Marcos 4

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ وبْدَا يَسُوعْ يْعَلِّمْ فِي شَطْ البُحَيْرَة مَرَّة أُخْرَى. وتْلَمُّوا بِيهْ بَرْشَة نَاسْ، يَاخِي وَلَّى طْلَعْ وقْعَدْ فِي وِسْطْ فْلُوكَة فِي المَاء، والنَّاسْ الكُلْ قَعْدُوا عَالشَّطْ.

¹ Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.

² وعَلَّمْهُمْ بَرْشَة حَاجَاتْ بِالأَمْثَالْ وقَالِلْهُمْ فِي تَعْلِيمُو:

² Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:

³ «إِسْمْعُوا! خْرَجْ الفَلَّاحْ بَاشْ يَزْرَعْ.

³ — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.

⁴ وَقْتِلِّي هُوَّ يَزْرَعْ، فَمَّة زِرِّيعَة جَاتْ عَالطْرِيقْ، يَاخِي جَاتْ العْصَافِرْ وكْلَاتْهَا.

⁴ E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.

⁵ وفَمَّة زِرِّيعَة أُخْرَى طَاحِتْ فِي أَرْضْ مْحَجْرَة مَا فِيهَاشْ بَرْشَة تْرَابْ، يَاخِي نِبْتِتْ فِيسَعْ عْلَى خَاطِرْ تْرَابْهَا مُشْ غَارَقْ.

⁵ Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.

⁶ آمَا وَقْتِلِّي طَلْعِتْ الشَّمْسْ، تْحَرْقِتْ ويِبْسِتْ عْلَى خَاطِرْ مَا عَنْدْهَاشْ عْرُوقْ.

⁶ Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.

⁷ وفَمَّة زِرِّيعَة طَاحِتْ فِي وِسْطْ الشُّوكْ، ووَقْتِلِّي نْبِتْ الشُّوكْ خْنَقْهَا ومَا خَلَّاهَاشْ تُثْمُرْ.

⁷ Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.

⁸ وفَمَّة زِرِّيعَة أُخْرَى طَاحِتْ فِي الأَرْضْ البَاهْيَة. نِبْتِتْ وكِبْرِتْ وثُمْرِتْ. فَمَّة مِنْهَا الِّي جَابِتْ 30 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعّْ، ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 60، ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 100».

⁸ Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.

⁹ ومْبَعِّدْ قَالْ: «الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

⁹ E Jesus acrescentou:

¹⁰ ووَقْتِلِّي وَلَّى وَحْدُو، سِأْلُوهْ النَّاسْ الدَّايْرِينْ بِيهْ والرُّسُلْ الأَثْنَاشْ عْلَى مَعْنَى المَثَلْ.

¹⁰ Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.

¹¹ قَالِلْهُمْ: «إِنْتُومَا تِعْطَالْكُمْ سِرْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ. آمَا النَّاسْ الأُخْرِينْ كُلْ شَيْ يِتْقَالِلْهُمْ بِالأَمْثَالْ:

¹¹ Jesus disse a eles:

¹² "بَاشْ قَدْ مَا يُخْزْرُوا مَا يْشُوفُوشْ،

¹² para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.

¹³ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «يَاخِي مَا فْهِمْتُوشْ المَثَلْ هَاذَا؟ مَالَا كِيفَاشْ بِشْ تِفْهْمُوا الأَمْثَالْ الأُخْرِينْ الكُلْ؟

¹³ Então Jesus lhes perguntou:

¹⁴ الفَلَّاحْ يَزْرَعْ كِلْمِةْ اللَّهْ.

¹⁴ O semeador semeia a palavra.

¹⁵ والزِرِّيعَة الِّي جَاتْ عَالطْرِيقْ، هُومَا النَّاسْ الِّي دُوبْ مَا يِسْمْعُوا الكِلْمَة، يْجِي الشِّيطَانْ ويَخْطِفْ الكِلْمَة الِّي تْزَرْعِتْ فِي قْلُوبْهُمْ.

¹⁵ Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.

¹⁶ ولِّي جَاتْ فِي الأَرْضْ المْحَجْرَة، هُومَا النَّاسْ الِّي دُوبْ مَا يِسْمْعُوا الكِلْمَة يِقْبْلُوهَا بْفَرْحَة،

¹⁶ E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.

¹⁷ آمَا مَا عَنْدْهُمْشْ عْرُوقْ ومَا يْدُومُوشْ. ودُوبْ مَا يْجِي وَقْتْ صْعِيبْ وَلَّا إِضْطِهَادْ عْلَى خَاطِرْ كِلْمَة اللَّهْ يْسَلْمُوا فِيهَا فِيسَعْ.

¹⁷ Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.

¹⁸ والزِرِّيعَة الِّي جَاتْ فِي وِسْطْ الشُّوكْ، هُومَا النَّاسْ الِّي سَمْعُوا الكِلْمَة،

¹⁸ Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,

¹⁹ آمَا هْمُومْ الدِّنْيَا ومْحَبِّةْ الفْلُوسْ وشَهْوَاتْ الحَاجَاتْ الأُخْرَى، تُدْخِلْ وتُخْنُقْ الكِلْمَة وتْوَلِّي مَا عَنْدْهَاشْ ثْمَرْ.

¹⁹ mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.

²⁰ آمَا الِّي يِتْزَرْعُوا فِي الأَرْضْ البَاهْيَة، هُومَا الِّي يِسْمْعُوا الكِلْمَة ويِقْبْلُوهَا ويُثْمْرُوا، مِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 30 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعّْ ومِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 60 ومِنْهُمْ الِّي يْجِيبْ 100».

²⁰ Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.

²¹ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: « يْجِيبِشْ وَاحِدْ فْنَارْ ويْغُمُّو بْطَاسَة وَلَّا يْحُطُّو تَحْتْ سْرِيرْ؟ يَاخِي مُشْ يِتْحَطْ فِي بْلَاصَة عَالْيَة؟

²¹ Jesus também lhes disse:

²² كُلْ حَاجَة مْخُبْيَة بِشْ تُظْهُرْ وكُلْ سِرْ بِشْ يِتْكْشِفْ.

²² Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.

²³ الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ».

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.

²⁴ وقَالِلْهُمْ: « رَكْزُوا فِلِّي تِسْمْعُوا فِيهْ! رَاهُو بِالكِيلْ الِّي تْكَيْلُوا بِيهْ، يِتْكَيْلِلْكُمْ ويِتْزَادْ عْلِيهْ،

²⁴ Então lhes disse:

²⁵ الِّي عَنْدُو يِتْزَادْلُو أَكْثِرْ، ولِّي مَا عَنْدُوشْ حَتَّى الِّي عَنْدُو يِتْفَكْلُو».

²⁵ Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.

²⁶ وقَالْ يَسُوعْ: «مَمْلَكْةْ اللَّهْ تْشَبَّهْ لْفَلَّاحْ يَرْمِي الزِّرِّيعَة فِي الأَرْضْ.

²⁶ Jesus disse ainda:

²⁷ ومْبَعِّدْ يُرْقُدْ فِي اللِّيلْ ويْقُومْ فِي النْهَارْ والزِّرِّيعَة تِطْلَعْ وتِكْبِرْ، وهُوَّ مَا يَعْرِفْشْ كِيفَاشْ.

²⁷ Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.

²⁸ الأَرْضْ وَحَّدْهَا تَعْطِي الثَّمْرَة، تْنَبِّتْ، وبَعْدْ تْسَبِّلْ، والسْبُولَة تِتْمْلَى بِالقَمْحْ.

²⁸ A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.

²⁹ آمَا دُوبْ مَا الصَّابَة تَحْضِرْ، يَحْصِدْهَا الفَلَّاحْ بِالمِنْجِلْ عْلَى خَاطِرْ جَاء وَقْتْ الحْصَادْ».

²⁹ E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.

³⁰ وقَالْ يَسُوعْ: «بَاشْ نْشَبْهُوا مَمْلَكْةْ اللَّهْ وبْأَيْ مَثَلْ نْمَثْلُوهَا؟

³⁰ Disse mais:

³¹ تْشَبَّهْ لْزِرِّيعَة الخَرْدِلْ الِّي هِيَّ أَصْغِرْ زَرِّيعَة تِتْزْرَعْ فِي الأَرْضْ.

³¹ Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;

³² آمَا وَقْتِلِّي تِنْبِتْ، تْوَلِّي أَكْبِرْ مِالنَّبْتَاتْ الكُلْ واطَّلَّعْ أَغْصَانْ كْبِيرَة، حَتَّى عْصَافِرْ السْمَاء تْعَشِشْ فِي ظُلْهَا».

³² mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.

³³ كَانْ يَسُوعْ يْعَلَّمْ فِيهُمْ كِلْمِةْ اللَّهْ بْبَرْشَة أَمْثَالْ كِيفْ مَا هَاذِي، عْلَى قَدْ مَا يْنَجْمُوا يِفْهْمُوا.

³³ E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.

³⁴ ومَا كَانْ يَحْكِيلْهُمْ حَتَّى شَيْ مِنْ غِيرْ مَثَلْ، آمَا كَانْ يْفَسِّرْ لِتْلَامِذْتُو كُلْ شَيْ وَقْتِلِّي يُقْعُدْ مْعَاهُمْ وَحَّدْهُمْ.

³⁴ E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.

³⁵ ونْهَارِتْهَا فِي العْشِيَّة، قَالْ يَسُوعْ لِتْلَامِذْتُو: «هَيَّا نْشُقُّوا البُحَيْرَة لِلجِّيهَة الأُخْرَى».

³⁵ Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:

³⁶ يَاخِي خَلَّاوْ النَّاسْ وهَزُّوهْ مْعَاهُمْ فِي الفْلُوكَة الِّي كَانْ فِيهَا، وكَانُوا مْعَاهْ فْلَايِكْ أُخْرِينْ.

³⁶ E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.

³⁷ وهَبِّتْ رِيحْ قْوِيَّة ووَلَّى المُوجْ يَضْرِبْ فِي الفْلُوكَة حَتَّى لِينْ قْرِيبْ تِتْعَبَّى بِالمَاء.

³⁷ Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.

³⁸ وكَانْ يَسُوعْ رَاقِدْ فِي آخِرْ الفْلُوكَة وحَاطِطْ رَاسُو عْلَى مْخَدَّة. قَيْمُوهْ وقَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ! يَاخِي مَا يْهِمِّكْشْ فِينَا كَانْ نُغْرْقُوا؟».

³⁸ E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?

³⁹ وَلَّى قَامْ وأْمَرْ الرِّيحْ وقَالْ لِلْبُحَيْرَة: «أُسْكُتْ! رِيضْ!» يَاخِي وِقْفِتْ الرِّيحْ والدِّنْيَا هْدَاتْ.

³⁹ E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.

⁴⁰ وقَالِلْهُمْ: «شْبِيكُمْ خُفْتُوا؟ كِيفَاشْ مَا عَنْدْكُمْشْ إِيمَانْ حَتَّى لْتَوَّا؟».

⁴⁰ Então Jesus lhes perguntou:

⁴¹ تْرِعْبُوا وقَالُوا لِبْعَضْهُمْ: «شْكُونُو هَاذَا؟ حَتَّى مِالرِّيحْ والبُحَيْرَة يْطِيعُوهْ!».

⁴¹ E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →