Atos 23

Almeida Corrigida Fiel (ACF, 1994) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
1 Poro mebáowamɨ sɨŋwɨ́ agwɨ́ nɨwɨnárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, Gorɨxo sɨŋwɨ́ anɨŋáná amɨpí nionɨ iwamɨ́ó dánɨ sɨ́á rɨyimɨ nánɨ eŋápɨ nɨpɨnɨ aí nánɨ dɨŋɨ́ nɨyaikirorɨ́ná bɨ nánɨ ayá sɨ́wɨ́ mɨnɨró dɨŋɨ́ peá nunarɨnɨ.” urɨ́agɨ
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
2 apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwéo, Ananiasoyɨ rɨnɨŋo ámá Poro tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e rogɨ́áyo “Omɨ wé maŋɨ́yo upɨkákwípoyɨ.” uráná
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
3 Poro Ananiasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kɨkérónɨŋɨ́ ínɨmɨ pɨ́pɨ́wɨ́ eŋagɨ aí seáyɨ e xwɨ́á naŋɨ́nɨŋɨ́ eánɨŋɨ́ roxɨnɨ, Gorɨxo joxɨ enɨ wé nɨrupɨkákwinɨŋoɨ! Joxɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa xwɨrɨxɨ́ nɨmemɨnɨrɨ e éɨ́ nɨŋwearɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ apimɨ ogámɨ́ nerɨ ‘Omɨ wé upɨkákwípoyɨ.’ urɨ́ɨ́pɨ nánɨ ‘Ayɨ́ apánɨ yarɨŋɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ?” urɨ́agɨ aí
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
4 ámá e rówapɨgɨ́áyɨ́ mɨxɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ ananɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwéomɨ ikayɨ́wɨ́ urarɨŋoxɨranɨ?” urɨ́agɨ́a
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
5 Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, ‘Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwé worɨ́anɨ?’ mɨyaiwí nerɨ rɨ́ɨnɨ. Xwɨyɨ́á Bɨkwɨ́yo re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ, ‘Joxɨ segɨ́ seáyɨ e nimónɨrɨ seameŋweagɨ́á wo nánɨ xwɨyɨ́á sɨpí bɨ mɨrɨpanɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ o seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, wí e rɨmɨnɨrɨ éámanɨ.” nurɨrɨ aí
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
6 mebáowa wa Sajusi imónɨrɨ wa Parisi imónɨrɨ eŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ gɨ́ Parisi rowa gwɨ́ onɨmónɨ́poyɨnɨrɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, nionɨ Parisi wonɨrɨnɨ. Parisi imónɨgɨ́í wɨyaúyá xewaxonɨrɨnɨ. Nionɨ ‘Ámá pegɨ́áyɨ́ ámɨ nɨwiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́árɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ kɨkayoŋagɨ nánɨ xwɨrɨxɨ́ nɨmearɨgɨ́onɨrɨnɨ.” urarɨ́ná
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
7 Parisiowa tɨ́nɨ Sajusiowa tɨ́nɨ wiwɨnɨ mɨxɨ́ nɨrɨnowieánɨro dɨŋɨ́ bɨ biaú nɨxɨrɨro yaŋɨ́ epayónɨgɨ́awixɨnɨ.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
8 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Sajusiyɨ́ re rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ, “Ámá pegɨ́áyɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmeapaxɨ́ menɨnɨ. Aŋɨ́najɨ́ wí menɨnɨ. Kwíyɨ́ enɨ menɨnɨ.” rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí Parisiyɨ́ “Nɨpɨnɨ ananɨ imónɨpaxɨ́ imónɨnɨ.” rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Apimɨ dánɨ dɨŋɨ́ bɨ biaú nɨxɨrɨro yaŋɨ́ nepayónɨro
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
9 xɨxewiámɨ́ nɨrɨnowieága nuro ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ mewegɨ́á Parisiowayá wa nɨwiápɨ́nɨmearo Sajusiowa tɨ́nɨ xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro nɨrɨróná re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá ro ɨ́wɨ́ bɨ éo mimónɨŋagɨ wɨnɨŋwɨnɨ. Aŋɨ́najɨ́ woranɨ, kwíyɨ́ bɨranɨ, omɨ xwɨyɨ́á uránáyɨ́, ayɨ́ pí enɨŋoɨ?” nurɨro
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
10 xɨxewiámɨ́ ayá wí nɨrɨnowieága wiápɨ́nɨmeaarɨ́ná porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo Poromɨ mɨdɨmɨdánɨ mɨmɨxeawiámɨ́ ninɨróná omɨ dɨdɨyimɨ́ nero pɨkipɨ́rɨxɨnɨrɨ xegɨ́ porisowamɨ sekaxɨ́ re urowáraiŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né nɨwepɨ́nɨro eŋɨ́ neánɨro ayo Poromɨ nurápɨro negɨ́ porisɨ́ aŋɨ́ riwámɨ nánɨ nɨmeámɨ yapɨ́poyɨ.” urowáraíáná awa xɨxenɨ o urɨ́ɨ́pa e egɨ́awixɨnɨ.
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
11 Poro sɨ́á ámɨ rɨxa wɨyimɨ árɨ́wɨyimɨ sá weŋáná Ámɨnáo miwɨ́mɨdánɨ nurónapɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ íneɨ. Jerusaremɨ tɨ́yo dánɨ xwɨrɨxɨ́ rɨmearɨ́ná joxɨ nionɨ nánɨ ‘Sɨŋwɨ́ e wɨnɨrɨ arɨ́á e wirɨ eŋárɨnɨ.’ urarɨŋɨ́pa émáyɨ́yá aŋɨ́ xwé Romɨyo enɨ axɨ́pɨ urɨrɨ́á eŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ íneɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
12 Wɨ́ápɨ tɨ́nɨ Judayɨ́ wí Poro nánɨ mekaxɨ́ nɨmeróná awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨro sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “None iniɨgɨ́ mɨnɨpa erane aiwá mɨnɨpa erane néra nurane Poromɨ pɨkíwaé dánɨ ámɨ nɨpaxɨ́ imónanɨ́wárɨnɨ.” nɨrɨnɨro
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
13 —Ámá mekaxɨ́ nɨmero “Sɨ́ŋá romɨ dánɨ rarɨŋwɨnɨ.” rɨgɨ́áwa ámá 40 wiárɨ́ múrogɨ́áwarɨnɨ.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
14 E nemowa apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ Judayɨ́ ámɨnáowa tɨ́nɨ tɨ́gɨ́e nánɨ nuro yumɨ́í re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨrane sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨ́wárɨnɨ, ‘Poromɨ sɨnɨ mɨpɨkipa neranéná aiwá bɨ aíwɨ́ mɨmepaxɨ́ imónɨŋwɨnɨ.’ Sɨ́ŋá womɨ dánɨ e rɨnárɨ́wá eŋagɨ nánɨ
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
15 soyɨ́né tɨ́nɨ mebáowa tɨ́nɨ ámɨ xwɨrɨxɨ́ nɨwiro yarɨŋɨ́ wiayanɨrónɨŋɨ́ nimónɨro porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋomɨ wáɨ́ re urepeárɨ́poyɨ, ‘Joxɨ none Poromɨ ámɨ píránɨŋɨ́ yarɨŋɨ́ wianɨ nánɨ nɨmeámɨ weapeɨ.’ urɨ́poyɨ. None omɨ nɨpɨkianɨ nánɨ yumɨ́í áyá eánanɨ́wɨnɨ. Poromɨ nɨmeáa nɨweapɨrɨ sɨnɨ aŋwɨ e mɨbɨpa eŋáná nɨpɨkianɨ́wárɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
16 Poromɨ xexɨrɨ́meáíyá niaíwo “Awa yumɨ́í áyá eánarɨŋoɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirɨ porisowayá aŋiwámɨ nánɨ nurɨ nɨpáwirɨ Poromɨ áwaŋɨ́ urɨ́agɨ
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
17 o porisɨ́ womɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ ro dɨxɨ́ porisɨ́ seáyɨ e simónɨŋomɨ xwɨyɨ́á wí áwaŋɨ́ urɨnɨ nánɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nipemeámɨ uɨ.” urɨ́agɨ
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
18 o íwɨ́ sɨkɨŋomɨ nipemeámɨ porisɨ́ seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Poro, gwɨ́ ŋweaŋo ‘Eɨnɨ.’ nɨnɨrɨrɨ re nɨrɨŋoɨ, ‘Íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ ro xwɨyɨ́á wí dɨxɨ́ seáyɨ e simónɨŋomɨ urɨnɨ nánɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nipemeámɨ uɨ.’ nɨrɨ́agɨ nipemeámɨ barɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
19 porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋo omɨ wéyo ɨ́á nɨxɨrɨrɨ nɨmeámɨ aigɨ́ wí e nánɨ nurɨ aigɨ́pɨ nɨŋweámáná yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á joxɨ áwaŋɨ́ nɨrɨrɨ́pɨ pí xwɨyɨ́árɨnɨ?” urɨ́agɨ
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
20 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Judayɨ́ xwɨyɨ́á ná bɨnɨ sɨ́mɨ́ e nɨta nuróná re rɨnɨ́awixɨnɨ, ‘Poromɨ ámɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ yarɨŋɨ́ bɨ wianɨ́nɨŋɨ́ nimónɨrane porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋomɨ yapɨ́ re uréwapɨyíwanɨgɨnɨ, “Wɨ́áríná joxɨ Poromɨ mebáowane xwɨrɨxɨ́ ámɨ bɨ umeanɨ́wá nánɨ nɨmeámɨ weapɨ́ɨrɨxɨnɨ.” urɨ́wanɨgɨnɨ.’ rɨnɨ́awixɨnɨ.
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
21 Ámá 40 wiárɨ́ múrogɨ́áwa awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨro sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨ́awixɨnɨ, ‘Omɨ pɨkíwaé nánɨ aiwá mɨnɨpa erane iniɨgɨ́ mɨnɨpa erane éwanɨgɨnɨ.’ nɨrɨnɨro omɨ pɨkianɨro nánɨ rɨxa yumɨ́í áyá neánɨro ŋweaŋagɨ́a nánɨ awa nurowárénapɨro yarɨŋɨ́ síáná arɨ́á mɨwipanɨ. Awa joxɨ rɨxa re uráná, ‘Wɨ́áríná nionɨ Poromɨ soyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ ananɨ nɨmeámɨ weapɨmɨ́árɨnɨ.’ uráná nánɨ xɨxenɨ nɨrɨnárɨro wenɨŋɨ́ nero ŋweaŋoɨ.” urɨ́agɨ
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
22 porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo íwɨ́ sɨkɨŋomɨ arɨ́á jɨyikɨ́ norɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á joxɨ repɨyɨ́ nɨnirɨ áwaŋɨ́ nɨrɨ́ɨ́pɨ nánɨ ámá womɨ aí ‘Nionɨ omɨ e urɨ́ɨnɨ.’ murɨpanɨ.” urowárɨŋɨnigɨnɨ.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
23 Porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo xegɨ́ porisɨ́ ámɨná imónɨgɨ́áyɨ́ waúmɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí porisɨ́ éɨ́ tɨ́nɨ mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 200 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri osɨ́yo nɨŋweámáná mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 70 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri wákwɨrɨxá tɨ́nɨ mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 200 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri nemáná rɨxa árɨ́wɨyimɨ 9:00 p.m. imónáná aŋɨ́ yoɨ́ Sisariayɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ upɨ́rɨ nánɨ awí eaárɨ́piyɨ.
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
24 Osɨ́ wí enɨ Poro seáyɨ e éɨ́ nɨŋweámáná unɨ nánɨ nɨmeari omɨ éɨ́ numíga nuro pɨrimiá Piriso tɨ́ŋɨ́ e wárɨ́poyɨ.” nurɨrɨ
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
25 payɨ́ re rɨnɨŋɨ́ wɨnánɨŋɨ́ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨnigɨnɨ,
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
26 “Nionɨ Kirodiasɨ Risiasonɨ payɨ́ rɨna pɨrimiá Pirisoxɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nearɨ wɨ́rénaparɨŋɨnɨ. Negɨ́ ámɨná seáyɨ e imónɨŋoxɨ nionɨ yayɨ́ bɨ osimɨnɨ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
27 Judayɨ́ ámá romɨ ɨ́á nɨxɨrɨro rɨxa nɨpɨkianɨro yarɨŋagɨ́a nionɨ arɨ́á ‘Romɨyɨ́ worɨnɨ.’ nɨwirɨ́ná gɨ́ sɨmɨŋɨ́ nínarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ mɨ́rɨ́ nurane omɨ éɨ́ umínɨŋwanigɨnɨ.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
28 Nionɨ omɨ uxekwɨ́moarɨgɨ́ápɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨmɨ nánɨ wigɨ́ Judayɨ́ mebáowa xwɨyɨ́á imɨxarɨgɨ́e nánɨ nɨmeámɨ nurɨ aiwɨ
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
29 omɨ xwɨyɨ́á nuxekwɨ́moróná none pɨkipaxɨ́ bɨ urɨro gwɨ́ yipaxɨ́ bɨ urɨro mɨyarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ xwɨyɨ́á wigɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ wiwanɨŋɨ́yɨ́ mɨxɨ́ rɨnarɨgɨ́ápɨ nánɨnɨ uxekwɨ́moarɨŋagɨ́a wɨnɨŋanigɨnɨ.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
30 Ámá wo nɨbɨrɨ áwaŋɨ́ re nɨráná, ‘Judayɨ́ Poromɨ pɨkianɨro nánɨ yumɨ́í mekaxɨ́ mearɨŋoɨ.’ nɨráná nionɨ sɨnɨ mé omɨ joxɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨwiowárénapɨrɨ ámá omɨ uxekwɨ́moarɨgɨ́áyo sekaxɨ́ re urɨ́anigɨnɨ, ‘Nuro pɨrimiáoyá sɨŋwɨ́ anɨŋe dánɨ uxekwɨ́móɨ́rɨxɨnɨ.’ urɨ́anigɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á rɨxa apɨrɨnɨ.”
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
31 Porisowa wigɨ́ seáyɨ e wimónɨŋo sekaxɨ́ urɨ́ɨ́pa axɨ́pɨ nero árɨ́wɨyimɨ Poromɨ nɨméra nuro aŋɨ́ yoɨ́ Adipatɨrisɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémoro
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
32 rɨxa wɨ́á ónáná porisɨ́ sɨkwɨ́ tɨ́nɨ warɨgɨ́áwa xe osɨ́yo nɨŋweámáná mɨxɨ́ yarɨgɨ́áwa Poromɨ ananɨ re dánɨ nɨméra oúpoyɨnɨrɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ wigɨ́ porisɨ́ aŋiwámɨ nánɨ úagɨ́a
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
33 awa nɨméra nuro rɨxa Sisariayo nɨrémoro pɨrimiáo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nuro payɨ́ mɨnɨ nɨwiro Poromɨ enɨ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nɨwárɨróná “Ayɨ́ rorɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
34 pɨrimiáo payɨ́na nurápɨrɨ rɨxa ɨ́á nɨrómáná “Ro ámá nionɨ umeŋweaŋáyo dáŋɨ́ worɨ́anɨ? Mɨ dáŋorɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ Poromɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Pɨropenɨsɨ́ gɨyo dáŋoxɨrɨnɨ?” urɨ́agɨ Poro “Sirisia pɨropenɨsɨ́yo dáŋonɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
35 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ananɨrɨnɨ. Ámá joxɨ rɨxekwɨ́moarɨgɨ́áyɨ́ rémónapáná dɨxɨ́ xwɨrɨxɨ́ arɨ́á simɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ wamɨ sekaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Omɨ gapɨmanɨ́ aŋɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Xeroto mɨragiwámɨ nɨŋwɨrárɨro meŋweápoyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.