2 Coríntios 7
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA
1 يَا حْبَابِي، مَادَامْ الوُعُودْ هَاذِي الكُلْ لِينَا، مَالَا خَلِّينَا نَطَهْرُوا رْوَاحْنَا مِنْ كُلْ مَا يْنَجِّسْ البْدَنْ والرُّوحْ، ونَسْعَاوْ بَاشْ نْعِيشُوا فِي قَدَاسَة كَامْلَة ونْخَافُوا اللَّهْ.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 أَعْطِيوْنَا بْلَاصَة فِي قْلُوبْكُمْ، عْلَى خَاطِرْ أَحْنَا مَا ظْلَمْنَا حَتَّى حَدْ، ومَا ضَرِّينَا حَتَّى حَدْ، ومَا اسْتْغَلِّينَا حَتَّى حَدْ.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 ومَانِيشْ نْقُولْ فِي هَاذَا بَاشْ نُحْكُمْ عْلِيكُمْ، عْلَى خَاطِرْنِي قُلْتِلْكُمْ مِنْ قْبَلْ الِّي إِنْتُومَا فِي قْلُوبْنَا وأَحْنَا بِشْ نْكُونُوا مْعَاكُمْ فِي الحَيَاةْ وَلَّا فِي المُوتْ.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 آنَا عَنْدِي ثِيقَة كْبِيرَة فِيكُمْ وفَخُورْ بِيكُمْ بَرْشَة. ورَغْمْ المَشَاكِلْ الكُلْ، مِتْشَجَّعْ، وقَلْبِي فَايِضْ بِالفَرْحَة.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 وحَتَّى كِي وْصِلْنَا لْمَنْطَقْةْ مَقْدُونِيَّة بْدَنَّا مَا ذَاقِشْ الرَّاحَة، كَانِتْ المَشَاكِلْ جَايِتْنَا مِنْ كُلْ شِيرَة: العَرْكْ دَايِرْ بِينَا مِنْ بَرَّا، والخُوفْ زَادْ فِينَا مِنْ دَاخِلْ.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 آمَا اللَّهْ الِّي يْشَجَّعْ المُحْبْطِينْ، شَجَّعْنَا بْجَيَّانْ تِيطُسْ،
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 مُشْ بْجَيَّانُو بَرْكْ، آمَا بِالتَّشْجِيعْ الِّي شَجَّعْتُوهْ بِيهْ. وفَرْحْتِي زَادِتْ أَكْثِرْ وَقْتِلِّي حْكَالْنَا الِّي إِنْتُومَا تْوَحَّشْتُونِي، وعْلَى حُزْنْكُمْ وغِيرِتْكُمْ عْلِيَّا.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 وإِذَا كَانْ حَزَّنْتْكُمْ بْرِسَالْتِي، رَانِي مَانِيشْ نَادِمْ. وحَتَّى كَانْ نْدِمْتْ، وَقْتِلِّي شُفْتْ الِّي هِيَّ خَلَّاتْكُمْ تِحْزْنُوا حَتَّى ولَوْ شْوَيَّة،
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 آنَا تَوَّا فَرْحَانْ، مُشْ عْلَى خَاطِرْكُمْ حْزِنْتُوا، آمَا عْلَى خَاطِرْ حُزْنْكُمْ خَلَّاكُمْ اتُّوبُوا. وهُوَّ حُزْنْ كِيفْ مَا يْحِبْ اللَّهْ، وهَكَّا نْكُونُوا مَا ضَرِّينَاكُمْ فِي حَتَّى شَيْ.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 عْلَى خَاطِرْ الحُزْنْ الِّي كِيمَا يْحِبُّو اللَّهْ، يْهِزْ لِلتَّوْبَة الِّي تْنَجِّي، ولِّي مَا فِيهَاشْ نْدَمْ. آمَا الحُزْنْ الِّي حَسْبْ العَالِمْ ومَا يْبَدَّلْشْ القَلْبْ، يْهِزْ لِلْمُوتْ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 شُوفُوا آشْ عْمَلْ فِيكُمْ الحُزْنْ الِّي كِيمَا يْحِبُّو اللَّهْ: خَلَّاكُمْ تَاخْذُوا المَوْضُوعْ بْجِدِّيَّة، وزِيدْ طْلَبْتُوا السْمَاحْ عَلِّي صَارْ، وتْغَشَّشْتُوا وتْقَلَّقْتُوا، وبَيَّنْتُوا الِّي إِنْتُومَا تْحِبُّونِي وتْوَحَّشْتُونِي، وعَاقِبْتُوا المُذْنِبْ، وظَهَّرْتُوا الِّي إِنْتُومَا أَبْرِيَاءْ فِلِّي صَارْ الكُلْ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 مَالَا، الرِّسَالَة الِّي كْتِبْتْهَالْكُمْ مَا كَانِتِشْ عْلَى خَاطِرْ الظَّالِمْ ولَا عْلَى خَاطِرْ المَظْلُومْ، آمَا بَاشْ يْبَانِلْكُمْ قُدَّامْ اللَّهْ قَدَّاشْ إِنْتُومَا لَاهِينْ بِينَا،
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 وهَاذَا الِّي خَلَّانَا نِتْشَجْعُوا.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 ومَا حَشِّمْتُونِيشْ إِنِّي تْفَخِّرْتْ بِيكُمْ قُدَّامْ تِيتُوسْ. وكِيفْ مَا كُنَّا صَادْقِينْ فِلِّي قُلْنَاهُولْكُمْ الكُلْ، كُنَّا زَادَا صَادْقِينْ وَقْتِلِّي تْفَخِّرْنَا بِيكُمْ قُدَّامُو.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 ورَاهِي مْحَبْتُو لِيكُمْ قَاعْدَة تْزِيدْ، كُلْ مَا يِتْفَكِّرْ كِيفَاشْ الكُلْكُمْ سْمَعْتُوا كْلَامُو، وكِيفَاشْ إِسْتَقْبِلْتُوهْ بْخُوفْ وإِحْتِرَامْ.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 وآنَا فَرْحَانْ الِّي انَّجِّمْ نَاثِقْ فِيكُمْ فِي كُلْ شَيْ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.