Tiago 1
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA
1 سَلَامْ مِنْ يَعْقُوبْ خَادِمْ اللَّهْ والرَّبْ يَسُوعْ المَسِيحْ، لِلْأَثْنَاشِنْ عَرْشْ المْشَتْتِينْ فِي العَالِمْ الكُلْ.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 يَا خْوَاتِي، وَقْتِلِّي تِتْعَدَّاوْ بْكُلْ أَنْوَاعْ المْحَايِنْ، إِحْسْبُوهَا فَرْحَة.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 عْلَى خَاطِرْ إِنْتُومَا تَعْرْفُوا الِّي وَقْتِلِّي إِيمَانْكُمْ يِغْلِبْ المْحَايِنْ، تِتْعَلْمُوا كِيفَاشْ تْشِدُّوا صْحِيحْ.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 أُصْبْرُوا لِلِّخِّرْ بَاشْ تْوَلِّيوْ نَاضْجِينْ وكَامْلِينْ ومَا نَاقِصْكُمْ شَيْ.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 وإِذَا كَانْ وَاحِدْ فِيكُمْ تُنْقْصُو الحِكْمَة، خَلِّيهْ يُطْلُبْهَا مِنْ عَنْدْ اللَّهْ الِّي يَعْطِي لِلنَّاسْ الكُلْ بْلَاشْ حْسَابْ ومَا يْعَايِرْشْ، واللَّهْ يَعْطِيهَالُو.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 آمَا لَازْمُو يُطْلُبْهَا بْإِيمَانْ ومَا يْشُكِّشْ، عْلَى خَاطِرْ الِّي يْشُكْ يْشَبَّهْ لْمُوجْ البْحَرْ الِّي الرِّيحْ تْهِزْ فِيهْ وتْجِيبْ.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 وَاحِدْ كِيمَا هَاذَا مَا يِلْزْمُوشْ يِتْوَقَّعْ الِّي هُوَّ بَاشْ يَاخِذْ حَاجَة مِنْ عَنْدْ الرَّبْ،
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 عْلَى خَاطْرُو إِنْسَانْ بْرَايِينْ، يِتْرَدِّدْ فِي كُلْ حَاجَة يَعْمِلْهَا.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 لَازِمْ كُلْ مُؤْمِنْ فْقِيرْ يِفْرَحْ عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ عَلَّالُو مْقَامُو،
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 وكُلْ مُؤْمِنْ غْنِيْ يِفْرَحْ بِالمْقَامْ المِتْوَاضَعْ الِّي اللَّهْ عْطَاهُولُو، عْلَى خَاطْرُو بَاشْ يِذْبِلْ ويْمُوتْ كِي نَوَّارْ الحْشِيشْ.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 وَقْتِلِّي تُزْرِقْ الشَّمْسْ وسْخَانِتْهَا تْوَلِّي تَحْرِقْ، تْيَبِّسْ الحْشِيشْ ويِذْبِلْ نَوَّارُو ويِتْنَحَّى زِينُو. هَكَّاكَا يِذْبِلْ الغْنِيْ وهُوَّ غَاطِسْ فِي أُمُورُو.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 صَحَّة لِيهْ الِّي يُصْبُرْ فِي المِحْنَة، عْلَى خَاطْرُو كِي يِنْجَحْ فِي الإِمْتِحَانْ يَاخِذْ تَاجْ الحَيَاةْ الِّي وْعِدْ بِيهْ اللَّهْ النَّاسْ الِّي يْحِبُّوهْ.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 وإِذَا وَاحِدْ طَاحْ فِي تَجْرْبَة، مَا يِلْزْمُوشْ يْقُولْ: «اللَّهْ هُوَّ الِّي يْجَرَّبْ فِيَّا!» عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ مَا يِتْجَرَّبْشْ بِالشَّرْ ومَا يْجَرَّبْ حَتَّى حَدْ بِالشَّرْ،
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 آمَا الإِنْسَانْ يِتْجَرَّبْ وَقْتِلِّي شَهْوْتُو تْغُرُّو وتِغْرِيهْ.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 والشَّهْوَة إِذَا تِحْبِلْ تْجِيبْ الذْنُوبْ، والذْنُوبْ إِذَا يِكْبْرُوا يْجِيبُوا المُوتْ.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 يَا خْوَاتِي المَحْبُوبِينْ، مَا تُغْلْطُوشْ،
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 رَاهِي كُلْ هْدِيَّة صَالْحَة وكُلْ هِيبَة كَامْلَة هِيَّ مِنْ فُوقْ، تْجِينَا مِنْ عَنْدْ اللَّهْ الِّي صْنَعْ أَنْوَارْ السْمَاء، ولِّي هُوَّ لَا يِتْبَدَّلْ ولَا يْدُورْ كِالظُّلْ،
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 هُوَّ حَبْنَا نْوَلِّيوْ وْلَادُو عْلَى طْرِيقْ كِلْمِةْ الحَقْ، بَاشْ نْكُونُوا فِي المَرْتْبَة الأُولَى مْتَاعْ الِّي خَلْقُو الكُلْ.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 هَاذَاكَا عْلَاشْ، يَا خْوَاتِي المَحْبُوبِينْ، خَلِّي كُلْ وَاحِدْ فِيكُمْ يْكُونْ حَاضِرْ بَاشْ يِسْمَعْ، ومُشْ مَزْرُوبْ بَاشْ يِتْكَلِّمْ، ومَا يِتْغَشِّشْ فِيسَعْ،
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 رَاهُو الإِنْسَانْ الِّي يِتْغَشِّشْ مَا يَعْمِلْشْ الصَّلَاحْ الِّي يْحِبُّو اللَّهْ.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 مَالَا نَحِّيوْ عْلِيكُمْ كُلْ مَاهُو نْجَاسَة وشَرْ، وإِقْبْلُوا بْتَوَاضُعْ الكِلْمَة الِّي اللَّهْ غْرِسْهَا فِيكُمْ ولِّي هِيَّ قَادْرَة تْنَجِّيكُمْ.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 مَا تْكُونُوشْ مِلِّي يِسْمْعُوا كْلَامْ اللَّهْ مِنْ غِيرْ مَا يْطَبْقُوهْ، هَكَّا تْوَلِّيوْ تْغُشُّوا فِي رْوَاحْكُمْ.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 الِّي يِسْمَعْ كْلَامْ اللَّهْ ومَا يَعْمِلْشْ بِيهْ، كِيفُو كِيفْ الِّي يُخْزُرْ لْوِجْهُو فِي المْرَايَة،
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 وبَعْدْمَا يْشُوفُو يِمْشِي، وبِالوَقْتْ يِنْسَاهْ كِيفَاشْ كَانْ.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 آمَا الِّي يْثَبِّتْ فِي الشَّرِيعَة الكَامْلَة الِّي تْحَرِّرْ، ويْدَاوِمْ عْلِيهَا، مُشْ يِسْمَعْ ويِنْسَاهَا، آمَا يْطَبَّقْهَا، اللَّهْ يْبَارِكْلُو فِي كُلْ حَاجَة يَعْمِلْهَا.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 ولِّي مَاشِي فِي بَالُو الِّي هُوَّ مِدَّيِّنْ آمَا مَا يْشِدِّشْ لْسَانُو، رَاهُو يْغَلِّطْ فِي رُوحُو والتَّدَيُّنْ مْتَاعُو فَارَغْ.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 والدِّينْ الحْقِيقِي الطَّاهِرْ عَنْدْ اللَّهْ الآبْ هُوَّ إِنُّو الإِنْسَانْ يِتْلْهَى بِاليْتَامَى والهَجَّالَة فِي ضِيقْهُمْ، وإِنُّو يْصُونْ رُوحُو مِالفْسَادْ الِّي فِي الدِّنْيَا هَاذِي.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.