Lucas 8

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Apwé sa fèt, Jézi koumansé ka pasé an sé vil-la épi sé vilaj-la èk i té ka pwéché Bon Nouvèl-la konsèné mannyè Bondyé ka kondwi sé moun li-an. Sé douz disip-la té épiʼy,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 èvèk osi déotwa madanm Jézi té ja tiwé vyé lèspwi an yo èk i té djéwi vyé maladi yo. Anpami yo té ni Mari Madlenn, sé an li Jézi té tiwé sèt denmou.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Té ni Jowanna, mawiʼy sété on kolonm an kay Hèròd, nonʼy sété Chouza, épi Souzanna, èk an pil lézòt madanm, èvèk sé yo ki té ka dépansé lajan yo pou bay Jézi épi sé disip li-a sa yo té bizwen.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Yon jou Jézi té doubout on koté pou i té palé bay yon konpanni moun ki té asanblé ansanm. Èvèk té ni lézòt ka sòti an lézòt vil ki vini otiʼy. Épi i palé an pawabòl ba yo.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Jézi di yo, “La té ni on moun ki alé an jadenʼy pou i planté. Èvèk lè i voyé sé gwenn-an, yo tonbé an diféwan diwèksyon. La té ni on konpanni ki tonbé koté moun ka pasé, èk moun maché anlè yo, èvèk jibyé manjé yo.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 La té ni on lòt konpanni ki tonbé asou tizing tè, mé la té ni pli wòch pasé tè. Yo lévé byen, mé paski yo pa té ni asé dlo, yo mò.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 La té ni on lòt konpanni ki tonbé anpami lyenn pikan, èvèk lyenn pikan-an pwofité ansanm épi plan-an, èk pikan-an toufé yo.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Mé la té ni on lòt konpanni ki tonbé asou bon tè, èvèk lè i lévé i pòté byen. La té ni on gwan kantité wékòt, plis pasé moun-an té planté.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Sé disip-la mandé Jézi, “Ki sa ou vlé di pa sa?”
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 I wéponn yo, “Bondyé baʼw abilité-a pou ou sa konnèt sa sé pawabòl sala vlé di. Yo ka èspliké ki mannyè Bondyé ka kondwi ich li. Mé sé lézòt sé moun-an kay gadé mé yo pa kay konpwann sa yo ka wè-a, yo kay kouté sé pawòl sala èk yo pa kay konpwann, menm kon sé pwòfèt-la té di.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Mi, sé sa pawabòl sala vlé di. Sé gwenn-an sé pawòl Bondyé pou nonm.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Tè wèd-la sé menm kon sé moun-an ki ni tjè wèd. Yo ka tann pawòl Bondyé mé yo pa ka kontiné an li, paski Satan ka fè yo obliyéʼy. I ka anpéché yo kwè pawòl-la èk sové.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 “Tè-a ki ni wòch-la, sa sé konpanni moun-an ki kontan tann pawòl-la mé pawòl-la pa antwé andidan yo pou i sa wasiné èvèk pou i sa pwofité. Yo byen kontan pou wisivwèʼy, mé yo ka kwè pou an ti mouman tousèl, èk lè pèsikasyon vini yo pa té entéwésé ankò.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 “Gwenn-an anpami pikan-an, i menm kon sé moun-an ki tann. Yo kwè pawòl Bondyé, mé katjil, wichès, wèskonsabilité, èk plézi lavi sala ka chaviyé lafwa yo. Kon sa yo pa pwodwi anyen ki bon.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 “Mé bon tè-a sé menm kon sé moun-an ki ni yon bon tjè ki onnèt, ka kouté pawòl Bondyé, épi pawòl-la ka wèsté andidan yo. Yo koumansé ka fè sa Bondyé vlé yo fè, èk yo kontiné ka fèʼy.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Pyès moun pa kay limen yon lanp èk kouvèʼy épi yon bonm ében météʼy anba yon kouch. Pito sa, i kay météʼy koté moun sa wèʼy, kon sa lè moun vini yo kay sa wè klè.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Anyen ki séwé kay pawèt an klèté-a, èk anyen ki kouvè kay dékouvè anba klèté-a.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Kon sa fè antansyon ki mannyè ou ka kouté pawòl Bondyé, paski tout sa ki ja ka konpwann sa yo tann-an, yo kay tann épi konpwann ankò plis. Mé sé sa ki pa konpwann pyès-la, jis tizing-lan yo kwè yo konpwann-an, yo kay pèdiʼy.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Manman Jézi épi sé fwèʼy-la vini otiʼy mé yo pa té sa alé pwéʼy paski la té ni an chay moun.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Yon moun di Jézi, “Manmanʼw épi sé fwèʼw-la doubout dèwò-a èk yo vlé palé épiʼw.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Jézi di ba yo tout, “Manman mwen épi fwè mwen sé sé moun-an ki tann pawòl Bondyé épi obéyiʼy.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Yon jou Jézi di sé disip-la, “Annou alé asou lòt fasad lanmè-a.” Kon sa yo antwé andidan yon gwo kannòt èk yo pati pou alé asou lòt fasad lanmè-a.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Mé on mové tan koumansé épi gwo lanm koumansé bat kannòt-la. I koumansé plen dlo épi yo té an danjé pou koulé. Mé Jézi té ka pwan on ti pòz.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Sé disip-la lévé Jézi épi yo diʼy, “Mèt! Mèt! Nou kay néyé!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Épi i di yo, “Zòt pa ni lafwa an mwen?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Yo twavèsé alé an péyi Gègésa, ki té lòt fasad lanmè-a an péyi Galili.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Kon Jézi désann a tè-a i jwenn épi yon nonm an vil-la ki té ni vyé lèspwi andidanʼy. Pou yon chay tan nonm sala pa té janmen mété had anlèʼy ni wèsté andidan yon kay. I té ka wèsté andidan senmityè-a anpami sé fòs sé moun mò-a.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Lè i wè Jézi i hélé èk tout vwaʼy épi i tonbé an dé pyé Jézi. I andjélé èk tout fòs li, “Ki sa ou vlé fè mwen, Jézi, Gason Bondyé ki an syèl? Mwen ka mandéʼw tanpwi souplé, pa fè mwen soufè!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 I di sa paski Jézi té ja konmandé vyé lèspwi-a pou sòti andidan nonm-lan. Plizyè fwa vyé lèspwi-a té ka kondwi nonm-lan, èk menm si yo té ka tjenn li an pwizon épi mawé pyéʼy épi lanmenʼy èvèk chenn i té ka kasé chenn-an, èk vyé lèspwi-a té ka kondwiʼy alé andidan yon plas koté pyès moun pa té ka wèsté.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jézi mandéʼy, “Koumonnonʼw?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Gany vyé lèspwi-a koumansé ka plédé épi Jézi pou i pa voyé yo an twou-a ki pa ni pyès fon.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 La té ni an chay kochon anlè yon mòn ka manjé. Sé vyé lèspwi-a plédé épi Jézi pou i kité yo antwé andidan sé kochon-an, èk Jézi ba yo pèwmisyon-an.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Lè sé vyé lèspwi-a sòti andidan nonm-lan yo antwé andidan sé kochon-an èk tout sé kochon-an ladjé kò yo désann kaskou-a, yo tonbé andidan lanmè-a èk yo tout néyé.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Lè sé moun-an ki té ka gadé sé kochon-an wè sa ki fèt-la, yo kouwi alé wakonté sa an vil-la èk an hòtè.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Épi sé moun-an alé wè ki sa ki fèt. Lè yo wivé bò Jézi, yo jwenn nonm-lan Jézi tiwé vyé lèspwi-a andidanʼy-lan asid an pyé Jézi. I abiyé èk i an bon lidéʼy. Èk yo tout té pè.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Sé moun-an ki té wè sa ki fèt-la di lézòt moun mannyè nonm-lan ki té ni vyé lèspwi-a djéwi.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Kon sa tout sé jan péyi Gègésa-a mandé Jézi pou kité yo bat mizè yo, paski yo té pè an chay. Kon sa Jézi antwé an kannòt-la pou i té sa fè ganm pou i alé.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Nonm-lan ki té ni vyé lèspwi-a andidanʼy-lan plédé èk Jézi pou i alé épiʼy, mé Jézi voyéʼy alé. I diʼy,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Alé lakay ou èk di janʼw ki sa Bondyé ja fè baʼw.” Kon sa nonm-lan alé an tout vil-la ka di tout sa Jézi fè ba li.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Lè Jézi witounen asou lòt fasad lanmè-a, yon gany moun té la pou wisivwèʼy paski yo té ka èspéyéʼy vini.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Lè sala yon nonm yo ka kwiyé Jayròs, i sété chèf légliz sé Jwif-la, i vini épi i tonbé an pyé Jézi. I plédé épiʼy pou i vini lakay li,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 paski i té ni yon sèl ti fi ki té ni douzan ki té ka mò. Jézi dakò. Kon Jézi té ka alé, an chay moun té ka konblé tout oliwonʼy ka pouséʼy.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Épi anpami yo la té ni yon madanm ki té ka pèdi san pou douz lanné. I té ja dépansé tout sa i té ni lakay dòktè, mé pyès moun pa té sa djéwiʼy.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 I fouyé kòʼy anpami sé moun-an, i wivé dèyè Jézi épi i touché woulé had Jézi, èk la menm i doubout senyen.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jézi mandé, “Ki moun ki touché mwen?” Tout moun di sé pa yo.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Mé Jézi di, “Non, yon moun touché mwen èspwé. Mwen sav sa lè mwen santi pouvwa djéwizon sòti andidan mwen.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Lè madanm-lan wè yo dékouvè ki sé li ki touché Jézi, i koumansé ka twanblé èk i tonbé an pyé Jézi an pwézans tout sé moun-an, èk i koumansé di Jézi pou ki wézon i touchéʼy épi i di i djéwi la menm.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Lè sala Jézi di, “Ich mwen, Bondyé ja djéwiʼw paski ou kwè an mwen. Alé, lapé épiʼw.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Padan Jézi té ka palé toujou, yon moun vini di Jayròs, chèf légliz sé Jwif-la, “Ti fiʼw-la mò. Pa anbété titja-a ankò.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Lè Jézi tann sa, i di Jayròs, “Pa pè. Annèk mété konfyans ou an mwen, èk ti fi-a kay djéwi.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Lè Jézi wivé lakay Jayròs i pa kité pyès moun antwé épiʼy apa di Pita, Jan, Jémz, épi papa èk manman ti manmay-la.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Tout moun ki té la té ka pléwé lanmò ti manmay-la. Jézi di yo, “Pa pléwé. Ti manmay-la pa mò, sé dòmi i ka dòmi!”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Tout sé moun-an koumansé ka wi Jézi paski yo sav ki ti manmay-la mò pou vwé.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Mé Jézi tjenbé ti fi-a pa lanmenʼy épi i diʼy, “Ich mwen, mwen diʼw lévé!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Lam ti fi-a witounen an kòʼy épi i lévé doubout. Lè sala Jézi di yo pou bay ti fi-a yon bagay pou i manjé.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Manmanʼy èk papaʼy té étonnen. Mé Jézi di yo sé pa pou yo di pyès moun ki sa ki fèt-la.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.