Lucas 19

Achuar Peru OT Por and NT 2019 4th edition (ACUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nunia Jesús Jericó yaktanam waya wekakinij wajamiayi.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Nuni kuikiartin Zaqueo naartin pujumiayi. Nuka aintsu kuikiari juu apuri ayayi.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Zaqueoka Jesúsan wainkatas wakerayat sutarach asa, aints untsuri Jesúsan jiisartas kawengkaramtai, wainkatatkama pengké wainkachmiayi.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Tura Jesús nu jintanam nangkamaktin asamtai, Zaqueo jiistaj tusa eemak ampuki we numinam wakamiayi.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Tura numinam keemas nakaj pujamtai, Jesús nuke nangkamak, pangkai jiis chicharak:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Tamati Zaqueo wári tara pengker nintimias Jesúsan ni jeen jeemiayi.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Turamtai aints ainau nuna wainkar:
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Tura jea waya pujamtai, Zaqueo wajaki Jesúsan chicharak:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Tamati Jesús chicharak:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Wisha aintsutiatnak Yus akupkamu asan, mengkakaru ainaun eakan, Yusnum uwemtikrataj tusan taawitjai, —Jesús timiayi.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jesús Jerusalénnum jeatak wajasu asamtai, aints ainau ni etsermaurin antukaru ainau nintiminak: Ni Jerusalénnum jea, wári aints ainaun inatan nangkamatatui, tu nintimrarai tusa, chikich nuikiartamun etserkamiayi.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Tura nuikiartak:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Tura nu nungkanam weatsaing, ni inatirin diez (10) amia nuna untsuk, kuik jimia pachak kinta takakmasmaun akiimiakminun kichik kichik susa chicharak: ‘Kuikiar yujarti tusaram, ju kuikiajai takakmajataram. Tura wi taamtai wangturkimnuram’ tusa ukuki, chikich nungkanam wemiayi.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Turamtai ni nungkarinia ainau nu aintsun nakitinau asar, chikich nungkanmaya apun ujakarti tusar: Nu aintska ii apuri ati tutaka nakitaji titaram, tusar aints ainaun akupkarmiayi.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Tinamaitiat nu aints apu naamkau asa, ataksha ni nungkarin tamiayi. Tura taa ni inatiri ainaun: ¿Kuikian warutmak kiaungkara? tusa nekaatas untsukmiayi.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Apu untsukam, ni inatiri kichik taa chicharak: ‘Ami kuikiarmijai takakmasu asan, mash irumram jimia warang kinta takakmasmau akiimiakminun kiauntukjame, nu jukita’, timiayi.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Tamati apu chicharak: ‘Ayu, maaketai. Nekasam pengker takakmasume. Wikia jumchik susamiajme nujai wi timiaja nunismek pengker takakmasu asakmin, diez (10) yakat ainia nu wainin ata tusan inaikiatjame’, timiayi.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Nuna tusa ukukiamtai, kitcha tari chicharak: ‘Apuru, ame kuik surusmiame nujai takakmau asan, mash irumram kichik warang kinta takakmasmau akiimiakminun kiauntukjame’, timiayi.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Tamati nu aintsnasha apu chicharak: ‘Ame cinco (5) yakat ainia nu wainin ata tusan inaikiatjame’, timiayi.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 — ausente —
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 — ausente —
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Tamati apu chicharak: ‘Maj, ameka nakitme. Ame turutme nunisketjai. Wi kakarman takamtikin asan, tura kuikian ukuschayatun achiu asan, tura arakan araachiatnak: Juutrukta taja nuka nekayatmesha
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿warukaya kuik irumtainum kuikiarka ukutruschamiame? Turakminka chikich aints ainau wina kuikiarjai takakminamtai, wi ataksha tana, kuikian susamiajme nuna nangkamasnak nukap jukimnawaitjai’, timiayi.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Nunia aints nuni wajainaun chicharak: ‘Kuikian takaka nu jurukrum, chikich aints jimia warang kinta takakmasmau akiimiakminun kiaunkamia nu susataram’, timiayi.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Tamati nu aints ainau apurin chicharinak: ‘Apuru ¿ju aints yanchuk timiá untsuri takakusha warukarik ataksha susatji?’ tiarmiayi.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Tu tinam apu aimiak: ‘Aints nukap takakmasuka nukap takakui. Tura nukap takakmasu asamtai, nuna nangkamasrik susatnuitji. Antsu tákakchauka takatan pengké nakitau asamtai, jumchik tákaka nuka juruktinuitai.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Tura wína nemasur ainau: Apu wajaschati tusar nakitruru asaramtai, yaruakrum mash juni itataram. Tura itaram wisha jiiaing maataram’, apu timiayi”, Jesús tusa ni tatintrin pachis nu nuikiartamun etserkamiayi.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Nuna tusa umis, Jesús nunia jiinki Jerusalénnum wemiayi.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Tura wea weaka Betfagé yaktanmasha, tura Betania yaktanmasha arakchichu mura Olivo tutainum jeatak wajasar Jesús ni nuiniatirin jimiaran akupak:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 —Atunini yaktachinam arakchichu aa nuni werum, tura nuni jearam burro entsakrachau jingkiamu wainkatatrume. Tura nu wainkaram atiaram juni itataram.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Tura ¿waruka aitkarme? turaminamtaisha, ‘Apu yumau asamtai juwaji’ titaram, —timiayi.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Tamati ni nuiniatiri ayu tusar wear, Jesús tímia nunisarang wainkarmiayi.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Tura burron wainkar atinamtai, burrortin chicharinak:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Tu tinam aiminak:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Tura burron jukiar Jesúsnum itaar, ni wejmakrin aimiakar, burronam awantsar Jesúsan kentsarmiayi.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Turinamtai Jesús burronam keemas weamtai, jinta wetinnum aints ainau: Ii Apurinme tiartas ni wejmakrin aimiakar nungkanam aitkarmiayi.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Tura ni nemarin ainau untsuri Jesúsjai tsaniasar Olivo Muranmaya wangkenmanum arakchichu wekaasar, Jesús aints ainau wainchatai takatan mash turaun wainkaru asar, nuna nintimsar warainak kakarar untsumkarmiayi.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Tura:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Tinamtai fariseo untsurinchau nu aintsnumak pachinkar wajarmia nuka Jesúsan chicharinak:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Tinamaitiat Jesús ayaak:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Tura Jerusalénnum jeatak wajas, nu yaktan ukunam suntar ainau amukartin asaramtai, Jesús nuna nekau asa juutmiayi.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Tura chichaak: —Jerusalénnum pujuinautiram, atumi kintari jeatsaing, angkan pujustiniun sukartin nekaataram tusan wakerin ayajai. Turayat yamaikikia uukmawa nunisang asamtai, nekaatatkamaram tujintarme.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Kinta nekas shamai atumin jeartamtinuitrume. Nu kinta jeamtai, atumi nemase ainau kaunkar, atumi yaktarin tentakar, mesetan najanawartas nungkajai wenurartinuitai.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Yuska atumin uwemtikramratas iraawa nunisang tarutramin wainiatrum, atumka nintinchau asakrumin, atumi uchirincha maawar, tura atumnasha mantamawar, yakat kayajai jeamkamu waininayat mash yumpungkartinuitai, —Jesús timiayi.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Nunia Jesús Yus seatai juun jeanam waya, tangku ainaun Yusen susartas surinaun wainak, aanum jiiki akupkamiayi.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Tura chicharak:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Nunia Jesús Yus seatai jeanam waya, aints ainaun kintajai metek Yuse chichamen nuiniarmiayi. Turamtai sacerdote juuntri ainausha, tura Moisésa chichame nuikiartin ainausha, tura judío juuntri ainausha mash iruntrar: “¿Itiurak Jesús maawaintai?” tu nintimrarmiayi.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Tu nintiminayat, aints mash Jesúsa chichamen pengker nintimsar anturinau asaramtai, maawartatkamawar arantukarmiayi.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.