João 20

Almeida Corrigida Fiel (ACF, 1994) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
1 Sadéyo wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ sɨnɨ sɨ́á yinɨŋáná Magɨdara dáŋɨ́ Mariaí sɨ́ŋá óɨ́yimɨ Jisaso weŋe nánɨ nurɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Sɨ́ŋá xwé óɨ́yimɨ éɨ́ rárárɨnɨŋo sɨnɨ mɨpɨ́rónɨ́ rɨxa wí e weŋagɨ nɨwɨnɨmɨ
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
2 aŋɨ́nɨ nurɨ Saimonɨ Pitaomɨ tɨ́nɨ wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o, xɨ́o dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiŋomɨ tɨ́nɨ nɨwímearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáomɨ rɨxa nexwearo gɨmɨ rɨ́a tɨ́awixɨnɨ? Newané majɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
3 Pitao tɨ́nɨ wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o tɨ́nɨ aŋɨ́ e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ xwárɨpáyo nánɨ nuri
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
4 aŋaŋɨ́nɨ nuri wɨ́o Pitaomɨ nɨmúrorɨ xwárɨpáyo xámɨ nɨrémorɨ
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
5 nɨrɨ́kwínɨrɨ ínɨmɨ wenɨŋɨ́ yánɨ́ɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Rapɨrapɨ́ Jisasomɨ xopɨxopɨ́ rónɨŋúnɨ weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ aiwɨ ínɨmɨ mɨpáwí wenɨŋɨ́ yarɨ́ná
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
6 Saimonɨ Pitao enɨ rɨ́wɨ́yo nɨbɨrɨ bɨ́arɨwámɨnɨ éɨ́ nɨrómáná wenɨŋɨ́ mé xwárɨpáyo ínɨmɨ nɨpáwirɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Rapɨrapɨ́ xopɨxopɨ́ rónɨŋúnɨ weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
7 rapɨrapɨ́ mɨŋɨ́yo xopɨxopɨ́ rogɨ́íú wɨ́ú tɨ́nɨ nawínɨ mɨwé xegɨ́ wí e nɨkɨ́rónɨrɨ weŋagɨ wɨnarɨ́ná
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
8 wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o, xámɨ xwárɨpáyo rémóo enɨ nɨpáwirɨ rapɨrapɨ́ e imónɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ “Neparɨnɨ.” nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨnigɨnɨ.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
9 Íná awaú Bɨkwɨ́yo Jisaso ámɨ xwárɨpáyo dánɨ nɨwiápɨ́nɨmeanɨ́ápɨ nánɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨnɨ píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ mɨmopa neri majɨ́á neri nánɨ
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
10 ámɨ egɨ́ aŋɨ́ e nánɨ ugɨ́isixɨnɨ.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
11 Mariaí xwárɨpá tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e nɨrómáná ŋwɨ́ nearɨ e nerɨ́ná xwárɨpáyo ínɨmɨ nɨrɨ́kwínɨrɨ wenɨŋɨ́ yánɨ́ɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ.
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
12 Jisaso tɨgɨ́e aŋɨ́najɨ́ waú rapɨrapɨ́ apɨ́á weŋɨ́ nɨyínɨmáná wɨ́o mɨŋɨ́ tɨgɨ́ámɨnɨ ŋwearɨ wɨ́o sɨkwɨ́ tɨgɨ́ámɨnɨ ŋwearɨ eŋagɨ́i wɨnáná
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
13 awaú Mariaímɨ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Ineyɨ, jíxɨ pí nánɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́i í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Ámɨnáo nexwearɨ tɨ́e nánɨ niínɨ majɨ́á eŋagɨ nánɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ.” nurɨmáná
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
14 nɨkɨnɨmónɨrɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Jisaso daiwo roŋagɨ nɨwɨnɨrɨ aiwɨ mí mɨwómɨxɨŋɨnigɨnɨ.
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
15 Mí mɨwómɨxɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, pí nánɨ jíxɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ? Go nánɨ pɨ́á yarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ Mariaí omɨŋɨ́ xiáwo nɨrarɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ápoxɨnɨ, joxɨ pɨyomɨ nɨmeámɨ nurɨ wí e tɨ́ɨrá oeŋwɨrɨyɨ́ áwaŋɨ́ nɨreɨ. Niínɨ nurɨ nɨmearɨ nɨmeámɨ umɨ́ɨnɨ.” urɨ́agɨ
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
16 Jisaso “Mariaíxɨnɨ!” urɨ́agɨ í nɨkɨnɨmónɨrɨ Xibɨruyɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ Rabonaiyɨ —Apɨ “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ.” nɨrɨrɨ́ná rarɨgɨ́ápɨrɨnɨ. E urɨ́agɨ
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
17 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ sɨnɨ gɨ́ ápo tɨ́e nánɨ mɨpeyíá eŋagɨ nánɨ jíxɨ ɨ́á mɨnɨxepanɨ. Jíxɨ nurɨ ámá nionɨ gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyo re ureɨ, ‘O re rɨŋoɨ, “Nionɨ gɨ́ ápo Gorɨxo tɨ́e nánɨ peyarɨŋɨnɨ. O seyɨ́né enɨ segɨ́ ápo Gorɨxorɨnɨ.” rɨŋoɨ.’ urémeaɨ.” urɨ́agɨ
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
18 Magɨdara dáŋɨ́ Mariaí nurɨ xegɨ́ wiepɨsiŋɨ́yo áwaŋɨ́ re urémeaŋɨnigɨnɨ, “Niínɨ Ámɨnáomɨ rɨxa sɨŋwɨ́ wɨnɨ́ɨnɨ. Xɨ́o nɨrɨ́ɨ́pɨ, ayɨ́ apɨrɨnɨ. Ayɨ́ apɨrɨnɨ.” nura uŋɨnigɨnɨ.
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
19 Sadéyo sɨ́á axɨ́yimɨ sɨ́ápɨ tɨ́nɨ wiepɨsiŋowa Judayɨ́ ámɨnáowa nánɨ wáyɨ́ nero nánɨ aŋɨ́ wigɨ́ ŋweagɨ́iwámɨ ówaŋɨ́ xaíwɨ́ nɨyárɨmáná ŋweaŋáná re eŋɨnigɨnɨ. Jisaso awamɨ áwɨnɨ e nɨrónapɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ.” nurɨmáná re eŋɨnigɨnɨ.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
20 Wé nirɨ́ ogɨ́úkaú sɨwá wirɨ miwɨ́ wákwɨrɨxá tɨ́nɨ ikɨrogɨ́áyi sɨwá wirɨ éagɨ wiepɨsiŋowa Jisaso ámɨ sɨŋɨ́ eŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nánɨ dɨŋɨ́ niɨ́á winarɨ́ná
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
21 ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Soyɨ́né Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ. Ápo nionɨ xwɨ́á tɨ́yo nɨrowárénapɨŋɨ́pa nionɨ enɨ soyɨ́né searowárarɨŋɨnɨ.” nurɨmáná
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
22 awamɨ pɨ́rámɨ́ imɨmɨ́ nɨwiowárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ numímɨnɨro apɨ tɨ́nɨ nawínɨ eméɨ́rɨxɨnɨ.
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
23 Soyɨ́né ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ yokwarɨmɨ́ nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ Gorɨxo enɨ yokwarɨmɨ́ wiiarɨnɨ. Soyɨ́né yokwarɨmɨ́ mɨwiipa nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ Gorɨxo enɨ yokwarɨmɨ́ mɨwiiarɨnɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
24 Wiepɨsiŋowa wo, Tomaso —O wiepɨsiŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú imónɨgɨ́áwa worɨnɨ. Xegɨ́ yoɨ́ ámɨ bɨ Didimasorɨnɨ. O mɨŋweaŋáná wɨ́a Jisaso wiwanɨŋowamɨnɨ wímeáɨ́ eŋagɨ nánɨ
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
25 Tomasomɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None Ámɨnáomɨ rɨxa sɨŋwɨ́ wɨnɨ́wɨnɨ.” urɨ́agɨ́a aí o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ wéyo nirɨ́ ogɨ́áyaú mɨwɨnɨpa erɨ nirɨ́ ogɨ́áyaúmɨ wé mɨwíxɨ́mopa erɨ miwɨ́ wákwɨrɨxá tɨ́nɨ ikɨrogɨ́áyimɨ gɨ́ wé mɨwíxɨ́mopa erɨ nerɨ́náyɨ́, dɨŋɨ́ wí ‘Nepa orɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ wɨkwɨ́rómɨméɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
26 Sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú wo nórɨmáná eŋáná ámɨ xegɨ́ wiepɨsiŋowa aŋɨ́yo ínɨmɨ ŋweaŋáná Tomaso enɨ wɨ́a tɨ́nɨ nerɨmeánɨro ŋweaŋáná Jisaso aŋɨ́ ówaŋɨ́ nɨyárɨnɨŋagɨ aiwɨ awamɨ áwɨnɨ e nɨrónapɨmáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ.” nurɨmáná
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
27 Tomasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ wé sɨ́mɨ́ re nɨnimɨxénapɨrɨ gɨ́ wéyo sɨŋwɨ́ naneɨ. Dɨxɨ́ wé re nɨnimɨxénapɨrɨ gɨ́ miwɨ́yo nɨwíxɨ́moɨ. Sɨnɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ró mepanɨ. Aga dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roɨ.” urɨ́agɨ
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
28 Tomaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ gɨ́ Ámɨnáoxɨrɨnɨ. Gɨ́ Ŋwɨ́áoxɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
29 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨrɨ nánɨ rɨxa ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ rɨnɨkwɨ́róɨnɨ? Ámá nionɨ sɨŋwɨ́ mɨnanɨpa nero aí ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwiro dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ yayɨ́ winɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
30 Jisaso emɨmɨ́ ámɨ ayá wí wiepɨsarɨŋowa sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ eŋɨ́ aí apɨ nánɨ bɨkwɨ́ rɨpimɨ rɨ́wamɨŋɨ́ bɨ meánɨnɨ.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
31 E nerɨ aí seyɨ́né Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro “O Kiraiso, ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáorɨ́anɨ?” wiaiwiro “Gorɨxoyá xewaxorɨ́anɨ?” wiaiwiro éɨ́rɨxɨnɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ rɨpɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ. Omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.