Mateus 9
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARA
1 Yesu gi dii loo gikolii mɔ dɔ kii fara ɔbon mɔ kpe ɔsowolɛ ɔbono so ɔ tɛ mɔ.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Yesu bo nno mɔ, asa ako mɛ sola ɔtɛgɛsɛ ɔko de gifengen kyu bara mɔ yɛɛ ɔꞌ kyɛ mɔ. Yesu gi wu yɛɛ asa adɛ mɛ sɔɔ mɔ gyi yɛɛ Wurubuaarɛ ɔlon bo mɔ dɔ mɔ, ɔ tɔgɛ sa ɔtɛgɛsɛ mɔ yɛɛ, “Me-bi, yɛgɛ fo-gisen giꞌ tɔrɔ fo. Nɛ kyu fo-ilaa nyɛnyɛn ibono fo wɔra Wurubuaarɛ mɔ kyu kyɛɛ fo.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Nfono mɔ Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo ako mɛ tɔgɛ sa mɔmɔ-nyoro yɛɛ, “Ɔnyen baarɛ kya tɔngɛ fɛɛ mɔ ne n gyɛ Wurubuaarɛ!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Yesu gi bii mɔmɔ-nwɔnsa dɔ. Imɔso ɔ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra so ne fɛ kya sa gɛnen nwɔnsa nyɛnyɛn ndɛ?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Nan tɔgɛ ilaa inyɔ sa ɔtɛgɛsɛ baarɛ. Giko ne n gyɛ yɛɛ,
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 N kya laarɛ de fɛꞌ nyɛ bii yɛɛ me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, n bo ɔkpa gɛsinkpan so de nꞌ kyu asa ilaa nyɛnyɛn ibono mɛ wɔra Wurubuaarɛ mɔ kyɛɛ mɔmɔ.” Gɛnen so mɔ o kisee tɔgɛ sa ɔtɛgɛsɛ mɔ yɛɛ, “Koso puru fo-gifengen de foꞌ naa kpe gɛwi.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Gɛsintin mɔ, ɔtɛgɛsɛ mɔ gi koso, ne ɔ naa kyon kpe mɔ-gɛwi.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Sakpii mɔ gi wu gɛnen mɔ, i dɛ ɔmɔ-gɛnɔ ne mɛ yen Wurubuaarɛ yɛɛ o kyu gɛnen ɔlon baarɛ ɔnan kyu sa nyamesɛ.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Yesu gi lii nfono ɔ kya kpe mɔ, o wu ɔnyen ɔko tɛ mɔ-gɛsun ɔwɔraten. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Matiyu. Gɛnen Matiyu mɔ gyɛ daa lɛnpoo sɔɔbo. Yesu gi wu mɔ gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Baa buu me de foꞌ wɔra me-ɔkasɛbo.” Gɛsintin mɔ, Matiyu gi koso buu mɔ.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Imɔ gɛmara mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpe Matiyu gɛwi. Mɛ tɛ mɛ kya gyi mɔ, lɛnpoo asɔɔbo abono Gyuda awura asɛ mɔ mɛ gyɛ asa nyɛnyɛn mɔ de ilaa nyɛnyɛn awɔrabo sɛnsɛ sakyɔ mɛ baa tu mɔmɔ, ne mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ mɛ wɔra abaa gyi dabɔlɛ.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Farasii awura mɔ mɛ wu gɛnen mɔ, mɛ baa taasɛ Yesu akasɛbo mɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra so ne fɛye-ɔbelɛnsɛ kya wɔra abaa gyi de lɛnpoo asɔɔbo de ilaa nyɛnyɛn awɔrabo sɛnsɛ daa?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yesu gi nu gɛnen mɔ, ɔ lɛɛ gɛnɔ sa Farasii awura mɔ yɛɛ, “Fɛɛ gɛnɔɔbono ɔlɔbo tiri ɔkyɛbo mɔ, gɛnen kee ne ilaa nyɛnyɛn awɔrabo mɛ tiri me ne. I mɛŋ gyɛ abono mɛ bo alanfiya mɔ ne n tiri ɔkyɛbo.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Mɛ ŋmarasɛ ilaa ibono nan baa tɔgɛ faa yela Wurubuaarɛ agyɛbi ɔwolɛ mɔ dɔ yɛɛ,
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Nfono mɔ Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ akasɛbo ako mɛ ba Yesu asɛ baa taasɛ mɔ yɛɛ, “Aye‑rɛ Farasii awura a kya ŋminde nnɔ. Ne menɛ n wɔra ne fo-lɛɛ akasɛbo mɔ berɛ mɛŋ kya ŋminde nnɔ daa?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ da mɔmɔ gikpalɛ yɛɛ, “I mɛŋ gyɛ aberɛ adɛ ne mɛ laa wɔra gɛnen. I dɛ daa fɛɛ gɛnɔɔbono aye Gyuda awura a kya kpii ɔkyii mɔ. Aꞌ kyu yɛɛ me ne n gyɛ ɔkyiifɔ mɔ-kuli mɔ. Me-kyɛmenɛana mɛ ba me asɛ a san a kya gyi ɔkon mɔ, i laa sa de mɛꞌ bɔɔda? Kuaa. I laa baa fo owi ɔko mɔ, i laa baa puru ɔkyiifɔ mɔ kuli mɔ lii mɔ-kyɛmenɛana mɔ asɛ. Lii gɛnen owi ɔbono kyu kyon mɔ, i laa sa de mɛꞌ ŋminde nnɔ kon.”
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Yesu gi kii da mɔmɔ gikpalɛ kyu nyiile yɛɛ mɔ berɛ ɔ bara akyenabi pobɔrɔ. Ɔ da gikpalɛ mɔ yɛɛ, “Nengyene gikuru dedaa gi tɛɛ mɔ, mɛŋ kya kyu gikuru pobɔrɔ gipanan kyu baa tii ɔtɛɛten mɔ. Fɛ wɔra gɛnen mɔ, gikuru pobɔrɔ mɔ gɛten i laa kyigi lɛɛ de iꞌ wɔra ɔbɔ belɛ nyɛ ibono i wolaa tɛɛ mɔ.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Aꞌ kii laa ansi kerɛ gɛnɔɔbono mɛ kya kyu nta kyu wɔra nbuɛ iwolɛ dɔ mɔ de aꞌ kerɛ. Ɔko maŋ kyule kyu nta pobɔrɔ kyu wɔra nta ɔwɔraten iwolɛ dedaa dɔ. Ɔbono ɔ wɔra gɛnen mɔ, gyɛrɛbi ne ɔ kya laarɛ. Nta mɔ gi laa paadɛ nta ɔwɔraten iwolɛ mɔ de nta mɔ giꞌ duuli fuɛ de iwolɛ mɔ, mɔ, kee iꞌ nyida. Mɛ kya kyu nta pobɔrɔ kyu wɔra daa nta ɔwɔraten iwolɛ pobɔrɔ dɔ. Gɛnen ne mɛ laa kerɛ nta mɔ nmɔ‑rɛ nmɔ-iwɔraten mɔ pɛwu so ne i maŋ gyi gyɛrɛbi.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Yesu san ɔ kya tɔngɛ de mɔmɔ mɔ, Gyuda awura ɔbelɛnsɛ ɔko gi baa ŋmii mɔ-ayaa dɔ kolɛ mɔ yɛɛ, “Me-bi kyiisɛ gi kpɛ wuꞌ ayaa adɛ so ne. Imɔ gɛnen gbaa mɔ, fo kpe ne fo kpaa kyu fo-abaa gyanꞌ mɔ so mɔ, ɔ laa kyingi.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Yesu gi nu ɔbelɛnsɛ mɔ asɛ, ne mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ koso buu mɔ.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Mɛ kya kpe mɔ, ɔkyii ɔko gi naa de Yesu gɛmara-gɛmara, ne ɔ kpaa yii Yesu gɛgbɛ ginɛbi. I kya da de gɛnen ɔkyii ɔbono mɔ, imɔ-nsi gudu nnyɔ ne.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Pɛi ne ɔ laa yii Yesu gɛgbɛ mɔ gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-nyoro yɛɛ, “Me-gibaa gi taa kpɛ nyɛ yii mɔ-gɛgbɛ mɔ, n nyi ibono i laa kyɛ me.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 O yii gɛgbɛ mɔ gɛnen mɔ, Yesu gi kisee kerɛ. O wu mɔ mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Me-bi, yɛgɛ fo-gisen gi tɔrɔ fo! Gisɔɔgyi gibono fo bo sa me mɔ ne nan kyɛ fo.” Ayaa abono so mɔ, ɔkyii mɔ gilɔ mɔ gi ta.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Yesu gi kyon kpaa loo Gyuda awura ɔbelɛnsɛ mɔ gɛten dɔ nfono gɛbii kyiisɛ mɔ gɛ wuꞌ mɔ. O wu gɛnɔɔbono ilon abiibo de asa abono mɛ ba gɛli mɔ mɛ kya saawo mɛ kya wɔra ɔlanba mɔ,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Ɔkamaasɛ ɔꞌ lii gɛrɛ! Gɛbii mɔ gɛŋ wuꞌ. Gɛ dɛ daa.” Ɔ tɔgɛ yɛɛ gɛbii mɔ gɛŋ wuꞌ mɔ, mɛ kyu mɔ ŋmasɛ daa.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Yesu gi gya mɔmɔ lii mɔ, ɔ loo obu ɔbono dɔ obuni mɔ dɛ mɔ. Ɔ kpaa keda mɔ gibaa dɔ, ne o kyingi koso yelɛ.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Gɛnɔɔbono Yesu gi kyingi gɛbii mɔ mɔ i nu gyanꞌ de gɛnen gɛsinkpan gɛbono so pɛwu.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Yesu gi lii gɛten mɔ dɔ ɔ kya kyon mɔ, agyaatanbo anyɔ ako mɛ buu mɔ gɛmara-gɛmara mɛ kya kpen mɔ yɛɛ, “Wura Deefidi ɔnaanabi, su aye so!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Yesu gi loo gɛten gɛbono dɔ ɔ bo mɔ, agyaatanbo mɔ mɛ naa kpaa tu mɔ nno. Ɔ taasɛ ɔmɔ yɛɛ, “Fɛ sɔɔ gyi yɛɛ nan taalɛ bugi fɛye-ansi adɛ sa fɛye?” Mɛ kyule yɛɛ, “Ɛɛn, aye-wura.”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Nfono ne Yesu gi kyu mɔ-abaa gyan mɔmɔ-ansi mɔ so, ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Iꞌ wɔra fɛɛ gɛnɔɔbono fɛ sɔɔ me gyi mɔ sa fɛye.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Nfono mɔ, mɔmɔ-ansi mɔ a bugi, ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ gɛnsipɛɛrɛ so yɛɛ, “Fɛ mɛŋ sa fɛꞌ tɔgɛ sa ɔko‑rɛ ɔko yɛɛ me ne n kyɛ fɛye.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Imɔ gɛnen gbaa mɔ, mɛ lii mɔ asɛ mɔ, mɛ naa kpaa tɔgɛ ibono ɔ wɔra sa mɔmɔ mɔ sa asa gɛnen gɛsinkpan gɛbono gɛten kamaasɛ.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Abono nkana mɛ gyɛ agyaatanbo mɔ mɛ kya lii Yesu asɛ mɔ, asa ako mɛ kyu ɔnyen ɔko bara Yesu yɛɛ ɔꞌ kyɛ mɔ. Ɔ mɛŋ kya tɔngɛ, i kya nyiile yɛɛ ilaa nyɛnyɛn oduduu tɛ mɔ so.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Yesu gi kosorɛ ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ lii ɔnyen mɔ so, ne ɔ taalɛ ɔ kya tɔngɛ. Sakpii ɔbono ɔ yelɛ nfono mɔ gi wu gɛnen mɔ, i wɔra mɔmɔ giyan, mɛ san tɔgɛ yɛɛ, “A mɛŋ ti wu gɛnen ilaa idɛ ɔnan Isirale gɛsinkpan gɛdɛ so kerɛ.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Farasii gikpen mɔ dɔ awura berɛ, mɛ kya tɔgɛ daa yɛɛ, “Ilaa nyɛnyɛn oduduu pɛwu gɛmu mɔ ne n kya sa Yesu ɔlon. Imɔso ne ɔ kya taalɛ gya ilaa nyɛnyɛn oduduu koso asa so gɛnen.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Yesu gi naa de isowolɛ belɛ-belɛ de iburu-buru ibono i kyaabɔɔ gɛnen gɛsinkpan gɛbono so mɔ pɛwu. Ɔ naa Gyuda awura akyangbon dɔ ɔ kya nyiile asa Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ so ilaa. Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ mɔ ne ɔ dɛ ɔ naa gɛnen, ne ɔ kya kyɛ asa alɔbi kpɛi-kpɛi kamaasɛ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Yesu gi wu sakpii belɛ ɔbono ɔ kya kyena ba mɔ asɛ mɔ, mɔmɔ-ilaa i wɔra mɔ ayen. I lii fɛɛ ilaa kpɛi-kpɛi i kya nyala mɔmɔ, ne mɛ mɛŋ nyi gɛnɔɔbono mɛ laa wɔra de iꞌ mɔlɛgɛ mɔmɔ mɔ. Mɛ wɔra fɛɛ isandɛ ibono mɛŋ bo ɔkparɛbo mɔ.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Gɛnen so mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Asa abono i kaaborɛ mɛꞌ nu Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ mɔ mɛ dɛ fɛɛ ɔmɔlɔgɔ ne n pɛɛrɛ ndɔɔ belɛ nko dɔ. Akɛbibo mɔ, mɔ, mɛŋ kyɔ sa ndɔɔ wura mɔ.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Imɔso fɛꞌ dalaa kolɛ Wurubuaarɛ ɔbono ɔ gyɛ Ndɔɔ Wura mɔ yɛɛ mɔ gbaa-gbaa oꞌ kyu abono mɛ laa kɛbi ɔmɔlɔgɔ mɔ ba mɔ-ndɔɔ mɔ dɔ.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.