1 Tessalonicenses 2
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs BKJ
1 وتَعْرْفُوا، يَا خْوَاتِي، الِّي زْيَارِتْنَا لِيكُمْ مَا كَانِتْشْ بْلَا فَايْدَة،
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 وكِيمَا تَعْرْفُوا أَحْنَا تْعَذَّبْنَا وتْهِنَّا فِي فِيلِپِّي، ورَغْمِلِّي النَّاسْ عَارْضُونَا، اللَّهْ عْطَانَا الشَّجَاعَة بَاشْ نْوَصْلُولْكُمْ البْشَارَة.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 وتَبْشِيرْنَا مَا كَانِشْ فِيهْ غْلَطْ وَلَّا نِيَّة خَايْبَة وَلَّا غَشَّة،
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 آمَا اللَّهْ بَعْدْمَا جَرَّبْنَا، أَمَّنَّا عَالبْشَارَة، وأَحْنَا نْبَشْرُوا مُشْ بَاشْ نْرَضِّيوْ النَّاسْ، آمَا بَاشْ نْرَضِّيوْ اللَّهْ الِّي يَعْرِفْ قْلُوبْنَا.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 وهُوَّ شَاهِدْ عْلِينَا، وإِنْتُومَا تَعْرْفُوا إِنُّو مَا نَافَقْنَاكُمِشْ بِكْلَامْ حْلُوْ، ولَا طْمَعْنَا فِيكُمْ.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 ومَا طْلَبْنَاشْ المَجْدْ مِالنَّاسْ، لَا مِنْكُمْ ولَا مِنْ غِيرْكُمْ،
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 رَغْمِلِّي كَانْ عَنَّا الحَقْ بَاشْ نُفْرْضُوا سُلْطِتْنَا عْلِيكُمْ بْصِيفِتْنَا رُسُلْ المَسِيحْ. آمَا أَحْنَا كُنَّا حْنَانْ عْلِيكُمْ كِيمَا الأُمْ مْعَ وْلَادْهَا،
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 وحَبِّينَاكُمْ لْدَرْجِةْ إِنُّو تْمَنِّينَا نَعْطِيوْكُمْ مُشْ كَانْ بْشَارِةْ اللَّهْ أَكَهَوْ آمَا حْيَاتْنَا زَادَا، عْلَى قَدْ مَا وَلِّيتُوا عْزَازْ عْلِينَا.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 إِنْتُومَا تِتْذَكْرُوا يَا خْوَاتِي، تْعَبْنَا وشْقَانَا، وَقْتِلِّي كُنَّا نْوَصْلُولْكُمْ فِي بْشَارِةْ اللَّهْ، وكِيفَاشْ كُنَّا نِخْدْمُوا نْهَارْ ولِيلْ بَاشْ مَا نْثَقْلُوا عْلَى حَتَّى حَدْ فِيكُمْ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 وإِنْتُومَا شَاهْدِينْ واللَّهْ زَادَا كِيفَاشْ كُنَّا نِتْصَرْفُوا بِطْهَارَة وتَقْوَى وَقْتِلِّي كُنَّا مْعَاكُمْ إِنْتُومَا المُؤْمْنِينْ، ومَا كَانِشْ عْلِينَا لُومْ.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 وتَعْرْفُوا زَادَا كِيفَاشْ عَامِلْنَا كُلْ وَاحِدْ فِيكُمْ كِيفْ مَا يْعَامِلْ البُو وِلْدُو،
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 وكِيفَاشْ نْصَحْنَاكُمْ وشَجَّعْنَاكُمْ وأَكَّدْنَا عْلِيكُمْ إِنْكُمْ تْعِيشُوا عِيشَة تْلِيقْ بِاللَّهْ الِّي دْعَاكُمْ بَاشْ تُدْخْلُوا لْمَمْلِكْتُو وتْشَارْكُوهْ فِي مَجْدُو.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 ودِيمَا نِحْمْدُوا اللَّهْ، عْلَى خَاطِرْ وَقْتِلِّي سْمَعْتُوا البْشَارَة الِّي وَصَّلْنَاهَالْكُمْ، قْبِلْتُوهَا مُشْ عْلَى إِنْهَا كْلَامْ بَشَرْ، آمَا كِيمَا هِيَّ فِي الحْقِيقَة: كْلَامْ اللَّهْ الِّي يِخْدِمْ فِي قْلُوبْكُمْ إِنْتُومَا المُؤْمْنِينْ.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 وإِنْتُومَا يَا خْوَاتِي، خْذِيتُوا كَنَايِسْ اللَّهْ التَّابْعِينْ لْيَسُوعْ المَسِيحْ فِي مَنْطَقْةْ اليَهُودِيَّة مِثَالْ لِيكُمْ، عْلَى خَاطِرْ شَعْبْكُمْ عَذَّبْكُمْ كِيفْ مَا هُومَا عَذْبُوهُمْ اليْهُودْ
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 الِّي قَتْلُوا الرَّبْ يَسُوعْ والأَنْبِيَاءْ وإِضْطَهْدُونَا أَحْنَا زَادَا، وعَادَاوْ النَّاسْ الكُلْ وعْمُرْهُمْ مَا رَضَّاوْ اللَّهْ.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 وهُومَا يِحِبُّوا يَمْنْعُونَا مِنْ تَوْصِيلْ البْشَارَة الِّي تْنَجِّي لِلِّي مَاهُمْشْ يْهُودْ، وهَكَّا فَاتُوا الحْدُودْ بِذْنُوبْهُمْ، وفِي الإِخِّرْ هْبِطْ عْلِيهُمْ غَضَبْ اللَّهْ.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 وأَحْنَا يَا خْوَاتِي، دُوبْ مَا تْفَارِقْنَا عْلِيكُمْ مُدَّة قْصِيرَة تْوَحَّشْنَاكُمْ وحَبِّينَا نْشُوفُوكُمْ، رَغْمِلِّي كُنْتُوا بْعَادْ عْلَى عِينِينَا مُشْ بْعَادْ عْلَى قْلُوبْنَا.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 هَاذَاكَا عْلَاشْ حَبِّينَا نْجِيوْكُمْ، وبِالأَخَصْ آنَا بُولِسْ، حَاوِلْتْ أَكْثِرْ مِنْ مَرَّة آمَا الشِّيطَانْ عَطَّلْنَا.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 شْكُونْ بَاشْ يْكُونْ رْجَانَا وفَرْحِتْنَا والتَّاجْ الِّي نِتْفَخْرُوا بِيهْ قُدَّامْ رَبْنَا يَسُوعْ نْهَارِةْ الِّي يِرْجَعْ؟ يَاخِي مُشْ إِنْتُومَا؟
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 بِالحَقْ، إِنْتُومَا مَجْدْنَا وفَرْحِتْنَا.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.