João 10

Almeida Corrigida Fiel (ACF, 1994) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
1 “Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Go go sipɨsipɨ́ xwɨ́ná ɨ́wíyo mɨpáwipa nerɨ wí e dánɨ ogámɨ́ nerɨ nɨpɨxemoánɨrɨ́náyɨ́, ɨ́wɨ́ mearɨŋɨ́ wo imónɨnɨ. Ɨ́wɨ́ xauráparɨŋɨ́ wo enɨ imónɨnɨ.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
2 E nerɨ aí xwɨ́ná ɨ́wíyo páwiarɨŋo, ayɨ́ sipɨsipɨ́ xiáworɨnɨ. Awí mearoarɨŋorɨnɨ.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas, e as traz para fora.
3 O xwɨ́ná rónɨŋe nánɨ báná ɨ́wí e íníná awí roŋo ówaŋɨ́ wɨ́kwiíáná xiáwo xegɨ́ sipɨsipɨ́ nánɨ yoɨ́ ráná xiáwoyá maŋɨ́ arɨ́á nɨwirɨ uxɨ́dáná nɨméra nɨpeyearɨ
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
4 rɨxa xɨ́oyá nɨ́nɨ bɨ́arɨwámɨnɨ eŋáná o xámɨ umearɨ́ná sipɨsipɨ́yɨ́ xiáwoyá maŋɨ́ umɨŋɨ́narɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ númɨ warɨgɨ́árɨnɨ.
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
5 Xeŋwɨ́ womɨ wí númɨ uxɨ́dɨpɨ́rɨméoɨ. Maŋɨ́ ámá xeŋwɨ́ woyá umɨŋɨ́narɨŋagɨ nɨwɨnɨro nánɨ númɨ muxɨ́dɨpa nero éɨ́ upɨ́ráoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
6 Jesus disse-lhes esta parábola; mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
6 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ urɨ́agɨ aiwɨ xɨ́o apɨ nánɨ nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ uréwapɨyimɨnɨrɨ yarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á mimónɨgɨ́awixɨnɨ.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
7 O ayɨ́ nɨjɨ́á mimónɨpa yarɨŋagɨ́a nánɨ ámɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Nionɨ sipɨsipɨ́ xwɨ́ná ɨ́wínɨŋɨ́ imónɨŋáonɨrɨnɨ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
8 Nionɨ sɨnɨ mɨbɨpa eŋáná bɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ ɨ́wɨ́ meaarɨgɨ́áyɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋoɨ. Ɨ́wɨ́ xauráparɨgɨ́áyɨ́nɨŋɨ́ enɨ imónɨŋoɨ. E nerɨ aí sipɨsipɨ́yɨ́ wigɨ́ maŋɨ́ arɨ́á mɨwigɨ́árɨnɨ.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
9 Nionɨ niɨwanɨŋonɨ ɨ́wínɨŋɨ́ imónɨŋáonɨrɨnɨ. Gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨyáyómɨnɨ ɨ́wiapáná yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨ́árɨnɨ. Ará wɨwákwínɨ́ epɨ́rɨ́a nánɨ ɨ́wiapɨro peyearo nero epɨ́rɨ́árɨnɨ.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar, e a destruir; eu vim para que tenham vida, e a tenham com abundância.
10 Ɨ́wɨ́ meaarɨŋo sipɨsipɨ́yo pípɨ wimɨnɨrɨ barɨŋɨ́manɨ. Ɨ́wɨ́ xaurápɨrɨ pɨpɨkímɨ́ erɨ xwɨrɨ́á ikɨxerɨ wimɨnɨrɨ barɨŋagɨ aiwɨ xewanɨŋonɨ rɨpɨ wimɨnɨrɨ bɨŋárɨnɨ. Ewáránɨŋɨ́ éɨ́rɨxɨnɨrɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ sɨxɨ́ umímómɨnɨrɨ bɨŋáonɨrɨnɨ.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
11 Sipɨsipɨ́ nánɨ píránɨŋɨ́ awí mearoarɨŋáonɨ, ayɨ́ nionɨrɨnɨ. Sipɨsipɨ́ nánɨ awí píránɨŋɨ́ mearoarɨŋáonɨ sipɨsipɨ́ arɨrá wimɨnɨrɨ nerɨ́ná ‘Nionɨ nɨpɨkíáná ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ yaiwiarɨŋárɨnɨ.
12 Mas o mercenário, e o que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa as ovelhas.
12 Nɨgwɨ́ meámɨnɨrɨ awí mearoarɨŋɨ́ wo —O sipɨsipɨ́ xiáwo nimónɨrɨ píránɨŋɨ́ awí mearoarɨŋo marɨ́áɨ, o sɨ́wí sayɨ́ sipɨsipɨ́ roanɨmɨnɨrɨ barɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná sipɨsipɨ́ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ éɨ́ úáná sɨ́wí sayɨ́ rɨrómɨ́ erɨ xɨ́dɨ́xɨ́dowárɨ́ erɨ yarɨŋɨ́rɨnɨ.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário, e não tem cuidado das ovelhas.
13 O sa nɨgwɨ́ nánɨ meámɨnɨrɨ yarɨŋo eŋagɨ nánɨ sipɨsipɨ́ nánɨ nepa dɨŋɨ́ moarɨŋɨ́manɨ.” nurɨrɨ
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
14 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai, e dou a minha vida pelas ovelhas.
15 — ausente —
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho e um Pastor.
16 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ sipɨsipɨ́ ámɨ wí —Sipɨsipɨ́ xwɨ́ná tɨ́yo dáŋɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ marɨ́áɨ, ámɨ wí enɨ tɨ́ŋáonɨrɨnɨ. Ayɨ́ wí anɨŋɨ́ e xe ŋweáɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨpaxɨ́ mimónɨŋɨnɨ. Ayo enɨ wínɨyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e awí neaárɨ́ɨmɨgɨnɨ. Ayɨ́ gɨ́ maŋɨ́ arɨ́á nɨniro xwɨ́ná tɨ́yo dáŋɨ́yɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ imónɨro awí mearoarɨŋɨ́ ná wonɨ axonɨ tɨ́ŋɨ́ imónɨro epɨ́rɨ́árɨnɨ.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
17 Ámɨ sɨŋɨ́ nimónɨrɨ wiápɨ́nɨmeámɨ́a nánɨ sipɨsipɨ́yo arɨrá wimɨnɨrɨ nerɨ́ná ‘Nionɨ nɨperɨ́ná ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ yaiwiarɨŋagɨ nánɨ ápo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nɨyinɨ.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar, e poder para tornar a tomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
18 Nionɨ ámá xe onɨpɨkípoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa nerɨ́náyɨ́, wí nɨnɨpɨkipaxɨ́manɨ. Xe onɨpɨkípoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnarɨŋáyɨ́ gɨyɨ́ marɨ́áɨ, niɨwanɨŋonɨrɨnɨ. Perɨ ámɨ wiápɨ́nɨmearɨ emɨ́a nánɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́ŋáonɨrɨnɨ. Gɨ́ ápo o e éwɨnɨgɨnɨrɨ sekaxɨ́ nɨrɨŋɨ́ éagɨ nánɨ apɨ e epaxonɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa destas palavras.
19 Judayɨ́ ámɨnáowa Jisaso e rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro nánɨ dɨŋɨ́ xɨxegɨ́nɨ tɨ́nɨ nepayoro bɨ bɨ nɨrɨnɨróná
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e está fora de si; por que o ouvis?
20 wɨ́a obaxowa re nɨra ugɨ́awixɨnɨ “Imɨ́ó dɨŋɨ́ uxɨxéroarɨŋagɨ nánɨ xóxwɨ́ nerɨ rarɨnɨ. Pí nánɨ arɨ́á wiarɨŋoɨ?” nɨra warɨ́ná
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado. Pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
21 wɨ́a re nɨra ugɨ́awixɨnɨ, “Xwɨyɨ́á o rarɨŋɨ́pɨ imɨ́ó xɨxéroarɨŋɨ́ wo yapɨ mɨrɨnarɨnɨnɨ. ‘Ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́yɨ́ ámá sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áyo sɨŋwɨ́ woxoapaxɨ́ imónɨŋoɨ.’ rɨseaimónarɨnɨ? Oweoɨ.” nɨra ugɨ́awixɨnɨ.
22 E em Jerusalém havia a festa da dedicação, e era inverno.
22 Sɨ́á Judayɨ́ eŋíná émáyɨ́ wa aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ xórórɨ́ nero xwɨrɨ́á ikɨxegɨ́á eŋagɨ nánɨ ámɨ píránɨŋɨ́ imɨxáragɨ́ápɨ sɨ́á apɨ nánɨ dɨŋɨ́ winɨnɨ nánɨ awí neánɨro yayɨ́ yayarɨgɨ́ápɨ imónɨŋáná
23 E Jesus andava passeando no templo, no alpendre de Salomão.
23 —Ayɨ́ iniá earɨ imɨŋɨ́ rɨrɨ yarɨŋínárɨnɨ. Íná Jisaso aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ aŋɨ́ wiámɨ́ó wigɨ́ eŋínaŋɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Soromono nánɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ emearɨ́ná
24 Rodearam-no, pois, os judeus, e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
24 Judayɨ́ ámɨnáowa nɨwímearo mɨnɨ mɨnɨ xapɨxapɨ́ numero re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Gíná jɨwanɨŋoxɨ nánɨ xe nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ nearɨrɨ́árɨnɨ? Anɨŋɨ́ yumɨ́í neairɨ́áranɨ? Joxɨ Kiraisoxɨ, ámá yeáyɨ́ neayimɨxemearɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáoxɨ eŋánáyɨ́, sɨŋánɨ áwaŋɨ́ nearɨneɨ.” urɨ́agɨ́a
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo tenho dito, e não o credes. As obras que eu faço, em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
25 Jisaso awamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ rɨxa áwaŋɨ́ searɨ́agɨ aiwɨ soyɨ́né ‘Nepa neararɨnɨ.’ nɨyaiwiro dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́roarɨŋoɨ. Emɨmɨ́ gɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨŋɨ́ nionɨ yarɨŋápɨ sɨŋánɨ áwaŋɨ́ ayɨ́ orɨnɨ́nɨŋɨ́ seararɨŋagɨ aí
26 Mas vós não credes porque não sois das minhas ovelhas, como já vo-lo tenho dito.
26 soyɨ́né gɨ́ sipɨsipɨ́yɨ́nénɨŋɨ́ mimónɨpa nerɨ nánɨ nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́roarɨŋoɨ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
27 Sipɨsipɨ́ nionɨyáyɨ́ gɨ́ maŋɨ́ arɨ́á nɨniro nɨxɨ́darɨgɨ́árɨnɨ. Nionɨ ayo mí nɨwómɨxɨrɨ
28 E dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará da minha mão.
28 dɨŋɨ́ anɨŋɨ́ íníná ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ mɨnɨ wiarɨŋagɨ nánɨ wí anɨ́nɨpɨ́rɨ́á menɨnɨ. Sipɨsipɨ́ nionɨyáyɨ́ nɨnɨwéú tɨ́nɨ ɨ́á xɨrɨŋagɨ nánɨ ámá gɨyɨ́ nɨrápɨpɨ́rɨ́árɨnɨ?
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
29 Gɨ́ ápo sipɨsipɨ́yɨ́ niapɨŋɨ́rɨnɨ. O ámá nɨyonɨ seáyɨ e wimónɨŋagɨ nánɨ nionɨyá gɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ ápo nɨnɨwéɨ́ tɨ́nɨ enɨ ɨ́á xɨrɨŋagɨ nánɨ ámá gɨyɨ́ urápɨpɨ́rɨ́árɨnɨ?
30 Eu e o Pai somos um.
30 Nionɨ tɨ́nɨ ápo tɨ́nɨ axowawirɨnɨ.” urɨ́agɨ
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
31 Judayɨ́ ámɨnáowa xámɨ yanɨro egɨ́ápa sɨ́ŋá tɨ́nɨ Jisasomɨ opɨkianeyɨnɨro meaarɨŋagɨ́a
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual destas obras me apedrejais?
32 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ emɨmɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨŋɨ́pɨ obaxɨ́ seaíwapɨyíárɨnɨ. Gɨ́mɨnɨ gɨpɨ seaíwapɨyíápɨ nánɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ nɨpɨkianɨro yarɨŋoɨ?” urɨ́agɨ
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia; porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
33 Judayɨ́ ámɨnáowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Amɨpí naŋɨ́ joxɨ yarɨŋɨ́pɨ wí nánɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ rɨpɨkianɨrɨ mɨyarɨŋwɨnɨ. Joxɨ aga ámáoxɨ eŋagɨ aiwɨ Ŋwɨ́áonɨrɨnɨ́nɨŋɨ́ nɨrɨnɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxomɨ rɨperɨrɨ́ umeararɨŋagɨ nánɨ rɨpɨkianɨrɨ yarɨŋwɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Sois deuses?
34 Jisaso xɨ́omɨ wikɨ́ wónarɨgɨ́ápɨ pɨyɨ́á owépoyɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Segɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ Gorɨxo re rɨŋɨ́pɨ nɨrɨnɨrɨ meánɨpa renɨ, ‘Ŋwɨ́áonɨ re rɨŋanigɨnɨ, “Seyɨ́né enɨ ŋwɨ́aéyɨ́né imónɨŋoɨ.” rɨŋanigɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ meánɨpa renɨ?
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida, e a Escritura não pode ser anulada,
35 Soyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. Xwɨyɨ́á Bɨkwɨ́yo eánɨŋɨ́pɨ wí surɨ́má rɨnɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo segɨ́ arɨ́owamɨ ‘Seyɨ́né enɨ ŋwɨ́aéyɨ́né imónɨŋoɨ.’ urɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ
36 «quele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
36 soyɨ́né pí nánɨ ápo nɨnɨrɨ́pearɨ xwɨ́á tɨ́yo nɨrowárénapɨŋonɨ re searáná, ‘Nionɨ Gorɨxomɨ xewaxonɨrɨnɨ.’ searáná pí nánɨ mɨxɨ́ nɨnɨrɨro ‘Joxɨ Gorɨxomɨ rɨperɨrɨ́ umearɨŋɨnɨ.’ nɨrarɨŋoɨ?
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
37 Nionɨ emɨmɨ́ gɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨŋɨ́pɨ mepa nerɨ́náyɨ́, dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro ‘Nepa orɨnɨ.’ mɨniaiwipa éɨ́rɨxɨnɨ.
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras; para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim e eu nele.
38 E nɨsearɨrɨ aiwɨ nionɨ emɨmɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨŋɨ́pɨ nepa nerɨ́náyɨ́, soyɨ́né xwɨyɨ́á nionɨ seararɨŋápɨ arɨ́á nɨniro dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa nero aí emɨmɨ́ nionɨ yarɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨro nánɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro ‘Ayɨ́ orɨnɨ.’ niaiwíɨ́rɨxɨnɨ. ‘Ápo tɨ́nɨ nawínɨ imónɨgɨ́íwaúrɨnɨ. Axowaúrɨnɨ.’ nɨniaiwiro nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨ nánɨ emɨmɨ́ nionɨ yarɨŋápɨ dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rópoyɨ.” urɨ́agɨ
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou-se de suas mãos,
39 xámɨ yanɨro egɨ́ápa omɨ ɨ́á oxɨraneyɨnɨro yarɨ́ná ananɨ éɨ́ múroŋɨnigɨnɨ.
40 E retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado; e ali ficou.
40 Jisaso ámɨ nurɨ iniɨgɨ́ Jodanɨ rapáyo nɨxerɨ Jono xámɨ ámáyo wayɨ́ umeaiŋe nánɨ nurɨ e ŋweaŋáná
41 E muitos iam ter com ele, e diziam: Na verdade João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
41 ámá obaxɨ́ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨro re rɨnayigɨ́awixɨnɨ, “Wayɨ́ neameaiŋɨ́ Jono emɨmɨ́ wí mepa nerɨ aiwɨ amɨpí ámá ro nánɨ rɨŋɨ́yɨ́ rɨxa xɨxenɨ imónɨnɨ.” nɨrɨnayiróná
42 E muitos ali creram nele.
42 ámɨ obaxɨ́ wí dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́awixɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.