Marcos 8
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC
1 Gɛnen nkɛ nbono dɔ mɔ asa mɛ kii gyan Yesu asɛ faa fiye‑e. Ɔsowolɛ mɛŋ bo nno, ne asa mɔ mɛŋ bo agyudɔ de mɛꞌ gyi. Nfono mɔ Yesu gi terɛ mɔ-akasɛbo mɔ, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ,
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 “Ndɛ nkɛ nsa ne asa gikpen belɛ gidɛ mɛ buu me faa, mɛ mɛŋ baa mɛ bo agyudɔ de mɛꞌ gyi. Imɔso mɔmɔ-ilaa i bo me ayen.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Nengyene nɛ tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ mɛꞌ naa kpe mɔmɔ-nwi yɛgɛ mɛ mɛŋ nyɛ sɛi gyi mɔ, mɛ laa tɔrɔ agbalɛ ɔkpa dɔ. Ako mɛ maŋ taalɛ loo gɛwi. Mɔmɔ ako mɛ lii gɛta-gɛta.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Yesu akasɛbo mɔ mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Ifɛ nsana gɛrɛ, nnɛ ne a laa nyɛ agyudɔ sa gɛnyamesɛbi gɛdɛ de mɛꞌ gyi?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Yesu gi taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, mɔmɔ-lɛɛ bodobodo mɔ mɛ bo mɔ i gyɛ ifonɛ? Mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ i gyɛ sono.
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Nfono mɔ, ɔ tɔgɛ asa abono pɛwu mɛ buu mɔmɔ mɔ yɛɛ mɛꞌ kyena. Mɛ kpelegɛ kyena gɛsinkpan mɔ, o puru ibodobodo sono mɔ, o kyu afaala sa Wurubuaarɛ, ne ɔ gbaa-gbaa imɔ dɔ kyu sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ mɛꞌ yɛ sa sakpii mɔ de mɛꞌ gyi. Ne mɛ sɔɔ yɛ sa mɔmɔ.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Mɔ, mɛ bo nkenbii kalɛsɛ nko. Nfono ne ɔ sɔɔ nkenbii mɔ ne o kii kyu afaala sa Wurubuaarɛ ne o kiiri sa mɔmɔ yɛɛ mɛꞌ kyu yɛ sa asa mɔ de mɛꞌ kyu gyi de mɔmɔ-bodobodo mɔ.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Mɛ yɛ gɛnen mɔ, ɔkamaasɛ gi nyɛ gyi kaabo, ne i fo mɔmɔ kii san. Mɛ koola agyisan mɔ, i bɔla nkeebii sono.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Asa abono mɛ gyi amɔ mɔ gɛgyɔnɔ gɛ laa wɔra fɛɛ nwɛ ikue-inyɔ.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Nfono mɔ Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ, mɔ, mɛ san dii loo mɔmɔ-gikolii dɔ ne mɛ kyon Dɔmanuta gɛsinkpan so.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Mɛ bo nno mɔ, Farasii gikpen dɔ awura ako mɛ baa sɔɔ akyɔɔlɛ de Yesu. Mɛ laarɛ fɛɛ ɔꞌ wɔra ilaa lɛɛnyiilesɛ lii Wurubuaarɛ dɔ sa mɔmɔ de mɛꞌ nyɛ bii yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sa mɔ ɔlon ɔbono ɔ dɛ mɔ. Mɛ kya laarɛ ɔꞌ wɔra gɛnen mɔ, mɛ kya daasɛ mɔ mɛ kya kerɛ.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Yesu gi sɔnga faa fo‑o ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne ndɛ asa adɛ mɛ kya laarɛ ilaa lɛɛnyiilesɛ de mɛꞌ wu gɛnen? Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ fɛye faa, mɛ maŋ nyɛ ba‑a ilaa kolon wu de ansi.”
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Nfono ne ɔ naa taa mɔmɔ yɛgɛ, ne o kii dii loo gikolii mɔ dɔ fara kpe ɔbon belɛ mɔ gibenbɛ giko mɔ so.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Mɛ kya kpe mɔ, mɛ tan mɛ mɛŋ laarɛ agyudɔ keda. Bodobodo kolon ne n san mɔmɔ asɛ gikolii mɔ dɔ.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Yesu gi ka mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kerɛ fɛye-nyoro so dɔɔdan. Farasii gikpen dɔ awura de Wura Hɛrodɛ ilaa mɔ i dɛ fɛɛ gɛlin gɛbono gɛ kya yɛgɛ bodobodo kya ŋan mɔ.”
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Yesu gi ka mɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ kyu mɛ kya taasɛ abara yɛɛ, “Ibono a mɛŋ dɛ bodobodo mɔ so ne ɔ tɔgɛ aye gɛnen faa abɛɛ?”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Mɛ kya taasɛ abara gɛnen mɔ, Yesu gi ti bii ilaa ibono mɛ darɛ mɔ. Imɔso ɔ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ kya tɔngɛ kyu lii bodobodo ɔbono fɛ mɛŋ dɛ mɔ so? Fɛŋ ti bii isa ɔbono n gyɛ mɔ? Menɛtɔ so ne fɛye-aso dɔ i kɔrɔ ifuu gɛnen?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Fɛ bo ansi, yɛgɛ fɛ mɛŋ kya wu. Fɛ bo aso, yɛgɛ fɛ mɛŋ kya nu. Imɔso fɛ tan
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 owi ɔbono nɛ gbaa-gbaa ibodobodo inun dɔ ne asa nwɛ ikue-inyɔ de saalaa mɛ gyi kpon mɔ? Agyisan nkeebii nfonɛ ne fɛ koola mɔ?” Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Nkeebii gudu nnyɔ.”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Ne Yesu gi kii taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Ne owi ɔbono nɛ gbaa-gbaa ibodobodo sono mɔ dɔ kyu sa asa nwɛ ikue-inyɔ mɔ de? Agyisan nkeebii nfonɛ ne fɛ koola mɔ?” Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kii lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Nkeebii sono.”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Nfono ne Yesu gi kii taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Imɔso fɛŋ ti nu gɛsɛ?”
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ baa fo Bɛsayida ɔsowolɛ so. Ɔsowolɛ mɔ so asa ako mɛ kyu ɔnyen ɔko baa tu Yesu. Ɔnyen mɔ gyɛ daa gyaatanbo. Mɛ ba mɔ, mɛ kolɛ Yesu yɛɛ ɔꞌ wɔra aniya de oꞌ kyu mɔ-abaa gyan mɔ so sa mɔmɔ de mɔ-ansi mɔ aꞌ bugi.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Yesu gi keda gyaatanbo mɔ gibaa dɔ kyu mɔ lii nten nkan ne ɔ too akyɔlɛ wɔra mɔ-ansi dɔ ne o kyu mɔ-abaa bun mɔ-ansi mɔ so. Yesu gi lɛɛ mɔ-abaa ɔnyen mɔ-ansi mɔ so ne ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Fo kya wu ilaa iko?”
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Gyaatanbo mɔ gi diirɛ mɔ-ansi ne ɔ kerɛ mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, “N kya wu asa. Mɔ, mɛ dɛ fɛɛ iyii mɛ naa mɛ naa.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Ne Yesu gi kii kyu mɔ-abaa bun gyaatanbo mɔ ansi mɔ so ne ɔ lɛɛ. Nfono mɔ gyaatanbo mɔ gi kii lɔrɔ kerɛ mɔ, mɔ-ansi mɔ a bugi. Ɔ san ɔ kya wu ilaa kamaasɛ dɔɔdan.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Yesu gi kyɛ gyaatanbo mɔ ta mɔ, ɔ tɔgɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ naa kpe mɔ-gɛwi. Ɔ mɛŋꞌ sa oꞌ kyu de ɔsowolɛ mɔ so.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ yii ɔkpa mɛ kya kpe isowolɛ ibono i sindi Sɛsariya Filipayi ɔsowolɛ so mɔ. Mɛ naa mɛ kya kpe mɔ, Yesu gi taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Asa asɛ mɔ, menɛ nyamesɛ ɔnan ne nꞌ gyɛ?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ne mɔ-akasɛbo mɔ mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Ako mɛ kya tɔgɛ yɛɛ fo gyɛ Oloobu Gyɔn ɔbono ɔ naa kyena gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ. Ako mɔ yɛɛ Kuaa! Fo ne n gyɛ Oloobu Ilaagya. Ne ako, mɔ, yɛɛ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo iloobu mɔ dɔ ɔko kpɛi ne n kyingi lii ibuni dɔ ba gɛnen.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Nfono ne Yesu gi kii taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Ne fɛye mɔ de? Menɛ nyamesɛ ɔnan ne fɛ nyi yɛɛ nꞌ gyɛ?” Piita gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Fo ne n gyɛ ɔbono Wurubuaarɛ gi sun de foꞌ baa mɔlɛgɛ asa de mɛꞌ nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena mɔ.”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Piita gi lɛɛ gɛnɔ gɛnen mɔ, Yesu gi ka sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ mɛ mɛŋꞌ sa mɛꞌ tɔgɛ sa ɔko‑rɛ ɔko nyamesɛ ɔbono ɔnan ɔ gyɛ mɔ.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Nfono ne Yesu gi yii gɛsɛ ɔ kya nyiile mɔmɔ yɛɛ, “I gyɛ ibono i laa ba yɛɛ me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, nꞌ wu ɔlaawusɛ kpɛi-kpɛi gikyɔ. Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de nbara aŋmarasɛbo de mɔmɔ-abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ mɛ laa kine me, ne mɛ laa yɛgɛ asa mɛꞌ mɔɔ me. Mɛ mɔɔ me mɔ, imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ, nan kyingi lii ibuni dɔ.”
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Ɔ tɔgɛ tigi mɔmɔ, ɔŋ ŋara mɔmɔ. Ne Piita gi kyu mɔ lii nkan ne ɔ gya mɔ yɛɛ ɔŋ baa tɔgɛ gɛnen.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ne Yesu gi kisee kerɛ mɔ-akasɛbo sɛnsɛ mɔ, ne ɔ gya Piita yɛɛ, “Naa me asɛ; ilaa nyɛnyɛn gɛmu! Fo-gɛwɔnsa gɛŋ gyan Wurubuaarɛ gɛlaarɛ so. Anyamesɛ-lɛɛ gɛlaarɛ so ne fo-gɛwɔnsa gɛ gyan.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Nfono ne Yesu gi terɛ sakpii mɔ ba mɔ asɛ dabɔlɛ de mɔ-akasɛbo mɔ ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Ɔbono ɔ kya laarɛ de ɔꞌ wɔra me-ɔkasɛbo mɔ, kaasɛ mɔ oꞌ kyu mɔ-nyoro fuɛ, oꞌ kyule wu awɔrɔfɔɔ me so, de ɔꞌ kasɛ me-gidebi. Ba‑a mɛ laa da mɔ aŋanbi oyii so mɔɔ mɔ, mɛꞌ da mɔ.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 I kya nyiile yɛɛ fo ɔbono fo kya kɔrɔsɛ fo-nkpa fo kya yela fo-gibaa so mɔ, Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena ɔnan mɔ gɛ laa lii fo-gibaa. Ne fo ɔbono, mɔ, kyu lii me‑rɛ me-ɔkalan konkonsɛ mɔ so ne fo-nkpa gi lii fo-gibaa mɔ, fo laa nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Fo nyamesɛ fo nyɛ gɛsinkpan gɛdɛ so ilaa kamaasɛ pɛwu gyan ne fo too fo-ɔkyenaten Wurubuaarɛ asɛ mɔ fuɛ mɔ, fo nyi yɛɛ fo nyɛ gɛkyena ne?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Menɛ ne fo laa kyu sa Wurubuaarɛ de foꞌ kii nyɛ ɔkyenaten mɔ asɛ?
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Gɛkyena gɛdɛ dɔ mɔ fɛ tɛ saarɛ asa abono mɛ kya wɔra ilaa nyɛnyɛn ne mɛŋ kya gyi gɛsintin sa Wurubuaarɛ mɔ. Imɔso fɛꞌ keda fɛye-nyoro. Nengyene asa adɛ ansi dɔ ne i bo fo ɔko ipeeli yɛɛ fo kya son me abɛɛ fo kya sɔɔ me-agyɛbi mɔ gyi mɔ, gɛnen kee ne i laa wɔra me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, ipeeli sa fo gɛnen kaasɛ ɔbono, gɛkaabono nan kii ba gɛsinkpan so mɔ. Gɛnen gɛkaabono mɔ me-sɛ Wurubuaarɛ laa keda mɔ-isɔɔ sun lii Wurubuaarɛ dɔ. Me‑rɛ ɔmɔ ne nan ba, ne me-sɛ Wurubuaarɛ laa lɛɛ me-nyisigyi nyiile asa.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.