْقُوا. وحَلُّوا الحْبَالْ الِّي تُرْبِطْ الدَّفَّة، وطَلّْعُوا القْلَاعْ القُدَّامِي وقَبّْلُوهْ لِلرِّيحْ وقَصْدُوا الشَّطْ.

⁴⁰ Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.

⁴¹ آمَا السْفِينَةْ صُدْمِتْ فِي بْلَاصَة فِي البْحَرْ رْمَلْهَا عَالِي. وْحِلْ نُصْهَا القُدَّامِي فِي الرْمَلْ ومَا عَادِشْ يِتْحَرِّكْ، ونُصْهَا التِّيلَانِي قْعَدْ يِتْكَسِّرْ مِنْ قُوِّةْ المُوجْ.

⁴¹ Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.

⁴² والعَسْكِرْ حَبُّوا يُقْتْلُوا المْرَابِيطْ بَاشْ حَتَّى وَاحِدْ مِنْهُمْ مَا يْعُومْ لِلشَّطْ ويُهْرُبْ.

⁴² Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.

⁴³ آمَا الضَّابِطْ كَانْ يْحِبْ يْمَنَّعْ بُولِسْ، وَلَّى مَا خَلَّاهُمْشْ يَعْمْلُوا الِّي فِي بَالْهُمْ. وعْطَى أَمْرْ لِلِّي يَعْرْفُوا يْعُومُوا بَاشْ يْنَڨْزُوا هُومَا الأُولَانِينْ ويْعُومُوا لِلشَطْ قْبَلْ الأُخْرِينْ،

⁴³ Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.

⁴⁴ والبْقِيَّة يْحَاوْلُوا بَاشْ يَخْلْطُوا عْلِيهُمْ عَاللُّوحْ وَلَّا عْلَى قْطَايِعْ السْفِينَة. وهَكَّا وُصْلُوا الكُلْ سَالْمِينْ لِلبَرْ.

⁴⁴ E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →