Lucas 7
Almeida Corrigida Fiel (ACF, 1994) vs XGS
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
1 Jisaso, oxɨ́ apɨxɨ́ arɨ́á wiarɨ́ná xwɨyɨ́á apɨ nɨpɨnɨ nurárɨmáná aŋɨ́ wíyo xegɨ́ yoɨ́ Kapaneamɨyo nánɨ nurɨ ŋweaŋáná
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
2 wauyɨ́ porisɨ́ ámɨná imónɨŋɨ́ woyá ámá xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ wiiarɨŋo —O porisɨ́ ámɨná imónɨŋo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ wiŋorɨnɨ. O sɨmɨxɨ́ nerɨ rɨxa nɨpémɨnɨrɨ yarɨ́ná
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
3 “Jisaso nɨbɨrɨ aŋɨ́ apimɨ ŋweanɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á e nɨwirɨ Judayɨ́ ámɨná wa Jisasomɨ owirɨmeápoyɨnɨrɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né nuro gɨ́ inókínɨŋɨ́ omɨŋɨ́ niiarɨŋɨ́ ro nánɨ yarɨŋɨ́ re nɨwiípoyɨ, ‘Joxɨ ananɨ nɨbɨrɨ oyá xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ wiiarɨŋo rɨxa nɨpepaxɨ́ yarɨŋagɨ nánɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨréɨnɨ?’ yarɨŋɨ́ e nɨwiípoyɨ.” urowáráná
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
4 awa nuro Jisasomɨ nɨwímearo waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “O émáyɨ́ wo eŋagɨ aiwɨ píránɨŋɨ́ neaiarɨŋo eŋagɨ nánɨ joxɨ nɨbɨrɨ oyá xɨnáínɨŋɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨŋomɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨyiɨ.
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
5 O Judayene dɨŋɨ́ nɨneaŋwɨrárɨrɨ negɨ́ rotú aŋɨ́ jɨ́ayɨ́ mɨranɨ nánɨ neaiapɨŋorɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
6 Jisaso awa tɨ́nɨ nuro porisɨ́ ámɨná imónɨŋoyá aŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e rémóáná porisɨ́ ámɨná imónɨŋo xegɨ́ ámá nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́á wamɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Jisasomɨ nɨwímearɨ Porisɨ́ ámɨná imónɨŋo re nearowárɨŋoɨ urɨ́poyɨ, ‘Ámɨnáoxɨnɨ, nionɨ sɨnɨ upupɨ́gɨ́ siarɨ́ná naŋɨ́manɨ. Nionɨ ámá naŋonɨ sɨŋagwɨnɨ. Joxɨ nionɨyá aŋɨ́yo wí ɨ́wiapɨpaxɨ́manɨ.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
7 Xámɨ niɨwanɨŋonɨ “Ámá naŋonɨ menɨnɨ.” nɨyaiwinɨrɨ nánɨ joxɨ sirɨmeámɨnɨrɨ mɨbɨ́árɨnɨ. Ayɨnánɨ dɨxɨ́ roŋe dánɨ pɨ́né ráná gɨ́ omɨŋɨ́ niiarɨŋo ámɨ naŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
8 Nionɨ ámá “Omɨŋɨ́ ayɨ́ ayɨ́ eɨ.” nɨrarɨgɨ́owamɨ ínɨmɨ wurɨ́nɨŋɨnɨ. Nionɨ enɨ porisɨ́ wa ínɨmɨ nurɨ́nɨŋoɨ. Gɨ́ porisɨ́ womɨ “Joxɨ aŋɨ́ uɨ.” uráná sa warɨŋɨ́rɨnɨ. Womɨ “Beɨ.” uráná sa xɨxenɨ barɨŋɨ́rɨnɨ. Gɨ́ inókínɨŋɨ́ omɨŋɨ́ niiarɨŋɨ́ womɨ “E eɨ.” uráná xɨxenɨ yarɨŋɨ́rɨnɨ.’ Jisasomɨ e urɨ́poyɨ.” urowáráná
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
9 awa nuro Jisaso tɨ́nɨ óɨ́ e órórɨ́ ninɨro e uráná Jisaso ududɨ́ nɨwirɨ nɨkɨnɨmónɨrɨ oxɨ́ apɨxɨ́ epɨ́royɨ́ nero númɨ uxɨ́dɨgɨ́áyo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Wauyɨ́ porisɨ́ ámɨná imónɨŋo dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ yarɨŋɨ́pa nɨgɨ́ Isɨrerɨyɨ́né aí woxɨ nionɨ dɨŋɨ́ xɨxenɨ mɨnɨkwɨ́roarɨŋɨnɨ.” uráná
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
10 xwɨyɨ́á urowárénapɨ́áwa ámɨ wigɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nuro xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨŋo rɨxa ámɨ naŋɨ́ riwo ŋweaŋagɨ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
11 Jisaso wauyɨ́ porisoyá omɨŋɨ́ wiiarɨŋomɨ píránɨŋɨ́ nimɨxɨrɨ rɨxa sɨ́á wí óráná o aŋɨ́ bimɨ yoɨ́ Nenɨyɨ rɨnɨŋɨ́yo nánɨ nurɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa enɨ o tɨ́nɨ nuro ámá oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ nawínɨ nuro
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
12 aŋɨ́ apimɨ ákɨŋá ɨ́wí e rémoanɨro yarɨ́ná Jisaso wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Ámá pɨyɨ́ wo —O sɨnɨ íwɨ́ sɨkɨŋorɨnɨ. Xexɨrɨ́meáo wo mayorɨnɨ. Xɨnáí apɨxɨ́ anírɨnɨ. Omɨ xɨnáí tɨ́nɨ oxɨ́ apɨxɨ́ e dáŋɨ́ obaxɨ́ tɨ́nɨ xwɨ́á weyanɨro aŋɨ́ apimɨ dánɨ nɨmeámɨ ɨ́wiaparɨŋagɨ́a Jisaso sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨrɨ
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
13 pɨyomɨ xɨnáímɨ wá nɨwianɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ eaarɨŋɨ́yɨ́ pɨ́nɨ wiáreɨ.” nurɨrɨ
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
14 aŋwɨ e nɨbɨrɨ íkwiaŋwɨ́ pɨyo weŋɨ́namɨ ɨ́á nɨxɨrɨrɨ ámá nɨmeámɨ warɨgɨ́áyɨ́ sa e rówapɨŋáná o pɨyomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ roxɨnɨ, rɨxa wiápɨ́nɨmeaɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
15 E entregou-o à sua mãe.
15 Pɨyo nɨwiápɨ́nɨmearɨ éɨ́ nɨŋwearɨ iwamɨ́ó pɨ́né rarɨ́ná Jisaso ámɨ xɨnáí tɨ́ŋɨ́ e uwáriarɨ́ná
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
16 ámá nɨ́nɨ wáyɨ́ nikárɨnɨro Gorɨxomɨ seáyɨ e numeróná re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́ wo riwo rɨneaurowárénapɨyiŋoɨ? Gorɨxo Isɨrerene nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ arɨrá neainɨnɨ́a nánɨ riwo rɨneaurowárénapɨyiŋoɨ?” nɨrɨro e yarɨ́ná
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
17 Jisaso e éɨ́pɨ nánɨ xwɨyɨ́á Judayɨ́ aŋɨ́ nɨyonɨ yanɨ́ niwéa nurɨ mɨdɨmɨdánɨ enɨ rɨnɨmeŋɨnigɨnɨ.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
18 Jono xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa Jisaso éɨ́ apɨ nɨpɨnɨ nánɨ áwaŋɨ́ uráná
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
19 o xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ waúmɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ Ámɨná Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Nuri yarɨŋɨ́ re wípiyɨ, ‘Joxɨ nánɨ Jono “Nɨbɨnɨ́árɨnɨ.” neararɨŋoxɨranɨ? Wo ámɨ rɨ́wɨ́yo bɨnɨ́o nánɨ sɨnɨ xwayɨ́ nanɨrɨ ŋweanɨ́wáranɨ?’ Nuri yarɨŋɨ́ e wípiyɨ.” urowárɨ́agɨ
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 awaú nuri Jisasomɨ re urémeagɨ́isixɨnɨ, “Jono wayɨ́ nɨneameaia warɨŋo joxɨ tɨ́e nánɨ re yearowárɨŋoɨ, ‘Omɨ yarɨŋɨ́ re wípiyɨ, “Joxɨ Jono ‘Rɨ́wɨ́yo nɨbɨnɨ́árɨnɨ.’ neararɨŋoxɨranɨ? Wo rɨ́wɨ́yo bɨnɨ́o nánɨ sɨnɨ xwayɨ́ nanɨrɨ ŋweanɨ́wáranɨ?” yarɨŋɨ́ e wípiyɨ.’ yearowárɨŋoɨ.” uráná
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
21 axíná Jisaso ámá sɨmɨxɨ́ xɨxegɨ́nɨ yarɨgɨ́áyo naŋɨ́ imɨxɨrɨ sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́á obaxɨ́yo sɨŋwɨ́ anɨpɨ́rɨ nánɨ wirɨ imɨ́ó ámáyo xɨxéroarɨŋɨ́yo mɨxɨ́ umáɨnɨrɨ nerɨ
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
22 awaúmɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí nuri amɨpí nɨ́nɨ nionɨ re yarɨ́ná sɨŋwɨ́ nanɨri arɨ́á niri éɨ́íyɨ́ nánɨ Jonomɨ áwaŋɨ́ urɨ́piyɨ, ‘Sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áyɨ́ ámɨ sɨŋwɨ́ anɨro sɨkwɨ́ ikɨ́ egɨ́áyɨ́ ámɨ aŋɨ́ ero peyɨyɨ́ tɨ́gɨ́áyɨ́ wigɨ́ wará naŋɨ́ inɨro arɨ́á pɨ́rónɨgɨ́áyɨ́ ámɨ arɨ́á ero ámá péɨ́áyɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmearo ámá sɨpíyo xwɨyɨ́á yayɨ́ winɨpaxɨ́pɨ arɨ́á wiro yarɨŋoɨ.’ urɨ́piyɨ.” nurɨrɨ
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
23 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Rɨpɨ enɨ urɨ́piyɨ, ‘Yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o e enɨ́árɨnɨ. E enɨ́árɨnɨ.’ yaiwiarɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mepa yarɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨrɨ aiwɨ nóreámioarɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa nerɨ ‘Ayɨ́ omanɨ.’ mɨyaiwipanɨ. Ámá e yarɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ yayɨ́ winɨpaxɨ́yɨ́rɨnɨ. Jonomɨ e urɨ́piyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
24 Jisaso, Jonoyá wiepɨsarɨŋowaú rɨxa úáná, o ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo Jono nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xámɨ seyɨ́né Jonomɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨro nánɨ ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ nuróná pí ámá sɨŋwɨ́ wɨnarɨgɨ́awixɨnɨ? Ámá eŋɨ́ meánɨŋɨ́ imɨŋɨ́ yarɨ́ná wakwɨŋwɨ́ wiŋwɨ́ nimearɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ womɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨro rɨwarɨgɨ́awixɨnɨ? Oweoɨ!
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
25 Aga pí ámá sɨŋwɨ́ wɨnanɨro warɨgɨ́awixɨnɨ? Ámá rapɨrapɨ́ yarapayɨ́ eŋɨ́ wú yínɨŋɨ́ womɨ wɨnanɨro ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ rɨwarɨgɨ́awixɨnɨ? Oweoɨ! Ámá rapɨrapɨ́ yarapayɨ́ naŋɨ́nɨ nɨyínɨro ŋweagɨ́áyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́yá aŋɨ́yo ŋweaarɨgɨ́árɨnɨ. Ámá dɨŋɨ́ meaŋe ŋweaarɨgɨ́ámanɨ.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
26 Aga pí ámá sɨŋwɨ́ wɨnanɨro warɨgɨ́awixɨnɨ? Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ womɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨro rɨwarɨgɨ́awixɨnɨ? Oyɨ, wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ womɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨro ugɨ́á aiwɨ Jono ámá yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o nánɨ wáɨ́ urɨmemɨnɨrɨ nánɨ urowárénapɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ o Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨgɨ́á nɨyonɨ xɨxenɨ imónɨŋomanɨ. Seáyɨ e múroŋorɨnɨ.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
27 Jono nánɨ Bɨkwɨ́ Gorɨxoyáyo rɨ́wamɨŋɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Gorɨxo xegɨ́ xewaxomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ gɨ́ xwɨyɨ́á yaŋɨ́ wiowárɨmɨ́áo joxɨ xámɨ nɨrɨmearɨ ámá nɨsanɨrɨ epɨ́rɨ nánɨ óɨ́nɨŋɨ́ nɨsimoia unɨ́a nánɨ urowárɨmɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.’ Rɨ́wamɨŋɨ́ e nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.” nurɨrɨ
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
28 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ seararɨŋɨnɨ. Jono ámá yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o nánɨ óɨ́nɨŋɨ́ imoŋo eŋagɨ nánɨ ámá nɨ́nɨ aiwɨ wo Jonomɨ seáyɨ e imónɨnɨ nánɨ xɨrɨgɨ́ámanɨ. E nerɨ aiwɨ ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨ nɨxɨ́dɨro Gorɨxoyá xwioxɨ́yo páwiro yarɨgɨ́áyɨ́ xwɨyɨ́á nionɨ nánɨ wáɨ́ nurɨmeipɨ́rɨ́pɨ xwɨyɨ́á Jono wáɨ́ rɨmeŋɨ́pimɨ seáyɨ e imónɨŋagɨ nánɨ ámá ayɨ́ onɨ́pɨ aiwɨ Jonomɨ enɨ seáyɨ e imónɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
29 Ámá nɨ́nɨ tɨ́nɨ takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ Jono wáɨ́ urɨmearɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro nɨsanɨro Jono wayɨ́ umeaiarɨ́ná rɨpɨ urɨgɨ́ánɨŋɨ́ imónɨnɨ, “Gorɨxoxɨ wé rónɨŋoxɨ óɨ́ nene uyɨ́niɨ́nɨ yarɨŋwaéne nánɨ imóɨ́pɨ xɨxenɨ neamoíɨ́rɨnɨ.” urɨgɨ́ánɨŋɨ́ imónɨnɨ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
30 E nerɨ aiwɨ Parisiowa tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa tɨ́nɨ Jono wayɨ́ oneameainɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa neróná amɨpí Gorɨxo ‘Awa oépoyɨ.’ yaiwíɨ́pimɨ rɨ́wɨ́ umogɨ́awixɨnɨ.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
31 Jisaso ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ewayɨ́ xwɨyɨ́á pípɨ nɨrɨrɨ ámá agwɨ ríná ŋweagɨ́áyɨ́né ámá wo wo Gorɨxo seyɨ́né nánɨ urowárarɨŋagɨ aiwɨ seyɨ́né mɨseaimónarɨŋɨ́yɨ́né nánɨ ‘Ayɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ.’ rɨmɨ́ɨnɨ? Seyɨ́né pínɨŋɨ́ imónɨŋoɨ?” nurɨrɨ
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
32 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né niaíwɨ́ rɨpiánɨŋɨ́ imónɨŋoɨ. Niaíwɨ́ bia makerɨ́á tɨ́ŋɨ́ e niɨ́á neróná niaíwɨ́ bɨ́biamɨ rɨ́aiwá re urarɨŋoɨ, ‘Nepiane webɨ́í rarɨŋagwɨ aí sepiayɨ́né sɨmɨnɨŋɨ́ mɨyarɨŋoɨ. Nepiane ŋwapé rarɨŋagwɨ aí sepiayɨ́né ámɨxɨ́á bɨ mɨyarɨŋoɨ.’ rɨnarɨgɨ́ápiánɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
33 Seyɨ́né re egɨ́ápɨ nánɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ seararɨŋɨnɨ. Seyɨ́né Jono wayɨ́ nɨneameaia warɨŋo nɨbɨrɨ́ná aiwá naŋɨ́ mɨnɨpa erɨ iniɨgɨ́ wainɨ́ mɨnɨpa erɨ yarɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nánɨ ‘Ámá royɨ́ imɨ́ó xɨxéroarɨŋorɨ́anɨ?’ rarɨgɨ́árɨnɨ.
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
34 Seyɨ́né ámá imónɨŋáonɨ enɨ nɨbɨrɨ́ná aiwá nɨrɨ iniɨgɨ́ nɨrɨ yarɨŋagɨ nɨnanɨro nánɨ re rarɨgɨ́árɨnɨ, ‘O aiwá eŋɨ́ nerɨ narɨŋorɨnɨ. Iniɨgɨ́ wainɨ́ enɨ narɨŋorɨnɨ. Ámá takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨgɨ́áwa tɨ́nɨ ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́á wínɨyɨ́ tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨŋorɨnɨ.’ rarɨgɨ́árɨnɨ.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
35 E nerɨ aiwɨ oxɨ́ apɨxɨ́ wínɨ wínɨ dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ neŋwɨpero Jono tɨ́nɨ nionɨ tɨ́nɨ nánɨ ‘Awaú naŋɨ́ yarɨŋiɨ.’ yaiwiarɨgɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
36 Ámá Parisi wo Jisasomɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ ananɨ nionɨ tɨ́nɨ gɨ́ aŋɨ́yo aiwá nanɨréwiɨ?” urɨ́agɨ Jisaso oyá aŋɨ́yo nɨpáwirɨ aiwá nanɨri nánɨ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa xwápɨyi nɨkɨ́rómáná nawínɨ aiwá narɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
37 Apɨxɨ́ ɨ́wɨ́ inarɨŋɨ́ wí, aŋɨ́ apimɨ ŋweaŋí “Jisaso Parisioyá aŋɨ́yo nɨŋwearɨ aiwá narɨnɨ.” rɨnarɨŋagɨ arɨ́á e nɨwirɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ sɨxɨ́ imɨxɨnɨŋɨ́ wá iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ naŋɨ́ eaarɨŋɨ́ bɨ ínɨŋɨ́wá nɨmeámɨ aŋɨ́ iwámɨ nɨpáwirɨ
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
38 Jisaso sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e rɨ́wɨ́ rɨwámɨnɨ éɨ́ nɨrómáná ŋwɨ́ nearɨ́ná xegɨ́ sɨŋwɨrɨxɨ́ Jisasoyá sɨkwɨ́ sosɨ́áyo nɨyorɨ í xegɨ́ dɨ́á sepiá tɨ́nɨ kwɨkwɨ́rɨmɨ́ nerɨ sɨkwɨ́yo kíyɨ́ nɨmiaúnɨrɨ iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ naŋɨ́ eaarɨŋɨ́pɨ niwayɨmómáná gɨ́niɨ́ nɨwirɨ e yarɨ́ná
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
39 Parisio, Jisasomɨ imánɨ́ ikaxɨ́ urɨ́o apɨxɨ́ í e wiarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ ínɨmɨ re rɨnɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá ro nepa Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋo eŋánáyɨ́, apɨxɨ́ ɨ́á wiapɨyimɨxarɨŋí nánɨ xɨxenɨ nɨjɨ́á re imónɨpaxorɨnɨ, ‘Í apɨxɨ́ ɨ́wɨ́ inarɨŋɨ́ wírɨnɨ.’ yaiwipaxorɨnɨ.” Parisio ínɨmɨ dánɨ e yaiwinarɨ́ná
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
40 Jisaso o xwioxɨ́yo dánɨ e yaiwiarɨŋagɨ adadɨ́ nɨwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Saimone, xwɨyɨ́á bɨ orɨrɨmɨnɨ.” urɨ́agɨ o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, ananɨ nɨreɨ.” urɨ́agɨ
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
41 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá womɨ ámá waú nɨbɨri nɨgwɨ́ urápɨgɨ́isixɨnɨ. Wɨ́o K500.00 urápɨrɨ wɨ́o K50.00 urápɨrɨ neri nɨŋweagɨ́isáná
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
42 awaú ámɨ xɨ́omɨ mɨwipa eŋáná o nɨwaúmɨnɨ ayá nurɨmɨxɨrɨ nɨgwɨ́ mɨnɨ wiŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ peá nɨmorɨ kikiɨ́á eŋɨnigɨnɨ. Ayɨnánɨ awaú go go nɨgwɨ́ mɨnɨ wiŋo nánɨ xwapɨ́ wimónɨnɨŋoɨ?” urɨ́agɨ
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
43 Saimono re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Nɨgwɨ́ K500.00 urápɨŋo, o xwapɨ́ wimónɨnɨŋoɨ.’ nimónarɨnɨ.” urɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ xɨxenɨ neŋwɨperɨ rarɨŋɨnɨ.” nurɨrɨ
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
44 apɨxí tɨ́ámɨnɨ nɨkɨnɨmónɨmáná Saimonomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Apɨxɨ́ rí nionɨ niarɨŋɨ́ rí sɨŋwɨ́ wɨneɨ. Nionɨ dɨxɨ́ aŋɨ́yo ɨ́wiapánáyɨ́ joxɨ negɨ́ yarɨŋwápa mɨnií iniɨgɨ́ bɨ sɨkwɨ́ sosɨ́á igɨ́á eánɨmɨnɨrɨ nánɨ mɨniapɨ́ɨnɨ. E nerɨ aiwɨ apɨxɨ́ ríyɨ́ gɨ́ sɨkwɨ́ sosɨ́áyo sɨŋwɨrɨxɨ́ tɨ́nɨ igɨ́á nɨnearɨ xegɨ́ dɨ́á sepiá eŋɨ́ tɨ́nɨ nɨkwɨ́rɨŋoɨ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
45 Joxɨ ámá xwɨyɨ́á báná negɨ́ yarɨŋwápɨ kíyɨ́ mɨnɨmiaúnɨ́ɨnɨ. E nerɨ aí í nionɨ nɨ́wiapɨrɨ ŋweááíná dánɨ sɨkwɨ́ sosɨ́áyo kíyɨ́ nɨnɨmiaúga warɨnɨ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
46 Joxɨ negɨ́ yarɨŋwápa yayɨ́ mɨnipa nerɨ ranɨ́ bɨ mɨŋɨ́yo mɨniwayɨmóɨnɨ. E nerɨ aiwɨ apɨxɨ́ ríyɨ́ sɨkwɨ́ sosɨ́áyo iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ naŋɨ́ eaarɨŋɨ́ bɨ nɨniwayɨmómáná gɨ́niɨ́ niŋoɨ.
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
47 Ayɨnánɨ nionɨ re rarɨŋɨnɨ. Í ɨ́wɨ́ xwapɨ́ yagɨ́í aiwɨ nionɨ rɨxa yokwarɨmɨ́ wiíá eŋagɨ nánɨ í nionɨ nánɨ xwapɨ́ nɨwimónɨrɨ nánɨ naŋɨ́ e niarɨnɨ. Ámá ɨ́wɨ́ xwapɨ́ mé bɨ onɨmiápɨ yarɨgɨ́áyɨ́ nionɨ yokwarɨmɨ́ wiíáná ayɨ́ nionɨ nánɨ enɨ onɨmiápɨ wimónarɨŋɨ́rɨnɨ.” Saimonomɨ e nurɨrɨ
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
48 apɨxímɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ dɨxɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨŋɨ́yɨ́ rɨxa yokwarɨmɨ́ siíárɨnɨ.” uráná
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
49 ámá xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ nɨŋwearo aiwá narɨgɨ́áyɨ́ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá royɨ́ ‘Ɨ́wɨ́ yarɨŋɨ́yɨ́ yokwarɨmɨ́ wiipaxonɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ rɨ́a rarɨnɨ?” nɨrɨnɨro e yarɨ́ná
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
50 Jisaso apɨxímɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jíxɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roarɨŋagɨ nánɨ Gorɨxo yeáyɨ́ rɨyimɨxemeáɨ́rɨnɨ. Rɨxa kikiɨ́á néra uɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.