Atos 28

Ri utzilaj tzij re ri kanimajawal Jesucristo (ACR_TNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ecꞌuchiriꞌ ojelinak chi lo chwa ruxibriquil ri camic chupa wa yaꞌ y xkamaj cꞌu uwa ulew, cꞌa echiriꞌ xketaꞌmaj wa isla pa xojopon wi, Malta rubiꞌ.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Yey ri ticawex e aj chilaꞌ lic xquicꞌut ri relej quicꞌuꞌx chike, ma xojquicꞌul konoje. Xquinucꞌ cꞌu jun akꞌ ruma ri jab catajinic y ruma ri tew lic cajuchꞌuchꞌic.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Ecꞌu ri Pablo xuꞌmolo lo jujun ukꞌab cheꞌ chakiꞌj y xucꞌak chupa ri akꞌ. Yey cꞌo cꞌu jun cumatz animajel chwach rucꞌatanil ri akꞌ; waꞌ xutzuyuyej rib che rukꞌab ri Pablo.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Echiriꞌ ri ticawex e aj chilaꞌ xquil ri cumatz tzayal che rukꞌab ri Pablo, jewaꞌ xquibiꞌij chiquiwach: «Lic kꞌalaj waꞌchi camisanel; ma tob na xjikꞌ ta pa yaꞌ, pero ri kꞌatbal tzij puwiꞌ na cuya ta che cacꞌasiꞌic ruma ri na utz taj uꞌanom» xechaꞌ.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Pero ri Pablo xa xujabij rukꞌab y ri cumatz xtzak chupa ri akꞌ, yey ri Pablo na jinta cꞌo xucꞌulumaj.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ecꞌu ri winak coyeꞌem jampalaꞌ cawaꞌlij rucuerpo o we xakicꞌateꞌt catzak pulew y asu cacamic. Lic cꞌu riꞌ xcoyꞌej waꞌ. Yey echiriꞌ xquilo na jinta cꞌo cucꞌulumaj, xquijalcꞌatij ri caquichꞌobo y xquibiꞌij ri Pablo e jun dios.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Chunakaj cꞌu la oj cꞌo wi cꞌo tak rulew jun achi aj wach chupa ri luwar, Publio rubiꞌ. Rire xojucꞌulu y lic xojucajmaj chi utz oxib kꞌij.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Ecꞌu riꞌ rukaw ri Publio cꞌo chwa uwarabal yewaꞌ; cꞌo akꞌ chirij y quicꞌ chupa. Ecꞌu ri Pablo xoc bi, xeꞌrilaꞌ. Xuꞌan orar rucꞌ; tecꞌuchiriꞌ, xuya rukꞌab puwiꞌ y xucunaj.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ruma cꞌu riꞌ waꞌ, ri jujun chic yewaꞌib e cꞌo chupa wa luwar xebopon rucꞌ ri Pablo y xecunutajic.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 E tak cꞌu riꞌ waꞌ wa ticawex lic xojquicajmaj chi utz. Y echiriꞌ xkamaj tanchi ubi kabe pa barco, xquiya bi janipa ri cajawax chike.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Oxib icꞌ cꞌu kaqꞌuisom chupa wa luwar. Ecꞌuchiriꞌ, xojoc bi chupa jun barco re ri puerto Alejandría. Waꞌ wa jun barco ricꞌowibem rukꞌijol echiriꞌ cꞌax tew y cꞌo jabchiriꞌ; yey chutzaꞌm waꞌ cojotal ri quicꞌaxwach queb tiox, waꞌ e ri Cástor y ri Pólux.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Xojopon cꞌu pa ri tinamit Siracusa y xkaꞌan oxib kꞌij chiriꞌ.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tecꞌuchiriꞌ, xkamaj bi kabe pa barco chunakaj ri takꞌaj re ruchiꞌ ri mar y xojopon pa ri tinamit Regio. Chucaꞌm kꞌij cꞌu riꞌ, xpe ri tew pa sur chike. Y churox kꞌij cꞌu riꞌ xojbinic y xojopon pa ri tinamit Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Chupa cꞌu riꞌ wa tinamit xekarik jujun chique ri quicojom rubiꞌ ri Cristo. Ecꞌu rique xebelaj chike cojcanaj wukub kꞌij cucꞌ, y e xkaꞌano. Tecꞌuchiriꞌ xojel bi chiriꞌ, xojeꞌela pa ri tinamit Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Ecꞌuchiriꞌ ri hermanos e cꞌo Roma xquetaꞌmaj ri koponibal, xebel lo che kacꞌulic. Jujun xojquirik pa ri luwar cabiꞌx che: “Foro re Apio”, y jujun chic pa ri luwar cabiꞌx che “Oxib Tabernas”. Echiriꞌ ri Pablo xril ri coponibal ri hermanos, xutioxij che ri Dios y lic xnimar ucꞌuꞌx.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Ecꞌuchiriꞌ xojopon pa ri tinamit Roma, ri capitán que ri soldados cꞌamayom bi que ri e cꞌo chi presoyil, xebuya ri presos pukꞌab ri cꞌamal quiwach conoje ri soldados re chilaꞌ. Pero ri Pablo xyaꞌ che cacꞌojiꞌ utuquel pa jun ja y xa cꞌu jun soldado cachajin re chaꞌ na canimaj tubi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Oxib kꞌij cꞌu icꞌowinak echiriꞌ ri Pablo xutak quisiqꞌuixic ri aj wach que raj judiꞌab. Echiriꞌ quimolom chi cꞌu quichiꞌ, jewaꞌ xubiꞌij chique: —Achijab, alak watz-nuchakꞌ, riꞌin na jinta cꞌo nuꞌanom chirij ri katinamit y na jinta ne cꞌo nuꞌanom chirij ri quicojobal can ri katiꞌ-kamam. Na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, chilaꞌ Jerusalem in cꞌamom lo chi presoyil ma raj wach e aj judiꞌab xinquiya paquikꞌab raj Roma.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Yey rique echiriꞌ xquita nuchiꞌ, xcaj xinquitzokopij bi, ma na xquirik ta juna mac chwij re takal chwe quincamisaxic.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 »Pero raj judiꞌab xekꞌaten che quintzokpix bi. Ruma cꞌu waꞌ, lic xinnaꞌo cajawax chwe cantzꞌonoj cataꞌ nuchiꞌ ruma ri nimalaj takanel re Roma. Y na xinꞌan ta waꞌ re cancoj quimac ri nutinamit e aj judiꞌab.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Ruma tak cꞌu waꞌ, xinsiqꞌuij alak chaꞌ canwil wach alak y quinchꞌaꞌt ucꞌ alak, ma xew cuaj quetaꞌmaj alak waꞌ: Riꞌin in yaꞌtal chi presoyil yey inyutum rucꞌ wa carena ruma nucubam pan nucꞌuꞌx che ri koyeꞌem ri oj aj Israel—xcha chique.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ecꞌuchiriꞌ, rique xquibiꞌij che: —Riꞌoj na kacꞌulum tane juna wuj chiꞌij la petinak Judea; yey na jinta ne junok chique ri katz-kachakꞌ cꞌuninak wara chikawach riꞌoj re cucoj juna mac chiꞌij la.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Pero lic cꞌu chirajawaxic chike riꞌoj cakata na saꞌ ri catajin la che ucꞌutic; ma konoje ketaꞌam pa ronoje luwar ri ticawex quechꞌaꞌt chirij wa jun Cꞌacꞌ Be —xechaꞌ.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Xquikꞌat cꞌu ukꞌijol caquimol quib rucꞌ ri Pablo chaꞌ caquita uchiꞌ. Lic cꞌu e qꞌui riꞌ xebopon rucꞌ pa ri jekel wi. Ecꞌu ri Pablo xukꞌalajisaj rutakanic ri Dios chiquiwach; xujekebej lo anim y xuꞌqꞌuisa cꞌa benak kꞌij. E lic xutij ukꞌij cucꞌ chaꞌ caquicoj ri Utzilaj Tzij puwi ri Jesús. Yey xujiquibaꞌ cꞌu uwach rutzijonic rucꞌ ri Tzij Pixab re ri Moisés y rucꞌ tak ri quitzꞌibam can ri kꞌalajisanelab.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Jujun cꞌu chique ri ticawex xquicojo janipa ri xubiꞌij ri Pablo, noꞌj e cꞌo jujun chic na xcaj taj xquicojo.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Y ruma cꞌu na xuꞌan ta junam quicꞌuꞌx rucꞌ ri xucꞌut ri Pablo chiquiwach, xquijek cꞌu riꞌ quebel bi. Yey cꞌamajaꞌ cꞌu quebec echiriꞌ ri Pablo jewaꞌ xubiꞌij chique: «Lic e uꞌanom pachaꞌ ri xubiꞌij ri Santowilaj Ruxlabixel ri Dios chique ri katiꞌ-kamam ojertan ruma ri kꞌalajisanel Isaías echiriꞌ xubiꞌij:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 xchaꞌ.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 »Chetaꞌmaj cꞌu alak: Wa colobetajic re ri Dios queꞌec utzijoxic chique ri na e ta aj judiꞌab, yey rique caquita na chi utz» xchaꞌ.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Echiriꞌ xuqꞌuis ubiꞌxiquil waꞌ ri Pablo, raj judiꞌab xebec y lic caquichapalaꞌ quib rucꞌ oyowal chiquiwach.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Ecꞌu ri Pablo xjekiꞌ queb junab pa jun ja xa xtojon che. Y chiriꞌ xebucꞌul wi conoje ri xeboꞌlbina rucꞌ.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ecꞌu na xuxiꞌij ta rib che utzijoxic puwi rutakanic ri Dios y che ucꞌutic puwi ri Kanimajawal Jesucristo; yey na jinta ne cꞌo xkꞌaten che.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.