Mateus 22

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesu gi kii da gikpalɛ sa asa
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 — ausente —
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 — ausente —
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Ne o kii sun mɔ-adega banban yɛɛ mɛꞌ kpaa tɔgɛ sa abono ɔ da gibaa terɛ mɔ yɛɛ, ‘Fɛꞌ kerɛ! Nɛ yɛgɛ mɛ mɔɔ anaadɛ abono mɛ kiirɛ mɔ de abono mɛ bo nfɔ mɔ kyu wɔra agyudɔ; mɛ wɔra ilaa kamaasɛ logɛ; imɔso fɛꞌ baa gyi.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Adega mɔ mɛ kpaa tɔgɛ asa mɔ gɛnen mɔ, mɛ mɛŋ ka mɔmɔ-gɛnɔ; mɔmɔ ɔkamaasɛ gi koso mɔ, ɔ kyon mɔ-gɛsun dɔ. Ɔko gi kyon mɔ-ndɔɔ dɔ ne ɔbanban mɔ gi kyon mɔ-ilaa ɔfɛten.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ne ako, mɔ, mɛ keda wura mɔ adega mɔ daarɛ mɔɔ.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Wura mɔ gi nu gɛnen mɔ, i kyu mɔ ginyadon, ne o sun mɔ-asogya ne mɛ kpaa mɔɔ gɛnen asa amɔɔbo abono, ne mɛ yii mɔmɔ-ɔsowolɛ mɔ ɔgya.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Nfono mɔ ɔ terɛ mɔ-adega mɔ ako ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘Mɛ wɔra gɛdena mɔ agyudɔ mɔ ta. Abono nɛ da gibaa terɛ mɔ, mɔ, mɛ mɛŋ kaaborɛ mɛꞌ nyɛ agyudɔ mɔ gyi ne.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Imɔso fɛꞌ naa loo nten dɔ de fɛꞌ kpaa terɛ asa abono ɔkara fɛ laa nyɛ mɔ yɛɛ mɛꞌ ba de mɛꞌ baa gyi.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Gɛsintin mɔ, mɔ-adega mɔ mɛ naa loo nten mɔ dɔ ne mɛ kpaa koola asa abono ɔkara mɛ nyɛ mɔ, adɛnsɛ de anyɛnyɛn pɛwu, ne asa mɔ mɛ baa bɔla obu ɔbono dɔ mɛ kya wɔra gɛdena mɔ ilaa mɔ.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Wura mɔ gi loo obu mɔ dɔ de ɔꞌ faala abono mɛ kya gyi gɛkɛ belɛ mɔ ma‑a kpaa mɔ mɔ, o wu ɔnyen ɔko bo nno. Oŋ suu gɛgbɛ gɛbono ɔnan mɛ kya kyu kpe gɛdena gɛkɛ gigyi mɔ.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Wura mɔ gi wu gɛnen mɔ, ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, ‘Ɔnyen, nnɛ ne fo wɔra ne fo nyɛ loo gɛrɛ yɛgɛ foŋ suu gɛgbɛ gɛbono mɛ kya suu kpe gɛdena gɛkɛ gigyi mɔ?’ Ɔnyen mɔ mɛŋ nyɛ gɛnɔ.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nfono mɔ wura mɔ gi tɔgɛ mɔ-adega abono mɛ kya kerɛ gɛkɛ mɔ gigyi so mɔ yɛɛ, ‘Fɛꞌ ŋminde ɔnyen mɔ ayaa de abaa de fɛꞌ kyu mɔ lii kpaa too wɔra nfono i bo gibiri mɔ. Osulon de anɛbi giwɛ ne n bo nno.’ ”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Yesu gi da gikpalɛ mɔ ta mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, “I bo nno yɛɛ Wurubuaarɛ gi tɔgɛ asa sakyɔ yɛɛ mɛꞌ baa nyɛ ɔkyenaten mɔ-gɛwuragyi mɔ dɔ. Akalɛsɛ, mɔ, ne ɔ tɔɔsɛ lɛɛ yɛɛ mɛ laa nyɛ gɛnen gɛkyena gɛbono.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Nfono mɔ Farasii awura gikpen mɔ dɔ ako mɛ lii asa mɔ dɔ kpaa da gɛnɔ gɛnɔɔbono mɛ laa soo Yesu idoo de mɛꞌ nyɛ mɔ mɔ-ilaa tɔgɛsɛ dɔ mɔ.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Imɔso mɛ sun mɔmɔ-akasɛbo ako de Wura Hɛrodɛ gɛmara abuubo ako kpe mɔ asɛ. Abono mɛ kpaa too mɔ soso taasɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, a wu yɛɛ fo gyɛ gɛsintin wura. Fo kya nyiile asa Wurubuaarɛ ɔkpa gɛsintin ɔkpa so, ne fo mɛŋ selɛ ɔko. Fo berɛ, fo mɛŋ kya kerɛ nyamesɛ sakyɔ abɛɛ mɔ-nyisigyi ɔbono ɔ bo mɔ de foꞌ buu ɔko don ɔko.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 A dɛ fo giserɛ, tɔgɛ aye, imɔso Rom wura belɛ ɔbono ɔ kya kerɛ aye so ne ɔŋ kya son Wurubuaarɛ mɔ, i dɛ ɔkpa yɛɛ aꞌ sɔɔ mɔ-lɛnpoo abɛɛ a mɛŋ sa aꞌ sɔɔ?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Yesu, mɔ, gi dɛsɛ yɛɛ mɛ dɛ nwɔnsa nyɛnyɛn, imɔso ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ gyɛ o-dun-me, o-fon-me anyamesɛ! Menɛ so ne fɛ kya soo me idoo gɛnen?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ɔko ɔꞌ lɛɛ aterenbi abono fɛ kya kyu sɔɔ lɛnpoo mɔ gibi ba de nꞌ kerɛ.” Gɛsintin mɔ, mɛ kyu aterenbi mɔ gibi mɔ kyu sa mɔ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Ne ɔ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Anɛ gimu de mɔ-ginyen ne n gyanꞌ aterenbi gibi gidɛ so faa?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Rom wura belɛ mɔ-lɛɛ.” Ne Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “To. Gɛnen berɛ mɔ, ilaa ibono i gyɛ Rom wura belɛ mɔ-lɛɛ mɔ fɛꞌ kyu sa mɔ, ne ibono, mɔ, i gyɛ Wurubuaarɛ-lɛɛ mɔ, fɛꞌ kyu sa Wurubuaarɛ.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Mɛ nu gɛnɔɔbono Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ gikyɔ, ne mɛ san naa kyon taa mɔ yɛgɛ.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ, Saadusii gikpen dɔ awura ako mɛ ba Yesu asɛ. (Saadusii awura adɛ ne n kpɛ mɛ dɛ yɛɛ nengyene nyamesɛ gi wuꞌ mɔ, i ta. Iŋ baa i bo gɛtɛɛko mɛ laa kpaa kyena, ne Wurubuaarɛ maŋ kyingi asa gɛkaako.) Gɛnen asa adɛ mɛ baa tɔgɛ sa Yesu
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, Mosisi gi yela nbara nko sa aye yɛɛ,
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 To. Owi ɔko dɔ mɔ ɔnyen ɔko mɔ‑rɛ mɔ-tedɛana asee mɛ kyena aye-ɔsowolɛ baarɛ so gɛrɛ. Gɛnen ɔnyen mɔ gi dena ɔkyii. Mɔ‑rɛ mɔ-ka mɔ mɛŋ korogɛ, ne o wuꞌ taa mɔ-ka mɔ yɛgɛ. Mosisi nbara nbono ɔ yela sa aye mɔ so mɔ, mɔ-gigyanmara mɔ gi kyu ɔkyii mɔ lɛɛ gikulaa.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Mɔ‑rɛ ɔkyii mɔ mɛ mɛŋ korogɛ, ne mɔ kee gi wuꞌ taa ɔkyii mɔ yɛgɛ. Ɔsasɛ mɔ kee, gɛnen; ne mɔmɔ anyen sono mɔ pɛwu mɛ dena ɔkyii mɔ, ne mɛ wuꞌ taa mɔ yɛgɛ. Ɔkyii mɔ mɛŋ korogɛ sa mɔmɔ ɔko‑rɛ ɔko.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Laalaalogɛ mɔ, ɔkyii mɔ kee gi wuꞌ.”
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Mɛ tɔgɛ Yesu gɛnen mɔ, ne mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “To, nengyene Wurubuaarɛ laa kyingi asa gɛsintin mɔ, mɔmɔ anyen sono adɛ dɔ mɔ, anɛ ne n bo ɔkyii mɔ gɛnen gɛkyena pobɔrɔ mɔ dɔ? I kya nyiile yɛɛ owi ɔbono mɛ tɛ de ansi mɔ, mɔmɔ pɛwu mɛ dena mɔ gyanꞌ.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ fuɛ. I kya nyiile yɛɛ fɛ mɛŋ nyi Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ, ne fɛ mɛŋ nyi Wurubuaarɛ ɔlon ɔbono ɔ bo mɔ kee.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Asa abono Wurubuaarɛ laa kyingi de mɛꞌ kyena gɛkyena pobɔrɔ mɔ, gɛdena gɛŋ baa gɛ bo no sa mɔmɔ. Mɔmɔ-gɛkyena gɛ laa wɔra daa fɛɛ Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ-lɛɛ mɔ ɔnan.”
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Yesu gi kii tɔgɛ sa Saadusii awura mɔ yɛɛ, “Fɛ kya sɔɔ akyɔɔlɛ yɛɛ asa mɛ wuꞌ mɔ iŋ baa i bo gɛtɛɛko mɛ kya kpaa kyena faa mɔ, aꞌ kerɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ɔwolɛ mɔ dɔ de aꞌ kerɛ. Imɔso fɛ mɛŋ ti kalɛ mɔ-agyɛbi abono mɛ ŋmarasɛ yela sa fɛye nno
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 yɛɛ,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Sakpii ɔbono ɔ bo nfono mɔ gi nu gɛnɔɔbono ɔ lɛɛ gɛsɛ mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Farasii awura mɔ mɛ nu yɛɛ Saadusii awura mɔ ayaa aŋ fo gɛsɛ Yesu asɛ mɔ, mɔmɔ kee mɛ kpaa ŋminde ba.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Mɛ fo mɔ, mɔmɔ dɔ ɔbono ɔ gyɛ nbara onyiilebo mɔ gi taasɛ Yesu ilaa iko de ɔꞌ daasɛ mɔ kerɛ. Ɔ taasɛ yɛɛ,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Ɔbelɛnsɛ, Wurubuaarɛ nbara mɔ dɔ mɔ, nmɔ mɔ ne n tansi gi tiri daa?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Nbono gi tiri mɔ ne n gyɛ yɛɛ, ‘Laarɛ fo-Wura Wurubuaarɛ lii fo-gisen dɔ. Kyu fo-gisen pɛwu de fo-gɛwɔnsa pɛwu kyu laarɛ Wurubuaarɛ ilaa.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Gɛnen nbara ndɛ ne n don nsɛnsɛ mɔ, ne nmɔ ne n tansi gi tiri.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Nnyɔsɛ nbono kee gi tiri mɔ gi dɛ fɛɛ nbono nɛ tɔgɛ kyon mɔ. Nmɔ ne n gyɛ yɛɛ, ‘Laarɛ fo-nanbo fɛɛ fo-nyoro.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo ilaa nyiilesɛ mɔ de Mosisi nbara mɔ pɛwu dɔ mɔ gɛnen nbara nnyɔ ndɛ ne n gyɛ nmɔ-gɛmu.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Owi ɔbono Farasii awura mɔ mɛ san mɛ bo Yesu asɛ mɔ, Yesu kee gi taasɛ mɔmɔ ilaa taasɛsɛ yɛɛ,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Ɔbono Wurubuaarɛ laa sun de ɔꞌ baa gyi gɛwura mɔ Wurubuaarɛ adɛ so mɔ, nnɛ ne n gyɛ fɛye-gɛwɔnsa kyu lii mɔ so? Anɛ ɔnaanabi ne ɔ gyɛ?” Mɛ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Ɔ gyɛ daa Deefidi ɔnaanabi.”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Ne Yesu gi kii taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Ne i wonɛ ne Wurubuaarɛ Oduduu mɔ gi yɛgɛ Deefidi gi wolaa terɛ gɛnen ɔnaanabi mɔ yɛɛ, ‘Me-Wura’ mɔ daa? Deefidi gi wolaa tɔgɛ yela yɛɛ,
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Wurubuaarɛ laa tɔgɛ sa me-Wura mɔ yɛɛ,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Yesu gi kii lɛɛ gɛsɛ yɛɛ, “Deefidi kya terɛ mɔ yɛɛ, ‘Me-Wura’ faa mɔ, nnɛ so ne ɔ laa kii kisee wɔra daa Deefidi ɔnaanabi?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Asa mɔ dɔ ɔko‑rɛ ɔko mɛŋ taalɛ lɛɛ gɛnɔ sa Yesu. San kyu lii gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ, ɔko mɛŋ baa taalɛ da otu taasɛ Yesu ilaa de ɔꞌ daasɛ mɔ kerɛ.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.