Atos 7
New Testament in Achi (ACR_IBS) vs NVT
1 I ʼatz laj sacerdóte xu bij che i ma Estéban: â ¿Sak laj tzij ile, niʼpa i xqui bij? â coʼon che.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Ire xu bij: â Nimak tak wachalal, nimak tak mamʼib, chin i ta na peʼ. I ka nim laj Dios, ujer xu cʼut rib che i ka mam, mam Abraham are ʼo pa jyub Mesopotámia. Are xu ʼan i Dios ile, i mam Abraham maja ca ʼe jeki pa jyub Haran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 I Dios xu bij che: â Cha canaj can a jyub, cha canaj can awachalal, y jat che jun jyub quin cʼut na chawe,â xu bij.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Are ʼuri i mam Abraham xel che i jyub Caldéa y xa ʼe jekel chila pa Haran. Xoʼon panok, xcam u kajaw, teʼuri i Dios xu cʼam li mam Abraham y xol jekel chi, pa oj ʼo wi woʼor.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 I Dios n-xu ya ta che i mam Abraham we cu chap ni jyub waral, mi xa ta jubiʼ. Xu bij che chi coʼon panok i jyub-i re ni ire, xak que ni u muk u xiquin. Xui-ri, are xu ta i tzij-le, i mam Abraham n-ta racʼal.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 I Dios, xak xu bij che chi u muk u xiquin que ʼe jekel na che jun tinimit naj, chi n-que taj. Xu bij chi quiqui tij ni uyej piquiʼab i winak chila; i winak-le quiqui ʼan che quib pacha je cajaw piquiwi. Queje ile quiqui tij ni cʼax cajib ciénto junab u wach.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 â Xui-ri, i tinimit chi que u rajawij, quin ya na pa tojpen,â xu bij i Dios che. â Are que oʼtax a muk a xiquin, que ʼel chila y que pe chi, pa at ʼo wi, y quiqui coj in ʼij waral,â xu bij i Dios che i mam Abraham ujer.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Xak xu bij che chi chu ʼana retal che u chʼacul, ʼilbal-re chi lic re i Dios, xak ʼilbal-re chi Dios cu ʼan na pacha i u bim che. I retal-le, circuncision ca bix che. I mam Abraham, are xalax i racʼal, are ʼo chic wajxakib ʼij che, xak xu ʼan i retal che, pacha u bim i Dios. I racʼal, a-Isaac u bi. Are achi chic i ma Isaac, xak queje xu ʼan ire ile che i racʼal, chi a-Jacob u bi. Are achi chic i ma Jacob-le, xak queje xu ʼan ire ile chique i cablajuj racʼal chi xeʼelok je katit ka mam yoj.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Xoʼon panok, i racʼal i mam Jacob xpe coywal chirij i qui chaʼ, a-Jose, man ire mas cʼax ca naʼ rumal u kajaw. Rumal-i, xqui cʼayij bi i a-Jose che jun aj naj, chi xu cʼam bi ruʼ cʼa pa EgÃpto. Xui-ri, i Dios ʼo ruʼ i a-Jose,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 y xresaj chi sak che niʼpa i cʼax xu tijo. Xu ya mas u nojbal i a-Jose, xak xu ʼan che i ʼatol tzij pa EgÃpto lic cʼax cu na ni a-Jose. I ʼatol tzij, ma Faraon ca bix che, ire xu ya i a-Jose puwi i tinimit, xak piquiwi i je ʼo pa rachoch ire.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Xoʼon panok, xcʼun jun nim laj waʼjal; xqui tij uyej i winak pa EgÃpto, xak pa Canaan pa i je ʼo wi u kajaw i ma Jose, xak i ratz u chaʼ. I katit ka mam-le n-xqui rik taj wach quiqui tijo.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 I ma Jacob, are xu ta rason chi ʼo ixim chila pa EgÃpto, xe u tak bi u cʼojol chu tzucuxic. (Ique je are i katit ka mam yoj oj aj Israel winak.) Are i nabe cakan ʼuri pa EgÃpto.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Xoʼon panok, che ucamul cakan, i ma Jose xu bij chique chi ire are i qui chaʼ. Cʼa teʼuri i ma Faraon xu ta u be chi ma Jose aj Israel winak.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Teʼuri i ma Jose xu tak u cʼamic u kajaw, xak niʼpa i rachalal; i rachalal je seténta y cÃnco chic.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Are u ʼonquil ʼuri xqui ʼan i katit ka mam chi xe ʼe jekel cʼa naj pa tinimit EgÃpto. Xoʼon panok, xcam i mam Jacob chila, xak queje i ralcʼwal chi je katit ka mam, y xe muk na pa EgÃpto.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Xoʼon panok xquesaj li qui bakily xqui cʼam li che i camposant re i ʼetz mam Abraham pa jyub Siquem. Oʼonom lok i mam Abraham u loʼom i jubiʼ jyub-le re u camposant; u loʼom chique i racʼal i ma Hamor chi je aj Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Xoʼon panok i aj Israel lic xqʼuiar qui wach chila pa EgÃpto. Lic je qʼui chic are ya cu rik i ʼij chi Dios craj que resaj piquiʼab i aj EgÃpto, pacha i u bim che i mam Abraham ujer.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Teʼuri xoc chic jun ʼatol tzij piquiwi i aj EgÃpto chi n-xretamaj tu wach i ʼetz ma Jose.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ire n-ʼus ti xu ʼan chique i kach aj Israel; lic xu ʼan cʼax chique i katit ka mam. I xu ʼan i ʼatol tzij-le are iri: xu bij chi cacoʼtaj can i cacʼal cʼa je nochʼ, camsabal-que.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Che tak i ʼij-le, xalax i ka mam, mam Moises. Ire, chom xa ʼiltaj rumal i Dios. I u kajaw u chuch xcuwaj oxib icʼ ruʼ ja.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 (Are n-quiqui rik ta chic pa cacuwaj wi, xqui yijba jun ral chicach, xqui ya chupam, y xe ʼe qui ya chuwi ya)teʼuri i u miʼal i ʼatol tzij xu riko. Xu cʼam bic y xu qʼuitsaj; xu ʼan pacha racʼal che.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Rumal ʼuri, i aMoises, pa rachoch i ʼatol tzij xqʼuiy wi; xnawsax che, ronojel niʼpa i quetaʼam i nimak tak aj EgÃpto winak. Ire, xnimar u choʼab; niʼpa i cu bij, niʼpa i cu ʼano, ʼis ca tiqui che.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Xoʼon panok, are ʼo chic cuarénta junab che, xu chʼob pu cʼux que ʼe rila i rach aj Israel; y xa ʼec.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Chila xril wi jun aj EgÃpto ca tijin chu ʼanic cʼax che jun aj Israel. Xu to i rach aj Israel y xu camsaj i aj EgÃpto.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Xu chʼob ire chi niʼpa i rach aj Israel quiqui ta ni u be chi ire are i tolque, chi rumal ire, i Dios que resaj ique pa cʼax piquiʼab i aj EgÃpto winak. Péro n-xqui ta tu be.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Chucab ʼij, i ma Moises xe u rik chic queb aj Israel winak quiqui ʼan chʼoʼoj chiquiwach. Craj ire quiqui chomaj quib chiquiwach. Rumal-i xu bij chique: â Yix iwachalal iwib. ¿Wuchac ʼuri qui ʼan chʼoʼoj?â xu bij chique.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 I jun chi u jekom i chʼoʼoj xu tacpuj bi i ma Moises. Xu bij che: â ¿Pachin xyaw chawe ca ʼan i ʼatbal tzij pakawi? ¡Mi jun!
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Cawaj quin a camsaj yin pacha xa ʼan che i aj EgÃpto iwir?â xu bij che.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 I ma Moises, are xu ta ile, xa ʼanmajic; xa ʼe cʼa naj che i jyub Madian; chila xjeki wi, n-mer tu tinimit. Are ʼo chila, xe alax queb racʼal.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 I ma Moises, are ʼo chic cuarénta junab che u jekelem chila pa Madian, ire ca bin che jun taʼaj tzʼinilic chu cʼulel i ral jyub Sinai; xak teʼet xril jun ral cheʼ ca tijin u juluwic, y xwinakir jun ángel chupam i ʼaʼ-le.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ire lic xoc ʼil che, wach i xrilo. Xtejeb pan jubiʼ ruʼ, crilbej-re wach ropis. Are ʼuri xu ta u chʼawbal i Kajwal chi xu bij che:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 â Yin in Dios que awatit a mam. In qui Dios i mam Abraham, i mam Isaac, i mam Jacob,â coʼono. I ma Moises ca sicsat chic rumal u xibriquil, n-tu cowil u cʼux cu takej.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 I Kajwal xu bij che: â Waral pa at tacʼal wi, ʼo u ʼij; chawesaj ni a xajab.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Yin wilom wach uyej quiqui tij i wacʼal chila pa EgÃpto; in tom wach oʼej quiqui ʼano. In kajnak lok que ol in to na; que wesaj na chupam i cʼax pa je ʼo wi. Saʼaj wuʼ, cat in tak bi pa EgÃpto,â xu bij i Dios che i ma Moises.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 I mam Moises-le, chi chatal rumal i Dios, are i jun chi qui xutum i aj Israel winak. Qui bim che: â ¿Pachin xyaw chawe at ʼatol tzij ke yoj? ¿Pachin xyaw chawe ca ʼan i ʼatbal tzij pakawi?â qui bim na che. Are ire-le chi chatal rumal i Dios cu ʼat na tzij piquiwi i aj Israel, xak que resaj pa cʼax. I Dios u takom li ángel ruʼ, che i ral cheʼ chi ca juluwic, xol u bij che wach u patan ca yaʼ che rumal i Dios.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Are i mam Moises-le xe resaj li katit ka mam pa EgÃpto. Are ire-le xa ʼanaw nimak tak milágro nimak tak ʼanic chila pa EgÃpto, xak che i mar â Cakâ , xak chila pa tak jyub tzʼinilic pa xbin wi cuʼ i katit ka mam cuarénta junab.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Are i mam Moises-le xu bij chique i aj Israel winak: â Dios cu tak na li jun ajbil u tzij chiwe pacha yin, chi are na jun chique i kach aj tinimit. Chi cojo retalil che wach cu bij na ire chiwe.â Queje ile xu bij i mÃsmo mam Moisesujer.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Are i mam Moises-le ʼo cuʼ i aj Israel winak are qui molom quib che i jyub tzʼinilic. Are ire-le chi xa ʼijlax rumal i ángel che i ral jyub Sinai; are ire-le chi ʼo chila cuʼ i katit ka mam. Che i mam Moises-le, xyaʼ wi i tzij re i ka cʼaslemal, cu yabej-re chake yoj.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 I mam Moises chatal rumal i Dios, xui-ri i katit ka mam n-xcaj ta quiqui cojo. Xcaj ique caquesaj bi che u patan; xcaj ique que tzalij chic pa EgÃpto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Are mayal i mam Moises tzam jyub Sinai, ique xqui bij che i mam Aaron; â N-ketaʼam taj wach xa ʼani che i ma Moises-le, chi xoj resaj li EgÃpto. Mok n-ca cʼun ta chic. Cha ʼana ʼuri juban ka tiox, caka nabsaj bi chakawach,â xe cha.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Are ʼuri xqui ʼan jun tiox pacha ral meʼ ca tzunic. Teʼuri xe qui camsaj i chicop quiqui sujuj chuwach. Lic xe quicot ruʼ, wach qui ʼanom ruʼ qui ʼab.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Rumal-i, i Dios xu jecʼ rib cuʼ ique. Xe roʼtaj canok; xu ya chique quiqui coj ni u ʼij i chʼumil aj chuwacaj, pacha cacaj ique. Xu ʼan ire chique pacha tzʼibtal can cumal i ajbil u tzij i Dios ujer. Xu bij i Dios:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 (Queje ile tzʼibtal canok.)
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 I katit ka mam, are xe bin pa jyub tzʼinilic, ʼo qui cárpa pa quiqui cʼol wi i tzʼalam abaj chi ʼo u tzij u pixab i Dios tzʼibtal chuwach. I cárpa-le are i rachoch i Dios cuʼ ique; i mam Moises xu tak u ʼonquil xak jun ruʼ pacha u bim i Dios che. Xu yijba, lic pacha i u qʼuexwach cʼut-tal che rumal i Dios.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 I cárpa-le, i katit ka mam xqui ya can piquiʼab i qui muk qui xiquin pa tak lemajil. Queje ile xqui ʼan che cʼa xu rik i ʼij xe oc che i jyub yatal chique rumal i Dios. Xqui cʼam li cuʼ are xe oc li chi, junam ruʼ i ma Josue, chi qui capitan. I aj chʼoʼoj cuʼ, i Dios xe roktaj bi chiquiwach, teʼuri xe jeki i katit ka mam chuwach ulew-i. I cárpa-le are i rachoch i Dios cuʼ, cʼa are xoc i ʼatol tzij mam David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Ire-le, xu rik utzil chomal chuwach i Dios chi xak are i Dios re i ka mam, mam Jacob. I mam David-le xu tzʼonoj che i Dios chi cu ya che cu yijba jun mer rachoch i Dios pu qʼuexel i cárpa.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Xui-ri, i Dios n-xu ya ta che we cu yijba; are che u cʼojol xu ya wi, chi ma Salomon.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Queje xoʼon ire ile, xui-ri i Dios, chi ʼAtz u ʼIj, n-jekel ta chupam jun ja ʼantalic. Queje pacha u tzʼibam jun ajbil u tzij i Dios ujer, i Dios u bim i tzij-i:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 (Queje u tzij i Dios ile chi tzʼibtal canok.)
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Yix xa ix buy â xu bij i ma Estéban che i ʼatz laj sacerdóte, xak chique i juban aj nucʼbal tʼisbalâ , n-quiwaj ta qui ta u be i Dios. Iwanima yix queje pacha i canima i winak chi n-ta Dios cuʼ; xak queje i xiquin. N-quiwaj ti u tayic are ca chʼaw u Tewal i Dios iwuʼ, xak jun ruʼ pacha xqui ʼan iwatit i mam ujer.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Conojel i ujer ajbil u tzij i Dios xqui tij cʼax piquiʼab iwatit i mam. Are xqui bij u cʼunic i Jun chi n-tu mac, ʼis xe qui camsaj. Teʼuri are xcʼun i Jun chi qui bim na ique chi ca cʼun na, ¿wach xi ʼan yix che? Xi jach piquiʼab i tzel que ʼilawic, y xi camsaj.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Queje xi ʼan yix ile, tupu i Dios xe u tak li u ángel, cu yabej re i loʼlaj u ʼatbal tzij chiwe. Chiwe yix xu ya wi, péro n-quix cojon ta che. (Queje u tzij i ma Estéban ile chique.)
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ique, are xqui ta ile, lic xpe coywal. Quiqui kachʼachʼej uwaque chirij i ma Estéban, cʼutbal re i coywal che.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ire lic ʼo i u Tewal i Dios ruʼ, xtzun chicaj y xril i nim laj u chomal i Dios ca walchʼinic. Xak xril i Jesus ʼo pu wikabim i Dios.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Xu bij: â ¡Chiwilapeʼ, cwil upam i caj! Cwil i Achi aj Chicaj ʼo pu wikabim i Dios â xu bij.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 I nimak tak mamʼib, are xqui ta ile, xe siqʼuinic xqui tzʼapij i qui xiquin y xe ʼe la chirij i ma Estéban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Xquesaj pa tinimit, y xe oc chu cojic abaj che, camsabal-re quiqui ʼano. Xquesaj i qui chaquet y xqui ya can ruʼ jun achi cʼa ala, a-Sáulo u bi.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Are que tijin chu cojic abaj che, i ma Estéban xu tzʼonoj che i Kajwal: â Kajwal Jesus, cha cʼama i wanima â xu bij.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Are xu bij ile, xuquiʼic; co xchʼawic: â Kajwal, cha cuyu i qui mac-i â xu bij. Are xbitaj ile rumal, xcamic.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.