Lucas 22
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA
1 وقْرُبْ عِيدْ الفْطِيرْ المَعْرُوفْ بْعِيدْ الفِصْحْ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 وكَانُوا كْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يْلَوْجُوا عْلَى طَرِيقَة يُقْتْلُوا بِيهَا يَسُوعْ، عْلَى خَاطِرْ كَانُوا خَايْفِينْ مِالشَّعْبْ.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 ودْخَلْ الشِّيطَانْ فِي يَهُوذَا الِّي يْسَمِّيوَهْ الإِسْخَرْيُوطِي، وهُوَّ وَاحِدْ مِالتْلَامْذَة الأَثْنَاشْ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 وَلَّى مْشَى لِكْبَارْ الكَهَنَة وقَادِةْ حَرَسْ الهَيْكِلْ وتْفَاهِمْ مْعَاهُمْ كِيفَاشْ بِشْ يْسَلَّمْهُولْهُمْ.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 يَاخِي فِرْحُوا ووِعْدُوهْ بِشْ يَعْطِيوَهْ فْلُوسْ.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 وهُوَّ رْضَى، وقْعَدْ يِسْتَنَّى فِي فُرْصَة بَاشْ يْسَلَّمْهُولْهُمْ بِالسِّرْقَة عَالشَّعْبْ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 وجَاء نْهَارْ عِيدْ الفْطِيرْ الِّي كَانْ لَازِمْ يِتْذْبَحْ فِيهْ عَلُّوشْ الفِصْحْ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 يَاخِي بْعَثْ يَسُوعْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا وقَالِلْهُمْ: «إِمْشِيوْ حَضْرُولْنَا عْشَاء الفِصْحْ، بَاشْ نَاكْلُوهْ».
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 سِأْلُوهْ: «وِينْ تْحِبْنَا نْحَضْرُوهْ؟».
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 قَالِلْهُمْ: «دُوبْ مَا تُدْخْلُوا لِلْمْدِينَة، يُعْرِضْكُمْ وَاحِدْ هَازِزْ قُلَّة مَاء. تَبْعُوهْ لِلدَّارْ الِّي بِشْ يُدْخْلِلْهَا،
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 وقُولُوا لْمُولَى الدَّارْ هَاذِيكَا: "قَالِّكْ المُعَلِّمْ: وِينِي البِيتْ الِّي بِشْ نَاكِلْ فِيهَا عْشَاء الفِصْحْ مْعَ تْلَامِذْتِي؟".
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 وهُوَّ تَوْ يْوَرِّيكُمْ بَيْتْ كْبِيرَة فِي الطَّاقْ الفُوقَانِي، وَاسْعَة ومَفْرُوشَة، حَضْرُوا العْشَاء غَادِي».
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 مْشَاوْ، ولْقَاوْ كُلْ شَيْ كِيمَا قَالِلْهُمْ، وحَضْرُوا عْشَاء الفِصْحْ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 وكِي جَاء الوَقْتْ قْعَدْ هُوَّ والرُّسُلْ.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 وقَالِلْهُمْ: «قَدَّاشْ شْتْهِيتْ نَاكِلْ عْشَاء الفِصْحْ مْعَاكُمْ قْبَلْ مَا نِتْعَذَّبْ.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 ونْقُولِلْكُمْ: مَا عَادِشْ بِشْ نَاكِلْ مِنُّو مَرَّة أُخْرَى، حَتَّى يِتْحَقَّقْ المَقْصُودْ بِيهْ فِي مَمْلَكْةْ اللَّهْ».
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 وخْذَا كَاسْ وشْكَرْ وقَالْ: «خُوذُوا الكَاسْ هَاذَا وإِقْسْمُوا العَصِيرْ بِينَاتْكُمْ.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 نْقُولِلْكُمْ: مَا عَادِشْ بِشْ نُشْرُبْ مَرَّة أُخْرَى مِنْ عَصِيرْ العْنِبْ حَتَّى لِينْ تْجِي مَمْلَكْةْ اللَّهْ».
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 وخْذَا الخُبْزْ وشْكَرْ وقْسِمْ، وعْطَاهُمْ وقَالْ: «هَاذَا بَدْنِي الِّي يِتْعْطَى عْلَى خَاطِرْكُمْ. أَعْمْلُوا هَاذَا بَاشْ تِتْذَكْرُونِي».
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 وكِيفْ كِيفْ خْذَا الكَاسْ بَعْدْ العْشَاء وقَالْ: «هَاذَا الكَاسْ هُوَّ العَهْدْ الجْدِيدْ الِّي يَعْمْلُو اللَّهْ بْدَمِّي الِّي بِشْ يْسِيلْ عْلَى خَاطِرْكُمْ.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 آمَا رَاهُو الِّي بِشْ يْخُونِّي قَاعِدْ مْعَايَا عَالطَّاوْلَة.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 وإِبْنْ الإِنْسَانْ بِشْ يْمُوتْ كِيمَا اللَّهْ قَرَّرْ، آمَا يَا وِيلُو الِّي بِشْ يْخُونُو!»
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 وبْدَاوْ التْلَامْذَة يِسْأْلُوا فِي بْعَضْهُمْ: «شْكُونْ فِينَا الِّي بِشْ يَعْمِلْ هَا الْعَمْلَة؟».
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 وبَعْدْ بْوَقْتْ، صَارْ بِينَاتْهُمْ نِقَاشْ عْلَى شْكُونْ فِيهُمْ أَعْظِمْ مِالآخِرْ.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «المُلُوكْ يِتْحَكْمُوا فِي شُعُوبْهُمْ، وأَصْحَابْ السُّلْطَة يْقُولُوا عْلِيهُمْ مُحْسْنِينْ.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 آمَا إِنْتُومَا مَا تْكُونُوشْ كِيفْهُمْ، بِالعَكْسْ، أَعْظَمْ وَاحِدْ فِيكُمْ يِلْزْمُو يْكُونْ كِيمَا أَصْغِرْ وَاحِدْ، والقَايِدْ يْكُونْ كِيمَا الخْدِيمْ.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 شْكُونُو الأَعْظَمْ: الِّي قَاعِدْ يَاكِلْ عَالطَّاوْلَة وَلَّا الِّي يِخْدِمْ فِيهْ؟ يَاخِي مُشْ الِّي قَاعِدْ عَالطَّاوْلَة؟ آمَا آنَا بِينَاتْكُمْ كِيمَا الِّي يِخْدِمْ.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 «إِنْتُومَا هُومَا الِّي وْقِفْتُوا مْعَايَا فِي وَقْتْ مِحْنْتِي،
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 هَاذَاكَا عْلَاشْ بِشْ نَعْطِيكُمْ السُّلْطَة بَاشْ تِمْلْكُوا كِيمَا عْطَانِي بَابَا السُّلْطَة بَاشْ نِمْلِكْ،
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 بَاشْ تَاكْلُوا وتُشْرْبُوا عْلَى طَاوِلْتِي فِي مَمْلَكْتِي، وتُقْعْدُوا عْلَى كْرَاسِي المُلْكْ وتُحْكْمُوا عْلَى عْرُوشَاتْ بَنِي إِسْرَائِيلْ الأَثْنَاشْ».
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 وقَالْ الرَّبْ يَسُوعْ: «سِمْعَانْ! سِمْعَانْ! هَاوْ الشِّيطَانْ طْلَبْ إِنُّو يْغَرْبِلْكُمْ كِيمَا يِتْغَرْبِلْ القَمْحْ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 آمَا آنَا صَلِّيتْ عْلَى خَاطْرِكْ، بَاشْ إِيمَانِكْ مَا يِفْنَاشْ. وإِنْتِ وَقْتِلِّي تِرْجَعْلِي قَوِّي خْوَاتِكْ».
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 يَاخِي قَالُّو سِمْعَانْ: «يَا سِيدِي، آنَا مُسْتْعَدْ نِمْشِي مْعَاكْ لِلْحَبْسْ ولِلْمُوتْ».
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 قَالُّو يَسُوعْ: «آنَا نْقُلِّكْ يَا بُطْرُسْ، اليُومْ، قْبَلْ مَا يْصِيحْ السَّرْدُوكْ تْكُونْ إِنْتْ نْكَرْتْ إِنِّكْ تَعْرَفْنِي ثْلَاثَة مَرَّاتْ».
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 ومْبَعِّدْ قَالِلْهُمْ: «كِي بْعَثْتْكُمْ مِنْ غِيرْ فْلُوسْ ولَا صُرَّة ولَا صَنْدَالْ، اسْتْحَقِّيتُوشِي حَاجَة؟». قَالُوا: «لَا».
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 يَاخِي قَالِلْهُمْ: «آمَا تَوَّا، الِّي عَنْدُو فْلُوسْ يْهِزْهُمْ، ولِّي عَنْدُو صُرَّة كِيفْ كِيفْ. ولِّي مَا عَنْدُوشْ سِيفْ، يْبِيعْ حْوَايْجُو ويِشْرِي سِيفْ.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 ونْقُولِلْكُمْ: الِّي تِكْتِبْ، "وحِسْبُوهْ مْعَ المُجْرْمِينْ" لَازْمُو يِتْحَقَّقْ فِيَّا آنَا، عْلَى خَاطِرْ الِّي يْخُصْنِي لَازْمُو يْتِمْ».
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 قَالُوا التْلَامْذَة: «يَا سِيدْنَا، هَاوْ عَنْدْنَا زُوزْ سْيُوفَا». قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «يِزِّيوْ!».
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 ومْبَعِّدْ خْرَجْ ومْشَى كِي عَادْتُو لِجْبَلْ الزِّيتُونْ، وتْلَامِذْتُو تَبْعُوهْ.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 وَقْتِلِّي وْصِلْ لِلْبْلَاصَة قَالِلْهُمْ: «صَلِّيوْ بَاشْ مَا تُدْخْلُوشْ فِي تَجْرْبَة».
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 وبْعِدْ عْلِيهُمْ شْوَيَّة، ورْكَعْ وبْدَا يْصَلِّي:
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 وقَالْ: «يَا بَابَا، كَانْ تْحِبْ، بَعِّدْ عْلِيَّا هَا الكَاسْ. آمَا خَلِّي يْصِيرْ الِّي تْحِبْ عْلِيهْ إِنْتِ، مُشْ الِّي نْحِبْ عْلِيهْ آنَا».
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 وظْهُرْلُو مَلَاكْ مِالسْمَاء يْقَوِّي فِيهْ.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 وكَانْ حَاسِسْ بْضِيقْ كْبِيرْ، يَاخِي بْدَى يْصَلِّي بِحْرَارَة، والعْرَقْ مْتَاعُو وَلَّى كِي قَطْرَاتْ الدَّمْ هَابْطَة عَالقَاعَة.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 مْبَعِّدْ قَامْ مِالصْلَاةْ ورْجَعْ لِتْلَامِذْتُو، يَلْقَاهُمْ رَاقْدِينْ مِنْ كُثْرِتْ مَا كَانُوا حْزَانَى.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 وقَالِلْهُمْ: «شْبِيكُمْ رَاقْدِينْ؟ قُومُوا صَلِّيوْ بَاشْ مَا تُدْخْلُوشْ فِي مِحْنَة».
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 وهُوَّ مَزَّالْ يِتْكَلِّمْ، جَاوْ جْمَاعَة كَانْ جَايِبْهُمْ يَهُوذَا، الِّي هُوَّ وَاحِدْ مِالأَثْنَاشْ. وقْرُبْ مِنْ يَسُوعْ بَاشْ يْبُوسُو.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 قَالُّو يَسُوعْ: «يَا يَهُوذَا، إِبُّوسَة تْخُونْ إِبْنْ الإِنْسَانْ؟».
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 وكِي فِهْمُوا تْلَامِذْتُو الِّي بِشْ يْصِيرْ قَالُوا: «يَا سِيدْنَا، نَضْرْبُوا بِالسْيُوفَا؟».
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 ووَاحِدْ مِنْهُمْ ضْرَبْ خْدِيمْ الكَاهِنْ الكْبِيرْ وقَصْلُو وِذْنُو اليْمِينْ.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 آمَا يَسُوعْ قَالْ: «يِزِّي، حَدْكُمْ هُونِي!» ومَسْ وْذِنْ الرَّاجِلْ وشْفَاهْ.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 وقَالْ يَسُوعْ لِكْبَارْ الكَهَنَة وقَادِةْ حَرَسْ الهَيْكِلْ والشْيُوخْ الِّي جَاوُوهْ: «يَاخِي آنَا سَارَقْ بَاشْ تْجِيوْنِي بِالسْيُوفَا والعْصِي؟
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 كُنْتْ كُلْ يُومْ مْعَاكُمْ فِي الهَيْكِلْ، وحَدْ مَا مَدْ يِدُّو عْلِيَّا. آمَا تَوَّا هَاذَا وَقْتْكُمْ، تَوَّا قُوَّاتْ الشَّرْ تْسَيْطِرْ فِي الظْلَامْ».
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 يَاخِي شَدُّوهْ وكَرْكْرُوهْ وهَزُّوهْ لْدَارْ كْبِيرْ الكَهَنَة. وبُطْرُسْ كَانْ يْتَبَّعْ فِيهْ مِنْ بْعِيدْ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 وشَعْلُوا نَارْ فِي الوِسْطِيَّة مْتَاعْ الدَّارْ وقَعْدُوا دَايْرِينْ بِيهَا، وقْعَدْ بُطْرُسْ مْعَاهُمْ.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 وفَمَّة خْدِيمَة شَافِتُّو قَاعِدْ بَحْذَا النَّارْ، ثَبْتِتْ فِيهْ وقَالِتْ: «الرَّاجِلْ هَاذَا زَادَا كَانْ مْعَاهْ».
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 آمَا هُوَّ نْكَرْ وقَالْ: «يَا مْرَا، آنَا مَا نَعْرْفُوشْ!».
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 وبَعْدْ شْوَيَّة شَافُو وَاحِدْ آخِرْ وقَالْ: «إِنْتِ زَادَا وَاحِدْ مِنْهُمْ». آمَا بُطْرُسْ قَالْ: «لَا يَا رَاجِلْ، مَانِيشْ آنَا!».
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 وبَعْدْمَا تْعَدَّاتْ حْكَايِةْ سَاعَة، فَمَّة وَاحِدْ آخِرْ شَدْ صْحِيحْ وقَالْ: «بِالحَقْ هَاذَا كَانْ مْعَاهْ زَادَا، عْلَى خَاطْرُو مِالجَلِيلْ!».
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 وبُطْرُسْ قَالْ: «يَا رَاجِلْ، فَاشْ قَاعِدْ تَحْكِي!». وهُوَّ مَزَّالْ يِتْكَلِّمْ، السَّرْدُوكْ صَاحْ.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 وتْلَفِّتْ الرَّبْ وخْزَرْ لْبُطْرُسْ، يَاخِي تْذَكِّرْ بُطْرُسْ كْلَامْ الرَّبْ كِي قَالُّو: «قْبَلْ مَا يْصِيحْ السَّرْدُوكْ، إِنْتِ بِشْ تُنْكُرْنِي ثْلَاثَة مَرَّاتْ».
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 وخْرَجْ بُطْرُسْ لْبَرَّا وبْدَا يِبْكِي بِالشَّهْقَة.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 والرْجَالْ الِّي كَانُوا يْعِسُّوا عْلَى يَسُوعْ، بْدَاوْ يِتْمَسْخْرُوا عْلِيهْ ويَضْرْبُوا فِيهْ،
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 ويْغَطِّيوْلُو فِي وِجْهُو ويِسْأْلُوا فِيهْ: «تْرَاهْ، تْنَبَّأْ شْكُونْ ضَرْبِكْ؟».
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 وقَعْدُوا يْسِبُّوا فِيهْ إِبَّرْشَة كْلَامْ خَايِبْ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 وكِي طْلَعْ النْهَارْ، تْلَمُّوا شْيُوخْ الشَّعْبْ، الِّي هُومَا كْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة، وجَابُوا يَسُوعْ قُدَّامْ مَجْلِسْهُمْ الأَعْلَى.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 وقَالُولُو: «إِذَا كَانِكْ إِنْتِ المَسِيحْ قُولِلْنَا!». جَاوِبْهُمْ: «كَانْ نْقُلْكُمْ مَاكُمْشْ بِشْ تْصَدْقُونِي،
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 وكَانْ نِسْإِلْكُمْ مَاكُمْشْ بِشْ تْجَاوْبُونِي.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 آمَا مِنْ تَوَّا إِبْنْ الإِنْسَانْ بِشْ يُقْعُدْ عْلَى يْمِينْ اللَّهْ القَادِرْ عْلَى كُلْ شَيْ».
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 يَاخِي الكُلْهُمْ قَالُوا: «مَالَا إِنْتِ إِبْنْ اللَّهْ؟». قَالِلْهُمْ: «إِنْتُومَا بِيدْكُمْ تْقُولُوا الِّي آنَا هُوَّ!».
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 يَاخِي قَالُوا: «عْلَاشْ مَزِّلْنَا نِسْتْحَقُّوا لِشْهُودْ؟ هَانَا سْمَعْنَاهَا مِنْ فُمُّو هُوَّ».
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.