Mateus 25
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NAA
1 Yesu gi tɔgɛ idɛ ta mɔ, o kii da gikpalɛ giko yɛɛ, “Aꞌ kyu asa abono mɛ laa nyɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ gɛkyena mɔ ilaa kyu kɛserɛ de me-gikpalɛ gidɛ. Abolonbu gudu ne n kyena. Gɛkɛ gɛdɛ mɔ mɛ puru mɔmɔ-ifatela de mɛꞌ kpaa gyoo ɔkyiifɔ mɔ-kuli. Nengyene ɔnyen mɔ gi kpii ɔkyii mɔ ɔ kya kpe mɔ-gɛwi mɔ, de mɛꞌ buu ɔmɔ kpaa kyaa de mɛꞌ gyi de mɛꞌ nun kpaa mɔmɔ.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Gɛnen abolonbu gudu adɛ dɔ mɔ, anun mɛ gyɛ asɛɛbo ne anun banban mɔ mɛ mɛŋ nyi ɔlaako.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Abolonbu mɔ mɛ kya kpe mɛꞌ kpaa gyoo ɔkyiifɔ mɔ-kuli mɔ gɛnen mɔ, abono mɛ mɛŋ nyi ɔlaako mɔ, mɛ puru mɔmɔ-ifatela mɔ, mɛŋ bii puru ifatela nfɔ baa keda too, nengyene fɛɛ nfɔ gi ta mɔmɔ-ifatela mɔ dɔ mɔ, de mɛꞌ nyɛ kii kɔ wɔra.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Asɛɛbo mɔ berɛ mɛ puru mɔmɔ-ifatela mɔ, mɛ bii puru ifatela nfɔ keda too.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Mɛ gyoo ɔkyiifɔ mɔ-kuli mɔ gɛnen mɔ, ɔŋ ba belen, ne ginsi gidɛ gi kyu mɔmɔ.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “I baa fo gɛnyɛ de nsana mɔ, mɛ nu ɔko gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Ɔkyiifɔ mɔ-kuli mɔ kya ba‑o! Fɛꞌ koso de fɛꞌ kpaa gyangara mɔ.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Nfono ne abolonbu gudu mɔ mɛ koso diirɛ mɔmɔ-ifatela mɔ.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Anun abono mɛŋ nyi ɔlaako mɔ, mɛ kolɛ asɛɛbo mɔ yɛɛ, ‘Aye-ifatela i kya wu. Fɛꞌ sa aye nfɔ.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Asɛɛbo mɔ mɛ kine yɛɛ, ‘Kuaa. Ibono a dɛ mɔ i maŋ fo aye‑rɛ fɛye. Fɛꞌ kpe ɔfɛten de fɛꞌ kpaa sɔɔ.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Gɛsintin mɔ, abono mɛŋ nyi ɔlaako mɔ mɛ koso kyon ɔfɛten mɔ. Mɔmɔ-gɛmara mɔ, ɔkyiifɔ mɔ-kuli mɔ gi ba, ne abolonbu abono mɛ bii baala mɔmɔ-nyoro gyoo mɔ mɔ mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ san naa loo gɛten dɔ de mɛꞌ kpaa gyi de mɛꞌ nun de mɛꞌ kyaa. Mɛ loo mɔ, mɛ keda gisin tii wɔra mɔmɔ-nyoro.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Iŋ kɛɛla iko mɔ, abono mɛŋ nyi ɔlaako mɔ mɛ kpaa ba, mɛ kya ŋmɛɛ gisin yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, Ɔbelɛnsɛ, tigi aye!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Ne ɔkyiifɔ mɔ-kuli mɔ gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘Gɛsintin ne n boran, meŋ nyi fɛye.’ ”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Yesu gi da gikpalɛ mɔ ta mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Fɛꞌ dɛsɛ fɛye-nyoro so. I lii fɛɛ fɛ mɛŋ nyi gɛkɛ gɛbono abɛɛ owi ɔbono nan kii ba mɔ.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Yesu gi kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Me-gikiiba mɔ i laa wɔra fɛɛ gikpalɛ gibono nan ba da faa. Imɔ ne n gyɛ yɛɛ ɔbelɛnsɛ ɔko kya laarɛ oꞌ kpe ɔkpa. Imɔso ɔ terɛ mɔ-adega ba mɔ asɛ ne o kyu mɔ-ilaa wɔra mɔmɔ-abaa dɔ.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ne ɔ yɛ mɔ-sika kɔkɔɔ sa mɔmɔ, ɔkamaasɛ gi nyɛ gɛnɔɔbono ɔkara ɔ laa bii kerɛ imɔ so mɔ. Ɔko gi nyɛ sika kɔkɔɔ abi nwɛ ikue-inyɔ de saalaa, ne ɔbanban gi nyɛ sika kɔkɔɔ abi nwɛ oko, ne ɔsasɛ, mɔ, gi nyɛ sika kɔkɔɔ abi nwɛ gudu. Ɔ yɛ sika kɔkɔɔ mɔ sa mɔmɔ gɛnen mɔ, o yii kyon mɔ-ɔkpa mɔ.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Ɔ kpɛ kyon mɔ, dega gyangbarasɛ ɔbono ɔ nyɛ sika kɔkɔɔ abi nwɛ ikue-inyɔ de saalaa mɔ, ɔ kpaa fɛ sika kɔkɔɔ mɔ nyɛ aterenbi ɔ dɛ ɔ kya buɛɛdɛ, ne o kii nyɛ sɔɔ sika kɔkɔɔ ɔbono ɔbelɛnsɛ mɔ gi kyu wɔra mɔ-abaa dɔ mɔ ɔnan gikpadɔ ginyɔ.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Gɛnen kee ne dega ɔbono ɔ nyɛ sika kɔkɔɔ abi nwɛ oko mɔ gi kpaa fɛ sika kɔkɔɔ mɔ nyɛ aterenbi kyu buɛɛdɛ. Ɔ buɛɛdɛ mɔ, o kii nyɛ sɔɔ sika kɔkɔɔ ɔbono ɔbelɛnsɛ mɔ gi kyu wɔra mɔ-abaa dɔ mɔ ɔnan gikpadɔ ginyɔ.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Dega ɔbono ɔ nyɛ sika kɔkɔɔ abi nwɛ gudu mɔ gi kpaa kuru ɔbɔ, ne o kyu mɔ-ɔbelɛnsɛ sika kɔkɔɔ mɔ ŋara nno.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ɔbelɛnsɛ mɔ gi kɛɛla nfono o kpe mɔ. Ɔ ba mɔ, ɔ terɛ mɔ-adega yɛɛ mɛꞌ baa buu-buu agyan abono ɔkamaasɛ gi nyɛ mɔ sa mɔ.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Dega ɔbono ɔ nyɛ sika kɔkɔɔ abi nwɛ ikue-inyɔ de saalaa mɔ o kyu amɔ-ɔnan gikpadɔ ginyɔ ba, ne ɔ tɔgɛ sa mɔ-ɔbelɛnsɛ mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, sika kɔkɔɔ abi nwɛ ikue-inyɔ de saalaa ne fo kyu sa me. Amɔ ne. Kerɛ, nɛ nyɛ amɔ-ɔnan kii bɔla.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Ɔbelɛnsɛ mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Fo wɔra ilaa; fɔɔꞌkpon. Fo gyɛ dega dɛnsɛ ne fo kya gyi gɛsintin. Fɛɛ gɛnɔɔbono fo gyi gɛsintin ilaa pii idɛ dɔ faa mɔ, nan kyu ilaa gikyɔ kyu wɔra fo-abaa dɔ. Ba de me‑rɛ fo aꞌ gyi ɔkon dabɔlɛ.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Dega ɔbono ɔ nyɛ sika kɔkɔɔ abi nwɛ oko mɔ kee gi baa tɔgɛ sa ɔbelɛnsɛ mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, sika kɔkɔɔ abi nwɛ oko ne fo kyu sa me; kerɛ, nɛ nyɛ amɔ-ɔnan kii bɔla.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Ɔbelɛnsɛ mɔ gi tɔgɛ sa ɔbono kee yɛɛ, ‘Fo wɔra ilaa; fɔɔꞌkpon. Fo gyɛ dega dɛnsɛ ne fo kya gyi gɛsintin. Fɛɛ gɛnɔɔbono fo gyi gɛsintin ilaa pii idɛ dɔ faa mɔ, nan kyu ilaa gikyɔ kyu wɔra fo-abaa dɔ. Ba de me‑rɛ fo aꞌ gyi ɔkon dabɔlɛ.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Nfono mɔ dega ɔbono ɔ nyɛ sika kɔkɔɔ nwɛ gudu mɔ gi baa tɔgɛ sa mɔ-ɔbelɛnsɛ mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, nɛ wu yɛɛ fo-ilaa i bo lon, fo bo onsipara. Fo kya laarɛ agyan lii gɛsun gɛbono iŋ gyɛ fo ne n wɔra gɛmɔ mɔ dɔ.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Imɔso nɛ selɛ fo gifuu, ne nɛ kyu fo-sika kɔkɔɔ mɔ kyu kpaa ŋara ɔbɔ dɔ. Kerɛ, fo-sika kɔkɔɔ mɔ ne.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Dega mɔ gi tɔgɛ gɛnen mɔ, ɔbelɛnsɛ mɔ gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Fo gyɛ dega nyɛnyɛn, ne fo bo wolɛgyɔ. Fo nyi yɛɛ me-ilaa i bo lon. N gyɛ onsipara wura. N kya laarɛ agyan lii gɛsun gɛbono iŋ gyɛ me ne n wɔra mɔ dɔ.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ne i wonɛ so ne foŋ kyu me-sika kɔkɔɔ mɔ kyu kpaa fɛ de foꞌ kyu aterenbi abono fo laa nyɛ mɔ kpaa yela aterenbi ɔyelaten de owi ɔbono nɛ ba ne nan kpaa lɛɛ amɔ mɔ, nꞌ nyɛ de aꞌ korogɛ sa me?’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Nfono mɔ ɔbelɛnsɛ mɔ gi tɔgɛ sa abono mɛ yelɛ nno mɔ yɛɛ, ‘Fɛꞌ sɔgɛ me-sika kɔkɔɔ mɔ lii dega baarɛ asɛ kyu bɔla ɔbono ɔ nyɛ agyan nwɛ ikue-inyɔ de saalaa mɔ lɛɛ mɔ so.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 I kya nyiile yɛɛ ɔbono ɔ bo ne ɔ kya kyu wɔra ilaa mɔ, ɔ laa kii nyɛ too de iꞌ tansi nyaakyɔ sa mɔ. Ne ɔbono, mɔ, ɔŋ bo ne ɔŋ kya wɔra sɛi mɔ, ipii ibono ɔ nyɛ mɔ gbaa mɛ laa sɔgɛ imɔ lii mɔ asɛ.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Fɛꞌ kyu dega ɔbono ɔŋ bo agyan faa kyu lii me asɛ kpaa too wɔra nfono i bo gibiri mɔ. Osulon de anɛbi giwɛ ne n bo nno.’ ”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Yesu gi tɔgɛ yɛɛ, “Gɛkaako mɔ, me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, nan kii ba gɛsinkpan so de nꞌ baa gyi gɛwura de nyisigyi. Nan kii ba mɔ, me‑rɛ Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ ne nan ba de nꞌ kpelegɛ kyena me-gɛwuragyapaa so.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Nfono mɔ, asa kpɛi-kpɛi pɛwu mɛ laa koola baa gyanꞌ me-ansi dɔ. Nan kyɛɛ ilaa dɛnsɛ awɔrabo lɛɛ lii asa sɛnsɛ dɔ fɛɛ gɛnɔɔbono nbuɛ ɔkparɛbo kya kyɛɛ mɔ-isandɛ lɛɛ lii itiidɛ dɔ mɔ.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Nɛ kyɛ asa mɔ dɔ mɔ, nan kyu ilaa dɛnsɛ awɔrabo mɔ yela me-gibaa gyisɛ so, de nꞌ kyu asa sɛnsɛ mɔ, mɔ, yela me-benɛ gibaa so.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 “Nfono mɔ me ɔbono n gyɛ wura mɔ nan tɔgɛ sa abono mɛ yelɛ me-gibaa gyisɛ so mɔ yɛɛ, ‘Fɛye berɛ, fɛ wɔra amudɛnsɛbo me-sɛ Wurubuaarɛ asɛ. Fɛꞌ baa kyena mɔ asɛ mɔ-gɛwuragyi mɔ dɔ. Ɔ wolaa lɔrɔ nno yela sa fɛye lii ko‑o aberɛ abono ɔ lɛɛ soso de gɛsɛ mɔ.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 I kya nyiile yɛɛ owi ɔbono akon a dɛ me mɔ, fɛ sa me agyudɔ; bolefɔ kya mɔɔ me mɔ, fɛ sa me nkyu, n gyɛ isafo fɛye-isowolɛ so mɔ, fɛ keda me-gisafo,
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 meŋ bo gikuru bunsɛ abɛɛ gɛgbɛ suusɛ mɔ, fɛ sa me; nɛ lɔ mɔ, fɛ kerɛ me so; ne mɛ keda me tii de obu mɔ, fɛ kpaa laa me.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Nfono mɔ, ilaa dɛnsɛ awɔrabo mɔ mɛ laa taasɛ me yɛɛ, ‘Aye-wura, gɛmenkɛ ne a wu fo yɛɛ akon a dɛ fo ne a sa fo agyudɔ, abɛɛ bolefɔ kya mɔɔ fo ne a sa fo nkyu?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Gɛmenkɛ ne fo ba aye-ɔsowolɛ so ne a keda fo gisafo, abɛɛ a wu yɛɛ foŋ bo gikuru abɛɛ gɛgbɛ ne a sa fo?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Gɛmenkɛ ne a wu fo fo kya lɔ abɛɛ mɛ tii fo de obu, ne a kpaa laa fo?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Me ɔbono n gyɛ wura mɔ nan lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ fɛye faa, owi ɔbono fɛ wɔra gɛnen ilaa idɛana sa me-nanboana adɛ dɔ ɔko, ba‑a gɛbii pii ne ɔ gyɛ mɔ, me ne fo wɔra sa gɛnen.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Nfono mɔ, nan tɔgɛ sa abono mɛ yelɛ me-benɛ gibaa so mɔ yɛɛ, ‘Fɛye berɛ, Wurubuaarɛ gi tɔgɛ nnɔ wɔra fɛye. Fɛꞌ naa me asɛ kpe ɔgya ɔbono ɔŋ kya wuꞌ gɛkaako mɔ dɔ! Wurubuaarɛ gi baala ɔgya ɔbono yela sa ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ mɔ‑rɛ mɔ-isɔɔ.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 I lii fɛɛ owi ɔbono akon a dɛ me mɔ, fɛŋ sa me agyudɔ; bolefɔ kya mɔɔ me mɔ, fɛŋ sa me nkyu;
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 nɛ gyi gisafo fɛye-isowolɛ so mɔ, fɛŋ sɔɔ me abaa anyɔ; meŋ bo gikuru bunsɛ abɛɛ gɛgbɛ suusɛ mɔ, fɛŋ sa me; nɛ lɔ abɛɛ mɛ keda me tii de obu mɔ, fɛŋ kpaa laa me.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Nfono mɔ, mɛ laa taasɛ me yɛɛ, ‘Aye-wura, gɛmenkɛ ne a wu fo yɛɛ akon a dɛ fo abɛɛ bolefɔ kya mɔɔ fo abɛɛ fo kya gyi gisafo abɛɛ foŋ bo gikuru abɛɛ gɛgbɛ abɛɛ fo kya lɔ abɛɛ mɛ keda fo tii de obu, ne a mɛŋ kerɛ fo so?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Nan lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘N kya tɔgɛ fɛye gɛsintin yɛɛ gɛnɔɔbono fɛŋ kpaa me-nanboana adɛ dɔ ɔko, ba‑a gɛbii ne ɔ gyɛ mɔ, me ne fɛŋ kpaa gɛnen.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Nfono mɔ, gɛnen asa abono mɛ laa kpe daa nfono Wurubuaarɛ laa biidɛ mɔmɔ-giso gɛkpaa-gɛkpaa mɔ. Ilaa dɛnsɛ awɔrabo mɔ berɛ, mɛ laa nyɛ kyena Wurubuaarɛ asɛ gɛkpaa-gɛkpaa.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.