Hebreus 12

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ هَاذَاكَا عْلَاشْ مَادَامْ عَنْدْنَا هَا العْدَدْ الكْبِيرْ مِالشْهُودْ الِّي دَايْرِينْ بِينَا، خَلِّينَا نَرْمِيوْ كُلْ حْمِلْ يْعَطَّلْنَا مِنْ إِنَّا نْقَدْمُوا، وكُلْ ذَنْبْ إِنَّجْمُو نْطِيحُوا فِيهْ بِسْهُولَة، وخَلِّينَا نِجْرِيوْ بْعَزِيمَة فِي السِّبَاقْ الِّي قُدَّامْنَا،

¹ Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,

² ونْرَكْزُوا عِينِينَا عْلَى يَسُوعْ، الِّي يْقُودْ إِيمَانَّا ويْوَصْلُو لِلْكَمَالْ، ولِّي عْلَى خَاطِرْ الفَرْحَة الِّي تِسْتَنَّى فِيهْ، تْحَمِّلْ الصَّلِيبْ ومَا هَمُّوشْ العَارْ، وقْعَدْ عْلَى يْمِينْ عَرْشْ اللَّهْ.

² olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.

³ فَكْرُوا فِلِّي تْحَمِّلْ كُلْ هَا العْدَاوَة مِالمُذْنْبِينْ، بَاشْ مَا تِفْشْلُوشْ ومَا تْأَيْسُوشْ.

³ Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.

⁴ إِنْتُومَا لْتَوَّا مَزِّلْتُوا مَا قَاوِمْتُوشْ حَتَّى لِينْ دَمْكُمْ يْسِيلْ فِي حَرْبْكُمْ ضِدْ الذْنُوبْ.

⁴ Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue

⁵ يَاخِي نْسِيتُوا كْلَامْ التَّشْجِيعْ الِّي يْكَلِّمْكُمْ بِيهْ اللَّهْ بْصِيفِتْكُمْ وْلَادُو وَقْتِلِّي يْقُولْ:

⁵ e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;

⁶ رَاهُو الِّي يْحِبُّو الرَّبْ يْأَدْبُو،

⁶ porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.

⁷ مَالَا تْحَمْلُوا التَّأْدِيبْ عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ يْعَامِلْ فِيكُمْ كِيمَا وْلَادُو. وأَنَاهُو الوْلِدْ الِّي بُوهْ مَا يْأَدْبُوشْ؟

⁷ É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?

⁸ إِذَا كَانْ اللَّهْ مَا يْأَدِّبْكُمْشْ كِيمَا يْأَدِّبْ أَوْلَادُو الكُلْ، مَعْنَاهَا إِنْتُومَا مَاكُمْشْ وْلَادُو بِالحَقْ.

⁸ Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.

⁹ وزَادَا، أَحْنَا كُنَّا نِحْتَرْمُوا آبَاءْنَا الِّي مِنْ لْحَمْ ودَمْ وَقْتِلِّي أَدْبُونَا… مُشْ بِالأَوْلَى يِلْزِمْنَا نِخْضْعُوا لْبُونَا الرُّوحِي أَكْثِرْ، بَاشْ نَحْيَاوْ؟

⁹ Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?

¹⁰ وهُومَا أَدْبُونَا مُدَّة قْصِيرَة وحَسْبْ مَا ظْهُرِّلْهُمْ، آمَا اللَّهْ يْأَدِّبْنَا لْمَصِلْحِتْنَا بَاشْ نْكُونُوا مْشَارْكِينُو فِي قَدَاسْتُو.

¹⁰ Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.

¹¹ وبِالطْبِيعَة كُلْ تَأْدِيبْ يُظْهُرْ مِالأُوِّلْ الِّي هُوَّ سْبَبْ حُزْنْ مُشْ فَرْحَة، آمَا فِي الإِخِّرْ يَعْطِي ثَمْرِةْ الصَّلَاحْ والسَّلَامْ فِي حْيَاةْ الِّي يِتْعَلْمُوا مِنُّو.

¹¹ Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.

¹² هَاذَاكَا عْلَاشْ إِكْبْسُوا يْدِيكُمْ المِرْخِيَّة، ورْكَايِبْكُمْ التَّاعْبَة،

¹² Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;

¹³ حَضْرُوا لْسَاقِيكُمْ ثْنَايَا مِسْتْوِيَّة، بَاشْ العَايِبْ مَا تْزِيدِشْ سَاقُو تِتْعَوِّجْ، آمَا يِتْشْفَى.

¹³ e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.

¹⁴ أَعْمْلُوا كُلْ مَا تْنَجْمُوا بَاشْ تْكُونُوا فِي سَلَامْ مْعَ النَّاسْ الكُلْ. وعِيشُوا حْيَاةْ القَدَاسَة، رَاهُو مِنْ غِيرْهَا مَا يْنَجِّمْ حَدْ يْشُوفْ الرَّبْ.

¹⁴ Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,

¹⁵ رُدُّوا بَالْكُمْ لَا وَاحِدْ مِنْكُمْ يِحْرِمْ رُوحُو مِنْ نِعْمِةْ اللَّهْ، بَاشْ مَا يِنْبِتْشْ عِرْقْ حِقْدْ فِي وِسْطْكُمْ، يِتْسَبِّبْ فِي مَشَاكِلْ، ويْنَجِّسْ بَرْشَة نَاسْ.

¹⁵ atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;

¹⁶ ورُدُّوا بَالْكُمْ لَا يْكُونْ وَاحِدْ فِيكُمْ زَانِي وَلَّا مُسْتَهْتِرْ كِيفْ عِيسُو الِّي عْلَى خَاطِرْ فْطُورْ وَاحِدْ، سَلِّمْ فِي بَرَكَاتْ البِكْرْ الِّي كَانِتْ مِنْ حَقُّو.

¹⁶ nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.

¹⁷ وإِنْتُومَا تَعْرْفُوا الِّي مْبَعِّدْ وَقْتِلِّي حَبْ يُورِثْ البَرْكَة، تِرْفَضْ، رَغْمِلِّي طْلَبْهَا وهُوَّ يِبْكِي بِالدْمُوعْ، عْلَى خَاطِرْ مَا عَادِشْ عَنْدُو فُرْصَة يْصَلَّحْ بِيهَا الِّي عَمْلُو.

¹⁷ Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.

¹⁸ إِنْتُومَا مَا جِيتُوشْ لِجْبَلْ يْنَجِّمْ يِتْمَسْ، وِينْ فَمَّة نَارْ شَاعْلَة وظْلَامْ وضْبَابْ وعَاصْفَة،

¹⁸ Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,

¹⁹ وحِسْ بُوقْ، وصُوتْ يِتْكَلِّمْ، خَلَّى الِّي يِسْمْعُوا فِيهْ يُطْلْبُوا بَاشْ مَا عَادْ تِتْقَالِلْهُمْ حَتَّى كِلْمَة أُخْرَى.

¹⁹ e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,

²⁰ عْلَى خَاطِرْهُمْ مَا نَجْمُوشْ يِتْحَمْلُوا الأَمْرْ الِّي تِعْطَالْهُمْ: «حَتَّى لَوْ حَيَوَانْ مَسْ الجْبَلْ، لَازِمْ يِتِرْجَمْ حَتَّى لِينْ يْمُوتْ».

²⁰ pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.

²¹ والمَنْظِرْ كَانْ يِرْعِبْ لْدَرْجِةْ إِنُّو مُوسَى قَالْ: «آنَا نُرْعُشْ مِالخُوفْ».

²¹ Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!

²² آمَا إِنْتُومَا جِيتُوا لِجْبَلْ صِهْيَوْنْ، لِمْدِينِةْ اللَّهْ الحَيْ، أُورْشَلِيمْ الِّي فِي السْمَاء، ولْآلَافْ مِالمْلَايْكَة المَلْمُومِينْ والمُحْتَفْلِينْ،

²² Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia

²³ جِيتُوا لْلَمِّةْ جْمَاعَة أَسَامِيهُمْ مَكْتُوبَة فِي السْمَاء، هُومَا أَوِّلْ المَوْلُودِينْ مِنْ اللَّهْ. جِيتُوا لِلَّهْ الِّي يُحْكُمْ عَالنَّاسْ الكُلْ، ولْأَرْوَاحْ النَّاسْ الِّي إِعْتَبِرْهُمْ اللَّهْ صَالْحِينْ الِّي وِصْلُوا لِلْكَمَالْ،

²³ e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,

²⁴ وجِيتُوا لْيَسُوعْ الِّي هُوَّ وَاسْطِةْ العَهْدْ الجْدِيدْ، ولْدَمُّو المَرْشُوشْ الِّي عْطَانَا غُفْرَانْ الذْنُوبْ، مُشْ كِيفْ دَمْ هَابِيلْ الِّي طْلَبْ الإِنْتِقَامْ.

²⁴ e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.

²⁵ مَالَا رُدُّوا بَالْكُمْ لَا تْسَكْرُوا وِذْنِيكُمْ عْلَى اللَّهْ الِّي يْكَلِّمْ فِيكُمْ. إِذَا كَانْ الِّي مَا حَبُّوشْ يِسْمْعُوا الِّي نَبَّهُّمْ فِي الأَرْضْ مَا مَنْعُوشْ مِالعِقَابْ، زَعْمَة بِشْ نَمْنْعُوا أَحْنَا كَانْ مَا سْمَعْنَاشْ الِّي يْنَبَّهْ فِينَا مِالسْمَاء؟

²⁵ Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,

²⁶ وفِي الوَقْتْ هَاذَاكَا، صُوتُو زَلْزِلْ الأَرْضْ، آمَا تَوَّا وْعِدْ: «مَرَّة أُخْرَى، مَانِيشْ بِشْ نْزَلْزِلْ الأَرْضْ أَكَهَوْ، آمَا بَاشْ نْزَلْزِلْ السْمَاءْ زَادَا».

²⁶ aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.

²⁷ وكِي يْقُولْ «مَرَّة أُخْرَى»، يْوَرِّي إِنُّو الحَاجَاتْ المَخْلُوقَة بِشْ تِتْزَعْزَعْ ومَا عَادِشْ بِشْ تَبْقَى مَوْجُودَة، ومَا تَبْقَى مَا تِتْزَعْزَعْشْ كَانْ الحَاجَاتْ الثَّابْتَة.

²⁷ Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.

²⁸ ومَادَامْ خْذِينَا مَمْلْكَة ثَابْتَة مَا تِتْزَعْزَعْشْ، يِلْزِمْنَا نُشْكْرُوا اللَّهْ، ونِعْبْدُوهْ بِالطَّرِيقَة الِّي تْرَضِّيهْ، بْكُلْ إِحْتِرَامْ وخُشُوعْ.

²⁸ Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;

²⁹ رَاهُو «إِلَاهْنَا نَارْ تَاكِلْ».

²⁹ porque o nosso Deus é fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →