Atos 16

Jalliq aqsivq Gaolkheel daoq (AEU) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ووْصِلْ بُولِسْ لْدَرْبَة ولِسْتْرَة، وكَانْ فِيهَا تِلْمِيذْ إِسْمُو تِيمُوثَاوُسْ، أُمُّو كَانِتْ يْهُودِيَّة وأَمْنِتْ بِالمَسِيحْ وبُوهْ كَانْ يُونَانِي.

¹ Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;

² وكَانِتْ عَنْدُو سُمْعَةْ بَاهْيَة عَنْدْ الإِخْوَة فِي إِيقُونْيَة ولِسْتْرَة.

² do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.

³ وحَبْ بُولِسْ يِهِزُّو مْعَاهْ. وَلَّى طَهَّرْلُو، عْلَى خَاطِرْ اليْهُودْ الِّي سَاكْنِينْ غَادِي، يَعْرْفُوا الِّي بُوهْ يُونَانِي.

³ Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.

⁴ ومْشَاوْ بُولِسْ وصْحَابُو مِنْ بْلَادْ لِبْلَادْ يْوَصْلُوا فِي القَرَارَاتْ الِّي خْذَاوْهُمْ الرُّسُلْ والشْيُوخْ فِي أُورْشَلِيمْ لِلْمُؤْمْنِينْ بَاشْ يْطَبْقُوهَا.

⁴ Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.

⁵ وكَانِتْ الكْنَايِسْ تِتْقَوَّى فِي الإِيمَانْ، وعْدَدْ المُؤْمْنِينْ يْزِيدْ نْهَارْ بَعْدْ نْهَارْ.

⁵ Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.

⁶ بَعْدْمَا مْنَعْهُمْ الرُّوحْ القُدُسْ بَاشْ يْبَشْرُوا فِي آسِيَّا، تْعَدَّاوْ لْمَنَاطِقْ فَرِيجِيَّة وغَلَاطْيَة.

⁶ Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;

⁷ وكِي وُصْلُوا لِحْدُودْ مْدِينِةْ مِيسِيَّا، حَاوْلُوا بَاشْ يُدْخْلُوا لْمَنْطَقْةْ بِثِينِيَّة، آمَا رُوحْ يَسُوعْ مَا خَلَّاهُمْشْ.

⁷ e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.

⁸ وَلَّاوْ تْعَدَّاوْ عْلَى مِيسِيَّة ومْشَاوْ لِمْدِينِةْ تَرُوَاسْ.

⁸ Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.

⁹ وفِي اللِّيلَة هَاذِيكَا شَافْ بُولِسْ فِي رُؤْيَا، رَاجِلْ مِنْ مَقْدُونِيَّة يِتْشَحِّتْ فِيهْ ويْقُولْ: «تْعَدَّى لْمَقْدُونِيَّة وعَاوِنَّا!».

⁹ De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.

¹⁰ وَقْتْهَا تْأَكِّدْنَا الِّي اللَّهْ يْحِبْنَا نْبَشْرُوا بِالبْشَارَة فِي مَقْدُونِيَّة. يَاخِي مْشِينَالْهَا بِالوَقْتْ.

¹⁰ E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.

¹¹ وسَافِرْنَا مِنْ بُرْطْ تَرُوَاسْ لْجَزِيرِةْ سَامُوثْرَاكِي. ومِنْ غُدْوَة كَمِّلْنَا سْفَرْنَا لِمْدِينِةْ نِيَاۑُولِيسْ.

¹¹ Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;

¹² ومِنْ غَادِي مْشِينَا لْفِيلِۑِّي، وهِيَّ أَكْبِرْ مْدِينَة إِسْتَعْمْرُوهَا الرُّومَانْ فِي وِلَايِةْ مَقْدُونِيَّة. وقْعَدْنَا فِيهَا أَيَّامَاتْ.

¹² e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.

¹³ ونْهَارْ السِّبْتْ خْرَجْنَا مِنْ بَابْ المْدِينَة ومْشِينَا لِبْلَاصَة قْرِيبْ الوَادْ، كَانُوا اليْهُودْ مِسْتَانْسِينْ يْصَلِّيوْ فِيهَا. يَاخِي قْعَدْنَا نِتْكَلْمُوا مْعَ النْسَاء المَلْمُومِينْ غَادِي.

¹³ No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.

¹⁴ وكَانِتْ بِينَاتْهُمْ مْرَا تَقِيَّة اسْمْهَا لِيدِيَّة مِنْ مْدِينِةْ ثِيَاتِيرَا، اتَّاجِرْ فِي القْمَاشَاتْ الغَالْيَة. وَقْتِلِّي كَانِتْ تِسْمَعْ فِي بُولِسْ، اللَّهْ حَلْ قَلْبْهَا بَاشْ تِقْبِلْ كْلَامُو،

¹⁴ E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.

¹⁵ وكِي تَعَمْدِتْ هِيَّ وعَايْلِتْهَا، شَدِّتْ فِينَا صْحِيحْ وقَالْتِلْنَا: «إِذَا كَانْ تِعْتَبْرُونِي مُؤْمْنَة بِالرَّبْ، إِيجَاوْ لْدَارِي وأُقْعْدُوا عَنْدِي». ولَزْمِتْ عْلِينَا.

¹⁵ Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.

¹⁶ وفِي نْهَارْ مِنْ النْهَارَاتْ كُنَّا مَاشِينْ نْصَلِّيوْ، عُرْضِتْنَا خْدِيمَة سَاكِنْهَا رُوحْ يْخَلِّيهَا تْنَجِّمْ ادَّڨِّزْ. وكَانِتْ بِالدْڨَازَة هَاذِي تْجِيبْ لَسْيَادْهَا بَرْشَة فْلُوسْ.

¹⁶ Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.

¹⁷ يَاخِي بْدَاتْ اتَّبَّعْ فِينَا وفِي بُولِسْ وتْصِيحْ: «النَّاسْ هَاذُمْ يِخْدْمُوا فِي اللَّهْ العَالِي، ويْخَبْرُوا فِيكُمْ عْلَى طْرِيقْ النْجَاةْ!».

¹⁷ Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.

¹⁸ وقَعْدِتْ بَرْشَة أَيَّامَاتْ وهِيَّ تَعْمِلْ فِي نَفْسْ الحَاجَة حَتَّى لِينْ بُولِسْ تْقَلَّقْ، يَاخِي تْلَفِّتْ وقَالْ لِلرُّوحْ: «نُأْمْرِكْ بْإِسْمْ يَسُوعْ المَسِيحْ بَاشْ تُخْرُجْ مِنْهَا». وبِالوَقْتْ خْرَجْ مِنْهَا.

¹⁸ E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.

¹⁹ وَقْتِلِّي أَسْيَادْهَا شَافُوا الِّي بَابْ رِزْقْهُمْ تْسَكِّرْ، شَدُّوا بُولِسْ وسِيلَا، وكَرْكْرُوهُمْ لْسَاحِةْ المْدِينَة بَاشْ يْحَاكْمُوهُمْ.

¹⁹ Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.

²⁰ وَقْفُوهُمْ قُدَّامْ الحُكَّامْ وقَالُوا: «الرْجَالْ هَاذُومَا الزُّوزْ يَعْمْلُوا فِي بَلْبْلَةْ فِي البْلَادْ، وهُومَا يْهُودْ

²⁰ E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,

²¹ يْحِبُّوا يْدَخْلُولْنَا عَادَاتْ أَحْنَا الرُّومَانِيِّينْ مَمْنُوعْ عْلِينَا نِقْبْلُوهَا وَلَّا نَعْمْلُوهَا».

²¹ e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.

²² يَاخِي هَاجُوا عْلِيهُمْ النَّاسْ، والحُكَّامْ عْطَاوْ أَمْرْ بَاشْ يْقَطْعُولْهُمْ حْوَايِجْهُمْ، ويَضْرْبُوهُمْ بِالعْصِيْ.

²² A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.

²³ وبَعْدْمَا ضَرْبُوهُمْ بَرْشَة، رْمَاوْهُمْ فِي الحَبْسْ، ووَصَّاوْ السَّجَّانْ بَاشْ يْعِسْ عْلِيهُمْ بِالڨْدَا.

²³ E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.

²⁴ وبَاشْ يَعْمِلْ الِّي وَصَّاوَهْ عْلِيهْ، حَطْهُمْ فِي الحَبْسْ الدَّخْلَانِي، ورَبْطِّلْهُمْ سَاقِيهُمْ فِي قَالِبْ لُوحْ.

²⁴ Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.

²⁵ ومْعَ نُصْفْ اللِّيلْ، كَانُوا بُولِسْ وسِيلَا يْصَلِّيوْ ويْسَبْحُوا فِي اللَّهْ بِالتَّرَانِيمْ، والمَرْبُوطِينْ الأُخْرِينْ يِسْمْعُوا فِيهُمْ.

²⁵ Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.

²⁶ وإِذَا بِيهْ زِلْزَالْ قْوِيْ زَعْزَعْ سِيسَانْ الحَبْسْ، وبِالوَقْتْ تْحَلِّتْ البِيبَانْ وتْخَلْعِتْ سْلَاسِلْ المْرَابِيطْ الكُلْ.

²⁶ De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.

²⁷ وقَامْ السَّجَّانْ مِالنُّومْ، وشَافْ بِيبَانْ الحَبْسْ مَحْلُولَة، يَاخِي جْبِدْ سِيفُو بَاشْ يُقْتُلْ رُوحُو عْلَى خَاطِرْ مْشَى فِي بَالُو الِّي المْرَابِيطْ هَرْبُوا.

²⁷ Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.

²⁸ آمَا بُولِسْ عَيِّطْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «رُدْ بَالِكْ تْضُرْ رُوحِكْ! أَحْنَا الكُلْ هْنَا».

²⁸ Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.

²⁹ وطْلَبْ السَّجَّانْ يْجِيبُولُو ضَوْ، ودْخَلْ يِجْرِي لْدَاخِلْ وهُوَّ يُرْعِشْ بِالخُوفْ، وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِينْ بُولِسْ وسِيلَا.

²⁹ Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas

³⁰ مْبَعِّدْ خَرِّجْهُمْ لْبَرَّة وسْإِلْهُمْ: «يَا سْيَادِي، آشْ لَازِمْنِي نَعْمِلْ بَاشْ نِنْجَى؟».

³⁰ e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?

³¹ جَاوْبُوهْ: «أَمِّنْ بِالرَّبْ يَسُوعْ، تَوْ تِنْجَى إِنْتِ وعَايِلْتِكْ».

³¹ Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.

³² وبَشْرُوهْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ بْكِلْمِةْ الرَّبْ.

³² Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.

³³ وفِي نَفْسْ اللَّحْظَة فِي اللِّيلَة هَاذِيكَا بِيدْهَا هَزْهُمْ ونَظْفِلْهُمْ جْرُوحْهُمْ وبِالوَقْتْ تْعَمِّدْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ.

³³ Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.

³⁴ وبَعْدْ هَزْهُمْ لْدَارُو، وحَطِّلْهُمْ المَاكْلَة، وفْرَحْ مْعَ عَايِلْتُو الكُلْ، عْلَى خَاطْرُو أَمَّنْ بِاللَّهْ.

³⁴ Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.

³⁵ ووَقْتِلِّي طْلَعْ النْهَارْ، بَعْثُوا الحُكَّامْ مَجْمُوعَة مِالحَرَسْ بَاشْ يْقُولُوا لِلْسَّجَّانْ: «سَيِّبْ الزُّوزْ رْجَالْ».

³⁵ Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.

³⁶ وعَاوِدْ السَّجَّانْ كْلَامْهُمْ لْبُولِسْ وقَالُّو: «الحُكَّامْ أَمْرُونِي بَاشْ نْسَيِّبْكُمْ، أُخْرْجُوا تَوَّا وإِمْشِيوْ فِي آمَانْ اللَّهْ».

³⁶ E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.

³⁷ آمَا بُولِسْ قَالِلْهُمْ: «كِيفَاشْ! ضَرْبُونَا قُدَّامْ النَّاسْ مِنْ غِيرْ مَا يْحَاكْمُونَا ورْمَاوْنَا فِي الحَبْسْ رَغْمِلِّي عَنْدْنَا الجِنْسِيَّة الرُّومَانِيَّة، وتَوَّا يْحِبُّوا يْسَيْبُونَا بِالسِّرْقَة. لَا! لَازِمْ يْجِيوْ هُومَا بِيدْهُمْ ويْسَيْبُونَا!».

³⁷ Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.

³⁸ وَصّْلُوا الحَرَسْ كْلَامْهُمْ لِلحُكَّامْ. وَقْتِلِّي سَمْعُوا الِّي هُومَا رُومَانْ خَافُوا،

³⁸ E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;

³⁹ يَاخِي جَاوْ وطَلْبُوا مِنْهُمْ السْمَاحْ وسَيْبُوهُمْ، وطَلْبُوا مِنْهُمْ يُخْرْجُوا مِالمْدِينَة.

³⁹ vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.

⁴⁰ وكِي خْرَجْ بُولِسْ وسِيلَا مِالحَبْسْ، مْشَاوْ لْدَارْ لِيدِيَّة، وغَادِي قَابْلُوا الإِخْوَة وشَجْعُوهُمْ. ومْبَعِّدْ مْشَاوْ عْلَى رْوَاحْهُمْ.

⁴⁰ Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →