Mateus 27
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT
1 Nyɛnyɛngɛ fu‑u mɔ Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ abelɛnsɛ sɛnsɛ abono mɛ kya gyi nbɛlɛ mɔ pɛwu mɛ da gɛnɔ gɛnɔɔbono mɛ laa wɔra de Yesu ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ mɔ.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Imɔso mɛ ŋminde mɔ, ne mɛ kparɛ mɔ kyu kpaa wɔra ɔbelɛnsɛ ɔbono ɔ tɛ sa Rom wura mɔ abaa dɔ yɛɛ oꞌ gyi mɔ-nbɛlɛ. Mɛ kya terɛ gɛnen ɔbelɛnsɛ ɔbono yɛɛ Pilato.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Gyudasɛ ɔbono ɔ yɛgɛ Yesu akyobo mɛ nyɛ mɔ mɔ gi nu yɛɛ Yesu laa wɔra ɔmɔɔsɛ. Imɔso o nu mɔ-nyoro gɛsɛ yɛɛ ɔ wɔra ilaa nyɛnyɛn. Gɛnen so mɔ o kiiri aterenbi abi oko de saalaa mɔ kperɛ asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de mɔmɔ abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Nɛ fɛ ɔnyen ɔbono ɔŋ wɔra ilaa nyɛnyɛn mɔ sa fɛye kaaborɛ ɔ kya laarɛ ɔꞌ nyɛ lɛwu faa, nɛ wɔra ilaa nyɛnyɛn!” Mɛ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Imɔ ibono iŋ fɛ aye-giso. Fo-nkon ilaa ne!”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Mɛ tɔgɛ gɛnen mɔ, Gyudasɛ gi ŋmanyan aterenbi mɔ too mɔmɔ Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so nfono, ne ɔ naa kyon kpaa wɔra mɔ-nyoro ɔfɛ mɔɔ.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ mɛ tɔɔsɛ aterenbi mɔ ne mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Aterenbi adɛ mɔ, nkalan aterenbi ne. I lii fɛɛ amɔ ne a kyu sɔɔ isa ɔbono a laa yɛgɛ de ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ mɔ, imɔso iŋ dɛ ɔkpa yɛɛ aꞌ kyu amɔ kpaa saarɛ aye-ɔson aterenbi dɔ.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Mɔmɔ pɛwu mɛ tɔgɛ kyule abara yɛɛ mɛꞌ kyu gɛnen aterenbi mɔ kpaa sɔɔ gɛsinkpan gɛbono mɛ kya terɛ yɛɛ Nlɔbi Ɔpɔrɔbo Gɛsinkpan mɔ de mɛꞌ kyu nno wɔra asafo opuleten.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Imɔ idɛ so mɔ, asa mɛ yela gɛsinkpan gɛbono ginyen giko yɛɛ Nkalan Gɛsinkpan. Mɛ san ma‑a terɛ gɛnen ginyen mɔ baa lii de ndɛ.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Imɔ idɛ mɔ i yɛgɛ ilaa ibono Gyɛrɛmaya gi wolaa wu tɔgɛ mɔ i wɔra gɛsintin. Gyɛrɛmaya gi wɔra Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo. Ɔ tɔgɛ yela yɛɛ,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Ne mɛ kyu gɛnen aterenbi mɔ kpaa sɔɔ nlɔbi ɔpɔrɔbo gɛsinkpan.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Ɔbelɛnsɛ Pilato kya gyi Yesu nbɛlɛ mɔ, ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Fo ne n gyɛ wura sa Gyuda awura mɔ?” Ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Fo-gɛnɔ dɔ ne i lii.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Gɛnɔten gɛbono Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de mɔmɔ abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ mɛ ten gyanꞌ Yesu so mɔ berɛ, Yesu mɛŋ tɔgɛ sɛi kyu naa de imɔ so.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Pilato gi kii taasɛ mɔ yɛɛ, “Foŋ kya nu ilaa ibono pɛwu mɛ dɛ ma‑a gyanꞌ fo so faa?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Yesu mɛŋ baa bugi mɔ-gɛnɔ tɔgɛ sɛi, imɔso i tansi dɛ ɔbelɛnsɛ mɔ gɛnɔ.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Gɛsi kamaasɛ Gyuda awura mɛ laa gyi mɔmɔ-Lɛwu Gi Sorogɛ Aye So gɛkɛ belɛ mɔ, Pilato kya kyena tigi mɔmɔ-asa abono mɛ tii de obu mɔ dɔ ɔko de kaasɛ ɔꞌ nyɛ mɔ-nyoro naa. Gyuda awura mɔ gbaa-gbaa ne n kya lɛɛ gibaa yii yɛɛ ɔdɛ ne mɛ kya laarɛ, ne Pilato kya tigi mɔ.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Gɛnen owi ɔbono dɔ mɔ ɔnyen ɔko tii de obu, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ [Yesu] Barabasɛ. Asa sakyɔ mɛ nyi mɔ-ilaa so.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Imɔso asa mɛ koola mɛ yelɛ, ne Pilato gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Nꞌ tigi anɛ sa fɛye? [Yesu] Barabasɛ abɛɛ Yesu ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Kirisito mɔ?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pilato gi wu yɛɛ Yesu ilaa i bo Gyuda awura abelɛnsɛ mɔ gɛlaaloo daa so ne mɛ kyu mɔ bara mɔ.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Pilato san ɔ tɛ nbɛlɛ ogyiten ɔ kya gyi nbɛlɛ mɔ gɛnen mɔ, mɔ-ka gi sun isa mɔ asɛ yɛɛ, “Ɔnyen ɔbono fo kya gyi mɔ-nbɛlɛ faa mɛŋ wɔra ilaa nyɛnyɛn. Imɔso gɛŋ sa foꞌ wɔra mɔ sɛi. Deeri gɛnyɛ nɛ kuu oderi wu mɔ, ne baa lii de ndɛ faa, iŋ gyɛ me ne n tɛ.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ mɛ wolaa tɔgɛ wɔra sakpii mɔ yɛɛ mɛꞌ tɔgɛ Pilato yɛɛ oꞌ tigi daa Barabasɛ de ɔꞌ yɛgɛ Yesu ne ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Pilato gi kii taasɛ sakpii mɔ yɛɛ, “Gɛnen asa anyɔ adɛ dɔ mɔ, anɛ ne fɛ kya laarɛ yɛɛ nꞌ tigi sa fɛye?” Mɔmɔ pɛwu mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Barabasɛ.”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Mɛ tɔgɛ gɛnen mɔ, Pilato gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Mɔ, nnɛ ne nꞌ wɔra Yesu ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Kirisito mɔ?” Nfono mɔ asa mɔ pɛwu mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Da mɔ aŋanbi mada de oyii de oꞌ wuꞌ!”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ne Pilato gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “De iꞌ wonɛ? Menɛ ilaa nyɛnyɛn ne ɔ wɔra?” Nfono mɔ, mɛ lɔrɔ kpen ken-ken daa yɛɛ, “Da mɔ aŋanbi mada de oyii de oꞌ wuꞌ!”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Pilato gi wu yɛɛ ɔ buɛɛlɛ sakpii mɔ kpon. I kya laarɛ iꞌ bara ikɔ. Gɛnen so mɔ, o kyu nkyu foro mɔ-abaa sakpii mɔ ansi dɔ nfono, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Gɛnen ɔnyen baarɛ lɛwu berɛ, meŋ nyi mɔ so sɛi. Fɛꞌ wolaa bii yɛɛ fɛye ne n yɛgɛ ne ɔ laa wɔra ɔmɔɔsɛ faa.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Sakpii mɔ pɛwu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Yɛgɛ mɔ-lɛwu mɔ ɔꞌ sola daa aye‑rɛ aye-biana de aye-naanaana!”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Mɛ tɔgɛ gɛnen mɔ, Pilato gi tigi Barabasɛ sa mɔmɔ, ne ɔ yɛgɛ asogya mɛ taa Yesu awulibi ne ɔ tɔgɛ yɛɛ mɛꞌ kyu mɔ naa kpaa da mɔ aŋanbi mada de oyii de oꞌ wuꞌ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Nfono mɔ Pilato asogya mɔ mɛ kyu Yesu kyu loo mɔmɔ-gɛsun ɔwɔraten, ne mɛ terɛ mɔmɔ Rom asogya gikpen pɛwu ba mɔ asɛ nno.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Mɛ luu mɔ-ngbɛ nbono o suu mɔ ne mɛ kyu giwurakuru kyu gyaabii bun mɔ.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Mɛ luo iwe kyu wɔra fɛɛ wura gɛpɛ kyu bun mɔ-gimu, ne mɛ kyu oyii tugɛsɛ kyu wɔra mɔ-gibaa gyisɛ dɔ fɛɛ ɔ gyɛ daa wura. Mɛ san mɛ kya gyaabii mɛ kya ŋmii mɔ mɛ kya koso mɛ kya faala mɔ yɛɛ, “Gyuda awura wura! Fo‑rɛ gimu dɛnsɛ!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Mɛ kya too akyɔlɛ ma‑a bun mɔ, ne mɛ sɔgɛ oyii tugɛsɛ mɔ lii mɔ-gibaa dɔ kiiri taa mɔ-gimu dɔ.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Mɛ kyɛfoo Yesu gɛnen ta mɔ, mɛ maragɛ giwurakuru mɔ, ne mɛ kiiri mɔ gbaa-gbaa lɛɛ ngbɛ kyu suu mɔ, ne mɛ san kparɛ mɔ lii de mɛꞌ kpaa da mɔ aŋanbi mada de oyii de oꞌ wuꞌ.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Mɛ dɛ Yesu mɛ kya lii ɔsowolɛ mɔ so mɛꞌ kpaa mɔɔ mɔ mɔ, mɛ gyangara ɔnyen ɔko, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Simon. Ɔ gyɛ daa Siirinnyen. Ne mɛ nyise mɔ yɛɛ ɔꞌ sola Yesu lɛwu oyii mɔ.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Mɛ naa gɛnen kpaa fo gɛtɛɛko, mɛ kya terɛ nno yɛɛ Gologota. (Gologota gɛsɛ ne n gyɛ yɛɛ Gimu Giwuye Gikpalan.)
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Mɛ fo nno mɔ, mɛ kyu ilaa bololosɛ iko kyu wɔra nta dɔ ne mɛ kyu sa Yesu; ɔ da kerɛ mɔ, o kine yɛɛ ɔ maŋ nun.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Mɛ da Yesu aŋanbi mada de oyii mɔ, ne mɛ yɛ mɔ-nyoro so atɔ kyu. Mɛ kya yɛ atɔ mɔ mɔ, mɛ too ilaa iko kerɛ. Ibono ɔko gi gyi mɔ, o kyu.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Mɛ yɛ atɔ mɔ ta mɔ, mɛ san sii mɛ tɛ mɛ kya dii mɔ.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ilaa ibono so mɛ da mɔ aŋanbi oyii so gɛnen mɔ i mada mɔ-amu so yɛɛ,
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Mɛ da iyu inyɔ iko kee aŋanbi lɛwu iyii so fɛɛ Yesu-lɛɛ mɔ. Ɔko bo de Yesu gyisɛ gibaa so ne ɔko, mɔ, bo de mɔ-benɛ so.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Yesu kyɔlɛ oyii mɔ so gɛnen mɔ, asa abono mɛ kya kyon de nfono mɔ mɛ kya tugi mɔ inosun, ne mɛ kya saalɛ mɔ yɛɛ,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 “Fo ne yɛɛ fo laa boori Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ de foꞌ kyu nkɛ nsa kii yii mɔ mɔ? Kii mɔlɛgɛ fo-nyoro! Nengyene fo ne n gyɛ Wurubuaarɛ mɔ-bi mɔ gɛsintin mɔ, kpelegɛ lii lɛwu oyii mɔ so de aꞌ kerɛ.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Gɛnen kee ne Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de nbara aŋmarasɛbo mɔ de mɔmɔ abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ mɛ yoole mɔ ne. Mɛ kya tɔgɛ
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 yɛɛ, “Mɔ ne n mɔlɛgɛ asa. Ɔ maŋ taalɛ mɔlɛgɛ mɔ-nyoro. Iŋ gyɛ mɔ ne n gyɛ Isirale awura wura mɔ? Oꞌ kii kpelegɛ oyii baarɛ so de aꞌ sɔɔ mɔ gyi!
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Mɔ ne yɛɛ ɔ gyɛ Wurubuaarɛ mɔ-bi mɔ. Mɔ ne n kya ka gyanꞌ Wurubuaarɛ so. Imɔso nengyene Wurubuaarɛ kya laarɛ mɔ-ilaa mɔ, ɔꞌ mɔlɛgɛ mɔ kon de aꞌ kerɛ!”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ne iyu ibono mɛ da mɔmɔ‑rɛ Yesu aŋanbi mɔ kee mɛ saalɛ mɔ gɛnen.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 I fo owi ken-ken gerɛ-gerɛ mɔ, i wɔra gibiri sirim gɛnen gɛsinkpan mɔ pɛwu so kaaborɛ owi gbaasɛ.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Gɛnen owi gbaasɛ ɔbono dɔ mɔ, Yesu gi kpen ken-ken tɔgɛ mɔ-gɛdɛ dɔ yɛɛ, “Ilayi, Ilayi, lama sabakitani?” (Imɔ gɛsɛ ne n gyɛ yɛɛ, “Me-Wurubuaarɛ, me-Wurubuaarɛ, i wonɛ ne fo lɛɛ ansi taa me yɛgɛ gɛnen?”)
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Asa abono mɛ yelɛ nno mɔ ako mɛ nu mɔ asɛ ne mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Ɔ kya terɛ Oloobu Ilaagya!”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Nfono mɔ, ɔko gi selɛ kyu taatɔ dufu-dufu ɔko kyu kpaa nyise wɔra mɔmɔ-nta bonyansɛ nko dɔ, ne o kyu de gɛyabii diirɛ kpe Yesu gɛnɔ asɛ yɛɛ ɔꞌ kyogyoo.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Abono mɛ yelɛ nno mɔ ako mɛ tɔgɛ sa kaasɛ mɔ yɛɛ, “Yelɛ de aꞌ kerɛ yɛɛ Ilaagya laa lii Wurubuaarɛ dɔ baa mɔlɛgɛ mɔ?”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Yesu gi kii kpen ken-ken ne ɔ lɛɛ ɔŋɛ.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Nfono mɔ gikuru gibono gi tii Wurubuaarɛ tudɔ-lɛɛ obu belɛ mɔ gi kyan ginyɔ lii soso baa yii gɛsɛ kyim. Gɛsinkpan gɛ gyigisi, ne afolɛ a boori-boori.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Nkyan nbono gi bo afolɛ dɔ mɔ gi bugi-bugi ne asa abono Wurubuaarɛ gi lɔrɔ ɔmɔ yela sa mɔ-nyoro mɔ sakyɔ mɛ kyingi lii ibuni dɔ,
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 ne mɛ lii nkyan mɔ dɔ. Yesu gi kyingi mɔ, imɔ gɛmara mɔ, gɛnen ibuni ibono mɛ naa baa loo Gyɛrusalem ɔsowolɛ ɔbono Wurubuaarɛ gi lɔrɔ yela sa mɔ-ɔson mɔ, ne mɛ lɛɛ mɔmɔ-nyoro gɛwi nyiile asa sakyɔ.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Asogya ɔbelɛnsɛ mɔ mɔ‑rɛ asogya sɛnsɛ abono mɛ kya dii Yesu mɔ mɛ wu gɛsinkpan gigyigisibi mɔ de ilaa ibono i wɔra-wɔra nfono mɔ, i tansi dɛ ɔmɔ-gɛnɔ ne i wɔra ɔmɔ gifuu, ne mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Gɛsintin, ɔnyen baarɛ tansi ɔ gyɛ Wurubuaarɛ mɔ-bi!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Akyii sakyɔ abono mɛ buu Yesu lii Galeli ba Gyɛrusalem mɛ kya kpaa mɔ mɔ kee mɛ bo nno. Mɛ yelɛ gɛta-gɛta wu ilaa idɛ pɛwu.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Gɛnen akyii abono dɔ ako ne n gyɛ Mariya Magadalakyii mɔ, de Mariya, Gyeemesi de Gyosɛfo mɔmɔ-nyi, de Sɛbedi mɔ-ka ɔbono ɔ korogɛ Yesu akasɛbo anyɔ ako mɔ.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 I baa wɔra gɛdɔɔdɛ mɔ, aterenbi wura ɔko gi ba. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Gyosɛfo. Ɔ gyɛ daa Arimatiyanyen, ne ɔ sɔɔ Yesu gyi.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 O kpe Pilato asɛ ne ɔ kpaa kolɛ mɔ yɛɛ ɔ laa kpaa saga Yesu gibuni mɔ lii lɛwu oyii mɔ so kyu kpaa pule. Pilato gi sa mɔ ɔkpa.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Imɔso Gyosɛfo gi kpaa saga Yesu gibuni mɔ. O kyu gikɛlɛlɛ kyabi-kyabi kyu mili Yesu gibuni mɔ,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 ne o kyu kpaa pule mɔ Gyosɛfo gbaa-gbaa gɛkyan pobɔrɔ dɔ. Gɛ gyɛ daa folɛbɔ ɔbono ɔ wolaa yɛgɛ mɛ logedi yela sa ibuni gipule mɔ. Nno ne o pule Yesu, ne ɔ belen gibui belɛ-belɛ baa tii ɔbɔ mɔ gɛbunono ne ɔ naa.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ɔ kya pule Yesu gɛnen mɔ, Mariya Magadalakyii mɔ de Mariya banban ɔko mɔ mɛ tɛ nno mɔmɔ-ansi a sa de gɛkyan mɔ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Gɛkaabono Yesu gi wuꞌ mɔ gɛ gyɛ gɛkɛ gɛbono Gyuda awura mɛ kya baala nyoro ma‑a gyoo mɔmɔ-gɛkɛ kyoolasɛ. Imɔ gɛdɛ kɛsɛ mɔ, Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de Farasii gikpen mɔ dɔ asa mɛ kpaa gyanꞌ Pilato asɛ.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Mɛ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, a kya nyingi yɛɛ nkɛ nbono gɛnen ɔbonbo mɔ tɛ de ansi mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, ‘Nɛ wuꞌ mɔ, imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ Wurubuaarɛ laa kyingi me lii ibuni dɔ.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Imɔso sa fo-asogya gɛnɔ yɛɛ mɛꞌ kpaa dii mɔ-gɛkyan mɔ dandan kaaborɛ nkɛ nsa mɔ giꞌ lɔɔ gyanꞌ. Iŋ gyɛ gɛnen mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ laa naa kpaa yuuri mɔ-gibuni mɔ de mɛꞌ kyu naa mɛ kya kɛɛ abon yɛɛ Wurubuaarɛ gi kyingi mɔ lii ibuni dɔ. Gɛnen gɛmara-gɛmara abon abono a laa wɔra nyɛnyɛn don abono mɔmɔ-ɔbelɛnsɛ mɔ gbaa-gbaa tɛ de ansi ne ɔ kɛɛ mɔ.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Pilato gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Yo, nan sa fɛye asogya gikpen de mɛꞌ kpaa dii gɛkyan mɔ sa fɛye. Fɛye, mɔ, fɛꞌ kpaa wɔra ilaa kamaasɛ ibono fɛ laa taalɛ mɔ de ɔko ɔŋ sa ɔꞌ nyɛ kpaa yii folɛbɔ mɔ.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Pilato gi tɔgɛ gɛnen mɔ, mɛ koso lii, ne mɛ kyon kpe gɛkyan mɔ gɛten. Mɛ kpaa wɔra adawo ako kyu daasɛ folɛbɔ mɔ. Ne mɛ san yɛgɛ asogya mɔ mɛꞌ yelɛ nno mɛ kya dii.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.