Atos 4
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH
1 Pita épi Jan té ka palé bay sé moun-an toujou lè déotwa pwèt épi Sadisyen épi ofisyé-a ki té wèskonsab sé gad Kay Bondyé-a wivé.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Yo té faché an chay paski dé zapòt-la té ka di sé moun-an Jézi té wésisité. Sa té ka moutwé ki sé mò-a kay wésisité.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Kon sa yo awété yo épi yo mété yo an pwizon pou jis denmen, paski sòlèy té ja kouché.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Mé an pil sé moun-an ki té tann konmisyon-an té kwè, épi apwézan la té vin ni apipwé senk mil (5,000) moun ki té kwè an Jézi.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 An li denmen sé chèf pwèt-la, sé titja lwa sé Jwif-la épi sé ofisyé Jwif-la, yo tout asanblé ansanm an vil Jérouzalèm.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Yo konsilté épi Annas, pli ho chèf pwèt-la. Épi yo konsilté épi Kayafas, Jan épi Alèkzanda épi lézòt an fanmi pli ho chèf pwèt-la.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Yo konmandé pou mennen sé zapòt-la douvan yo épi yo koumansé kwèsyonnen yo. Yo mandé yo, “Ki mannyè zòt fè nonm sala maché? Ki moun ki bay zòt pouvwa-a pou zòt fè sa?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Lè sala Pita, ki té anba kondwit Lèspwi Bondyé, wéponn épi i di, “Ofisyé épi chèf sé Jwif-la,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 jòdi-a ou ka kwèsyonnen nou asou ki mannyè nou fè bon bagay sala bay nonm enfim-lan, épi ki mannyè i fè ka maché.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Ében ou ni pou sav, épi tout jan Izwayèl ni pou sav, nonm sala doubout douvanʼw jòdi-a paski i té jwenn djéwizonʼy pa pouvwa-a ki an non Jézi Kwi nonm Nazawèt-la, nonm-lan ou kwisifyé-a, mé Bondyé wésisitéʼy.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Sété konsèné Jézi lévanjil-la té ka palé lè i té di:
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Sé li yonn ki sa sové moun. Bondyé pa bay non pyès lòt moun an latè-a ki sa sové nou.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Sé manm konsèy sé Jwif-la té sipwi lè yo wè mizi fouben Pita épi Jan té fouben, épi pou sav yo sété nonm òdinè ki pa té ni pyès endikasyon. Yo wéyalizé sé nonm sala té ka maché épi Jézi.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Mé yo pa té sa ouvè bouch yo, paski nonm-lan Pita épi Jan té djéwi-a té doubout la épi yo.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Kon sa yo fè yo kité chanm konsèy sé Jwif-la épi yo konsilté anpami kò yo.
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 Yo di, “Ki sa nou kay fè épi sé nonm sala? Tout moun ki an Jérouzalèm konnèt gwan miwak sala yo fè-a épi nou pa sa inyowé sa.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Mé pou anpéché sa simen pli anpami sé moun-an, nou kay vèti yo épi nou kay di yo pa kité nou tann yo sèvi non Jézi ankò pyès.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Kon sa yo viwé kwiyé Pita épi Jan épi yo di yo, “Nou pa vlé zòt palé bay pyèsonn ében enstwi pyèsonn an non Jézi.”
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Pita wéponn yo épi i di yo, “Jijé dwèt douvan Bondyé anpami zòt menm kilès pou nou obéyi, zòt ében Bondyé,
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 paski nou pa sa doubout palé sé bagay sala nou wè èk tann-an.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Kon sa sé manm konsèy sé Jwif-la vèti yo pli wèd ankò épi yo fè yo alé. Yo wè i té enposib pou pini yo, paski tout moun ki té an Jérouzalèm té ka glowifyé Bondyé pou sa ki té fèt-la.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Nonm-lan ki té djéwi pa miwak sala té ja anho kawant (40) lanné.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Lè yo ladjé Pita èk Jan, yo viwé anpami gany yo épi yo di yo ki sa sé chèf pwèt-la épi sé ofisyé Jwif-la té di yo.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Lè sé moun-an tann sa, yo tout mété tjè yo ansanm épi yo koumansé pwédyé. Yo di, “Bondyé, ou sé Mèt, sé ou ki fè syèl-la, latè-a, lanmè-a épi tout sa ki andidan yo.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 David, gwan gwanpapa lontan nou, sété sèvant ou. Mi sé pawòl-la Lèspwi Bondyé té fèʼy ékwi, i di:
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Sé wa latè-a té pwépawé pou batay
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Sé moun-an kontiné ka pwédyé, yo di, “Sé kon sa Wa Hèròd épi Pons Pilat asanblé an vil sala épi sé jan Izwayèl-la épi sé moun-an ki pa Jwif-la pou yo fè plan kont Jézi, sèvant ou ki té viv baʼw yonn. Sé li ou chwazi pou Mèsaya-a, wa-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a!
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Yo asanblé ansanm pou fè tout sé bagay-la ou té ja di an davans té kay fèt-la, paski sé kon sa ou té vléʼy fèt pa pouvwaʼw.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Apwézan Senyè, gadé mannyè yo ja di yo kay fè nou soufè. Kon sa kité nou ki sèvant ou palé konmisyonʼw san lapè.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Lonjé lanmenʼw pouʼw sa djéwi moun épi pou nou sa fè an chay gwan twavay èk miwak an non Jézi, sèvant ou ki té viv ba ou-a.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Lè yo fini pwédyé, plas-la koté yo té yé-a soukwé, épi yo tout té anba kondwit Lèspwi Bondyé, épi yo koumansé palé konmisyon Bondyé san lapè.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Tout sé moun-an ki té kwè an Jézi-a té ni on sèl tjè épi yon sèl lidé. Yo pyès pa di, “Sa mwen ni sé sa mwen yonn,” mé yo sépawé tout sa yo té ni anpami yonn a lòt.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Sété épi an chay pouvwa sé zapòt-la fè sé moun-an konpwann aklè sété Bondyé ki fè Jézi wésisité, épi Bondyé voyé lagwas li asou yo tout.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 La pa té ni pyèsonn anpami yo ki té bizwen anyen. Sa ki té ni tè ében kay té ka vann li épi yo té ka mennen lajan-an vini,
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 yo té ka bay sé zapòt-laʼy, épi sé zapòt-la té ka sépawéʼy bay moun ki bizwen.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 La té ni yonn yo té ka kwiyé Jozèf, on nonm an bwanch lafanmi Livay ki té fèt Saypròs. Sé zapòt-la té ka kwiyéʼy Bannabas (sa vlé di Yonn ki ka Ankouwajé).
36 — ausente —
37 I vann an tjò tè i té ni épi i mennen lajan-an bay sé zapòt-la.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.