Atos 15

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Déotwa nonm sòti Joudiya vini Antiyòk épi yo koumansé enstwi sé fwè-a ki pa Jwif-la, yo di, “Bondyé pa kay sovéʼw hòd péchéʼw si ou pa fè yo sikonsayz ou kon lwa Moziz-la di.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pòl épi Bannabas pa té dakò épi yo, èk yo té ni an gwo chikann asou sa. Kon sa yo désidé pou voyé Pòl épi Bannabas ansanm épi déotwa lézòt moun ki kwè an Jézi pou ay oti sé zapòt-la épi sé ofisyé-a ki té ka kondwi légliz Jérouzalèm-lan asou sa.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Kon sa légliz Antiyòk-la voyé yo alé, épi lè yo ka pasé an Fènisiya épi Sanmariya, yo di sé fwè-a mannyè sé moun-an ki pa Jwif-la ja tounen hòd péché yo èk vin jwenn Bondyé tou. Nouvèl sala fè sé fwè-a kontan an chay.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Lè Pòl épi Bannabas wivé Jérouzalèm, sé zapòt-la, sé ofisyé légliz-la épi gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a wisivwè yo byen. Épi Pòl épi Bannabas wakonté tout sa Bondyé té ba yo pouvwa pou fè.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Mé adan sé fwè-a ki té an gany sé Fawizyen-an doubout épi yo di, “Ou ni pou sa sikonsayz sé moun sala épi di yo pou obéyi lwa-a Bondyé bay Moziz-la.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Kon sa sé zapòt-la épi sé ofisyé légliz-la asid ansanm pou konsidiwé kwèsyon sala.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Apwé yo palé asou sa pou an chay tan, Pita doubout épi i di, “Fwè mwen, zòt konnèt dépi lontan Bondyé chwazi mwen pou té ay pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an ki pa Jwif-la pou yo sa tann épi pou yo sa kwè an Senyè-a.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Bondyé ki konnèt tjè tout moun moutwé i té aksèpté sé moun-an ki pa Jwif-la tou, lè i ba yo Lèspwi Bondyé menm kon i té ban nouʼy.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Bondyé moutwé nou la pa ni pyès diféwans ant nou épi sé moun-an ki pa Jwif-la. I pawdonnen péché yo paski yo kwè an li.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Kon sa pouki ou vlé fè Bondyé faché? Ou vlé mété on chay lou anlè do sé fwè-a ki pa Jwif-la. Ni nou ni gwan gwanpapa lontan nou pa té sa pòté chay sala.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Mé mi sa nou ka kwè: Bondyé ka sové yo menm kon i ka sové nou paski Jézi ni lagwas pou tout moun.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Tout moun wèsté an silans lè Pòl épi Bannabas di yo tout sé miwak-la épi sé gwan twavay-la Bondyé té ba yo pouvwa pou fè anpami sé moun-an ki pa Jwif-la.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Lè yo fini palé, Jémz doubout épi i di, “Fwè mwen, kouté mwen!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simon Pita ja di nou ki mannyè Bondyé moutwé lanmityéʼy pou sé moun-an ki pa Jwif-la lè i chwazi anpami yo an konpanni moun pou sa li.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Sa sé pwòfèt-la té ékwi dakò épi sa byen. Mi sa lévanjil-la di:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Senyè-a di, apwé sa mwen kay déviwé,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Kon sa tout lézòt moun kay vin chaché mwen,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Sé sa Senyè-a di, épi sé li ki fè nou konnèt
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Jémz kontiné ka palé, i di, “An wipinyon mwen, mwen pa wè nou ni pou anbété sé moun-an ki pa Jwif-la ki ka tounen vin jwenn Bondyé-a.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Sa nou kay fè, nou kay ékwi yo on lèt, nou kay di yo pou pa manjé manjé yo ja ofè bay imaj, pa kouwi vyé lavi, épi pa manjé ni san ni vyann zannimo ki twanglé.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Sé bagay sala enpòtan pou sé Jwif-la, paski i ni lontan yo ka pwéché lwa-a Bondyé bay Moziz-la an tout vil. Épi toulé jou sabaf yo ka liʼy an sé légliz yo-a.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Lè sala sé zapòt-la épi sé ofisyé légliz-la asanblé ansanm épi gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a, épi yo désidé pou chwazi déotwa nonm anpami yo menm épi voyé yo alé Antiyòk épi Pòl épi Bannabas. Yo chwazi Jida yo té ka kwiyé Basabas, épi Saylas, dé nonm yo té ka wèspèkté an chay,
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 épi yo voyé lèt sala alé épi yo. Lèt la di:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Nou ja tann ki déotwa nonm ki té sòti an gany nou té diʼw an chay bagay pou té anbétéʼw épi pou té sa twoublé lidéʼw. Mé sé pa nou ki té voyé yo fè sa.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Kon sa pou lapéti sa, nou ja jwenn ansanm épi nou ja dakò pou chwazi déotwa moun kon konmisyonnè nou épi nou kay voyé yo kotéʼw épi dé bon jan nou-an, Pòl épi Bannabas.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Moun té pawé pou tjwé yo pou lapéti Senyè Jézi Kwi.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kon sa nou ka voyé Jida épi Saylas épi yo, épi yo kay diʼw menm sé bagay-la nou ékwiʼw-la.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Nou épi Lèspwi Bondyé ja dakò pou pa mété pyès lòt chay anlè doʼw. Mi sé lwa sala tousèl nou vléʼw obéyi:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Ou pa sipozé manjé pyès manjé yo té ja ofè kon kado bay imaj, ni pa manjé san, ni pa manjé pyès vyann zannimo ki twanglé, épi pa kouwi vyé lavi. Si ou pa fè sé bagay sala, ou kay fè byen. Bondyé benniʼw.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Gany sé moun Jérouzalèm-lan ki kwè an Jézi-a voyé sé konmisyonnè-a alé épi lèt-la, épi lè yo wivé Antiyòk, yo asanblé tout sé moun-an ki kwè an Jézi-a ansanm épi yo ba yo lèt-la.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Lè sé jan Antiyòk-la li lèt-la, yo té kontan an chay pou mannyè sé zapòt-la té ankouwajé yo.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Jida épi Saylas menm, ki sété pwòfèt, palé an chay tan épi yo ankouwajé sé fwè-a pou vini pli fò an lafwa yo.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Apwé yo té wèsté la pou tibwen tan, sé fwè Antiyòk-la voyé yo alé épi bennédiksyon Bondyé ay jwenn sé fwè-a an Jérouzalèm ki té voyé yo-a. [
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Mé Saylas désidé pou wèsté la.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pòl épi Bannabas wèsté Antiyòk. Yo ansanm épi an pil lézòt fwè enstwi sé moun-an an pawòl Senyè-a épi yo pwéché Bon Nouvèl-la ba yo.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Tibwen tan apwé sa Pòl di Bannabas, “Annou déviwé ay vizité sé fwè-a an chak sé vil-la koté nou té pwéché pawòl Senyè-a épi annou gadé mannyè yo ka fè.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Bannabas té vlé mennen Jan (yo té ka kwiyéʼy Mak osi),
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 mé Pòl di sa pa dwèt pou mennenʼy paski i pa té kontiné épi yo pou yo té fini twavay-la. I té tounen do anlè yo épi i kité yo Panfiliya.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 La té ni gwo chikann ant yo dé-a épi yo sépawé. Bannabas pwan Mak épi yo pwan batiman pou yo alé Saypròs.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pòl menm chwazi Saylas épi i pati, mé avan yo pati, sé fwè-a ladjé yo lanmen Bondyé pouʼy té sa moutwé yo lagwas li.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Pòl pasé an Siriya épi Silisiya épi i té ka ankouwajé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a pou tjenbé pli fò an lafwa yo.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.