Apocalipse 6
Jalliq aqsivq Gaolkheel daoq (AEU) vs ARIB
1 وشُفْتْ الخَرُوفْ يْحِلْ فِي أَوِّلْ خِتْمْ مِالخْتُومْ السَّبْعَة، وسْمَعْتْ وَاحِدْ مِالمَخْلُوقَاتْ الأَرْبْعَة يْقُولْ بْصُوتْ كِيفْ الرْعَدْ: «إِيجَا شُوفْ!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 وخْزَرْتْ وإِذَا بِيهْ حْصَانْ أَبْيِضْ قُدَّامِي، ولِّي رَاكِبْ عْلِيهْ هَازِزْ قُوسْ، وتِعْطَالُو تَاجْ، وخْرَجْ غَالِبْ وبَاشْ يْزِيدْ يِغْلِبْ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 ووَقْتِلِّي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ الثَّانِي، سْمَعْتْ المَخْلُوقْ الثَّانِي يْقُولْ: «إِيجَا شُوفْ!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 وخْرَجْ حْصَانْ آخِرْ، لُونُو أَحْمَرْ، ولِّي رَاكِبْ عْلِيهْ تِعْطَاتْلُو القُدْرَة بَاشْ يْنَحِّي السَّلَامْ مِالأَرْضْ، ويْخَلِّي النَّاسْ يُقْتْلُوا بْعَضْهُمْ، وتِعْطَالُو سِيفْ كْبِيرْ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 وكِي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ الثَّالِثْ، سْمَعْتْ المَخْلُوقْ الثَّالِثْ يْقُولْ: «إِيجَا شُوفْ!» وخْزَرْتْ وإِذَا بِيهْ حْصَانْ أَكْحَلْ ولِّي رَاكِبْ عْلِيهْ شَادِدْ مِيزَانْ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 وسْمَعْتْ كِيمَا صُوتْ خَارِجْ مِنْ بِينْ المَخْلُوقَاتْ الأَرْبْعَة يْقُولْ: «حَفْنِةْ قَمْحْ بْحَقْ نْهَارْ خِدْمَة، وثْلَاثَة حَفْنَاتْ شْعِيرْ بْنَفْسْ السُّومْ، آمَا الزِّيتْ والشْرَابْ مَا تْفَسَّدْهُمْشْ».
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 وكِي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ الرَّابَعْ، سْمَعْتْ صُوتْ المَخْلُوقْ الرَّابِعْ يْقُولْ: «إِيجَا شُوفْ!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 وخْزَرْتْ وإِذَا بِيهْ حْصَانْ أَخْضِرْ، ولِّي رَاكِبْ عْلِيهْ إِسْمُو المُوتْ، والهَاوِيَة اتَّبَّعْ فِيهْ، وتِعْطَالْهُمْ سُلْطَة بَاشْ يُقْتْلُوا رْبُعْ سُكَّانْ الأَرْضْ بِالسْيُوفَا وبِالجُّوعْ والوْبَاء وبِالحَيَوَانَاتْ المِتْوَحْشَة.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 وكِي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ الخَامِسْ، شُفْتْ تَحْتْ المَذْبَحْ أَرْوَاحْ الِّي تْقَتْلُوا عْلَى خَاطِرْ كِلْمِةْ اللَّهْ، ولِّي شِهْدُوا بِيهْ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 وهُومَا يْصِيحُوا بْصُوتْ عَالِي: «يَا سِيدْنَا القُدُّوسْ الحَقْ، وَقْتَاشْ بِشْ تْحَاكِمْ سُكَّانْ الأَرْضْ، وتِنْتَقِمْ مِنْهُمْ عْلَى خَاطِرْ قَتْلُونَا؟».
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 وتِعْطَى لْكُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ جِبَّة بِيضَة، وتْقَالِلْهُمْ بَاشْ يُصْبْرُوا شْوَيَّة حَتَّى يِكْمِلْ عْدَدْ الخُدَّامْ وخْوَاتْهُمْ الِّي بِشْ يِتْقَتْلُوا كِيفْهُمْ.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 وخْزَرْتْ وَقْتِلِّي حَلْ الخَرُوفْ الخِتْمْ السَّادِسْ، وإِذَا بْزِلْزَالْ كْبِيرْ يْصِيرْ، والشَّمْسْ وَلَّاتْ كَحْلَة كِيمَا لِبْسِةْ العْزَاء، والڨَمْرَة حْمَارِتْ ووَلَّاتْ كِيفْ الدَّمْ،
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 وبْدَاتْ نْجُومْ السْمَاء اطِّيحْ عَالأَرْضْ، كِيمَا يْطِيحْ الكَرْمُوسْ مِالشَّجْرَة وَقْتِلِّي تْهِبْ رِيحْ قْوِيَّة،
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 وتِطْوَاتْ السْمَاء كِيمَا تِتْلَفْ الوَرْقَة، وتْزَحْزْحِتْ الجْبَالْ والجُزُرْ الكُلْ مِنْ بْلَايِصْهَا.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 ومُلُوكْ الأَرْضْ والعُظَمَاءْ والحُكَّامْ والغْنِيِّينْ والقْوِيِّينْ والنَّاسْ الكُلْ، عَبِيدْ وأَحْرَارْ، الكُلْهُمْ تْخَبَّاوْ فِي المْغَاغِرْ وبِينْ حْجَرْ الجْبَالْ،
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 وهُومَا يْقُولُوا لِلجْبَالْ والحْجَرْ: «طِيحُوا عْلِينَا وخَبِّيوْنَا مِنْ وِجْهْ القَاعِدْ عَالعَرْشْ ومِنْ غَضَبْ الخَرُوفْ.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 رَاهُو جَاء يُومْ غَضَبْهُمْ العْظِيمْ، وشْكُونُو الِّي يْنَجِّمْ يِبْقَى وَاقِفْ؟»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.