Lucas 7
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Lè Jézi fini di tout sé bagay sala bay sé moun-an, i alé Kapènéyòm.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 La té ni yon chèf anpami sé sòlda-a an péyi Ronm ki té ni yon sèvant i té ka chéwi an chay ki té malad èk pawé pou mò.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Lè i tann sa sé moun-an té ka di konsèné Jézi, i voyé adan ofisyé sé Jwif-la pou mandé Jézi pou vini djéwi sèvant li-a.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Lè yo wivé oti Jézi yo plédé épiʼy. Yo di Jézi, “Nonm sala vo pou ou fè sa ba li,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 paski i enmen sé Jwif-la épi i péyé pou bati yon légliz ban nou.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Kon sa Jézi alé épi yo. I pa té tèlman lwen kay-la lè ofisyé militè-a voyé yon konpanni janʼy pou di Jézi, “Mèt, pa anbété kòʼw, paski mwen pa vo pou niʼw andidan kay mwen.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ni mwen pa konsidiwé ki mwen vo pou jwenn ou mwen menm. Mé annèk di pawòl-la èk sèvant mwen-an kay djéwi.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Mwen sav sa paski mwen menm sé yon nonm ki anba kondwit ofisyé ki anho mwen, èk mwen ni sòlda ki anba kondwit mwen, èk mwen annèk ni pou di yo, ‘Alé,’ èk yo ka alé la menm, èk si mwen di nonm sala, ‘Vini,’ i ka vini la menm, èk si mwen konmandé sèvant mwen, ‘Fè sa,’ i ka fèʼy la menm.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Lè Jézi tann sa, i té étonnen. I tounen oliwon èk i di bay sé moun-an ki té ka swiv li-a, “Mwen ka di zòt, nonm sala ki pa on Jwif, mwen twouvé i kwè an mwen plis pasé sé Jwif-la.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Lè sala sé nonm-lan ki té vini oti Jézi-a viwé alé lakay chèf sòlda-a èk yo wè sèvant-lan djéwi.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Touswit apwé sa, Jézi alé adan yon vil yo ka kwiyé Nayin. Sé disip li-a èk an chay lézòt moun alé épiʼy.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Kon i té ka antwé an vil-la i wè yo ka pòté yon moun ki mò alé téwé. Nonm mò-a sété sèl gason an madanm, mawiʼy té ja mò. Èk an chay jan vil-la té la épiʼy.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Lè Jézi wè madanm-lan, tjèʼy fèʼy lapenn èk i diʼy, “Pa pléwé.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Jézi alé èk i touché senkèy-la, èk sé nonm-lan ki té ka pòtéʼy-la doubout. Jézi di, “Gason, mwen diʼw lévé.”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Nonm mò-a lévé asid èk i koumansé palé, èk Jézi bay manmanʼy li viwé.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Tout sé moun-an wèsté épi bouch gwan ouvè èk yo koumansé ka glowifyé Bondyé. Yo di, “An gwan pwòfèt ja pawèt anpami nou! Bondyé ja vini pou i édé sé moun li-an.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Nouvèl sala konsèné Jézi simen an tout vil Joudiya èk oliwon-an.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Sé disip Jan Batis-la tann tout sa Jézi té ka fè-a. Lè yo di Jan Batis sa,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 i voyé dé anpami sé disip li-a oti Jézi pou mandéʼy, “Ès ou sé Mèsaya-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a, ében ès nou ni pou kontiné gadé pou yon lòt moun?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Lè yo wivé yo di Jézi, “Jan Batis voyé nou mandéʼw ès ou sé Mèsaya-a ki té ni pou vini-an ében ès nou ni pou èspéyé pou yon lòt moun?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 A menm mouman sala Jézi té ka djéwi an chay moun ki té malad èk diféwan kalité maladi, èk i fè jan ki té avèg wè klè, èk i té ka tiwé vyé lèspwi bay moun ki té ni vyé lèspwi andidan yo.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Jézi wéponn sé disip Jan Batis-la, “Alé diʼy tout sa ou wè èk tann. Moun ki té avèg ka wè, moun ki té enfim ka maché, moun ki té ni maladi an lapo yo twapé djéwizon, moun ki té soud ka tann, moun ki té mò wésisité, èk moun ki pòv ka tann Bon Nouvèl-la.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Bennédiksyon pou moun-an ki pa pèd lafwa an mwen.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Apwé sé konmisyonnè Jan Batis-la pati, Jézi palé bay sé moun-an konsèné Jan Batis. I di yo, “Ki sa zòt té alé wè an hòtè byen lwen-an? An moun ki pa sav sa i vlé, menm kon on latjé kòk ki ka panché népòt koté van-an vanté?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ki sa zòt té alé wè? Zòt pa alé wè on nonm ki té byen abiyé èk bèl had. Non, nonm ki ka abiyé èk bèl had ki chè an chay èk ki ni an chay bon bagay, sé lakay wa yo ka wèsté.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Di mwen ki sa zòt té alé pou wè. Yon pwòfèt? Wi, mwen ka diʼw, zòt wè plis pasé yon pwòfèt.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Paski sé konsèné Jan Batis lévanjil té ékwi lè Bondyé di, ‘Mwen kay voyé konmisyonnè mwen douvanʼw pou i sa pwépawé chimen-an baʼw.’ ”
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Jézi kontiné ka di yo, “La pa ni pyès moun ki enpòtan pasé Jan Batis. Mé moun-an ki mwens enpòtan anpami sé sa Bondyé ka kondwi-a, i ni pli pwivilaj pasé Jan Batis.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Jézi di, “Lè tout sé moun-an èk jis sé mové nonm-lan ki té ka anmasé taks bay gouvèdman-an tann sa Jan Batis di-a, yo kwèʼy èk yo di Bondyé dwèt, èk kon sa yo kité Jan Batis batizé yo.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Mé sé Fawizyen-an èk sé titja lwa sé Jwif-la widjèkté divwa Bondyé èk yo wifizé kité Jan Batis batizé yo.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 “Ében, kon ki sa mwen kay di moun jòdi yé?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Yo kon manmay ki ka jwé bò laplas. Yon gany ka andjélé sé lézòt-la, ‘Nou jwé mizik ki cho baʼw, mé ou pa dansé.’ ‘Nou chanté chanté ki twis baʼw, mé ou pa pléwé.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Jan Batis vini èk i pa té ka ni manjé pen ében bwè diven, èk zòt di i ni yon denmou andidanʼy.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Mwen, Gason Lézòm, vini èk mwen ka manjé èk bwè, èk zòt di, ‘Gadé nonm sala, i ka manjé an chay èk i sé yon gògè! I sé kanmawad sé moun-an ki ka anmasé taks èk lézòt péchè.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Mé kanmenm lavi tout sa ki chwazi pou swiv Bondyé ka moutwé ki Bondyé savan.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Yon Fawizyen envité Jézi pou vini manjé dinen épiʼy. Jézi alé lakay nonm-lan épi i asid a tab pou i manjé.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 La té ni yon fanm an vil-la ki té ka viv an vyé lavi péché. I tann ki Jézi té kay manjé lakay Fawizyen-an, kon sa i mennen yon boutèy losyon ki té byen chè,
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 èk i akoupi dèyè Jézi bò pyéʼy ka pléwé. I koumansé ka mouyé pyé Jézi èk dlo zyéʼy. Lè i fini i swiyé pyé Jézi èk chivéʼy, i bo pyé Jézi èk i fwoté yo èk losyon-an i té ni-an.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Lè Fawizyen-an ki té envité Jézi lakay li-a wè sa, i di bay kòʼy, “Si nonm sala sété yon pwòfèt i té kay sav ki moun ki ka touchéʼy-la, èk i té kay sav ki kalité lavi péché fanm sala ka viv.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Jézi palé èk i di Fawizyen-an, “Simon, mwen ni yon bagay pou diʼw.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Jézi koumansé diʼy pawabòl sala, “La té ni dé moun ki té ka dwé yon nonm ki té pwété yo lajan, yonn té ka dwé senk san dòla èk lòt-la té ka dwéʼy senkant dòla.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Yo pyès pa té sa péyé nonm-lan viwé. Kon sa nonm-lan di yo yo pa bizwen péyéʼy viwé — kité sa. Kilès anpami yo dé-a ki kay kontan nonm sala plis?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simon wéponn li, “Mwen sipozé moun-an ki té ka dwé plis lajan.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Kon sa i tounen ka gadé fanm-lan èk i di Simon. “Ès ou wè madanm sala? Mwen vini lakay ou, ou pa ban mwen pyès dlo pou mwen sa lavé pyé mwen. Mé i mouyé pyé mwen èk dlo zyéʼy èvèk i swiyé yo èk chivéʼy.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ou pa bo mwen kon nou ni labitid ka fè lè nou ka di bonjou, mé madanm sala dépi lè i antwé-a, i pʼòkò doubout bo pyé mwen.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ou pa ban mwen lwil pou mwen fwoté tèt mwen kon nou ni labitid ka fè, mé madanm sala ja fwoté pyé mwen èk losyon.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Kon sa mwen ka diʼw mwen ja pawdonnen gwo chay péchéʼy-la — sé pou sa i kontan mwen an chay. Èk moun-an ki wisivwè tizing pawdonnab pou tizing péché kay kontan mwen mwens.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Èk Jézi di madanm-lan, “Péchéʼw ja pawdonnen.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Lè sala sé moun-an ki té asid bò tab-la épiʼy-la di bay yonn a lòt, “Ki moun nonm sala kwè i yé, i ka jis pawdonnen péché?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Mé Jézi di madanm-lan, “Lafwaʼw ja sovéʼw hòd péchéʼw — alé an lapé.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.